Το γαλλικό παρελθόν του ΠΑΟΚ – Από το «Ζερλάν», ως το «Βελοντρόμ»

• 1973 – Το έπος του Ζερλάν και η νύχτα της Τούμπας
• 1982 – Η γλυκιά εκδίκηση στο Μπονάλ
• 1992 – Το μαύρο βράδυ του Παρισιού
• 2005 – Η Ρεν και το τελευταίο χαμόγελο
• 2014 – Η Γκινγκάμπ και το τέλος της ισορροπίας
• 2022 – Το φλεγόμενο Βελοντρόμ

Η πόλη της Λιλ είναι ο έκτος προορισμός και τα «Μπουλντόκ» (Dogues»), από τον γαλλικό βορρά η έβδομη ομάδα στην ευρωπαϊκή διαδρομή του ΠΑΟΚ. Το Gazzetta θυμίζει…

Το γαλλικό ποδόσφαιρο ανέκαθεν έκρυβε για τον ΠΑΟΚ ιστορίες πάθους, δοκιμασιών και αξέχαστων στιγμών. Η Λιλ είναι ο έκτος γαλλικός προορισμός στην ευρωπαϊκή διαδρομή του «Δικεφάλου», που απόψε (23/10, 22:00) στο υπερσύγχρονο «Πιέρ Μορούα» θα ψάξει να γράψει ένα νέο κεφάλαιο απέναντι στη γαλλική ομάδα, στο πλαίσιο της 3ης αγωνιστικής της League Phase του Europa League.

Η Γαλλία πάντοτε έμοιαζε με σκηνή για να παιχτούν μεγάλα ασπρόμαυρα δράματα. Κάθε επίσκεψη του ΠΑΟΚ στη χώρα του Μολιέρου κουβαλούσε κάτι διαφορετικό – από τη μαγεία του «Ζερλάν», μέχρι τη σκληράδα του «Βελοντρόμ».

Δείτε Επίσης

Όταν ο ΠΑΟΚ διέλυσε τη Λυών (pics)

Μέχρι σήμερα, ο ΠΑΟΚ έχει αντιμετωπίσει έξι διαφορετικές γαλλικές ομάδες — τη Λιόν, τη Σοσό, την Παρί Σεν Ζερμέν, τη Ρεν (μόνο στην Τούμπα), τη Γκινγκάμπ και τη Μαρσέιγ — σε συνολικά έντεκα αγώνες, με απολογισμό 3 νίκες (όλες στη Θεσσαλονίκη), 1 ισοπαλία και 7 ήττες.

Ας κάνουμε ένα ταξίδι πίσω στο χρόνο, εκεί όπου το «ασπρόμαυρο» στίγμα χαράχτηκε για πρώτη φορά στο γαλλικό ποδοσφαιρικό χάρτη.

1973 – Το έπος του Ζερλάν και η νύχτα της Τούμπας

Ήταν φθινόπωρο του 1973 όταν ο ΠΑΟΚ, μόλις στη δεύτερη ευρωπαϊκή του περιπέτεια, κληρώθηκε απέναντι στη Λιόν για το Κύπελλο Κυπελλούχων. Ένα όνομα βαρύ, με εμπειρία και ευρωπαϊκή αίγλη. Στο πρώτο παιχνίδι, μέσα στο θρυλικό «Ζερλάν», κανείς δεν περίμενε αυτό που θα ακολουθούσε.

Ωστόσο, ο ΠΑΟΚ του Λες Σάνον εξέπληξε τους Γάλλους. Με την ελληνική αποστολή να έχει καταλύσει σε σαλέ που βρισκόταν στο κάστρο του Σαρμπονιέρ, ο αείμνηστος Άγγλος τεχνικός δύο ώρες κλεισμένος στο δωμάτιο του, μετά το μεσημεριανό φαγητό, καθόταν σιωπηλός. Σκεπτόταν και μελετούσε. Σκεπτόταν τον αγώνα και μελετούσε το φτωχό «μπακαλοτέφτερό» του. Αυτό που έκανε, τελικά, το θαύμα του! Όλες οι σημειώσεις, που είχε κρατήσει ο Άγγλος, απ’ όσα είχε δει και ακούσει για την ομάδα, που λίγες ώρες αργότερα θα αντιμετώπιζαν οι παίκτες του, ήταν γραμμένες εκεί.

