Τάκης Λεμονής στο Gazzetta: «Στο πρώτο ματς μετά την επιστροφή μου ένιωθα ότι δεν πέρασε ούτε μία μέρα»

• «Ο λόγος που έμεινα για τόσο καιρό εκτός και γιατί βγάζω το... καπέλο στους Σέρβους»
• Ίβαν Ίβοβιτς: «Το story πίσω από την επιστροφή στους πάγκους»

Ήταν 7 Δεκεμβρίου όταν το Gazzetta έγραψε πρώτο για το φλερτ μεταξύ της Ραντνίσκι Νις και του Τάκη Λεμονή για την ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας, επαναφέροντας τον 65χρονο προπονητή στους πάγκους έπειτα από οκτώ χρόνια απουσίας.

Ήταν Δεκέμβρης του 2017 όταν κάθισε για τελευταία σε πάγκο ομάδας σε επαγγελματικό επίπεδο για χάρη του Ολυμπιακού και από εκεί και έπειτα έμεινε χωρίς κλαμπ μέχρι και τη στιγμή που ο σέρβικος σύλλογος του άνοιξε τον δρόμο της επιστροφής.

Η εξαργύρωση έχει έρθει από τα αποτελέσματα καθώς από τη ζώνη του υποβιβασμού, η Ραντνίσκι βρίσκεται πλέον μία ανάσα από τις θέσεις των play offs καθώς μετράει πέντε νίκες σε επτά παιχνίδια εκ των οποίων οι τέσσερις είναι συνεχόμενες. Αυτή την επίδοση την έχει πετύχει μόνο ο Ερυθρός Αστέρας στο φετινό πρωτάθλημα ενώ άξιο αναφοράς είναι η ισοπαλία στην έδρα της Παρτιζάν (0-0) παρότι έπαιζε με δέκα παίκτες.

Δείτε Επίσης

Λεμονής: Οδηγεί τη Ραντνίτσκι Νις στα playoffs! 

Ήδη οι... σειρήνες έχουν ξεκινήσει για τον Έλληνα προπονητή ωστόσο ο ίδιος είναι συγκεντρωμένος στον στόχο με τη Ραντνίσκι Νις κάτι παραδέχθηκε μιλώντας στο Gazzetta, μεταφέροντας το κλίμα και όσα έχουν συμβεί αυτούς τους δύο μήνες στη Σερβία.

Παράλληλα, ο ατζέντης του και ταυτόχρονα ο άνθρωπος πίσω από την επιστροφή του στη δράση, Ίβαν Ίβοβιτς μοιράστηκε με τη σειρά του στο Gazzetta το story της επαναφοράς του στους πάγκους αλλά και το feedback που υπάρχει μετά από επτά παιχνίδια.

🇷🇸🇬🇷 | Yunan teknik direktör Takis Lemonis yönetimindeki Radnicki Nis, Sırbistan Süper Ligi’nde son 4 maçını da kazandı. pic.twitter.com/Nlrg2gz1SD

— Balkan Futbolu (@BalkanFutbolu) March 2, 2026

«Ο λόγος που έμεινα για τόσο καιρό εκτός και γιατί βγάζω το... καπέλο στους Σέρβους»

- Αρχικά θα ήθελα να μου πείτε τον λόγο που ήσασταν μακριά από τους πάγκους για περίπου οκτώ χρόνια;

«Ήταν περίοδος του κορωνοϊού η οποία άλλαξε πάρα πολλά πράγματα. Ενώ είχα μία πρόταση για να φύγω. Τα είχαμε βρει, είχα ταξιδέψει στο εξωτερικό να μιλήσω μαζί τους χωρίς να θέλω να πω ομάδες. Μόλις γύρισα Αθήνα έγινε το πρώτο λοκντάουν. Περνάει ο καιρός να σου πω την αλήθεια δεν σκεφτόμουν σοβαρά να δουλέψω στην Ελλάδα. Ξέρεις μετά τον Ολυμπιακό δεν είναι εύκολο να αποφασίσεις να πας κάπου. Το άφησα μόνο για το εξωτερικό. Λέω αν βρω κάτι από το εξωτερικό θα πάω.

