Δικαστική απόφαση-ορόσημο: Δεν αποτελεί λόγο απόλυσης η πρόσβαση σε μισθοδοσίες εργαζομένων
Σε μια απόφαση με ευρύτερες εργασιακές προεκτάσεις, το Ανώτατο Δικαστήριο της Μαδρίτης έκρινε ότι η πρόσβαση και η κοινοποίηση πληροφοριών μισθοδοσίας εργαζομένων, όταν προκύπτει από εταιρικό σφάλμα, δεν συνιστά επαρκή λόγο απόλυσης.
Η υπόθεση αφορούσε διοικητικό υπάλληλο με πολυετή προϋπηρεσία, ο οποίος απέκτησε πρόσβαση σε αρχεία μισθοδοσίας ολόκληρου του προσωπικού, μετά από λάθος στο τμήμα Ανθρώπινου Δυναμικού της εταιρείας. Τα δεδομένα είχαν καταστεί προσωρινά διαθέσιμα σε κοινόχρηστο cloud σύστημα για περίπου 45 λεπτά.
Ο εργαζόμενος κατέβασε τα αρχεία και στη συνέχεια εξέφρασε σε συναδέλφους του τη δυσαρέσκειά του, υποστηρίζοντας ότι αμείβεται χαμηλότερα σε σχέση με άλλους εργαζόμενους της ίδιας εταιρείας. Η εταιρεία, επικαλούμενη παραβίαση εμπιστευτικότητας, προχώρησε στην απόλυσή του.
Το σκεπτικό του δικαστηρίου
Το δικαστήριο έκρινε ότι η απόλυση ήταν δυσανάλογη, επισημαίνοντας ότι η αρχική ευθύνη βάρυνε την εταιρεία λόγω του λάθους διαχείρισης ευαίσθητων δεδομένων από το τμήμα Ανθρώπινου Δυναμικού.
Παράλληλα, υπογραμμίστηκε ότι ο εργαζόμενος αντέδρασε σε μια κατάσταση που του δημιουργήθηκε χωρίς δική του υπαιτιότητα και ότι η συμπεριφορά του εντάσσεται σε ένα πλαίσιο «ανθρώπινης αντίδρασης», χωρίς να στοιχειοθετείται σοβαρό πειθαρχικό παράπτωμα.
Το δικαστήριο σημείωσε επίσης ότι δεν υπήρξε ευρεία δημοσιοποίηση συγκεκριμένων μισθών τρίτων, αλλά κυρίως έκφραση προσωπικής δυσαρέσκειας για τη μισθολογική του θέση.
Σύνδεση με ευρωπαϊκό πλαίσιο
Στην απόφαση γίνεται αναφορά και στη νέα ευρωπαϊκή Οδηγία για τη διαφάνεια στις αμοιβές (2023/970), η οποία ενισχύει το δικαίωμα των εργαζομένων να ενημερώνονται για τα κριτήρια μισθολογικής διαμόρφωσης και αποσκοπεί στη μείωση μισθολογικών ανισοτήτων.
Η οδηγία προβλέπει αυξημένες υποχρεώσεις για τις εταιρείες ως προς τη διαφάνεια των αμοιβών και θεωρείται κομβικό εργαλείο για την αντιμετώπιση μισθολογικού χάσματος, μεταξύ άλλων και μεταξύ φύλων.
Η απόφαση
Το δικαστήριο απέρριψε την έφεση της εταιρείας, κρίνοντας ότι η απόλυση δεν ήταν νόμιμη. Η εταιρεία καλείται πλέον να επιλέξει ανάμεσα στην επαναπρόσληψη του εργαζομένου ή στην καταβολή αποζημίωσης ύψους περίπου 36.500 ευρώ.
Η υπόθεση αναμένεται να αποτελέσει σημείο αναφοράς για αντίστοιχες εργατικές διαφορές που σχετίζονται με τη διαχείριση ευαίσθητων δεδομένων και τη διαφάνεια στις αμοιβές.
