Παναθηναϊκός: Ταρακουνήθηκε αλλά δεν πτοείται

• Ο Παναθηναϊκός θα το έκλεβε, στο τέλος αποδόθηκε δικαιοσύνη
• Η πραγματική ανησυχία του Ομπράντοβιτς
• Χρειάζεται ενίσχυση και υπάρχει λόγος

Πρώτο δεδομένο: Χάθηκε ένας τίτλος για τον Παναθηναϊκό.

Δεύτερο δεδομένο: Ήταν ο λιγότερο σημαντικός της χρονιάς.

Τρίτο δεδομένο: Ακόμα και αν ήταν ο λιγότερο σημαντικός, τον ήθελαν οι «πράσινοι». Δεν έπαιξαν για να χάσουν. Σε καμία περίπτωση.

Τέταρτο δεδομένο: Και που δεν τον κατέκτησαν, δεν χάλασε και ο κόσμος.

Πέμπτο και πιο σημαντικό δεδομένο: Ακόμα και αν κατακτούσε ο Παναθηναϊκός το Super Cup, εύκολα θα το αντάλλαζε με νίκες στα επόμενα ματς της Euroleague.

Τι σημαίνουν όλα αυτά; Μπορεί το Super Cup να είναι απλά και μόνο το… προεόρτιο της αγωνιστικής σεζόν εντός των συνόρων, αλλά δεν παύει να προσεμετράται και να συμπεριλαμβάνεται στην τροπαιοθήκη της ομάδας που το κατακτά. Και ας έχουν ξεχαστεί τα παιχνίδια έως την επόμενη μέρα.

Στην τελική ακόμα δεν έχουμε γίνει… Ισπανία στο Super Cup για να υπάρχει έξτρα ενδιαφέρον από τους φιλάθλους (αλλά και από τις ίδιες τις ομάδες) όταν διεξάγονται τα παιχνίδια μεταξύ φίλων, συγγενών, προσκλήσεων και μερικών… ακαδημιών. Κλείνω αυτήν την παρένθεση και πάω παρακάτω.

Ο Παναθηναϊκός θα το έκλεβε, στο τέλος αποδόθηκε δικαιοσύνη

Όπως ανέφερα προηγουμένως ήθελε ο Παναθηναϊκός το τρόπαιο. Όπως το ήθελε και η ΑΕΚ, όπως το θέλουν ο Ολυμπιακός και ο ΠΑΟΚ που θα παίξουν στον τελικό. Όμως λίγο-πολύ φάνηκε ότι δεν θα καθίσουν και να σκάσουν στο «τριφύλλι» επειδή αποκλείστηκαν δικαιότατα από τον ΠΑΟΚ. Και για να λέμε τα σύκα-σύκα και τη σκάφη-σκάφη, ο ΠΑΟΚ δικαιούταν να κερδίσει. Όχι ο Παναθηναϊκός εάν λάβουμε υπόψιν τη συνολική εικόνα του αγώνα.

Ουσιαστικά οι «πράσινοι» θα ήταν εκείνοι που θα έκλεβαν το παιχνίδι με τα τρίποντα του Φρανσίσκο. Δεν το έκλεψε ο ΠΑΟΚ με το τρομερό buzzer beater τρίποντο του Όσμαν. Απλά εκείνη τη στιγμή αποδόθηκε δικαιοσύνη σε αυτό το παιχνίδι και αποδείχθηκε περίτρανα και όπως πολύ σωστά έγραψε και ο Γιάννης Πάλλας στο Gazzetta, ότι ο ΠΑΟΚ δεν έρχεται, αλλά είναι ήδη εδώ!

Και αν μη τι άλλο αυτό είναι εντυπωσιακό για το ελληνικό μπάσκετ. Να υπάρχουν και άλλοι πόλοι. Και όχι μόνο οι «αιώνιοι» της Αθήνας. Εάν μπορεί να κάνει την ζημιά και στον Ολυμπιακό; Γιατί να μην μπορεί; Όμως υπάρχει ένας μεγάλος αστερίσκος και έχει να κάνει με τα «back to back» παιχνίδια μιας ομάδας που δεν είναι μαθημένη σε αυτά. Ειδικά από τη στιγμή που θα έχει λιγότερες ώρες ξεκούρασης για ένα ματς τίτλου και μάλιστα σε διάστημα 20 ωρών.

Όμως, και για να κλείσω την παρένθεση του ΠΑΟΚ, εάν μια ομάδα σε αυτό το τουρνουά του Super Cup θέλει περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον το τρόπαιο, αυτή είναι της Θεσσαλονίκης. Και θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε το πρόσωπο που θα παρουσιάσει σε έναν τελικό ύστερα από 27 ολόκληρα χρόνια!

