Γιάννης Κωνσταντέλιας: Παιδί ενός ανώτερου Θεού

• Ο «Ντέλιας» μοιάζει να αναπνέει πιο ελεύθερα

Στο τέλος της βραδιάς, όταν οι προβολείς της «Motor Lublin Arena» άρχισαν να σβήνουν, δεν έμενε μόνο το 3-2 του ΠΑΟΚ απέναντι στη Ντιναμό Κιέβου. Έμενε η εικόνα ενός ποδοσφαιριστή που έπαιζε λες και το ποδόσφαιρο ήταν το πιο απλό παιχνίδι του κόσμου.

Ο Γιάννης Κωνσταντέλιας χαμογελούσε (με εξαίρεση ένα πάτημα πάνω στον απολάμβανε κάθε επαφή με την μπάλα και έκανε όσους βρίσκονταν στο γήπεδο να περιμένουν ανυπόμονα την επόμενη ενέργειά του.

Υπάρχουν περίοδοι που ο Κωνσταντέλιας παλεύει περισσότερο με τον εαυτό του παρά με τον αντίπαλο. Κι υπάρχουν βραδιές σαν αυτή στο Λούμπλιν, όπου όλα μοιάζουν να κυλούν φυσικά. Όταν είναι καλά, όταν έχει καθαρό μυαλό και χαμόγελο στο πρόσωπό του, ο ΠΑΟΚ αποκτά έναν ποδοσφαιριστή που δύσκολα μπορεί να περιοριστεί. Αυτό δεν φάνηκε μόνο απέναντι στη Ντιναμό. Όσοι τον παρακολουθούν καθημερινά στην προπόνηση βλέπουν εδώ και εβδομάδες έναν ποδοσφαιριστή γεμάτο αυτοπεποίθηση, διάθεση και έμπνευση.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη PAOK FC (@paok_fc)

Έναν Κωνσταντέλια που δείχνει να απολαμβάνει ξανά το παιχνίδι. Κι όταν συμβαίνει αυτό, αλλάζει προς το καλύτερο ολόκληρη η εικόνα του ΠΑΟΚ.

Ο διεθνής μεσοεπιθετικός δεν περιορίστηκε στο γκολ και την ασίστ. Ήταν ο παίκτης που έδινε ρυθμό σε κάθε επίθεση, που εμφανιζόταν ανάμεσα στις γραμμές, που τραβούσε πάνω του αντιπάλους για να δημιουργήσει χώρους, που επιτάχυνε ή επιβράδυνε το παιχνίδι ανάλογα με τις ανάγκες της στιγμής. Παίζει σε διαφορετικό τέμπο από τους υπόλοιπους. Βλέπει φάσεις πριν αυτές γεννηθούν και εκτελεί κινήσεις που δεν διδάσκονται.

Η φάση του δεύτερου γκολ είναι ίσως η πιο χαρακτηριστική. Η «ρουλέτα», το τακουνάκι, η υποδοχή του overlap του Κένι και η πίεση που ακολουθεί για να οδηγήσει σε λάθος την ουκρανική άμυνα συνθέτουν μια αλληλουχία ενεργειών υψηλής ποδοσφαιρικής ευφυΐας. Δεν ήταν μια εντυπωσιακή ντρίμπλα για το χειροκρότημα. Ήταν μια ποδοσφαιρική ιδέα που οδήγησε απευθείας σε γκολ. Αυτή είναι η διαφορά των πραγματικά μεγάλων δημιουργών.

Οι αριθμοί απλώς επιβεβαιώνουν όσα είδε όποιος παρακολούθησε το παιχνίδι.

• 1 γκολ
• 1 ασίστ
• 4 μεγάλες ευκαιρίες που δημιούργησε
• 10 επαφές μέσα στην αντίπαλη περιοχή
• 5 τελικές προσπάθειες
• 4 επιτυχημένες ντρίμπλες σε 7 προσπάθειες

Το σημαντικότερο, όμως, ίσως να μην είναι οι αριθμοί του. Είναι ο τρόπος με τον οποίο ο Κωνσταντέλιας δείχνει να «κουμπώνει» με τη φιλοσοφία του Αλέσιο Λίσι.

