Είτε τον συμπαθείς, είτε όχι, στον Κριστιάνο δεν αξίζει ένα «ευχαριστώ»;

«Μέσι ή Κριστιάνο». Ήταν η τελευταία φορά που ακούσαμε αυτό το δίλημμα σε Παγκόσμιο Κύπελλο. Είναι πλέον και επίσημο ότι αυτοί οι δύο θρύλοι του ποδοσφαίρου δεν θα διασταυρώσουν τα ξίφη τους σε ένα μεγάλο παιχνίδι για το Μουντιάλ. Είναι από τις μάχες που όλη η ποδοσφαιρική κοινότητα αδημονούσε άλλα πόσες φορές έχουμε δει να μην γίνονται πραγματικότητα στιγμές που είναι βγαλμένες από ποδοσφαιρικά όνειρα;

Ο Κριστιάνο Ρονάλντο έκλεισε τον πρώτο... κύκλο της καριέρας του. Το πρώτο «last dance» καθώς αυτό ήταν το τελευταίο Μουντιάλ της καριέρας του δίχως να έχει γίνει ξεκάθαρο αν θα είναι και η τελευταία φορά που αγωνίζεται με τη φανέλα της Πορτογαλίας. Σιγά-σιγά οδεύει προς τη δύση της καριέρας του καθώς μιλάμε για έναν άνθρωπο που βαδίζει προς τα 42 χρόνια ζωής.

Σίγουρα, ότι και να πω για αυτόν τον ποδοσφαιριστή, θα φέρει και επευφημίες και αντιρρήσεις. Οπότε καλύτερα να μην μπαίνουμε σε αυτόν τον κόπο. Άλλωστε, πόσοι άνθρωποι του χώρου έχουν πει «απλά απολαύστε και αφήστε τις συγκρίσεις και τις κριτικές». Είμαι απόλυτα σύμφωνος με αυτό και θα εξηγήσω τον λόγο.

Για εμένα ο Κριστιάνο Ρονάλντο δεν είναι κορυφαίος παίκτης του κόσμου. Είμαι ξεκάθαρος και έχω τους λόγους μου που το πιστεύω αλλά είναι καθαρά προσωπική άποψη. Το αναφέρω γιατί δεν έχει καμία σχέση με το πόσα πρόσφερε στο άθλημα ο συγκεκριμένος κύριος. Ένας «θρύλος» που από το... μηδέν και γνωρίζοντας την ιστορία του, έφτασε στην απόλυτη κορυφή. Στο σημείο που ονειρεύεται κάθε παιδί, κάθε ενήλικας, κάθε επαγγελματίας ποδοσφαιριστής.

Τίτλοι, δόξα, χρήματα, πρωταγωνιστής στις ομάδες που έπαιξε και ο απόλυτος αρχηγός της Πορτογαλίας με πάνω από 230 παιχνίδια. Με ρεκόρ που δεν γνωρίζουμε αν θα καταφέρει κάποιος να καταρρίψει και μία μορφή που οι Πορτογάλοι δεν ξέρουν αν θα βρουν στην εθνική τους ομάδα.

Είχε και τα στραβά του. Ποιος δεν τα έχει άλλωστε; Αλλά ήταν όντως «βαρίδι» για την Πορτογαλία όπως όλοι λένε;

Δεν θα διαφωνήσω αλλά ούτε θα συμφωνήσω. Και ο λόγος είναι απλός. Όλα θα φανούν μόλις όντως αφήσει το εθνόσημο στην άκρη και το όνομά του παύει να έχει μόνιμη θέση στις κλήσεις. Όταν το ποδόσφαιρο της χώρας περάσει ολοκληρωτικά στη νέα εποχή. Τότε θα μπορέσουμε να κρίνουμε αν όντως ο Κριστιάνο έκανε περισσότερο κακό παρότι καλό στην ομάδα.

Γιατί δεν είναι μόνο το αγωνιστικό σκέλος αλλά και αυτό των αποδυτηρίων. Όσο εγωιστής και αν είναι ο Κριστιάνο, έχει αποδείξει με κάθε τρόπο ότι... πεθαίνει για την Πορτογαλία και αυτό το πάθος ήταν παράδειγμα προς μίμηση για τους νεότερους (δείτε τον τελικό του EURO 2016). Πίσω από την πόρτα δεν μπορούμε να ξέρουμε πόσο σημαντικό ρόλο έπαιζε.

Για αυτό, λοιπόν, όλα θα φανούν μεταγενέστερα. Άλλωστε, όπως λέει και ο λαός, «καταλαβαίνεις την αξία κάποιου μόνο αφότου φύγει». Οπότε ας βάλουμε λίγο φρένο στην κριτική και μετά θα φανεί αν ήταν το πραγματικό πρόβλημα της Πορτογαλίας ή όχι.

Τέλος πάντων, δεν χρειάζεται να αναφερθούμε παραπάνω. Θα συμβεί όταν έρθει το original «last dance» της ποδοσφαιρικής του καριέρας και κλείσει ένα τεράστιο κεφάλαιο της ιστορίας του αθλήματος.

Προς το παρόν ας μείνουμε στην τελευταία του προσπάθεια να κατακτήσει (και) το Μουντιάλ. Και από την πλευρά του ποδοσφαίρου να πούμε το δικό μας «ευχαριστώ» που μεγαλούργησε μπροστά στα παιδικά, εφηβικά και ενήλικα μάτια μας.

ΥΓ. Μακράν η μεγαλύτερη απογοήτευση του Μουντιάλ η συνολική παρουσία του Μπρούνο Φερνάντες. Σε μία διοργάνωση όπου οι μεγάλες προσωπικότητες έχουν βγει... μπροστά, εκείνος έκανε μία κάκιστη διοργάνωση για την ποιότητα του και το γεγονός ότι έγινε αλλαγή μόνο στο ματς με την Κροατία, σε κάνει να απορείς ξανά για τον Μαρτίνεθ.

ΥΓ2. Το γκολ του Μικέλ Μερινό είναι για... σεμινάριο. Η αντίληψη αυτού του underrated ποδοσφαιριστή είναι το κάτι άλλο. Από τη στιγμή που ο ίδιος κάνει την γρήγορη πάσα από το φάουλ που κέρδισε μέχρι την κίνηση-φορ που κάνει μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα.

Powerade: Επίσημο ισοτονικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου FIFA!