Κι όμως, δεν έχουν όλοι οι εθνικοί ύμνοι στίχους: Η ξεχωριστή περίπτωση της Ισπανίας
- Η ιστορία της «Marcha Granadera»
- Γιατί δεν απέκτησε ποτέ στίχους;
- Ένας από τους λίγους εθνικούς ύμνους χωρίς λόγια
Καθώς όλα τα βλέμματα είναι στραμμένα στον μεγάλο τελικό του Μουντιάλ ανάμεσα στην Ισπανία και την Αργεντινή, υπάρχει μια λεπτομέρεια που κάθε φορά τραβά την προσοχή πριν από τη σέντρα. Τη στιγμή που οι εθνικοί ύμνοι ακούγονται στο γήπεδο, οι Ισπανοί ποδοσφαιριστές δεν έχουν στίχους να τραγουδήσουν.
Ο λόγος; Ο εθνικός ύμνος της Ισπανίας είναι ένας από τους ελάχιστους στον κόσμο που δεν διαθέτει επίσημο κείμενο, μια ιδιαιτερότητα που κρατά εδώ και αιώνες παρά τις προσπάθειες να αποκτήσει.
Η ιστορία της «Marcha Granadera»
Ο εθνικός ύμνος της Ισπανίας έχει τις ρίζες του στον 18ο αιώνα και βασίζεται στη «Marcha Granadera» (Πορεία των Γρεναδιέρων). Η πρώτη καταγεγραμμένη αναφορά της χρονολογείται στο 1761, στο «Βιβλίο Κανονισμών των στρατιωτικών σημάτων του Ισπανικού Πεζικού». Λόγω της μεγάλης απήχησής της, ο βασιλιάς Κάρολος Γ΄ την ανακήρυξε το 1770 σε «Πορεία Τιμής».
Με την πάροδο των χρόνων έγινε γνωστή ως «Βασιλική Πορεία» (Marcha Real), καθώς ακουγόταν στις επίσημες τελετές όπου παρευρισκόταν η βασιλική οικογένεια. Το 1908, ο Bartolomé Pérez Casas, αρχιμουσικός του Βασιλικού Σώματος των Αλαβαρδοφόρων Φρουρών, διασκεύασε το μουσικό θέμα στη μορφή με την οποία είναι γνωστό μέχρι σήμερα.
Γιατί δεν απέκτησε ποτέ στίχους;
Ο βασικός λόγος είναι ότι στην Ισπανία δεν υπήρξε ποτέ ευρεία συμφωνία για το ποιοι θα έπρεπε να είναι οι στίχοι του εθνικού ύμνου. Η πρώτη οργανωμένη προσπάθεια έγινε το 1870, με πρωτοβουλία του στρατηγού Χουάν Πριμ. Τότε προκηρύχθηκε διαγωνισμός για μουσικούς και ποιητές με στόχο τη συγγραφή επίσημων στίχων. Ωστόσο, ο διαγωνισμός κηρύχθηκε άγονος, καθώς καμία πρόταση δεν συγκέντρωσε την απαραίτητη αποδοχή. Έτσι, η «Marcha Granadera» παρέμεινε χωρίς επίσημο κείμενο.
Η πιο γνωστή σύγχρονη προσπάθεια έγινε από την Ισπανική Ολυμπιακή Επιτροπή (COE), η οποία προκήρυξε νέο διαγωνισμό για τη δημιουργία στίχων. Νικητής αναδείχθηκε ο Paulino Cubero, από τη Σιουδάδ Ρεάλ, ο οποίος έγραψε ένα κείμενο που επρόκειτο να ερμηνεύσει ο διάσημος τενόρος Πλάθιντο Ντομίνγκο, ο οποίος μάλιστα είχε ξεκινήσει τις πρόβες.
Οι προτεινόμενοι στίχοι άρχιζαν ως εξής: «¡Viva España! Cantemos todos juntos con distinta voz y un solo corazón...», δηλαδή «Ζήτω η Ισπανία! Ας ενώσουμε όλοι τις φωνές μας, διαφορετικές μα με μία καρδιά...» Ωστόσο, η πρόταση δεν έφτασε ποτέ στο Ισπανικό Κοινοβούλιο για έγκριση και, κατά συνέπεια, δεν δημοσιεύθηκε ποτέ στην Επίσημη Εφημερίδα του Κράτους (BOE). Οι έντονες αντιδράσεις και η δημόσια αντιπαράθεση που προκάλεσε το εγχείρημα οδήγησαν τελικά τους διοργανωτές να εγκαταλείψουν την ιδέα.
Ένας από τους λίγους εθνικούς ύμνους χωρίς λόγια
Σήμερα, η Ισπανία συγκαταλέγεται στις ελάχιστες χώρες του κόσμου των οποίων ο εθνικός ύμνος δεν διαθέτει επίσημους στίχους. Ωστόσο, δεν είναι η μοναδική χώρα που δεν διαθέτει αυτό το χαρακτηριστικό στον εθνικό της ύμνο.
Στην Ευρώπη υπάρχουν και άλλα κράτη των οποίων οι εθνικοί ύμνοι δεν έχουν επίσημους στίχους, η Βοσνία και Ερζεγοβίν, ο Άγιος Μαρίνος και το Κόσοβο, ωστόσο η περίπτωσή του αντιμετωπίζεται ξεχωριστά, καθώς η ανεξαρτησία του δεν αναγνωρίζεται από όλα τα κράτη.
