Η μεγάλη απάτη των ημερολογίων του Χίτλερ που έπεισε ιστορικούς και Μέσα Ενημέρωσης
- Ένας Χίτλερ εντελώς διαφορετικός από την Ιστορία
- Η «χρυσή ευκαιρία» των 9,3 εκατομμυρίων μάρκων
- Ο άνθρωπος που δεν υπήρχε
- Τα λάθη που πρόδωσαν την πλαστογραφία
- Απόπειρα αναθεώρησης της Ιστορίας
- Η κατάρρευση του μύθου
- Οι καταδίκες και το παράδοξο τέλος
Η είδηση έμοιαζε σχεδόν απίστευτη και γι’ αυτό ακριβώς έκανε τον γύρο του κόσμου μέσα σε λίγες ώρες. Το γερμανικό περιοδικό Stern ισχυριζόταν ότι είχε στα χέρια του 60 άγνωστα μέχρι τότε προσωπικά ημερολόγια του Αδόλφου Χίτλερ, ένα εύρημα που, αν ήταν αυθεντικό, θα μπορούσε να αλλάξει όσα γνώριζε η ιστορία για τον ηγέτη της ναζιστικής Γερμανίας. Λίγες ημέρες αργότερα, το περιοδικό κάλεσε δημοσιογράφους σε συνέντευξη Τύπου για να παρουσιάσει τη μεγάλη «ανακάλυψη». Οι υπεύθυνοι διαβεβαίωναν ότι τα ημερολόγια είχαν ήδη εξεταστεί από ειδικούς και είχαν κριθεί γνήσια.
Η υπόθεση έδειχνε τόσο πειστική, ώστε οι Sunday Times του Λονδίνου πλήρωσαν αδρά για να αποκτήσουν τα δικαιώματα δημοσίευσης αποσπασμάτων από τα πολυσυζητημένα χειρόγραφα. Υπήρχε όμως ένα σοβαρό πρόβλημα. Τα ημερολόγια δεν ήταν ένα χαμένο ιστορικό κειμήλιο που είχε έρθει στο φως έπειτα από δεκαετίες αλλά ήταν πλαστά και, προς μεγάλη αμηχανία όσων είχαν επενδύσει στην αυθεντικότητά τους, η αλήθεια δεν άργησε να αποκαλυφθεί.
Ένας Χίτλερ εντελώς διαφορετικός από την Ιστορία
Οι απόψεις που αποδίδονταν στον Χίτλερ μέσα στα υποτιθέμενα ημερολόγια, τα οποία φέρονταν να είχαν γραφτεί μεταξύ 1932 και 1945, τον παρουσίαζαν με εξαιρετικά ευνοϊκό τρόπο. Σύμφωνα με τα κείμενα, δεν υποστήριζε το Ολοκαύτωμα και θεωρούσε ότι το Τρίτο Ράιχ είχε υπερβεί τα όρια στη δίωξη των Εβραίων.
«Τα μέτρα που ξεκίνησαν την πρώτη του μήνα εναντίον των εβραϊκών ιδρυμάτων είναι υπερβολικά βίαια για μένα· προειδοποίησα αμέσως τους υπεύθυνους. Ορισμένοι από αυτούς αναγκάστηκαν να αποβληθούν από το κόμμα.»
Ήταν μια απάτη τόσο προφανής, ώστε αρκετοί από όσους παραβρέθηκαν στη συνέντευξη Τύπου στο Αμβούργο εξέφρασαν αμέσως τις αμφιβολίες τους. Μέσα σε δύο εβδομάδες από την ανακοίνωση, τα ημερολόγια είχαν αποδειχθεί πλαστά με μεθόδους που θα έπρεπε να είχαν χρησιμοποιηθεί μήνες νωρίτερα.
