Jessica: Ήταν κάποτε μία Ρεμπώ

• Μας αγγίζει συναισθηματικά
• Πετυχαίνει τη λεπτή ισορροπία

Ήταν κάποτε ένας Ρεμπώ, άτακτο παλικάρι που όλο το έψαχναν και όλο το έβρισκαν και ξανά το έχαναν. Και αυτός απλά ήθελε να γνωρίσει τον κόσμο, να κρατήσει την ομορφιά στα γόνατά του, να τη χαϊδέψει, να την πνίξει, να την πυροβολήσει, να την αναστήσει. Σήμερα είναι μια κοπέλα που απαγγέλλει από άγνωστο τόπο για άγνωστο τόπο. Μια καλλιτέχνιδα που μιλάει για τον εαυτό της, από τον εαυτό της και όταν ο ήχος της αντανακλάται στο τυραννικό τίποτα, τότε εμφανίζει και εμάς, τα εξαιρετικά πτώματα. Εμείς, οι χαλασμένες κιθάρες αυτού του σύμπαντος, το δίχως λόγο άλυτο αίνιγμα, αυτοί που στεκόμαστε όρθιοι, μιλάμε, αγαπάμε, δημιουργούμε και σκοτώνουμε ό,τι αγγίζουμε.
Ήταν κάποτε μία Ρεμπώ που συνάντησε μια Γώγου και μια εξεγερμένη Πολυδούρη, μια σταθερή όμορφη Χατζηλαζάρου και έναν Μιχάλη Κατσαρό που ακόμη ήταν διψασμένος. Αυτή η τύπισσα που ήταν Ελληνίδα, Γαλλίδα, παγκόσμια γυναίκα, έμπορος και μέσο μετάδοσης του θείου, δηλαδή του ανθρώπινου, άκουσε πως αν μπορούν να δολοφονήσουν ένα πτώμα, να φοβάσαι, κάπως έτσι τέλος πάντων. Και τότε αποφάσισε να φτιάξει τα εξαιρετικά πτώματα και κάνει τους θεατές, ακροατές, συμμέτοχους στο παιχνίδι της. Ο κανόνας ήταν απλός: να λέτε την πρώτη λέξη που σας έρχεται στο μυαλό και να κρατάτε τα πιστόλια σας άδεια. Τώρα είναι η Jessica, η νέα spoken word καλλιτέχνιδα που θα λατρέψεις.

Μας αγγίζει συναισθηματικά

Η αφορμή για να γράψουμε γι’ αυτή την αληθινή καλλιτέχνιδα, τη δίχως όριο γενναιόδωρη κοπέλα, ήταν η δουλειά της Noktyra. Μέσα από την ηλεκτρονική μελαγχολία βρήκαμε την προφορική, αφηγηματική, «ραψωδική», χθόνια ύπαρξη. Η Jessica μπαίνει εύκολα δίπλα σε άλλους spoken word artists που εκτιμούμε (Α. Επιθέτη, Fane, Still.Vi, κ.α.). Το γιατί είναι απλό για εμάς. Μας αγγίζει συναισθηματικά και αυτό είναι πολύτιμο και αδιαπραγμάτευτο. Την ακούς να «χαϊδεύει» τις λέξεις και να επιβάλλει τον ρυθμό του κομματιού και δεν μπορείς παρά να την ακολουθήσεις.
Το ισχυρό εκφραστικό σημείο της Jessica είναι η ατμόσφαιρα που φτιάχνει μέσα από τον τρόπο που καθοδηγεί τη φωνή της. Είτε ψιθυριστά είτε πιο δυνατά, η φωνή της, η εξιστόρησή της, αποκτά «σώμα» θελκτικό, απόκοσμο, παραδεισένιο, κολασμένο. Οι λέξεις έρχονται από τα κάτω με εβένινο ηχόχρωμα και όταν πέφτουν από ψηλά φέρουν το απαλό, μα κοφτερό, άγγιγμα μιας Βεατρίκης που έχασε για πάντα τον ποιητή της.

Πετυχαίνει τη λεπτή ισορροπία

Η Jessica και η spoken word συνεισφορά, προσφορά, προσέγγισή της στην τέχνη είναι όχημα που κινείται σε πολλούς δρόμους. Την ακούς δίπλα σε ραπ ρυθμούς, αφηγήσεις, δίπλα σε πιο άγριους ήχους και δίπλα σε πιο μελωδικούς, λυρικούς, σε ηλεκτρονικούς μελαγχολικούς.
Το νέο της EP με τίτλο «Cadavre Exquis» [σε πολύ καλή παραγωγή Yujin και συμμετοχές των M. ον, Μeo], διαθέτει καθαρόαιμη spoken word απεύθυνση, συμπόρευση με ραπ ιστορίες, αφηγήσεις «γυμνές» από μουσικό ρυθμό, λόγια-εξομολογήσεις, sample που δίνουν βάθος και μουσικά τοπία γεμάτα λεπτότητα και σοφία. Οι στίχοι της είναι γεμάτοι αγωνία, υπαρξιακή πάλη, ευαισθησία, δύναμη. Την Jessica αξίζει να την ακολουθήσετε γιατί σέβεται την ποιητική φύση και της δίνει χωρίς δισταγμό την ψυχική της σάρκα, την ελπίδα και την απελπισία της. Η λεπτή ισορροπία είναι η πιο δύσκολη, αλλά και η πιο όμορφη όταν πετυχαίνει.

*Η Jessica σε Spotify, YouTube, Instagram