Είχε γίνει μία πολλή καλή επαφή με τον πρόεδρο και τους ανθρώπους της Περσέπολις στην Κωνσταντινούπολη. Ήταν σχεδόν έτοιμη η δουλειά να γίνει, ο Υπουργός Αθλητισμού που είχαν εκεί, είχε διαφορετική άποψη και πήραν έναν Ισπανό προπονητή. Όλα αυτά έχουν γίνει το 2021 ή το 2022 κάπου εκεί. Μετά από ένα 6μηνο, ήρθαμε με τον Ιβάν στη Σερβία και μιλήσαμε με τους ανθρώπους μίας κινέζικης ομάδας. Μιλήσαμε μία ολόκληρη μέρα, με κάλεσαν να πάω στις εγκαταστάσεις της ομάδας, πήγα εκεί με τον ατζέντη μου. Ήμασταν έτοιμοι να υπογράψουμε.

Κατά κάποιο τρόπο εξαφανίστηκε ο πρόεδρος από προσώπου γης (γέλια). Δεν ξέρω τι έγινε. Ήταν τελειωμένη δουλειά, είχα πάει εκεί, είχα δει τα πράγματα, όλα. Και έτσι περνάει ο χρόνος και δεν το καταλαβαίνεις, δεν έτυχε άλλη περίπτωση και μετά όταν βρίσκαμε λύσεις υπήρχε το αρνητικό και το ερώτημα γιατί είμαι τόσο καιρό εκτός. Όλο αυτό επηρέασε τις καταστάσεις. Σε τελική ανάλυση δεν είναι μόνο το βιογραφικό. Παίζει το κάθε γραφείο τι διασυνδέσεις έχει στην κάθε ομάδα.

Έχουν αλλάξει πολύ τα πράγματα και αυτό δεν με βοήθησε καθόλου εμένα. Μέχρι τη μέρα που ξεκίνησε η συζήτηση με τον Ιβάν για την Ραντνίσκι. Είχα κάποιο διάστημα που υπήρχε ενδιαφέρον, πήγαινε καλύτερα οπότε είχαμε αναβολή των συζητήσεων. Ήταν περίπου 20 μέρες όλο αυτό και σε αυτό το διάστημα φρόντισα να κατεβάσω όλα τα παιχνίδια της ομάδας και με τους συνεργάτες, τον Μιχάλη Καβαλιέρη και τον Γιάννη Ντουρουντό ξεκινήσαμε να κάνουμε ένα καλό σκάουτινγκ ομάδα και αν υπάρχει περίπτωση να δουλέψουμε εκεί, να ξέρουμε που πατάμε, να είμαστε έτοιμοι. Αυτό με βοήθησε πάρα πολύ. Είχα δει 12-13 παιχνίδια της ομάδας μέχρι να πάω στη Σερβία για να μιλήσω με τον πρόεδρο. Κάναμε καλή δουλειά».

Οπότε πήγατε προετοιμασμένος σωστά;

«Γνώριζα από τη πρώτη μέρα τι χρειαζόμαστε, το στυλ που έπρεπε να παίξουμε. Όλα».

Σας έλειψε η προπονητική; Αυτή η δίψα να προπονήσετε;

«Την είχα και την έχω πάρα πολύ. Έβλεπα τον εαυτό μου όλο αυτό το διάστημα. Έβλεπα πολλά παιχνίδια. Το να βλέπω ένα ματς ήταν κομμάτι της δουλειάς μου. Δεν το έκανα για διασκέδαση. Το έβλεπα με το προπονητικό μάτι. Για τις αλλαγές, για τον τρόπο παιχνιδιού, για τη προσέγγιση. Μου έκανε πολύ καλό αυτό».

