Εθνική: Το πως έφτασε μέχρι εδώ δεν είναι σημαντικότερο από την αντίδρασή της!

• Αυτή είναι η διαδρομή που θα μας οδηγήσει στο Κατάρ
• +7 με Ουκρανία, 2/2 με Γεωργία και μακριά από την 3πλή ισοβαθμία με Πορτογαλία και Μαυροβούνιο!

Από καταβολής τους, τον Νοέμβριο του 2017, τα «παράθύρα» της FIBA ήταν πάντα ένα format το οποίο το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα διαχειρίστηκε άκρως αποτελεσματικά.

Αν και ο Γιάννης Αντετοκούνμπο ήταν μόνιμα απών (με εξαίρεση τους ελάχιστους αγώνες που έγιναν στην off season) και οι πρωτοκλασάτοι διεθνείς του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού είχαν συνήθως υποχρέωσεις στην Euroleague, η Εθνική ομάδα αξιοποίησε ιδανικά το σύνολο των παικτών που βρέθηκαν στην «δεξαμενή» της και με συνολικό ρεκόρ 26-8 στο ισχύον σύστημα διεξαγωγής, πήρε τέσσερις άνετες προκρίσεις σε ισάριθμες τελικές φάσεις Παγκοσμίου Κυπέλλου (2019 & 2023) και Eurobasket (2022 & 2025).

Τον ερχόμενο Νοέμβριο, όμως, που θα συμπληρωθούν από το παρθενικό παιχνίδι της «επίσημης αγαπημένης» στο format των «παραθύρων» και το αλησμόνητο buzzer beater του Γιάννη Αθηναίου στο Λέστερ (24/11/2017), η Ελλάδα του χάλκινου μεταλλίου στο Πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα της περασμένης χρονιάς, κινδυνεύει να βρεθεί σε εξαιρετικά δυσχερή θέση, όσον αφορά τις πιθανότητες πρόκρισης στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2027!

Κατ’ αρχάς, για πρώτη φορά στην προαναφερθείσα 9ετία, η «γαλανόλευκη» μετράει 3 συνεχόμενες ήττες σε προκριματική φάση και αν δεν «βγάλει» αντίδραση στο αποψινό (31/08, 19.00) ματς με την Ισπανία, τότε θα αντιμετωπίσει όλα τα εναπομείναντα παιχνίδια παίζοντας με την πλάτη στον τοίχο και χωρίς να έχει το περιθώριο για το παραμικρό στραβοπάτημα.

Το πως τα πράγματα εξελίχθηκαν τόσο άσχημα και το ποιοι ήταν οι λόγοι που η «επίσημη αγαπημένη» παρουσιάστηκε πολύ κατώτερη των περιστάσεων στον πολύ βατό όμιλο της 1ης φάσης, παραπέμπουν σε μία συζήτηση που δεν είναι της παρούσης.

Το ζητούμενο στην δεδομένη χρονική στιγμή είναι το πως ο Βασίλης Σπανούλης και οι Έλληνες διεθνείς θα βρουν τον τρόπο να επιστρέψουν στις νίκες, ώστε να ανακτήσουν το ηθικό και την ψυχολογία τους και να ξαναμπουν στο μονοπάτι της πρόκρισης.

Κανείς δεν θέλει να σκέφτεται το σενάριο του αποκλεισμού από το μεγάλο μπασκετικό ραντεβού του Κατάρ, του χρόνου τέτοια εποχή και φυσικά το ενδεχόμενο «νεκρού» καλοκαιριού του 2027, το οποίο θα καταστήσει εξαιρετικά δύσβατο τον δρόμο προς τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες.

Αυτή είναι η διαδρομή που θα μας οδηγήσει στο Κατάρ

Έτσι όπως εξελιχθεί τα πράγματα, η Ελλάδα πλέον χρειάζεται μίνιμουμ 4 νίκες στα παιχνίδια που της απομένουν. Με 5/5 η πρόκριση δεν χάνεται με τίποτε, ωστόσο, όταν έχουμε να παίξουμε πολύ καιρό με βάση τις δυνατότητές μας, έχουμε υποστεί ήττες από υποδεέστερους αντιπάλους (Μαυροβούνιο, Ρουμανία και Πορτογαλία) και μπροστά μας βρίσκεται η πιο ισχυρή ομάδα του ομίλου, καλό είναι να είμαστε ρεαλιστές.

Πολλώ δε μάλλον, όταν η «ρόχα» προέρχεται από δύο σερί ήττες-σοκ (από την Γεωργία εκτός, σε ένα ματς που προηγήθηκε ακόμη και με +22 στο 2ο μέρος και από την Πορτογαλία εντός) και είναι λογικό να ψάχνει την αντίδραση, για να μην μπει κι εκείνη σε περιπέτειες!

