Παναθηναϊκός: Έχασε ένα κανονάκι, όχι όμως και την επόμενη πίστα

• Οι κίνδυνοι που εγκυμονούσαν
• Νέο... αυτοκαλάθι;
• Η ένταση και οι πρωταγωνιστές στο Game 4

Καταλαβαίνετε λοιπόν τώρα ΠΟΣΟ μεγάλη σημασία είχε το buzzer beater του Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις στο Game 3 της Βαλένθια; ΠΟΣΟ σημαντικό ήταν για τον Παναθηναϊκό το 0-2 στην «Roig Arena»; ΠΟΣΟ διαφορετικά θα μπορούσαν να είναι σήμερα τα πράγματα έχοντας απαντήσει η «Βαλένθια» στο πράσινο break μετά τη δίκαιη νίκη της στο Game 3 του Telekom Center Athens;

Προσέξτε κάτι και θέλω να το διευκρινίσω αυτό γιατί επικρατεί μια ασάφεια βάσει των όσων άκουσα μετά το τέλος του 3ου ματς της σειράς: Η Βαλένθια ΔΕΝ έχει κάνει ακόμα break της έδρας. Break είναι όταν αλλάζει χέρια η έδρα. Και αυτήν την στιγμή που μιλάμε το αβαντάζ της έδρας ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΕΙ να το έχει ο Παναθηναϊκός καθώς ΚΑΙ το Game 4 θα διεξαχθεί στην Αθήνα.

Θα έχουμε break από τη Βαλένθια ΜΟΝΟ εάν φέρει τη σειρά στα ίσια και επαναφέρει τις δύο ομάδες στην Ισπανία την επόμενη εβδομάδα για ένα Game 5 επιδιώκωντας reverse sweep, κάτι για το οποίο -φυσικά- ούτε που θέλουν να ακούσουν στον Παναθηναϊκό. Θα είναι πραγματικός εφιάλτης.

Οι κίνδυνοι που εγκυμονούσαν

Λέγαμε και συζητούσαμε πριν από το τζάμπολ για τους κινδύνους που εγκυμονούσαν. Τόσο τους εξωαγωνιστικούς μετά τα όσα είχαν συμβεί μετά το Game 2, όσο (και κυρίως) αγωνιστικούς βάσει του τρόπου παιχνιδιού της Βαλένθια. Θα βγάλω το καπέλο στην Βαλένθια και για δύο σκέλη.

Εξωαγωνιστικά και δη κατά τη διάρκεια του αγώνα δεν προκάλεσαν τόσο, όσο να πυροδοτηθεί το κλίμα. Μόνο ο Πουέρτο κάτι γύρισε και είπε στους φίλους του Παναθηναϊκού ο οποίος ύστερα από μερικά δευτερόλεπτα στάθηκε άτυχος και τραυματίστηκε. Και αν πρέπει να υπογραμμίσω και κάτι ακόμα την ώρα του αγώνα ήταν η… επίθεση (και όχι η άμυνα που ανέφερε -δηλαδή ήμαρτον- ο βοηθός προπονητή) του Πέδρο Μαρτίνεθ στον Εργκίν Άταμαν με τον οποίο ήρθε (λίγο πολύ) πρόσωπο με πρόσωπο. Overall και βάσει των όσων είχαν συμβεί (και των όσων είδα και εγώ) στο Game 2, περίμενα ακόμα μεγαλύτερη ένταση.