Η «χρυσή ευκαιρία» των 9,3 εκατομμυρίων μάρκων
Πριν αποκαλυφθεί η αλήθεια, οι συντάκτες του Stern είχαν ενθουσιαστεί όταν ο δημοσιογράφος του περιοδικού Γκερντ Χάιντεμαν παρουσίασε μια πρόταση από έναν έμπορο παλαιών αντικειμένων της Στουτγάρδης, ονόματι Κόνραντ Φίσερ. Σύμφωνα με την ιστορία που τους παρουσιάστηκε, οι 60 τόμοι είχαν χαθεί προς το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν συνετρίβη ένα αεροπλάνο. Τα ημερολόγια παρέμειναν κρυμμένα για δεκαετίες σε μια σοφίτα αχυρώνα, μέχρι που εμφανίστηκαν ξανά.
Το τίμημα ήταν 9,3 εκατομμύρια γερμανικά μάρκα, περίπου 3,7 εκατομμύρια δολάρια της εποχής. Το περιοδικό κατέβαλε το ποσό. Ο Χάιντεμαν παρακράτησε μέρος των χρημάτων, πράξη που αργότερα του κόστισε ποινή φυλάκισης άνω των τεσσάρων ετών. Στη συνέχεια, το Stern πούλησε τα δικαιώματα δημοσίευσης στους Sunday Times του Ρούπερτ Μέρντοχ έναντι περισσότερων από ενός εκατομμυρίου δολαρίων.
Ο άνθρωπος που δεν υπήρχε
Η καμπάνια προβολής συνοδευόταν από τον τίτλο «Ανακαλύφθηκαν τα ημερολόγια του Χίτλερ». Ωστόσο, ούτε ο υποτιθέμενος έμπορος Κόνραντ Φίσερ υπήρχε πραγματικά.Το πραγματικό του όνομα ήταν Κόνραντ Κούγιαου, γνωστός πλαστογράφος ναζιστικών κειμηλίων.
Ορισμένες πτυχές της απάτης του ήταν ευρηματικές. Παρήγαγε πλαστά έγγραφα και τα παρουσίαζε ως αυθεντικά, ώστε όταν οι ειδικοί συνέκριναν τον γραφικό χαρακτήρα των ημερολογίων με άλλα δήθεν έγγραφα του Χίτλερ, να βρίσκουν αντιστοιχίες. Άλλα στοιχεία του σχεδίου του, όμως, ήταν εξαιρετικά πρόχειρα.
Τα λάθη που πρόδωσαν την πλαστογραφία
Ο Κούγιαου συνέγραψε τα πλαστά ημερολόγια μεταξύ 1981 και 1983, αλλά τα τοποθέτησε χρονικά στα χρόνια που ακολούθησαν την έναρξη του Ολοκαυτώματος. Παρά ταύτα, τα κείμενα δεν περιείχαν καμία αναφορά στη μαζική εξόντωση των Εβραίων ούτε στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Τα προβλήματα δεν σταματούσαν εκεί. Το χαρτί, η κόλλα και το μελάνι είχαν κατασκευαστεί μετά το 1945, τη χρονιά του θανάτου του Χίτλερ. Στα εξώφυλλα εντοπίστηκαν ίχνη τσαγιού που είχε χρησιμοποιηθεί για να τους προσδώσει παλαιωμένη όψη.
Ακόμη και η υπογραφή του Χίτλερ ήταν τόσο κακοφτιαγμένη, ώστε δεν έπεισε ούτε πολλούς μη ειδικούς. Το κείμενο περιλάμβανε επίσης πραγματολογικά λάθη, όπως πληροφορίες που ο Χίτλερ δεν θα μπορούσε να γνωρίζει την εποχή που υποτίθεται ότι έγραφε, καθώς και σύγχρονες εκφράσεις. Επιπλέον, ο Κούγιαου μπέρδεψε τα γοτθικά γράμματα που προτιμούσε ο Χίτλερ και έγραψε κατά λάθος τα αρχικά «FH» αντί για «AH» στα εξώφυλλα. Για μια απάτη που γνώρισε τόσο μεγάλη επιτυχία, η κατασκευή της ήταν εντυπωσιακά απλοϊκή.