Η Λιόν προηγήθηκαν νωρίς, μα ο «Δικέφαλος του Βορρά» έπαιζε χωρίς φόβο. Ο Ασλανίδης ισοφάρισε πριν τη λήξη του ημιχρόνου, ο Τερζανίδης έδωσε προβάδισμα λίγο μετά την ανάπαυλα και, όταν ο Σαράφης ισοφάρισε για τρίτη φορά στο 81’, οι 25.000 Γάλλοι στο Ζερλάν χειροκροτούσαν από θαυμασμό. Το 3-3 εκείνο έμοιαζε με νίκη.

Δεκατέσσερις μέρες αργότερα, 7 Νοεμβρίου 1973, η Τούμπα ζούσε τη δική της μεγάλη ευρωπαϊκή βραδιά. Κάτω από τα φώτα και τη βουή 40.000 ψυχών, ο ΠΑΟΚ συνέτριψε τη Λιόν 4-0. Το ποδόσφαιρο εκείνης της εποχής ήταν καθαρό, απλό, γεμάτο ένταση – και η παρέα του Γιώργου Κούδα (έλειψε έμοιαζε να παίζει το τέλειο ματς. Οι Γάλλοι υποκλίθηκαν. Ο «Δικέφαλος» πέρασε στους «8» και η Ευρώπη έμαθε, ίσως για πρώτη φορά, τι σημαίνει ΠΑΟΚ.

1982 – Η γλυκιά εκδίκηση στο Μπονάλ

Εννέα χρόνια αργότερα, ο ΠΑΟΚ επέστρεφε στη Γαλλία. Αυτή τη φορά, για το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, απέναντι στη Σοσό, μια ομάδα γεμάτη ενέργεια και ταλέντο. Στην Τούμπα, το πρώτο παιχνίδι είχε κριθεί από ένα μόνο άγγιγμα: Χρήστος Δημόπουλος, 1-0.

Η ρεβάνς στο «Μπονάλ», στις 29 Σεπτεμβρίου 1982, ήταν μια παράσταση γεμάτη αγωνία. Μπροστά σε 13.000 θεατές, ο ΠΑΟΚ στάθηκε αντρίκια. Δύο φορές ο Τρίμχολντ σημάδεψε τα δοκάρια, δύο φορές οι Γάλλοι σώθηκαν από το… χρώμα του σιδήρου. Κι όταν στο 90’ ο Ανζιανί ισοφάρισε με πέναλτι, το ματς πήγε στην παράταση.

Εκεί, ξανά ο Δημόπουλος, με πάσα του Κούδα, έκανε το 1-1 στο 95’ — μια στιγμή μαγείας που θύμιζε Τούμπα, έστω κι αν το σκορ (2-1 τελικό) έγραφε ήττα. Η πρόκριση ήταν ήδη δική του. Μια «γλυκιά ήττα» που έμεινε χαραγμένη ως απόδειξη πως ο ΠΑΟΚ δεν λύγιζε ποτέ, ούτε εκτός συνόρων, ούτε απέναντι σε κοινά που τον υποτιμούσαν.

1992 – Το μαύρο βράδυ του Παρισιού

Το Παρίσι, Σεπτέμβριος 1992. Ο ΠΑΟΚ του Λιούμπομιρ Πέτροβιτς, του ανθρώπου που είχε φτάσει στην κορυφή της Ευρώπης με τον Ερυθρό Αστέρα, ταξιδεύει για να αντιμετωπίσει την Παρί Σεν Ζερμέν.

Μια αποστολή μόλις 15 παικτών, τραυματισμοί, αποκλεισμοί, ένας Γκάμπριτς που παίζει με ένεση ξυλοκαΐνης, ένας Καπετανόπουλος στο νοσοκομείο. Κι όμως, ο ΠΑΟΚ πάλευε.

Η Παρί, με Ζορζ Γουεά σε μεγάλα κέφια, προηγήθηκε δύο φορές με κεφαλιές (14’ και 24’) και επικράτησε 2-0. Στη ρεβάνς της Τούμπας, τα πάντα ξέφυγαν. Το γήπεδο έβραζε, οι σχέσεις διοίκησης-οπαδών είχαν διαλυθεί, κι όταν το 0-2 επαναλήφθηκε, το ποδόσφαιρο έδωσε τη θέση του στο χάος.