Όμως ούτε «μάσησαν» οι Ισπανοί από την φανατισμένη (και κόσμια!) ατμόσφαιρα των φίλων του Παναθηναϊκού, αλλά ούτε και «τσίμπησαν» οι «πράσινοι» από μερικές ακραίες αντιδράσεις κατά τη διάρκεια του αγώνα. Από αυτήν την πλευρά, τέλος καλό όλα καλά. Μοναδική εξαίρεση μια άσεμνη (όπως ενημερωθήκαμε τα media) ενός βοηθού του Μαρτίνεθ στον Σερέλη καθώς κατευθυνόταν στα αποδυτήρια. Σε ποιον; Στον Σερέλη την ώρα που έκανε δηλώσεις στην Euroleague. Λογικό να πάει μετά να ζητήσει τον λόγο εξηγώντας ότι δεν έχει προκαλέσει ποτέ και κανέναν και κατόπιν παρέμβασης του Μαρτίνεθ να κατευνάσουν τα πνεύματα έχοντας στήσει συγγνώμη για ό,τι είχε προηγηθεί.

Νέο... αυτοκαλάθι;

Μα καλά και αυτοί οι Ισπανοί δεν έμαθαν από τα λάθη τους; Πάλι στην ίδια παγίδα πέφτουν; Σαν να σκάβουν τον λάκκο μόνοι τους. Και αναφέρομαι στις γεμάτες έπαρση δηλώσεις του βοηθού του Πέδρο Μαρτίνεθ στην συνέντευξη Τύπου. Τι είπε λοιπόν ο κύριος Χαβιέ Αλμπέρ; «Ο κόουτς Αταμάν στα δύο τελευταία παιχνίδια προσπαθεί να αλλάξει την ιστορία. Θα είμαστε έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε όλες τις καταστάσεις. Δεν θα δώσουμε την ευκαιρία να αλλάξει την κατάσταση, χωρίς να παίζει καλύτερο μπάσκετ.» Βρε ’σείς, αλήθεια τώρα; Πάτε να βάλετε ένα ακόμα επικό αυτοκαλάθι όπως αυτό που έβαλε και ο Μοντέρο;

Θέλετε να είναι τοιχοκολλημένη και αυτή η δήλωση στα αποδυτήρια τις επόμενες 48 ώρες όπως ήταν εδώ και τόσο καιρό του Δομηνικανού; Ειρήσθω εν παρόδω να πω ότι δεν ξέρω εάν τοιχοκολλήθηκε κατόπιν της δικής μου προτροπής ή αν ήταν ήδη σχεδιασμένο να γίνει (αν και εικάζω ότι έτσι και αλλιώς θα ήταν) αλλά το σίγουρο είναι ότι είχε αποτέλεσμα. Ε, που ξέρετε; Μπορεί να επαναληφθεί η επιτυχία και να διαβαστεί… καλά και η δήλωση του Αλμπέρ. Ε μετά θα γελάσει και το παρδαλό κατσίκι με την απειρία τους και τον αυθορμητισμό τους.

Πάμε τώρα και λίγο στα αγωνιστικά. Θα μπορούσα να πω ότι η εικόνα του αγώνα είχε αρχίσει να προδιαγράφεται από το πρώτο δεκάλεπτο. Μου θύμισε τα ματς στην Ισπανία αλλά από την αντίθετη πλευρά. Η Βαλένθια ήταν εκείνη που μπήκε με το μαχαίρι στα δόντια, όπως είχε μπει και ο Παναθηναϊκός στην «Roig Arena».

Τι έγινε μετά; Οι Ισπανοί απέκτησαν αυτοπεποίθηση, ένιωσαν άνετα, ο Παναθηναϊκός τους έδωσε το δικαίωμα να πιστεύουν στη νίκη και για τον λόγο του ότι είναι ομάδα ρυθμού που επιτίθεται στα 8-10 δευτερόλεπτα, κατάφεραν να κρατήσουν τα ηνία του αγώνα έως και το τέλος και χωρίς να έχουν χάσει ούτε μια φορά το προβάδισμα. Κακά τα ψέματα. Εάν ολοκλήρωνε την μεγάλη ανατροπή ο Παναθηναϊκός στο τέλος θα είχε… κλέψει τη νίκη. Ε, ας την έκλεβε θα πω εγώ. Κανείς δεν θα το θυμόταν στο τέλος της ημέρας.