Στο πρώτο σας παιχνίδι πώς νιώσατε;

«Να σου πω την αλήθεια δεν κατάλαβα ότι είχε περάσει τόσο μεγάλο διάστημα. Στην κυριολεξία ήταν σαν να μην πέρασε μία μέρα. Αισθάνθηκα πολύ οικεία, πολύ άνετα, πολύ φυσιολογικά».

Είναι η πρώτη ομάδα που προπονείται στην Ευρώπη εκτός από Ελλάδα και Κύπρο. Πώς βιώνετε αυτή τη νέα εμπειρία;

«Τώρα μαθαίνω και εγώ αρκετά καλύτερα το πρωτάθλημα. Όλοι γνωρίζουμε τι ταλέντο υπάρχει, τι προπονητές και τι παίκτες έχουν βγει. Η χώρα πέρασε δυσκολίες μετά τον πόλεμο ειδικά για να ανασυνταχθεί, οπότε και το πρωτάθλημα χρειάστηκε χρόνο. Πρόκειται για ένα πρωτάθλημα που έχει ταλέντα και αυτή τη στιγμή ο Ερυθρός Αστέρας, η Παρτιζάν είναι τα μεγάλα ονόματα όμως δεν υπάρχει ούτε ένα παιχνίδι που θεωρείται «εύκολο». Μου έχει κάνει τρομερή εντύπωση. Παίξαμε πριν από δύο εβδομάδες με την Ναπρεντακ που ήταν τελευταία στον πίνακα και μπορώ να σου πω ότι ήταν πολύ επικίνδυνη ομάδα. Έλεγαν όλοι εντάξει, παίζουμε με τον τελευταία. Εγώ από τη πλευρά μου συνήθως τους κρατάω για δύο μέρες για αναλύσεις , όπως με την Παρτιζάν, για εκείνο όμως το παιχνίδι τους κράτησα τρεις μέρες. Γιατί έχεις να βάλεις και τον παράγοντα, ότι με την Παρτιζάν και τον Ερυθρό Αστέρα οι παίκτες ζουν και αναπνέουν για αυτά τα ματς, έχουν ήδη κίνητρο. Θέλει μεγάλη προσοχή γενικά. Αυτό που τους λέω πάντα μετά από νίκη, είναι ότι μόλις γυρίσουν σπίτι να ξεκινούν να σκέφτονται το επόμενο ματς και τον Απρίλιο όταν μπούμε στα play offs θα έχουμε τον χρόνο να πανηγυρίσουμε».

Τι βλέπετε από την εξέλιξη των παικτών;

«Είμαι πολύ χαρούμενος επειδή έχω βρει ένα πολύ καλό επίπεδο από άποψη παιδιών που θέλουν να δουλέψουν, να προπονηθούν και να παίξουν. Είμαι πολύ ευχαριστημένος. Και εκείνοι από την πλευρά τους καταλαβαίνουν ότι έχουν ανέβει σε ένα υψηλότερο επίπεδο επαγγελματισμού για αυτούς. Με βλέπουν κάθε μέρα ότι είμαι από τις 8:30 στο γήπεδο και όλοι πρέπει να ακολουθήσουν αυτό το παράδειγμα. Έχουμε πάρα πολλή δουλειά μαζί με τους Σέρβους συνεργάτες που με έχουν βοηθήσει. Τα παιδιά καταλαβαίνουν τον τρόπο δουλειάς».

