Άρης: Είναι πειστικός και θα γίνει καλύτερος με την προσθήκη στόπερ

Κρίνοντας από τις τελευταίες τοποθετήσεις του Μιχάλη Γρηγορίου, αυτή δεν μοιάζει πιθανή εκτός κι προκύψει εξαιρετική περίπτωση η οποία δεν θα αφήσει ασυγκίνητους τους (έχοντες τη δύναμη των αποφάσεων) Θόδωρο Καρυπίδη, Ρούμπεν Ρέγες. Μακάρι να προκύψει γιατί, βάσει της τελευταίας εικόνας, η προσθήκη πρωτοκλασάτης λύσης στο κέντρο της άμυνας θα δημιουργήσει ευνοϊκότατες συνθήκες. Έτσι για να αποφευχθούν και οι ταχυκαρδίες όταν ο Φαμπιάνο χωλαίνει. Αυτή η ομάδα μοιάζει εξαιρετικά ποιοτική από τη μέση και μπροστά. Αυτό επιβεβαίωσε στη νίκη επί του ΟΦΗ.

Αναμενόμενα ο Μανού Γκαρθία «κούμπωσε» δίπλα στον φορμαρισμένο Ούρος Ράσιτς, έστω κι αν ο Ισπανός δεν ήταν σε θέση να βγάλει περισσότερα από 50 λεπτά στη νίκη επί του ΟΦΗ. Ο Τίνο Καντεβέρε ήταν ο καλύτερος παίκτης στο διάστημα που αγωνίστηκε. Λίγο τα μούσκεψε με την ευκαιρία που έχασε αλλά κι εμείς χάσαμε το μέτρημα των κερδισμένων μονομαχιών και του σπασίματος της μπάλας στα άκρα για την δημιουργία προϋποθέσεων επίθεσης. Στα άκρα είναι αναγκαίο να βρεθεί φόρμουλα καθώς ο Σεμπάστιαν Παλάσιος δυσκολεύεται να ανταποκριθεί στον ρόλο του αριστερού winger, γι’ αυτό ο Μιχάλης Γρηγορίου τον εναλλάσσει στα άκρα με τον Μπενχαμίν Γκαρέ. Ο Ντέλε Μπασίρου μέτρησε 25-30 λεπτά καλής απόδοσης, έστω κι αν παραμένει σε διαδικασία ανάκτησης δυνάμεων και ρυθμού.

Η βασικότερη διαφορά σε σχέση με πέρυσι είναι ότι ο Μιχάλης Γρηγορίου μπορεί να κοιτάξει τον πάγκο με χαμόγελο. Μπήκε ο Κριστιάν Κουαμέ και ανέβηκε το επίπεδο έντασης στο παιχνίδι του Άρη. Ναι, έβαλε και το υπέροχο γκολ, αλλά έκανε κι άλλα. Ο Γιάννης Γιαννιώτας ξεκίνησε στραβά με τη χαμένη στιγμή αλλά την ξεπέρασε. Ο Μάρτιν Χόνγκλα κράτησε το κέντρο στο διάστημα που έπαιξε. Παραφωνία ήταν μόνο ο Ράφα Μιρ του οποίου το μεγάλο διάστημα απουσίας, φαίνεται ότι, δεν κρύβεται εύκολα. Με τον Λορέν Μορόν έχουν γίνει πολλά, αλλά στην παρούσα στιγμή, ο Ισπανός θα πρέπει να πάρει την ευκαιρία του. Είναι «μαγκιά» να γυρνάς μια υπόθεση η οποία μοιάζει χαμένη.

Συνολικά στο παιχνίδι, το τελικό 2-1 στοιχειοθετεί την απόλυτη διαστρέβλωση της ποδοσφαιρικής αλήθειας. Έχω καταθέσει τον σεβασμό μου στα πεπραγμένα του ΟΦΗ αλλά… φτηνά τη γλίτωσε χθες. Το ματς ήταν για πολλά με λίγα. Ακόμη και στο διάστημα που ο Άρης επέλεξε να παίξει πίσω από την μπάλα – από το 10’ έως το 40’ – είχε περισσότερες κλασικές φάσεις από τον αντίπαλό του. Ο ΟΦΗ είχε δύο κι αυτές από λάθος του Φαμπιάνο. Στο δε δεύτερο ημίχρονο, υπήρξε καθολική υπεροχή. Κάθε επίθεση του Άρη «μύριζε» γκολ καθώς έβγαλε ενέργεια στο γήπεδο και απορρόφησε κάθε απόπειρα του Χρήστου Κόντη (μέσω αλλαγών) για την ανατροπή του σκηνικού.

Κι έτσι έγινε το 2Χ2. Κερδίζοντας παιχνίδια, ο Άρης εξασφαλίζει επιπλέον χρόνο έως ότου ενσωματωθούν (και) ουσιαστικά οι νέοι παίκτες. Η εύρεση σωστής γραμμής επικοινωνίας δεν είναι απλή υπόθεση αλλά απαιτεί εργατοώρες στην προπόνηση. Υποψιάζομαι ότι ο Μιχάλης Γρηγορίου προετοιμάζει την ομάδα του με τέτοιο τρόπο ώστε να έχει σκαρφαλώσει σε επίπεδο ετοιμότητας όταν έρθουν οι τρεις εντός έδρας αγώνες με Ηρακλή, Βόλο και Ατρόμητο αλλά κι αυτός με την Κηφισιά μακριά από το «Κλ. Βικελίδης».