Να πω σε αυτό το σημείο ότι ΠΟΛΥ ΣΩΣΤΑ πήρε ο Ρογκαβόπουλος το τρίποντο της ισοφάρισης. Ήταν ο πιο «καυτός» παίκτης εκείνη τη στιγμή, το ένιωθε, ο Σερέλης τον πίστεψε και ορθώς του έφτιαξε το play για να σουτάρει. Θα μπορούσε να πει κάποιος να το έπαιρνε για παράδειγμα ο Χέιζ-Ντέιβις όπως στο Game 2 αλλά εκείνη τη στιγμή έπρεπε να πάρει το σουτ ο Έλληνας φόργουορντ.

Η ένταση και οι πρωταγωνιστές στο Game 4

Και σε αυτό το τελευταίο πεντάλεπτο ΠΡΕΠΕΙ να εστιάσουν οι «πράσινοι» ενόψει του Game 4 την Παρασκευή. Ότι εάν βγάλουν ένταση, ενεργεία και αρχίσουν να «δαγκώνουν» στην άμυνα και όχι να παίζουν παθητική χωρίς να σηκώνουν καν τα χέρια, ποντάρω ότι οι Ισπανοί θα ξαναπιούν θάλασσα. Είδαν ότι μπορούν οι «πράσινοι». Ε, άντε ντε. Κάντε το από την αρχή.

ΔΕΝ πρέπει η Βαλένθια να νιώσει ξανά άνετα στο ματς και οι παίκτες του Παναθηναϊκού θα πρέπει να της κόψει από νωρίς τον βήχα. Ότι έκανε, έκανε στο Game 3. ΔΕΝ πρέπει να το ξανακάνει στο Game 4. Για την ακρίβεια ΔΕΝ πρέπει καν να προσεγγίσει ανάλογο παιχνίδι. Ειδικά τώρα που έχει βγάλει από πάνω της την ταμπέλα του φαβορί (που είχε ως 2η και με το αβαντάζ της έδρας) και λειτουργεί καλύτερα ως αουτσάιντερ. Χρειάζεται μπασκετικό ξύλο. Ένταση. Και να σταματήσει, επιτέλους, ο Παναθηναϊκός τα επιθετικά ριμπάουντ των Ισπανών. Πάλι 14 «κατέβασαν» φτάνοντας τα 66 συνολικά επιθετικά ριμπάουντ σε σύνολο πέντε αγώνων (δύο στην κανονική περίοδο και τρία στα playoffs) κόντρα στον Παναθηναϊκό. Ε, κάντε κάτι. Νισάφι πια με αυτό. Enough is enough.

Πάντως έως τώρα έχουμε δει τρία διαφορετικά ματς στα playoffs, αν και η συνολική διαφορά είναι μόλις επτά πόντοι! Στο πρώτο ματς είδαμε χαμηλό σκορ με πολύ αστοχία εκατέρωθεν, στο δεύτερο ματς είδαμε υψηλό σκορ και buzzer beater, στο τρίτο ματς είδαμε τη Βαλένθια να ελέγχει το παιχνίδι και όχι ο Παναθηναϊκός. Τι ΔΕΝ έχουμε δει έως τώρα; Τον Παναθηναϊκό να κυριαρχεί (που μπορεί, παρά το άναρχο -πλην όμως αποτελεσματικό- παιχνίδι της Βαλένθια) και να «καθαρίζει» εύκολα ένα παιχνίδι. Και για να γίνει αυτό χρειάζονται ΟΛΟΙ οι παίκτες και όχι όσοι πατούν στον αγωνιστικό χώρο να κινούνται στη μετριότητα όπως ήταν το παιχνίδι των Γκραντ, Χουάντσο, Λεσόρ για παράδειγμα στην 3η αναμέτρηση της σειράς.

Δεν θα είναι εύκολο. Είναι όμως εφικτό. Και ο Παναθηναϊκός καλείται να αποδείξει ΠΟΙΟΣ είναι το αφεντικό στη σειρά.