Πώς σας αντιμετωπίζουν οι Σέρβοι; Είτε της ομάδας, είτε αντίπαλοι;

«Γενικά με τους Σέρβους υπάρχει μία ιδιαίτερη σύνδεση με τους Έλληνες. Είτε από την ομάδα είτε από τους αντιπάλους. Είναι εξαιρετική η αντιμετώπιση που έχω. Πριν το ματς με την Παρτίζαν συναντηθήκαμε με τον Ζντίελαρ που τον είχα στον Ολυμπιακό ή τον Μίτροβιτς που έπαιζε στην Άντερλεχτ. Είναι γεγονός αυτό. Με έχει βοηθήσει στο κομμάτι της δουλειάς».

Μία ξεχωριστή στιγμή έως τώρα στη Σερβία;

«Κάτι που μου άρεσε πολύ είναι ότι στο πρώτο παιχνίδι εντός έδρας, ο κόσμος στις εξέδρες ήταν λίγοι. Συγγενείς και φίλοι κυρίως. Στο τελευταίο ματς νομίζω είχαμε 3 χιλιάδες οπαδούς και θεωρώ ότι θα ανέβει και άλλο. Ο κόσμος έχει αρχίσει να ζεσταίνεται και μου αρέσει πολύ. Επίσης ήρθε μία αντιπροσωπεία οργανωμένων οπαδών και μου έκαναν δώρο ένα κασκόλ της ομάδας και ένα μπουκάλι ρακί με το σήμα της ομάδας. Ήταν όμορφη κίνηση αυτή και χρειαζόμαστε εντός έδρας τον κόσμο μας όπως και στα εκτός έδρας που μας ακολουθούν».

Με ποιον το συζητήσατε πριν υπογράψετε;

«Με τον Μιχάλη Καβαλιέρη και τον Γιάννη Ντουρουντό συζητούσαμε καθημερινά πριν έρθουμε εδώ. Είχαμε πάρει απόφαση ότι εφόσον συμφωνήσουμε με την ομάδα, θα προχωρήσουμε. Πρώτα από όλα μίλησα με την οικογένεια μου, τη γυναίκα μου δηλαδή και τα παιδιά μου. Σε όλους άρεσε που θα επιστρέψω στη δράση (γέλια). Ειδικά η γυναίκα μου που ήταν το στήριγμα μου σ αυτή την δύσκολη δουλειά όλα αυτά τα χρόνια καταλαβαίνει καλύτερα από όλους πόσο σημαντικό ήταν για εμένα και πόσο μου έλειπε το ποδόσφαιρο. Αλλά και πάλι ήθελα να επιστρέψω με τον τρόπο που ήθελα εγώ και το κατάφερα».

Τι κάνει ξεχωριστό το σέρβικο πρωτάθλημα;

«Κανένας δεν μπορεί να πει με σιγουριά ότι έχει κερδίσει ένα ματς εκ των προτέρων. Δηλαδή μπορεί να παίξει η 3η της κατηγορίας με την προτελευταία ομάδα. Δεν υπάρχει σίγουρος νικητής. Ξέχασε το. Όλοι μπορούν να σου κάνουν τη ζημιά ανά πάσα στιγμή».

Υπάρχει κάτι που σας έχει κάνει εντύπωση;

«Υπάρχει ένα σπουδαίο καθεστώς με τη χρησιμοποίηση των νέων παικτών. Υποχρεωτικά κάθε ομάδα, πρέπει να έρθει στην εντεκάδα δύο bonus παίκτες που είναι οι Κ21 και Σέρβοι. Αυτό σημαίνει ότι κάθε ομάδα, αν θα αλλάξει έναν παίκτη στον αγώνα που είναι bonus player, θα πρέπει να βάλει πάλι μικρό. Για αυτό πρέπει να έχεις τουλάχιστον 6-7 μικρούς παίκτες που πρέπει να είναι έτοιμοι να παίξουν. Παίζει σοβαρό λόγο στις αλλαγές. Αν δεν έχεις άλλον στον πάγκο, όταν τον βγάλεις, θα μείνει με δέκα. Αυτό σημαίνει ότι οι ομάδες πρέπει να βγάζουν ντόπιους παίκτες και τους έχω βγάλει το καπέλο και μακάρι να το κάναμε και στην Ελλάδα».

