Ένα μικροσκοπικό έντομο έβαλε τέλος σε επιχείρηση 80 ετών: Τέλος εποχής για τα ιταλικά κουκουνάρια
Στα τέλη Ιουλίου γράφτηκε το τελευταίο κεφάλαιο για μία από τις πιο χαρακτηριστικές επιχειρήσεις της Φρεγκένε στην Ιταλία. Η εταιρεία Pinus Pinea, πρώην Pinoli Martini, έκλεισε οριστικά έπειτα από περισσότερα από 80 χρόνια λειτουργίας.
Αιτία δεν ήταν η κακή οικονομική διαχείριση ή η έλλειψη πελατών, αλλά ένα μικρό παράσιτο, γνωστό ως cochinilla tortuga. Το έντομο, που προέρχεται από τη Βόρεια Αμερική, κατέστρεψε μεγάλο μέρος των πεύκων της περιοχής, αφήνοντας το εργοστάσιο χωρίς την απαραίτητη πρώτη ύλη.
Ο ιδιοκτήτης της επιχείρησης, Salvatore Garofalo, παραδέχεται ότι το ιταλικό κουκουνάρι έχει σχεδόν εξαφανιστεί. Η έλλειψη έχει ανατρέψει την αγορά, με τους αγοραστές να εξαρτώνται πλέον από εισαγωγές από την Ισπανία, την Πορτογαλία και την Τουρκία.
Από τα 75 ευρώ το κιλό στα 140
Η σπανιότητα έχει μετατρέψει τα κουκουνάρια σε προϊόν πολυτελείας. Η τιμή χονδρικής φτάνει σήμερα περίπου τα 75 ευρώ το κιλό, ενώ στη λιανική μπορεί να αγγίξει τα 140 ευρώ. Η ζήτηση παραμένει υψηλή, όμως η έλλειψη προϊόντος μπορεί να αυξήσει την αναμονή για μια παραγγελία έως και έναν μήνα.
Την κατάσταση επιδεινώνει η σχεδόν εξαφάνιση των pinaroli, των εξειδικευμένων εργατών που έρχονταν κυρίως από την Τοσκάνη, οι οποίοι με ειδικά άγκιστρα στα πόδια σκαρφάλωναν στους κορμούς, κλάδευαν τα δέντρα και μάζευαν με το χέρι τα κουκουνάρια από μεγάλο ύψος. Πρόκειται για ένα παραδοσιακό επάγγελμα που σήμερα είναι εξαιρετικά δύσκολο να βρεθεί.
Η ιστορία της επιχείρησης ξεκίνησε το 1945, όταν ο Rodolfo Martini ίδρυσε την αρχική εταιρεία και κατοχύρωσε μηχανήματα για το σπάσιμο των κουκουναριών και την εξαγωγή του καρπού ενώ αργότερα, ο ανιψιός του Enzo Fulignati σχεδίασε νέα μηχανήματα για τον καθαρισμό και το ξεφλούδισμα. Η επιτυχία ήταν τέτοια ώστε τη δεκαετία του 1950 τα κουκουνάρια τους έφτασαν να πωλούνται στα καλύτερα ζαχαροπλαστεία των ΗΠΑ.
Η επιχείρηση γνώρισε τις καλύτερες ημέρες της στα τέλη της δεκαετίας του 1970, όμως λίγο αργότερα δέχθηκε νέο πλήγμα, όταν μια εμπορική συμφωνία μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας άνοιξε τον δρόμο για πολύ φθηνότερα ασιατικά κουκουνάρια.
Μετά από αλλαγές ιδιοκτησίας και τοποθεσίας, η οικογένεια του Garofalo ανέλαβε την επιχείρηση τη δεκαετία του 1990. Σήμερα, ο ιδιοκτήτης αναγκάζεται να αποχαιρετήσει μια παράδοση οκτώ δεκαετιών, αναγνωρίζοντας πως, χωρίς πρώτη ύλη, δεν υπήρχε πλέον τρόπος να συνεχίσει.
