Άρης: Το χρονικό ενός προαναγγελθέντος διαζυγίου

Αυτή η σχέση διένυσε όλα τα στάδια ενός γάμου με προκαθορισμένη ημερομηνία λήξης και το διαζύγιο δεν έριξε κανέναν από τα σύννεφα. Περασμένο Σεπτέμβρη έζησε τον μήνα του μέλιτος με την απόλαυση πρόσκαιρων χαρών και την αίσθηση για την ορθότητα μιας επιλογής η οποία ανήκε στον Θόδωρο Καρυπίδη με κριτήριο την παρεμβατικότητα αλλά και τη γνώση της ελληνικής πραγματικότητας από τον Μανόλο Χιμένεθ. Αποχαιρετώντας το φθινόπωρο, ήρθαν τα πρωτοβρόχια καθώς οι εβδομάδες κυλούσαν με αρκετή δόση αμφιβολίας, ίσως και διαφωνίας, για τα λεγόμενα αλλά και τα πεπραγμένα του Ισπανού προπονητή κι ενώ τα αποτελέσματα ήδη είχαν αρχίσει να ασκούν ασφυκτική πίεση.

Στην καρδιά του χειμώνα, κανείς δεν ήθελε τη συνέχιση αυτής της συνεργασίας, όπως όμως και καμία από τις δύο πλευρές δεν είχε το θάρρος για να την τερματίσει παρότι οι επαφές είχαν περιοριστεί σχεδόν σε απόλυτο βαθμό. Το κλίμα που είχε διαμορφωθεί δεν είχε καμία σχέση με την αρχική αισιοδοξία. Κι έτσι περνούσε ο καιρός με την ουτοπία ανατροπής σκηνικού μέσω των αποτελεσμάτων προς αποφυγήν του πρόωρου τερματισμού. Αυτά δεν ήρθαν κι έφτασε το βράδυ της Κυριακής (22/2) και η συζήτηση του Ρούμπεν Ρέγες. Εξουσιοδοτημένος από τον Θόδωρο Καρυπίδη αλλά και σύμφωνος με την απόφασή του, ο Ισπανός τεχνικός διευθυντής ανακοίνωσε στον 62χρονο τεχνικό το τέλος της συνεργασίας.

Ο ίδιος εξάλλου δεν ήταν τόσο «ζεστός» για την πρόσληψη του Χιμένεθ τον περασμένο Σεπτέμβρη αλλά και η δική του (μάλλον ανατρεπτική) πρόταση – ενός 40χρονου Ισπανού τεχνικού περιορισμένου βιογραφικού και αμφισβητούμενης προπονητικής ικανότητας – δεν ήταν από αυτές που γέμιζαν το μάτι. Κι έτσι ο ισχυρός άνδρας της ΠΑΕ Άρης κατέληξε στον Χιμένεθ, σύντομα όμως μετάνιωσε για την επιλογή του. Γι’ αυτό εξάλλου δρομολόγησε την απομάκρυνσή του καταλήγοντας στον Μιχάλη Γρηγορίου ως προσωρινή λύση σε μια συνεργασία με χρονικό ορίζοντα έως το τέλος της χρονιάς.

Εστιάζοντας στο αγωνιστικό, η αλήθεια είναι ότι επί Χιμένεθ δεν έγιναν πολλά ή μάλλον, δεν συνέβησαν τα προσδοκώμενα, δίχως αυτό να σημαίνει ότι ο έμπειρος τεχνικός δεν επιδίωξε τη βελτίωση της ομάδας. Δεν αμφισβητείται ότι, ερχόμενος στον Άρη, άλλαξε την ψυχολογία στο εσωτερικό αυτής κι αυτό φάνηκε μέσα από την προσωρινή αποτελεσματικότητά της. Αγωνιστική βελτίωση (σε διάρκεια) δεν υπήρξε.