Υπήρξαν και δύσκολες στιγμές να φανταστώ...

««Πέρασα δύσκολες στιγμές στην αρχή. Δεν ξέρω αν υπάρχει μία διαφορά στη νοοτροπία στο ότι και εδώ οι άνθρωποι θέλουν μόνο αποτέλεσμα που μάλλον παντού υπάρχει. Το καλό είναι ότι έπαιξα τα δύο πρώτα παιχνίδια και μετά είχε διακοπή χειμερινή. Είχα κάτι παραπάνω από δύο εβδομάδες για προετοιμασία, πήγαμε στην Τουρκία κιόλας. Με βοήθησε πολύ αυτό το κομμάτι παρότι κάναμε αρκετές προσθήκες. Ήταν μεγάλη βοήθεια που αντί για πέντε, παίξαμε τρία φιλικά. Έδωσα μάχη στην κυριολεξία (γέλια). Τα έβαλα σε μία σειρά, προπονηθήκαμε αρκετά στην αρχή και μετά ήρθαν και οι αγώνες. Στο πρώτο φιλικό χάσαμε 3-0 και υπήρξαν τριγμοί στην ομάδα αλλά βλέπω τα πράγματα και τα καταλαβαίνω καλύτερα.

Παίξαμε με την Αρκα της Πολωνίας το δεύτερο φιλικό και χάσαμε 2-0 αλλά μόλις τελείωσε το ματς είχα μία τρομερή σιγουριά μέσα μου για την ομάδα. Οι άνθρωποι της ομάδας ήταν σε μία κρίση πανικού αλλά τότε εγώ άρχισα να αισθάνομαι σίγουρος για το τι μπορούμε να κάνουμε. Είχα μία συζήτηση με τον πρόεδρο Ίβιτσα Τόντσεφ που δεν ήταν ότι καλύτερό αλλά είναι μέσα στη δουλειά στο ποδόσφαιρο. Ειχε τρομερό άγχος και πίεση για το αν παραμείνει η ομάδα στην κατηγορία και αγωνιούσε για όλα αλλα του έλεγαν ότι είμαστε σε καλό δρόμο οπότε σταδιακά αρχίσαμε να γνωρίζουμε ο ένας τον άλλο καλυτέρα και τελικά η εμπιστοσύνη είναι κατι που κερδίζεται όχι με τα λόγια αλλα με τις πράξεις, στη συγκεκριμένη περίπτωση με τα αποτελέσματα. Θέλω πάρα πολύ να πετύχουμε τους στόχους μας γιατί κι αυτός είναι υπεύθυνος για μια ολόκληρη πόλη και μια ιστορική ομάδα.

Στο τρίτο φιλικό κερδίσαμε και εκεί απλώς επιβεβαίωσα την αισιοδοξία μου για την ομάδα. Μπήκε σε ρυθμό η ομάδα και μετά ακολούθησε η Παρτιζάν. Ήμουν αισιόδοξος ότι θα κερδίσουμε παρότι ήταν εκτός έδρας. Παραλίγο να νικήσουμε αν είχε βάλει το δοκάρι ο Αριγίμπι αλλά παίζαμε από νωρίς με δέκα παίκτες. Και τελικά πήραμε την ισοπαλία και στις καθυστερήσεις παλεύαμε να βρούμε το γκολ. Ξεκίνησε το σερί με τις νίκες και όλοι αισθάνονται καλύτερα. Λίγοι άνθρωποι έχουν την υπομονή και ακόμα λιγότεροι ξέρουν το επίπεδο. Όλοι θέλουν αποτελέσματα».