Η πραγματική ανησυχία του Ομπράντοβιτς

Πάμε τώρα στα του Παναθηναϊκού κάνοντας συγκεκριμένες παρατηρήσεις. Ξαναλέω. Και που χάθηκε το Super Cup, δεν σημαίνει απολύτως τίποτα. Μιλάμε ακόμα για παιχνίδια προετοιμασίας και αυτό ισχύει για όλες τις ομάδες. Η καθημερινότητα στις τάξεις των «πρασίνων» θα συνεχιστεί κανονικά χωρίς το παραμικρό πρόβλημα. Στην τελική εάν ρωτούσε κάποιος τους ανθρώπους του Επτάστερου τι θα προτιμούσαν περισσότερο, το Super Cup ή τις νίκες στα επόμενα ματς της Euroleague, θαρρώ ότι θα έπαιρναν μία και μόνο απάντηση. Τις νίκες στα ευρωπαϊκά παιχνίδια που έρχονται. Και αυτό είναι de facto.

Η αλήθεια είναι ότι είδαμε τον Παναθηναϊκό, μάλλον κάποιους παίκτες του Παναθηναϊκού, να βγάζουν κούραση. Όπως για παράδειγμα ο Ματίας Λεσόρ ο οποίος δεν βρέθηκε σε καλό βράδυ. Και αν για κάτι πρέπει να ανησυχεί ο Παναθηναϊκός δεν είναι η ήττα από τον ΠΑΟΚ αλλά οι ενοχλήσεις που ένιωσε ο Χουάντσο Ερνανγκόμεθ στον προσαγωγό. Δηλαδή κάπου… ώπα με τα προβλήματα. Αυτό που συμβαίνει με τους τραυματισμούς είναι από τα άγραφα.

Πιο πολύ θα ανησυχεί ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς για την κατάσταση του Ισπανού και την φρεσκάδα του Λεσόρ, παρά για την απώλεια του τροπαίου. Υπενθυμίζω ότι ακολουθεί διπλή αγωνιστική στην Euroleague με εντός έδρας αναμετρήσεις την Τετάρτη (30/09, 21:15) κόντρα στην Βιλερμπάν και την Παρασκευή (2/10, 21:15) με αντίπαλο την Μακάμπι. Παιχνίδια όπου η νίκη πρέπει να είναι κυκλωμένη από τον Παναθηναϊκό και παιχνίδια από τα οποία έχει μόνο να χάσει κάτι σε περίπτωση ήττας και στην ουσία να μην κερδίσει κάτι το ιδιαίτερο σε περίπτωση νίκης.

Όπερ και σημαίνει ότι δεν υπάρχει χώρος για άλλα προβλήματα. Νισάφι πια. Έχει φτάσει ο Ομπράντοβιτς να κάνει προπονήσεις με μισή ομάδα και να στερείται τις υπηρεσίες των πιο κομβικών, ίσως, παικτών του. Δεν είναι ούτε άλλοθι, ούτε δικαιολογία για την ήττα του Παναθηναϊκού. Επαναλαμβάνω και λέω ότι ότι η νίκη του ΠΑΟΚ ήταν δικαιότατη. Απλά είναι μια πραγματικότητα όσον αφορά την καθημερινότητα των «πρασίνων» στο «Telekom Center Athens». Στην τελική ο «Ζοτς» προπονητής είναι. Ο καλύτερος προπονητής. Δεν είναι μάγος με ραβδάκι.

Χρειάζεται ενίσχυση και υπάρχει λόγος

Αν δεν μπουν όλοι οι παίκτες και αν δεν είναι όλοι διαθέσιμοι, κανείς δεν θα μπορεί να πει τίποτα. Γιατί άκουσα και διάβασα κάτι… ομορφιές του τύπου ότι «ο Ομπράντοβιτς θα έπρεπε να κάνει αυτό, θα έπρεπε να κάνει εκείνο και θα έπρεπε να κάνει το άλλο» κ.ο.κ. Δεν λέω ότι ο Σέρβος έχει το αλάθητο του Πάπα αλλά αν είναι να υπάρχει γκρίνια και μίρλα από τις 27 Σεπτεμβρίου, τότε ας αφήσουν κάποιοι το μπάσκετ και ας παρακολουθήσουν… θαλάσσιο σκάκι, ξέρω ’γώ;