Ωστόσο, αν δεν νικήσουμε τους Ίβηρες εντός έδρας και με την συμπαράσταση του κόσμου που αναμένεται να γεμίσει το “T-Center”, αντιλαμβάνεστε ότι το έργο μας θα είναι ακόμη πιο δύσκολο στις 29 Νοέμβρη επί ισπανικού εδάφους, όπου η αναμέτρηση θα είναι «χωρίς επόμενη μέρα»!

Επομένως, ας κρατήσουμε την επιτακτική ανάγκη της νίκης απέναντι στην ομάδα του Τσους Ματέο, που είναι από τους παραδοσιακούς κακούς μας δαίμονες (το ρεκόρ 14-34 της προϊστορίας τα λέει όλα) και φυσικά θα θέλει να πάρει ρεβάνς για τον περυσινό αποκλεισμό της από την φάση των “16” του Eurobasket και ας συνοψίσουμε τι χρειαζόμαστε ενόψει της συνέχειας.

+7 με Ουκρανία, 2/2 με Γεωργία και μακριά από την 3πλή ισοβαθμία με Πορτογαλία και Μαυροβούνιο!

Στην περίπτωση της νίκης απέναντι στην Ισπανία, λοιπόν, η Ελλάδα θα φτάσει στο 50% (ρεκόρ 4-4) και καλώς εχόντων των πραγμάτων, θα παραταχθεί σαφώς πιο ενισχυμένη (με Ρογκαβόπουλο, Χαραλαμπόπουλο, ίσως και Παπαγιάννη) στο αγώνα της 26ης Νοέμβρη στην Αθήνα, με αντίπαλο την Γεωργία, που δεν θα έχει τους δύο NBAers (Μπιτάτζε και Μαμουκελασβίλι).

Στην λογική του θετικού αποτελέσματος, την επομένη θα ταξιδέψουμε στην Ιβηρική για ένα ματς στο οποίο οι γηπεδούχοι θα έχουν πολύ μεγαλύτερη πίεση από μας. Το τελικό αποτέλεσμα, άλλωστε, στην δική μας την περίπτωση, θα παίξει ρόλο μόνο στο κομμάτι της ψυχολογίας, καθώς ακόμη και με «διπλό», στα τέλη Φλεβάρη θα πρέπει να νικήσουμε την (χωρίς τον Σβι Μιχάϊλιουκ των Γιούτα Τζαζ) Ουκρανία με +7 και την 1η Μάρτη να κάνουμε το 2/2 με τους Γεωργιανούς στον τελικό των τελικών, που θα γίνει στην «αφιλόξενη» Τυφλίδα.

Κοινώς, όπως γίνεται αντιληπτό, η Εθνική μας κρατάει ακόμη στα χέρια της, αρκεί να μπορέσει να βγάλει αντίδραση και να σπάσει το αρνητικό σερί. Έτσι όπως εξελίχθηκε το ματς με την Ουκρανία, στο οποίο η διαφορά έφτασε ακόμη και στο -14, τέσσερα λεπτά πριν από το τέλος, ήταν σημαντικό που καταφέραμε να χάσουμε τελικά με 6 πόντους, ενώ θα μπορούσαμε να είχαμε πετύχει άλλο ένα καλάθι στην τελευταία κατοχή.

Κλείνοντας και λαμβάνοντας υπ’ όψιν ότι, με το «διπλό» στην Σαραγόσα, η Πορτογαλία (με την οποία υστερούμε στην ισοβαθμία) μπήκε για τα καλά στο παιχνίδι της πρόκρισης, θα πρέπει να βάλουμε καλά στο μυαλό μας ότι χωρίς το +7 με τους Ουκρανούς και το 2/2 επί της Γεωργίας, είναι πιθανό να μπλέξουμε στην 3πλη ισοβαθμία με τους Πορτογάλους και τους Μαυροβούνιους και να πέσουμε στην 4η θέση!

Τα πάντα, βέβαια, θα κριθούν στους αποψινούς (31/08) αγώνες της ομάδας του Μάριο Γκόμεζ (θα είναι το τελευταίο ματς που θα έχει στην διάθεσή του τον Νεεμάϊας Κέτα των Σέλτικς και τον Ρούμπεν Πρέι του Σεντ Τζονς) με την Γεωργία στο Ματοσίνιος και της Ουκρανίας στην Ποντγκόριτσα, που θα κρίνουν αν οι οι δύο τελευταίοι «δήμιοι» της Ελλάδας, θα πάρουν προβάδισμα πρόκρισης.