Οικοδόμος έκανε 42 χιλιόμετρα με ποδήλατο κάθε μέρα για να πάει στη Νομική – Στα 63 του φόρεσε τήβεννο
- Από τα εργοτάξια στα έδρανα της Νομικής
- Η απογοήτευση που δεν τον σταμάτησε
- 42 χιλιόμετρα κάθε μέρα για ένα πτυχίο
- Το επόμενο όνειρο μετά την τήβεννο
Ο Ζοακίμ Κορσίνο ντος Σάντος δεν μέτρησε ποτέ την απόσταση μέχρι το πτυχίο του σε χρόνια σπουδών ή σε εξεταστικές. Τη μέτρησε σε χιλιόμετρα πάνω σε ένα ποδήλατο. Για χρόνια, κάθε μέρα, έκανε μια διαδρομή 42 χιλιομέτρων από το σπίτι του στην Καριάσικα μέχρι τη Νομική Σχολή στη Βιτόρια της Βραζιλίας, επειδή δεν είχε χρήματα για μεταφορικά.
Είχε όμως κάτι που αποδείχθηκε πολύ πιο σημαντικό: πείσμα. Στα 63 του χρόνια, ο άνθρωπος που για δεκαετίες δούλευε στην οικοδομή, σηκώθηκε στην τελετή αποφοίτησης, φόρεσε την τήβεννο και κράτησε στα χέρια του το πτυχίο Νομικής. Μια στιγμή που δεν ήταν απλώς μια ακαδημαϊκή επιτυχία, αλλά η δικαίωση μιας ολόκληρης ζωής προσπάθειας.
Από τα εργοτάξια στα έδρανα της Νομικής
Ο Ζοακίμ γεννήθηκε στο Ιταουμιρίμ του Μίνας Ζεράις και έφτασε στην πολιτεία Εσπίριτο Σάντο σε ηλικία 18 ετών. Οι σπουδές δεν ήταν εύκολος δρόμος για εκείνον. Αφού δεν κατάφερε να περάσει στο τμήμα Λογιστικής τη δεκαετία του ’80, μπήκε στην αγορά εργασίας και ξεκίνησε να εργάζεται στην οικοδομή, αρχικά ως βοηθός και στη συνέχεια ως χτίστης.
Το όνειρο όμως δεν έφυγε ποτέ από το μυαλό του. Με τα χρήματα που κέρδιζε από τη σκληρή καθημερινή δουλειά του άρχισε να αποταμιεύει. Κάθε τούβλο που τοποθετούσε, κάθε τοίχος που έχτιζε, τον έφερνε λίγο πιο κοντά στον στόχο του. Με τα χρόνια κατάφερε να συγκεντρώσει περίπου 55.000 ρεάλ Βραζιλίας για να πληρώσει τις σπουδές του, στερώντας από τον εαυτό του πολλές μικρές καθημερινές απολαύσεις.
Για τον Ζοακίμ, η εκπαίδευση δεν ήταν πολυτέλεια. Ήταν η ευκαιρία να αλλάξει τη ζωή του.
Η απογοήτευση που δεν τον σταμάτησε
Η διαδρομή του όμως δεν ήταν χωρίς εμπόδια. Το 2008 ξεκίνησε τη Νομική σε ιδιωτικό πανεπιστήμιο, αλλά μετά από τέσσερα εξάμηνα αναγκάστηκε να διακόψει. Ένας φίλος του δεν του επέστρεψε ποτέ 4.500 ρεάλ που του είχε δανείσει και το οικονομικό πλήγμα ήταν αρκετό για να τον αναγκάσει να επιστρέψει στη δουλειά και να αρχίσει ξανά να μαζεύει χρήματα.
Ήταν μια στιγμή που θα μπορούσε να τον κάνει να εγκαταλείψει. Αντί όμως να δει την αποτυχία ως τέλος, τη θεώρησε μια προσωρινή στάση. Γύρισε στην οικοδομή, συνέχισε να δουλεύει και κράτησε ζωντανό το όνειρο που είχε ξεκινήσει χρόνια πριν.
Το 2012 επέστρεψε στη σχολή και τότε ξεκίνησε η πιο δύσκολη αλλά και πιο χαρακτηριστική περίοδος της ζωής του.
42 χιλιόμετρα κάθε μέρα για ένα πτυχίο
Χωρίς χρήματα για λεωφορείο ή αυτοκίνητο, το ποδήλατο έγινε το μέσο που θα τον οδηγούσε στη νέα του ζωή. Κάθε μέρα έκανε τη διαδρομή Καριάσικα – Βιτόρια και πίσω, συνολικά 42 χιλιόμετρα, πολλές φορές έχοντας ήδη περάσει ώρες δουλεύοντας στην οικοδομή.
Με βροχή ή με ήλιο, το πρόγραμμα παρέμενε ίδιο. Εργασία, ποδήλατο, μαθήματα, διάβασμα και ξανά από την αρχή την επόμενη μέρα.
Για πολλούς ανθρώπους, η απόσταση αυτή θα ήταν ένας λόγος να σταματήσουν. Για τον Ζοακίμ έγινε σύμβολο της αποφασιστικότητάς του. Το ποδήλατο δεν ήταν απλώς ένα μέσο μετακίνησης. Ήταν η απόδειξη πως η έλλειψη χρημάτων δεν μπορούσε να νικήσει την επιθυμία του να μορφωθεί.
Το επόμενο όνειρο μετά την τήβεννο
Η αποφοίτηση στα 63 του δεν ήταν το τέλος της προσπάθειας. Ο Ζοακίμ θέλει τώρα να περάσει τις εξετάσεις του Δικηγορικού Συλλόγου της Βραζιλίας και στη συνέχεια να κυνηγήσει ένα ακόμη μεγάλο όνειρο: να γίνει αστυνομικός.
Όπως έχει δηλώσει, αυτό που τον τράβηξε στη Νομική ήταν η δυνατότητα να βοηθά ανθρώπους και να υπερασπίζεται το δίκαιο. Για εκείνον, το πτυχίο δεν ήταν ένας τίτλος, αλλά ένα εργαλείο για να προσφέρει.
Η ιστορία του θυμίζει πως τα όνειρα δεν έχουν ημερομηνία λήξης. Κάποιοι άνθρωποι φτάνουν στους στόχους τους στα 20, άλλοι στα 40 ή στα 60. Αυτό που κάνει τη διαφορά είναι η στιγμή που αποφασίζουν να μην τα παρατήσουν.
Ο Ζοακίμ κάποτε έχτιζε τοίχους με τα χέρια του. Χρόνια αργότερα έχτισε κάτι πολύ μεγαλύτερο: μια δεύτερη ευκαιρία για τη ζωή του.
Και απέδειξε πως η μεγαλύτερη απόσταση δεν είναι αυτή που διανύεις με ένα ποδήλατο. Είναι αυτή που πρέπει να ξεπεράσεις μέσα σου για να συνεχίσεις να κυνηγάς το όνειρό σου.