Ο «Ντέλιας» μοιάζει να αναπνέει πιο ελεύθερα

Ο νέος ΠΑΟΚ είναι διαφορετικός από εκείνον που είχαμε συνηθίσει τα προηγούμενα χρόνια. Η ομάδα πιέζει πολύ πιο ψηλά, αναζητά γρήγορες ανακτήσεις της μπάλας και επιτίθεται πριν οργανωθεί ο αντίπαλος. Οι γραμμές ανεβαίνουν, οι μεσοεπιθετικοί συγκλίνουν στον άξονα, τα μπακ δίνουν συνεχώς πλάτος και οι επιλογές στην ανάπτυξη είναι πολύ περισσότερες. Δεν υπάρχει μία μόνο διαδρομή προς το γκολ. Υπάρχουν κάθετες πάσες, παιχνίδι από τα άκρα, αλλαγές πλευράς, προωθήσεις των χαφ, ατομικές ενέργειες και άμεσες μεταβάσεις.

Σε αυτό το ποδόσφαιρο ο Κωνσταντέλιας μοιάζει να αναπνέει πιο ελεύθερα.

Μέχρι περίπου το 70ό λεπτό ο ΠΑΟΚ παρουσίασε ίσως την πιο καθαρή εικόνα αυτής της νέας ταυτότητας. Η πίεση ψηλά έφερνε συνεχώς κλεψίματα, οι αποστάσεις ήταν μικρές και οι επιθέσεις εκδηλώνονταν με ταχύτητα. Δεν είναι τυχαίο ότι και τα δύο πρώτα γκολ γεννήθηκαν από πίεση πάνω στην μπάλα. Στο πρώτο έκλεψε ο Μύθου. Στο δεύτερο ο ίδιος ο Κωνσταντέλιας δεν εγκατέλειψε τη φάση ούτε στιγμή, ανάγκασε τον αντίπαλο σε λάθος και άνοιξε τον δρόμο για το γκολ του Ζαφείρη.

Ίσως τελικά αυτό να είναι το μεγαλύτερο κέρδος του ΠΑΟΚ από τη βραδιά στο Λούμπλιν. Δεν ήταν μόνο η νίκη. Ήταν η εικόνα ενός ποδοσφαιριστή που δείχνει ξανά χαρούμενος μέσα στο γήπεδο. Και όταν ο Γιάννης Κωνσταντέλιας χαμογελά, παίζει, δημιουργεί και διασκεδάζει με την μπάλα στα πόδια, ο ΠΑΟΚ αποκτά έναν ποδοσφαιριστή που πραγματικά μοιάζει... παιδί ενός ανώτερου Θεού.

ΥΓ: Δεν είναι τυχαίο ότι ο πρώτος που απολαμβάνει τον Γιάννη Κωνσταντέλια είναι ο άνθρωπος που βρίσκεται καθημερινά δίπλα του. Ο Χρήστος Ζαφείρης είχε μιλήσει αποκλειστικά στο Gazzetta για τον φίλο και συμπαίκτη του με λόγια που δύσκολα χρειάζονται συμπλήρωμα.

«Τι να πούμε γι' αυτόν τον παίκτη; Κάνει ό,τι θέλει μέσα στο γήπεδο, είναι ένας μάγος. Εκφράζει τον ΠΑΟΚ και είμαστε χαρούμενοι που τον έχουμε συμπαίκτη και μπορούμε να μοιραζόμαστε το γήπεδο μαζί του», είχε πει αρχικά, για να συμπληρώσει αμέσως μετά: «Είναι ακριβώς αυτό που δείχνει. Ένα χαρούμενο παιδί, πάντα με το χαμόγελο και θετική ενέργεια. Είναι ένας πολύ καλός μου φίλος, περνάμε πολύ χρόνο μαζί και είμαστε χαρούμενοι που παίζουμε στην ίδια ομάδα», είχε πει.

Όσο για το ταβάνι του; Ο Ζαφείρης δεν άφησε το παραμικρό περιθώριο αμφιβολίας: «Για μένα δεν έχει ταβάνι. Αυτό το παιδί μπορεί να φτάσει όσο ψηλά θέλει. Όλα είναι στο χέρι του».

Είπε και κάτι άλλο ο 23χρονος διεθνής μέσος του ΠΑΟΚ. «Φέτος θα δείτε έναν άλλον Ζαφείρη, με τον νέο προπονητή θα είμαι πιο επιθετικός». Όπερ και εγένετο με το πρώτο γκολ σε επίσημο παιγνίδι με την «ασπρόμαυρη» φανέλα.