Ο Ισπανός είχε κάθε δικαίωμα να επικαλεστεί α) τον καλοκαιρινό σχεδιασμό με τη δημιουργία μιας ομάδας με ξεκάθαρη έλλειψη αγωνιστικών στοιχείων παρά τον τρομερά υψηλό αριθμό μεταγραφών και β) τους διαδοχικούς τραυματισμούς οι οποίοι του στέρησαν τη δυνατότητα του πλήρους ρόστερ. Αυτό το επιχείρημα αναφέρθηκε πολλάκις, αλλά μετά από ένα σημείο – και με κριτήριο την εικόνα της ομάδας – έμοιαζε με ξεχαρβαλωμένο πανωφόρι μέσα στη βαρυχειμωνιά που προκαλούσαν τα αποτελέσματα. Από την άλλη πλευρά όμως, δικαίως του καταλογίζεται ότι σε διάστημα πέντε μηνών δεν κατάφερε να κάνει ευδιάκριτο το δικό του αγωνιστικό σχέδιο και μετά από ένα σημείο έχασε τον μπούσουλα. Προέβη σε πειραματισμούς που δεν τον δικαίωσαν, σαν το χθεσινό 4-4-2 με τη συνύπαρξη των Κουαμέ-Καντεβέρε στην κορυφή της επίθεσης.

Αντικειμενικά, τα αποτελέσματα δημιουργούν τις σχέσεις εμπιστοσύνης και την πίστη των ποδοσφαιριστών στο πλάνο του προπονητή. Καθώς ο Άρης δεν τα είχε, αυτό άρχισε να αμφισβητείται και στο εσωτερικό της ομάδας. Όπως είναι αλήθεια ότι ο Μανόλο Χιμένεθ σταδιακά έχασε την πίστη του στο τωρινό ρόστερ αλλά και το αντίστροφο. Λίγο τα πανομοιότυπα αγωνιστικά χαρακτηριστικά μιας πλειάδας παικτών και περισσότερο η νοοτροπία αρκετών εξ’ αυτών, τον οδήγησαν σε συγκρατημένες απόψεις για τις ρεαλιστικές βλέψεις της ομάδας αλλά και στις συνεχείς σημειώσεις γι’ αυτά που χρειαζόταν η ομάδα αλλά ήταν αδύνατο, για οικονομικούς λόγους, να τα αποκτήσει. Ωστόσο, ήξερε τις πραγματικές δυνατότητες του club πριν αναλάβει αυτή τη δουλειά.

Ο απολογισμός του Άρη επί θητείας του Ισπανού τεχνικού περιλαμβάνει μόλις εννιά νίκες σε σύνολο 26 αγώνων με συνέπεια να διακυβεύεται έως και η συμμετοχή της στις θέσεις 5-8. Έφτιαξε δηλαδή μια ομάδα που δύσκολα κέρδιζε, το ίδιο δύσκολα έχανε (έξι ήττες). Κυρίως όμως δεν έπειθε με την αγωνιστική εικόνα της και με ξεκάθαρο ζήτημα νοοτροπίας βάσει και των δηλώσεων του Σωκράτη Διούδη. Ο Άρης έχει τη δεύτερη χειρότερη επίθεση της Stoiximan Superleague παρότι διαθέτει ένα σωρό επιθετικούς. Η δε τοποθέτηση περί χρησιμοποίησης κάθε διαθέσιμου επιθετικού δεν μπορεί να χαρακτηριστεί πειστική, ίσα-ίσα που αναδεικνύει την απουσία πλάνου αλλά και την απόγνωση στην οποία έφτασε και ο ίδιος.

Καταλήγοντας, στον Μανόλο Χιμένεθ προφανώς δεν χρεώνεται ο σχεδιασμός του περασμένου καλοκαιριού, δεν παρήγαγε όμως και ουσιαστικό έργο για τη βελτίωση της κατάστασης. Επί ημερών του η απόδοση του Άρη έμοιαζε με καρδιογράφημα ζωντανού οργανισμού με έντονες αρρυθμίες. Σταδιακά έχασε και τα αποδυτήρια ενώ στις τελευταίες εβδομάδες έδειχνε ότι και ο ίδιος είχε συμβιβαστεί με την ιδέα πρόωρου τερματισμού μιας συνεργασίας η οποία ούτως ή άλλως είχε ως χρονικό ορίζοντα το τέλος της τρέχουσας σεζόν.