Παρακολουθούν το ελληνικό ποδόσφαιρο εκεί; Και τι λένε για τους Σέρβους στην Ελλάδα;

«Εδώ δείχνουν παιχνίδια του ελληνικού πρωταθλήματος αλλά και των ελληνικών ομάδων στην Ευρώπη. Υπάρχει άμεση εικόνα. Υπάρχει λίγο παραπάνω βάρος με την ΑΕΚ λόγω Νίκολιτς και Γιόβιτς αλλά γενικά παρακολουθούν. Θυμάμαι ένα ωραίο σκηνικό μετά το ντέρμπι του Ολυμπιακού με την ΑΕΚ. Λόγω εμένα λόγω Ολυμπιακού και της ΑΕΚ λόγω των Σέρβων και είχαν έρθει στο γραφείο και έλεγαν για το πέναλτι. Είχε γίνει πρώτο θέμα συζήτησης. Τσακωνόντουσαν αν ήταν ή όχι (γέλια). Είχε πολύ πλάκα».

Εσάς ποια είναι η άποψη σας για το ελληνικό πρωτάθλημα φέτος;

«Έχουν γίνει αρκετά σκαμπανεβάσματα από αρκετές ομάδες και ένα λόγος είναι τα ευρωπαϊκά ματς για τους Ολυμπιακό, Παναθηναϊκό, ΑΕΚ και ΠΑΟΚ. Επηρεάστηκαν λόγω των ευρωπαϊκών υποχρεώσεων αλλά οι απώλειες είναι μοιρασμένες από ότι βλέπω στη βαθμολογία και νομίζω ότι όποιος έχει απαλλαγεί από την Ευρώπη όπως ο Ολυμπιακός και ο ΠΑΟΚ σε αντίθεση με τον Παναθηναϊκό και την ΑΕΚ, έχουν τη δυνατότητες να προετοιμαστούν καλύτερα, να προπονηθούν καλύτερα. Είναι σημαντικό αυτό. Όποιος είναι φρέσκος στα play offs θα έχει και ένα μεγάλο προβάδισμα».

Κάτι που σας έχει εντυπωσιάσει;

«Αυτό που μου άρεσε πάρα πολύ από το φετινό πρωτάθλημα ήταν ο Λεβαδειακός. Μετά τον αποκλεισμό υπάρχει μία μικρή απογοήτευση και φαίνεται και στα αποτελέσματα. Έχει κάνει μία καταπληκτική πορεία, με ωραίο ποδόσφαιρο. Αυτό μου άρεσε στον Λεβαδειακό. Δεν έβλεπες μόνο τα αποτέλεσμα αλλά και ωραίο ποδόσφαιρο. Καθόμουν και παρακολουθούσα πολύ ευχάριστα την ομάδα. Και λόγω της σχέσης μου με τη Λιβαδειά και τον Κομπότη. Ανεξάρτητα τι θα γίνει στο τέλος, θεωρώ ότι ο Λεβαδειακός μπορεί να είναι σταθερά μία από τις καλές ομάδες και είμαι χαρούμενος για αυτό. Το θυμάμαι χαρακτηριστικά με τον Ολυμπιακό στο Καραϊσκάκης. Δεν έχω δει πολλές ομάδες να παίζουν εκεί όπως ο Λεβαδειακός. Ακόμα και ευρωπαϊκές. Μου έχει κάνει πολλή ωραία εντύπωση».

Ίβαν Ίβοβιτς: «Το story πίσω από την επιστροφή στους πάγκους»

Ποια είναι η σχέση σας με τον Τάκη Λεμονή και ποιο είναι το story με τη Ραντνίσκι Νις;

