Ολυμπιακός: Η «αθόρυβη» κίνηση του Αλγκουαθίλ που έπαιξε ρόλο στη ροή του αγώνα

Νίκη με πολλές μεταφράσεις αυτή του Ολυμπιακού κόντρα στη Γιαγκελόνια και παρθενική για τον Ιμανόλ Αλγκουαθίλ στην άκρη του πάγκου. Από τη μία το βαθμολογικό κομμάτι στη League Phase γιατί ο Ολυμπιακός τέτοια ματς είναι must win για να πάει παρακάτω στην Ευρώπη και από την άλλη το ψυχολογικό σκέλος που θα πρέπει να γεφυρωθεί με ένα καλό αποτέλεσμα στη Λιβαδειά προκειμένου να πάει με ηρεμία στη διακοπή η ομάδα.

Τα είχαμε ξαναγράψει στο Gazzetta ότι μόνο εύκολη δεν είναι αυτή η αλλαγή στην τεχνική ηγεσία αλλά τέτοιες νίκες είναι μερικά baby steps ώστε η ομάδα να φτάσει στο επίπεδο που θέλει ο 55χρονος προπονητής. Κόντρα στη Γιαγκελόνια, λοιπόν, είδαμε στο πρώτο ημίχρονο μία... συνέχεια από την ήττα κόντρα στον ΟΦΗ με τη μόνη διαφορά ότι οι Πειραιώτες ήταν πιο αποτελεσματικοί στο πρέσινγκ αλλά όχι στην τελική προσπάθεια.

Ευτυχώς ο «Χορμίγκα» ήταν (ξανά) στο κατάλληλο σημείο για να σκοράρει αλλά μέχρι εκεί. Οι Πολωνοί ήταν «φωτιά» στις αντεπιθέσεις, είχαν στοχεύσει την αριστερή πτέρυγα του Ολυμπιακού και κάθε κατέβασμα «μύριζε» και φάση. Δεν είναι τυχαίο ότι είχαν τρεις τελικές με δοκάρι, απόκρουση και γκολ σε λιγότερο από τέσσερα λεπτά.

Στο δεύτερο ημίχρονο όμως, η εικόνα του αγώνα έχει αλλάξει σε μεγάλο βαθμό. Το γκολ έδωσε ώθηση στον Ολυμπιακό αλλά η Γιαγκελόνια δεν ήταν καθόλου απειλητική και υπάρχει λόγος για αυτό. Είναι μία κίνηση που πέρασε στα... ψηλά αλλά είχε αρκετό νόημα στη ροή της αναμέτρησης.

Στην ανάπαυλα, ο Ισπανός προπονητής αποφάσισε να προχωρήσει σε αλλαγή αριστερού μπακ, βγάζοντας τον Μπρούνο και βάζοντας τον Τικνιζιάν. Θα πείτε εδώ, «ρε νότη, αφού είχε κάρτα». Σωστό. Είναι και αυτό μία παράμετρος αλλά ο Βάσκος προπονητής είχε εντοπίσει ότι η Γιαγκελόνια χτυπούσε μόνο προς εκείνη την πλευρά και από εκεί δημιουργούσε όλες τις φάσεις, ψάχνοντας στην πλάτη της άμυνας.

Ο Αρμένιος μπακ είναι καλύτερος στο ανασταλτικό κομμάτι από τον Μπρούνο και αυτό φάνηκε από την αρχή του ημιχρόνου, όταν οι φιλοξενούμενοι έψαξαν με μεγάλες μπαλιές τον Κοσεϊνσάο και ο διεθνής αμυντικός έκοψε κάθε φάση είτε ψηλά, είτε χαμηλά ενώ ήταν πιο agressive στα μαρκαρίσματα. Αυτό «βραχυκύκλωσε» τη Γιαγκελόνια και έκανε τον Ολυμπιακό να πάρει άφοβα μέτρα στον αγωνιστικό χώρο, πιέζοντας για το γκολ.

Μία κίνηση που, για εμένα προσωπικά, δείχνει τα αντανακλαστικά του Βάσκου προπονητή. Δεν είναι σύνηθες να έχει σκοράρει η ομάδα στο ημίχρονο για να ισοφαρίσει και η πρώτη αλλαγή με το ξεκίνημα του δευτέρου μέρους να είναι ένας αριστερός μπακ. Όμως ο ίδιος είχε εντοπίσει την πηγή κινδύνου και κατάφερε να περιορίσει το ατού του αντιπάλου.

Άλλοι θα πουν για την είσοδο του Γιάρεμτσουκ, άλλοι για του Μπέιλι. Σεβαστά όλα είναι. Όμως η συγκεκριμένη κίνηση, για εμένα, ήταν και ο λόγος που μπλόκαρε η αντίπαλος στο δεύτερο ημίχρονο. Και φυσικά τα credits πηγαίνουν στον διεθνή αμυντικό που έκανε μία από τις καλύτερες εμφανίσεις αριστερού μπακ τα τελευταία χρόνια το αμυντικό σκέλος. Μαχητικός, γρήγορες επιστροφές, δυνατός στα μαρκαρίσματα και με άρτιες τοποθετήσεις όταν προσπαθούν να βρουν τον προσωπικό του αντίπαλο με μεγάλες μπαλιές.

ΥΓ: Από τη φάση με τον Ελ Καμπί είχα αρχίσει να τον συμπαθώ. Στο χθεσινό ματς μου έδειξε πολλά. Ο Ζότα Σίλβα δεν έχει σημασία αν σκόραρε ή απείλησε ή έκανε ασίστ. Έχει παθιαστεί με τον Ολυμπιακό, έχει συνδεθεί με κάποιον τρόπο και ο πανηγυρισμό του σε κάθε φάση που κέρδιζε ένα φάουλ ή ένα πλάγιο, ήταν προς μίμηση.

ΥΓ2: Ώριμη και καλή εμφάνιση από το ελληνόπουλο της Γιαγκελόνια, τον Τόλη Κωνσταντόπουλο. Ένα ταλέντο που έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στο εξωτερικό από τότε που έφυγε από τον Παναιτωλικό. Όπως επίσης πολύ καλός παίκτης και αν μην παίζει τόσο αυτή τη στιγμή, είναι και ο Δημήτρης Ράλλης που ήταν στις εξέδρες.