Σκύλοι με σημαίες; Οι ψυχολόγοι εξηγούν τι κρύβεται πίσω από την νέα μόδα της Ευρώπης
Η εμφάνιση που έχει το κατοικίδιο μας και ο τρόπος με τον οποίο το παρουσιάζουμε, μπορεί να αποκαλύπτει περισσότερα για εμάς από όσα νομίζουμε, από τα πιο απλά αξεσουάρ, μέχρι και κάποια σύμβολα, ο σκύλος μας μπορεί να λειτουργεί ως μια μικρή προέκταση του εαυτού μας.
Μια νέα μόδα που κατακτά την Ευρώπη είναι τα κατοικίδια να φοράνε μικρά εθνικά σύμβολα στον λαιμό τους, ή στις πιο ακραίες περιπτώσεις ολόκληρες σημαίες. Τι σημαίνει όμως αυτό; Η Lola Gómez Gutiérrez, κλινική ψυχολόγος με ειδίκευση στη συναισθηματική διαχείριση, εξηγεί ότι το κατοικίδιο συχνά λειτουργεί ως «προέκταση του εγώ» μας και ως ένας τρόπος να εκφράζουμε προς τα έξω στοιχεία της ταυτότητας και του χαρακτήρα μας.
«Το κατοικίδιό σου είναι μια προέκταση του “εγώ” σου, ένα είδος πρεσβευτή του τρόπου με τον οποίο αισθάνεσαι και του τρόπου με τον οποίο είσαι», αναφέρει, περιγράφοντας το φαινόμενο της «συγχωνευμένης ταυτότητας»: «Ο σκύλος μου = εγώ».
Υπερηφάνεια και αίσθημα του ανήκειν
Σύμφωνα με την ψυχολόγο, η επιλογή της σημαίας μπορεί να συνδέεται πρώτα απ’ όλα με την ανάγκη του ανήκειν και την υπερηφάνεια που αισθάνεται κάποιος επειδή αποτελεί μέρος μιας συγκεκριμένης κοινωνικής ομάδας ή κοινότητας. «Δείχνει ότι για εσένα είναι σημαντικό αυτό που μοιράζεσαι με την κοινότητα στην οποία ανήκεις και απέναντι στην οποία αισθάνεσαι αφοσίωση, με βάση αυτή την κοινή ταυτότητα», εξηγεί.
Παράλληλα, η συγκεκριμένη επιλογή μπορεί να σχετίζεται με έναν πιο εξωστρεφή χαρακτήρα και με έντονη συναισθηματική εκφραστικότητα, δηλαδή, με ανθρώπους που δεν θέλουν απλώς να βιώνουν τα συναισθήματά τους, αλλά απολαμβάνουν να τα εκφράζουν και να τα μοιράζονται με τους γύρω τους. Η σημαία στο κολάρο γίνεται έτσι ένας τρόπος δημόσιας έκφρασης ενός στοιχείου που ο ιδιοκτήτης θεωρεί σημαντικό για την ταυτότητά του.
Ο σκύλος ως «καθρέφτης» του ιδιοκτήτη
Η ψυχολόγος συνδέει την επιλογή και με την τάση του ανθρώπου να ανθρωπομορφοποιεί το κατοικίδιό του, εντάσσοντάς το στη δική του ιστορία, στα προσωπικά του βιώματα και στις αξίες του, και έτσι, ο σκύλος δεν αντιμετωπίζεται απλώς ως ένα ζώο που φορά ένα συγκεκριμένο αξεσουάρ, αλλά ως μέλος της προσωπικής και κοινωνικής ταυτότητας του ανθρώπου.
Αυτό μπορεί να γίνεται ακόμη πιο έντονο σε περιόδους μεγάλων αθλητικών διοργανώσεων, όπως για παράδειγμα το Παγκόσμιο Κύπελλο ή οι Ολυμπιακοί Αγώνες, όπου όταν κάποιος ταυτίζει τόσο τον εαυτό του όσο και το κατοικίδιό του με τη σημαία της χώρας του, είναι πιθανότερο να βιώνει διοργανώσεις όπως με μεγαλύτερη συναισθηματική ένταση.
Σύμφωνα με την ειδικό, αυτή η ένταση μπορεί να «περνά» και στο κατοικίδιο μέσω της συμπεριφοράς και της συναισθηματικής κατάστασης του ιδιοκτήτη, είτε ο σκύλος φορά τη σημαία είτε όχι. Με άλλα λόγια, ένα απλό κολάρο μπορεί να λειτουργήσει σαν μια μικρή «βιτρίνα συναισθημάτων»: να δείχνει χωρίς λόγια την υπερηφάνεια κάποιου για την καταγωγή και την κοινότητά του, το αίσθημα του ανήκειν, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο εκφράζει την αγάπη και τα συναισθήματά του.
