ΑΕΚ: Το σωστό μήνυμα, τη σωστή στιγμή…

Τα συμβόλαια των προπονητών είναι αλήθεια ότι έχουν μία σχετική ασφάλεια και σιγουριά. Είτε είναι μερικών μηνών, είτε είναι μερικών ετών, τον προπονητή θα τον κρατά στη θέση του, πάντα το αποτέλεσμα και ποτέ η χρονική διάρκεια του συμβολαίου. Κανείς προπονητής σε καμία ομάδα στον κόσμο δεν αντέχει 10 ήττες στη σειρά, ότι κι’ αν γράφει το συμβόλαιο.

Υπό αυτή την έννοια θα μπορούσε να πει κανείς ότι η ενεργοποίηση της διετούς οψιόν ανανέωσης της συνεργασίας του συμβολαίου του Αργύρη Γιαννίκη με την ΠΑΕ ΑΕΚ, η οποία ανακοινώθηκε χθες από την Ενωση, στην πραγματικότητα δεν έχει και μεγάλη αξία. Επί της ουσίας έχει μεγάλη δόση αλήθειας αυτό το επιχείρημα και το μόνο που μπορεί να συμβεί τώρα είναι ο Αργύρης Γιαννίκης αν φύγει, όταν φύγει, να πάρει μεγαλύτερη αποζημίωση.

Πέρα από την κυνική πραγματικότητα όμως υπάρχει και η ψυχολογία και η επικοινωνία την οποία εκπέμπει μία ομάδα. Και η επικοινωνία που εκπέμπει η ενεργοποίηση της οψιόν της ανανέωσης του συμβολαίου του Γιαννίκη, είναι η καλύτερη δυνατή τούτη δω τη χρονική στιγμή. Βεβαίως το ακόμη πιο σημαντικό στην ιστορία αυτή (είμαι σε θέση να το γνωρίζω και γι’ αυτό το αναφέρω), είναι ότι η επιλογή αυτή δεν είχε καθαρά επικοινωνιακά κριτήρια, αλλά ήταν συνειδητή.

Ο Γιαννίκης είχε ενημερωθεί από τον ίδιο τον Δημήτρη Μελισσανίδη πριν από το ματς με τον ΟΦΗ, ότι η ΑΕΚ θα προχωρήσει στην ενεργοποίηση της οψιόν της ανανέωσης του συμβολαίου του. Αυτό ακριβώς δείχνει ότι η ΑΕΚ έχει αποφασίσει να στηρίξει τον προπονητή της και κυρίως ότι εμπιστεύεται την δουλειά του και αυτά που βλέπει από αυτόν. Και αυτό έχει ακόμη μεγαλύτερη σημασία και αξία, από την επικοινωνία, η οποία επίσης παίζει τον δικό της ρόλο.

Η χρονική στιγμή που επιλέγει από τους ιθύνοντες της ΑΕΚ, για να γίνει γνωστή αυτή η ενεργοποίηση της οψιόν, έχει την σημασία της και την αξία της. Την ημέρα που άρχισε να σηκώνεται η κουβέντα και μεταξύ των οπαδών της ΑΕΚ, αλλά και στα media, με τον γνωστό υπερβολικό τρόπο που συμβαίνει πάντα στην Ελλάδα μετά από μία ήττα, η ΑΕΚ με τον πλέον επίσημο τρόπο, δεν τελειώνει απλώς την συζήτηση, αλλά καταργεί ακόμη και τους ψίθυρους για τον προπονητή της.

Θα πει κάποιος, αλίμονο αν ένα κακό αποτέλεσμα έκρινε έναν προπονητή δύο μηνών, αλλά εγώ θα απαντήσω ότι στην Ελλάδα είμαστε και ποτέ δεν ξέρεις. Η ΑΕΚ δεν έχει άλλο δρόμο από το να στηρίξει τον Γιαννίκη.

Δεν γράφω ότι θα πετύχει σίγουρα, δεν υποστηρίζω ότι όσα έχουμε δει μας έχουν θαμπώσει και συνεπώς έπρεπε να ανανεωθεί το συμβόλαιο, γράφω ότι αυτά που βλέπουμε από τον Γιαννίκη είναι προς την σωστή κατεύθυνση και απλά χρειάζεται χρόνο για να κρίνουμε. Μπορεί ο χρόνος να μας δείξει ότι δεν είχε τα φόντα για να πετύχει, αλλά για να το μάθουμε αν μπορεί ή όχι, πρέπει να του δώσουμε και τον χρόνο για να δουλέψει και την δυνατότητα να κάνει και αυτός ορισμένες επιλογές.

Η επιχειρηματολογία για το αν είναι καλός προπονητής ή όχι δεν μπορεί να στηρίζεται σε αστεία επιχειρήματα του τύπου γιατί έβαλε τον Ρότα και όχι τον Γέφτιτς αλλαγή. Ακόμη κι’ αν θεωρήσουμε κακό το κοουτσάρισμά του στο ματς με τον ΟΦΗ, νομίζω όλοι θα συμφωνήσουμε ότι το ματς δεν το έχασε η ΑΕΚ λόγω του προπονητή της. Αλλά ακόμη κι’ αν πιστέψουμε ότι το έχασε λόγω του προπονητή της και πάλι δεν είναι ικανό ένα ματς, ότι κι’ αν έχει συμβεί να σηκώνει τέτοιο θόρυβο για έναν προπονητή δύο μηνών. Το γεγονός ότι τον λένε Γιαννίκη και όχι κάπως αλλιώς δεν σημαίνει ότι πάντα θα πρέπει να είναι το εύκολο θύμα στο στραβό αποτέλεσμα. Δεν γίνεται όταν νικά η ΑΕΚ, να το κάνει ο Αραούχο, ο Τσούμπερ ή ο Αμραμπάτ και όταν χάνει η ΑΕΚ να χάνει ο Γιαννίκης. Πρέπει να αποφασίσουμε κάποια στιγμή τη συμμετοχή του καθενός στις νίκες και τις ευθύνες στις ήττες.

Ο Γιαννίκης στο ματς με τον ΟΦΗ δεν έμεινε άπραγος. Δούλεψε, έκανε επιλογές, πήρε ρίσκα, άλλαξε πολλά, δοκίμασε αρκετά. Ναι εν τέλει δεν βγήκαν, ναι θα μπορούσε να έχει κάνει και κάποιες διαφορετικές επιλογές, αλλά τίποτα από όσα έκανε δεν ήταν εκτός πραγματικότητας. Όλα είχαν μέσα τους σχέδιο, ποδοσφαιρική λογική και ήταν παρεμβάσεις αντίδρασης. Αν θέλετε την άποψη μου, η αρχική ενδεκάδα με Σάκχοφ, Σιμόες στον άξονα της μεσαίας γραμμής, απέναντι σε αυτά τα κεντρικά χαφ του ΟΦΗ, ήταν το μεγαλύτερο λάθος από την πλευρά του Γιαννίκη στο ματς, αλλά και αυτό ως ένα βαθμό συμπέρασμα εκ του αποτελέσματος είναι…

Αλλα είπαμε ένα ματς δεν φτάνει για να κρίνουμε τίποτα περισσότερο από όσα έγιναν σε αυτό το ματς. Ο Γιαννίκης αφού πήρε την ευκαιρία, θα πρέπει να την πάρει ολόκληρη. Και ευκαιρία δύο μηνών είναι λιγότερη κι’ από μισή…