Μπορεί να μην βγήκε τους «Ζοτς» η επιλογή του να «κόψει τον Τζέριαν Γκραντ από τη στιγμή που ο ΠΑΟΚ συμπεριέλαβε τον Ταϊρί και όπως αποδείχθηκε πίεσε πολύ στην περιφέρεια και στηρίχθηκε στα γκαρντ του. Μετά Χριστού Προφήτες όλοι καλοί είναι. Απλά να πω ότι ο Ομπράντοβιτς στηρίζεται και θέλει ψηλές πεντάδες οι οποίες να έχουν μέγεθος. Κάποιες φορές θα του βγαίνει το εν λόγω σχήμα, κάποιες όχι. Και ο Παναθηναϊκός φάνηκε να μην έχει ενέργεια γιατί παρά το ύψος και την σκληράδα που μπορεί να βγάλει, έχασε κατά κράτος τα ριμπάουντ.

Α! Μιας και ανέφερα την έλλειψη φρεσκάδας και ενέργειας του Λεσόρ. Στην τελευταία φάση μετά το άστοχο τρίποντο του Καλάθη θα μπορούσε κάλλιστα να «κατεβάσει» το ριμπάουντ και να «καπακώσει» τη μπάλα, αλλά τη… χαστούκισε προς τα έξω και δη στους παίκτες του ΠΑΟΚ με αποτέλεσμα να φτάσει στα χέρια του Τσέντι Όσμαν και να ευστοχήσει στο buzzer beater τρίποντο.

Εν κατακλείδι θα πω κάτι. Ο Παναθηναϊκός ναι μεν παίζει με πολλές απουσίες, ναι μεν δεν μπορεί ακόμα να αποδώσει σύμφωνα με την ποιότητα του ρόστερ του (και θα αργήσει πολύ να το κάνει) αλλά είναι ολοφάνερο ότι χρειάζεται ενίσχυση στο «πέντε». Ο Λεσόρ ακόμα βρίσκεται στο 50% και δεν είναι εύκολο να παίζει συνεχόμενα παιχνίδια (σ.σ. και ακολουθεί και η διπλή αγωνιστική στην Euroleague), ο Γιαμπουσέλε είναι σαν ψάρι έξω από τα νερά του όταν χρησιμοποιείται σε αυτή τη θέση ωστόσο χάρη την δύναμη του και τον όγκο του προσπαθεί να ανταποκριθεί, ενώ κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά το πώς θα εμφανιστεί ο Φαλ και το αν θα βγάζει προβλήματα μέσα στη σεζόν. Θεωρώ ότι θα αποκτηθεί σέντερ. Και όχι για συμπληρωματική λύση.

Θα επαναλάβω κάτι που λέω από το ξεκίνημα σχεδόν της προετοιμασίας. Είναι ακόμα πάρα πολύ νωρίς για το οποιοδήποτε συμπέρασμα. Υπάρχει μια ολόκληρη σεζόν μπροστά μας. Ωραία, χάθηκε το Super Cup. Ε, και;

ΥΓ: Αν θέλει η… ιστορία να γραφτεί και να μνημονεύεται για πολύ καιρό, δεν την σταματάει τίποτε απολύτως. Ούτε ο Στίβεν Σπίλμπεργκ δεν θα είχε σκηνοθετήσει τέτοιο φινάλε στον ημιτελικό με την τριποντάρα του Όσμαν. Μπράβο ρε Τσέντι, το άξιζες γιατί είσαι και καλό παιδί και παικταράς.

ΥΓ2: «Τι λένε τα κομπιούτερς και οι αριθμοί» τραγουδούσε ο αείμνηστος Δημήτρης Μητροπάνος όταν «αναζητούσε κάποια στην Θεσσαλονίκη ξημερώματα». Πάντως μην αναζητήσετε κάποιο κομπιούτερ φέτος στην Θεσσαλονίκη. Υπάρχει. Είναι εκεί. Και λέγεται Νικ Καλάθης. Τρομερός!

ΥΓ3: Πόσο διαφορετικός θα είναι ο Παναθηναϊκός των 10 ξένων (σ.σ. μιας και ο Φαλ δεν έχει πάρει ακόμα στα χέρια του το ελληνικό διαβατήριο) στην Euroleague και πόσο διαφορετικός θα παρουσιάζεται στις εντός των συνόρων υποχρεώσεις του. Θα είναι «σπαζοκεφαλιά» για τον Ζοτς η επιλογή των ξένων όταν θα είναι όλοι υγιείς. Όχι μόνο για την εξάδα, αλλά ακόμα και για την δηλωμένη οκτάδα.