Απόπειρα αναθεώρησης της Ιστορίας
Δημιουργήθηκαν τα ημερολόγια με στόχο να ξαναγραφτεί η ιστορία ενός από τα μεγαλύτερα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας; «Το καθοριστικό στοιχείο είναι ότι ο εκδότης, ο Κούγιαου, ο Χάιντεμαν και η ανώτατη δημοσιογραφική ηγεσία του Stern ενδιαφέρονταν για το ίδιο το ζήτημα: να ξαναγράψουν την ιστορία του Τρίτου Ράιχ», δήλωσε ο πολιτικός επιστήμονας του Ελεύθερου Πανεπιστημίου του Βερολίνου, Χάγιο Φούνκε.
«Η πρόθεση όλων όσοι συμμετείχαν ήταν να σχετικοποιήσουν τις πράξεις του Χίτλερ και αυτό αποτελεί σκάνδαλο.»
Η κατάρρευση του μύθου
Οι αμφιβολίες που εκφράστηκαν από την πρώτη στιγμή οδήγησαν σε λεπτομερείς ελέγχους, οι οποίοι αποκάλυψαν γρήγορα τις αντιφάσεις. Ένας Γερμανός αξιωματικός που είχε υπηρετήσει δίπλα στον Χίτλερ κατέθεσε ότι ο δικτάτορας δεν κρατούσε προσωπικό ημερολόγιο. Επιπλέον, μετά την απόπειρα δολοφονίας εναντίον του το 1944, δεν ήταν πλέον σε θέση να γράφει.
Ο ίδιος ο Κούγιαου, αφού ομολόγησε την απάτη, δήλωσε ότι βασίστηκε σε μεγάλα τμήματα βιβλίου με ομιλίες και κείμενα του Χίτλερ, στα οποία πρόσθεσε επινοημένες προσωπικές λεπτομέρειες, από προβλήματα με μετεωρισμό και κακοσμία στόματος έως στοιχεία για τη σχέση του με την Εύα Μπράουν.
Οι καταδίκες και το παράδοξο τέλος
Μετά την αποκάλυψη της πλαστογραφίας, οι ευθύνες αποδόθηκαν γρήγορα. Τόσο ο Κούγιαου όσο και ο Χάιντεμαν καταδικάστηκαν σε ποινές φυλάκισης άνω των τεσσάρων ετών. Παράλληλα, αρκετά στελέχη των Stern και Sunday Times έχασαν τις θέσεις τους. Ο διακεκριμένος ιστορικός Χιου Τρέβορ-Ρόπερ, ο οποίος είχε αρχικά πιστοποιήσει τα ημερολόγια ως αυθεντικά, υπέστη σοβαρό πλήγμα στην αξιοπιστία του.
Η διαδικασία πιστοποίησης αποδείχθηκε επίσης προβληματική. Το Stern είχε διαβεβαιώσει τον Τρέβορ-Ρόπερ ότι είχε πραγματοποιήσει χημική ανάλυση του χαρτιού, κάτι που στην πραγματικότητα δεν είχε συμβεί. Ο ίδιος παραδέχθηκε αργότερα ότι πείστηκε σε μεγάλο βαθμό από τον τεράστιο όγκο του υλικού. Ο Χάιντεμαν υποστήριξε ότι εξαπατήθηκε. Ο Κούγιαου, ωστόσο, έγραψε στην ομολογία του, μιμούμενος το ύφος του Χίτλερ ,ότι ο δημοσιογράφος γνώριζε πλήρως την απάτη.
Ο Κούγιαου εξέτισε περίπου τρία χρόνια της ποινής του. Μετά την αποφυλάκισή του ξεκίνησε μια νέα επαγγελματική δραστηριότητα, πουλώντας αυτό που ο ίδιος αποκαλούσε «γνήσιες πλαστογραφίες» διάσημων έργων τέχνης.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΑΚΟΜΗ:
- Οικοδόμος έκανε 42 χιλιόμετρα με ποδήλατο κάθε μέρα για να πάει στη Νομική – Στα 63 του φόρεσε τήβεννο
- Όταν οι ΗΠΑ προσπάθησαν να νικήσουν τον εχθρό προκαλώντας περισσότερη βροχή: Η μυστική επιχείρηση με τα σύννεφα
- Μέσι-Γιαμάλ: Πόσες πιθανότητες είχε να συμβεί η ιστορική φωτογραφία; Η απάντηση ενός μαθηματικού εντυπωσιάζει