Επεισόδια, δακρυγόνα, συγκρούσεις σώμα με σώμα. Ο διαιτητής διέκοψε, οι παρατηρητές της UEFA κατέγραψαν τα πάντα, και λίγο αργότερα ήρθε η βαριά τιμωρία: πενταετής αποκλεισμός από την Ευρώπη.

Ένα μαύρο βράδυ, που όμως έγινε σκληρό μάθημα. Ο ΠΑΟΚ έπεσε, αλλά μέσα από εκείνη τη στάχτη ξαναγεννήθηκε πιο ώριμος, πιο υποψιασμένος για το τι σημαίνει Ευρώπη.

2005 – Η Ρεν και το τελευταίο χαμόγελο

Το 2005-06, μετά από χρόνια ταλαιπωρίας, ο ΠΑΟΚ βρέθηκε ξανά σε φάση ομίλων. Η Ρεν ήρθε στην άδεια Τούμπα — τιμωρημένη, σιωπηλή, αλλά γεμάτη ψυχή.

Το αποτέλεσμα; 5-1. Μια πεντάρα που έμεινε ως η τελευταία νίκη του ΠΑΟΚ απέναντι σε γαλλική ομάδα. Ίσως και η πιο απελευθερωτική: μια στιγμή αναγέννησης μέσα σε χρόνια δύσκολα.

2014 – Η Γκινγκάμπ και το τέλος της ισορροπίας

Το 2014, στους ομίλους του Europa League, ο ΠΑΟΚ βρέθηκε απέναντι στην Γκινγκάμπ. Το πρώτο ματς στη Γαλλία, 2-0, έδειξε την ανωτερότητα των Γάλλων. Στην Τούμπα, το 1-2 ήρθε σαν σφραγίδα μιας σεζόν που δεν έγραψε νέα σελίδα στη γαλλική ιστορία του «Δικεφάλου».

2022 – Το φλεγόμενο Βελοντρόμ

Η τελευταία επίσκεψη του ΠΑΟΚ στη Γαλλία δεν θα ξεχαστεί εύκολα. Απρίλιος 2022, Μαρσέιγ – ΠΑΟΚ 2-1, για τα προημιτελικά του Conference League.

Στο «Βελοντρόμ», η ατμόσφαιρα ήταν ηλεκτρισμένη, οι εντάσεις είχαν ξεφύγει πολύ πριν τη σέντρα. Οι Γάλλοι προηγήθηκαν 2-0, αλλά ο Ομάρ Ελ Καντουρί στο 48’ πέτυχε ένα χρυσό γκολ. Ένα αποτέλεσμα που κρατούσε τον ΠΑΟΚ «ζωντανό» για τη ρεβάνς.

Όσα συνέβησαν στις εξέδρες έγραψαν τη δική τους σκοτεινή σελίδα. Συμπλοκές, φωτοβολίδες, κατηγορίες και ποινές. Η UEFA επέβαλε πρόστιμα και τιμωρίες, αλλά μέσα στον αγωνιστικό χώρο ο ΠΑΟΚ είχε αποδείξει κάτι πιο σημαντικό: ότι μπορούσε να σταθεί απέναντι σε ένα μεγαθήριο, μέσα σε μια από τις πιο καυτές έδρες της Ευρώπης.

Στην Τούμπα, το 0-1 δεν ήταν αντανάκλαση της εικόνας – ο Δικέφαλος είχε αγγίξει τα ημιτελικά, κι ας του γύρισε την πλάτη η τύχη.

Και τώρα, Λιλ. Ένας νέος σταθμός στο ίδιο γαλλικό ταξίδι που κρατάει μισό αιώνα. Από το Ζερλάν μέχρι το Βελοντρόμ, ο ΠΑΟΚ έμαθε να μην υποκλίνεται, να παλεύει, να κουβαλά στις αποσκευές του τις χαρές και τις πληγές του.

Η Γαλλία του χάρισε στιγμές δόξας και δοκιμασίας — μα πάνω απ’ όλα, του χάρισε μνήμη. Και κάθε φορά που πατάει ξανά σε γαλλικό έδαφος, κουβαλά πίσω του εκείνη τη βαριά, ασπρόμαυρη ιστορία που δεν σβήνει ποτέ.