«Η σχέση μου με τον Τάκη δεν είναι απλά ως ατζέντη και προπονητή αλλά είναι οικογένεια. Γνωριστήκαμε πριν από δέκα χρόνια περίπου. Πάντα ήθελα να βρω κάτι καλό για εκείνον και ήταν στόχος μου. Πάντα συνέβαινε κάτι και στο τέλος δεν γινόταν αλλά πάντα ήταν στο μυαλό μου για οποιαδήποτε ευκαιρία. Πριν γίνω ατζέντης ήμουν τεχνικός διευθυντής στη Ραντνίσκι Νις και είχα εξαιρετικές σχέσεις μαζί του. Αναπτύχθηκαν τα τελευταία χρόνια αλλά και δεν είχαν τον σωστό δρόμο. Είναι ιστορική ομάδα. Είναι γνωστή ομάδα με ιστορία πίσω της. Έχει παίξει στην Ευρώπη, έχει πάρει τίτλους αλλά αυτή τη στιγμή τα πράγματα είναι σε μία αναμονή. Το όνομά του Λεμονή είναι για μεγάλα πράγματα όμως υπήρξε σαν επιλογή και τον ρώτησα αν θα τον ενδιέφερε. Από τη στιγμή που είχε μείνει εκτός για ένα διάστημα θα έπρεπε να βρεθεί ένας σύλλογος για να κάνει το restart. Τον ρώτησα αν θα ήθελε. Στην αρχή ντρεπόμουν λίγο (γέλια) αλλά ήταν θετικός. Με εμπιστεύθηκε και εγώ μετέφερα τις επαφές στην ομάδα και έτσι έγινε το deal».

Ως άνθρωπος που γνωρίζει το σέρβικο πρωτάθλημα, ποιος υποδέχθηκαν την ιδέα ενός ξένου προπονητή σε μία ομάδα που δεν είναι στην πρώτη 3άδα;

«Αυτή τη στιγμή είναι ο μόνος ξένος προπονητής και τα τελευταία χρόνια ελάχιστες φορές οι ομάδες έφεραν ξένο προπονητή. Εξήγησα στον πρόεδρο ότι πρέπει να έρθει μία αλλαγή στην ομάδα και δεν είναι 100% σίγουρο ότι ο Τάκης θα πετύχει αλλά είναι ένας μεγάλος προπονητής για τη Ραντνίσκι και γενικά θα αλλάξει πολλά στον σύλλογο και θα πάρει σωστές αποφάσεις. Στην αρχή είχε αντιρρήσεις και μου ζήτησε να στείλω το βιογραφικό του Τάκη. Μόλις το είδε, μετά από πέντε λεπτά, μου έστειλε: "Ιβάν που είσαι; Θέλω να μιλήσουμε". Γενικά ήταν δύσκολο αλλά με τα αποτελέσματα τώρα, τα πράγματα είναι καλύτερα».

Ποιο είναι το feedback πλέον;

«Οι εφημερίδες γράφουν, ο κόσμος μιλάει, άπαντες είναι χαρούμενοι με τα αποτελέσματα. Είναι νούμερο ένα θέμα στη Σερβία. Οπότε γράφουν το όνομα του Τάκη για όλες τις ομάδες. Και η Παρτιζάν και ο Ερυθρός Αστέρας. Και πλέον οι ομάδες μου λένε γιατί δεν τους τον πρότεινα νωρίτερα (γέλια). Εγώ το έκανα αλλά τώρα που έδειξε τι κάνει με τη Ραντνίσκι, όλες ενδιαφέρθηκαν για εκείνον. Στην ομάδα πλέον νιώθουν ποδοσφαιριστές. Έχει γίνει πιο επαγγελματικό».

Υπάρχει ενδιαφέρον ήδη;

«Και βέβαια. Σκέψου ότι την προηγούμενη εβδομάδα είχαμε τέσσερις επίσημες επιλογές για τον Τάκη. Ωστόσο ο ίδιος είναι συγκεντρωμένος στη Ραντνίσκι και μόνο μέχρι το τέλος της σεζόν. Μπορεί όλοι να πανηγυρίζουν κάθε νίκη αλλά ο ίδιος παραμένει συγκεντρωμένος και τονίζει ότι όλοι θα πανηγυρίσουμε στο φινάλε της σεζόν».