Μια σήραγγα στα βάθη της Μεσογείου: Το έργο που θα ενώσει Ευρώπη και Αφρική παίρνει «σάρκα και οστά» (vid)

Επιμέλεια:  Νίκος Δενδρινός
Μια σήραγγα στα βάθη της Μεσογείου: Το έργο που θα ενώσει Ευρώπη και Αφρική παίρνει «σάρκα και οστά» (vid)
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης.
Προσθήκη του gazzetta.gr στην Google
Ένα από τα πιο φιλόδοξα έργα υποδομής του 21ου αιώνα παίρνει ξανά «ζωή», αφού η υποθαλάσσια σήραγγα που θα συνδέει Ισπανία και Μαρόκο, φέρνοντας Ευρώπη και Αφρική είναι πιο κοντά από ποτέ.

Το μεγαλεπήβολο σχέδιο που συζητείται εδώ και δεκαετίες επανέρχεται πιο δυναμικά από ποτέ. Η υποθαλάσσια σήραγγα κάτω από το στενό του Γιβραλτάρ, η οποία θα συνδέει το Μαρόκο με την Ισπανία.

Αν ολοκληρωθεί, θα μπορούσε να μεταμορφώσει τις μεταφορές, το εμπόριο και τον τουρισμό μεταξύ Ευρώπης και Αφρικής, αλλά και να επηρεάσει τη μεταναστευτική ροή στην περιοχή.

Το 2030 προβάλλει ως συμβολική ημερομηνία για τα εγκαίνια του έργου, καθώς τότε Ισπανία, Μαρόκο και Πορτογαλία θα συνδιοργανώσουν το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου. Ωστόσο, οι ειδικοί εκτιμούν πως αυτό το χρονοδιάγραμμα είναι ιδιαιτέρως φιλόδοξο.

 

Από τη «γέφυρα του Γιβραλτάρ» στη... σήραγγα

Η ιδέα για τη διασύνδεση των δύο ηπείρων χρονολογείται από τη δεκαετία του 1930. Η αρχική σκέψη για μια γέφυρα εγκαταλείφθηκε λόγω των τεράστιων τεχνικών δυσκολιών.

Το στενό έχει μήκος περίπου 14 χιλιομέτρων, αλλά βάθος που φτάνει τα 900 μέτρα, ενώ χαρακτηρίζεται από ισχυρά ρεύματα και υψηλή σεισμικότητα.

Αυτοί οι παράγοντες καθιστούν αδύνατη την κατασκευή γέφυρας, όμως η τεχνολογική πρόοδος των τελευταίων ετών ανοίγει νέους δρόμους: μια υποθαλάσσια σήραγγα θεωρείται πλέον πιο ρεαλιστική, ασφαλής και οικολογική λύση.

Πώς προχωρά το έργο: Οι τεχνικές και οικονομικές προκλήσεις

Το 2023, οι κυβερνήσεις Ισπανίας και Μαρόκου επένδυσαν 2,3 εκατομμύρια ευρώ για νέες γεωτεχνικές μελέτες, ενώ μέσα στο 2025 ξεκίνησε μελέτη σκοπιμότητας. Ένα κοινό επιτελείο ειδικών εργάζεται αυτή τη στιγμή στον τεχνικό σχεδιασμό, με τη συμμετοχή διεθνών εταιρειών όπως η Herrenknecht (γνωστή από τη σήραγγα Μοντσενίζιο Τορίνο–Λυών), η Ineco και το υπουργείο Υποδομών της Ισπανίας.

Παρά τη φιλοδοξία του έργου, τα τεχνικά εμπόδια παραμένουν τεράστια. Για σύγκριση, το τούνελ της Μάγχης είναι δέκα φορές πιο ρηχό, ενώ έργα όπως η γέφυρα Danyang–Kunshan στην Κίνα, αν και τεράστια, βασίζονται σε στεριά και ρηχά νερά.

Η σήραγγα του Γιβραλτάρ, όμως, θα πρέπει να αντέχει τεράστιες πιέσεις και σεισμική δραστηριότητα σε βάθη όπου καμία άλλη κατασκευή δεν έχει επιχειρηθεί.

ΤΙ ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