Παναθηναϊκός: Το μεγάλο στοίχημα!

Ο Γιώργος κούβαρης γράφει για την ήττα του Παναθηναϊκού στη Μαδρίτη στέκεται στη χαμένη ευκαιρία και εξηγεί ποιο είναι το μεγάλο στοίχημα των «πρασίνων» από εδώ και στο εξής

Παναθηναϊκός: Το μεγάλο στοίχημα!

Το θέμα είναι πώς βλέπεις το ποτήρι. Μισοάδειο ή μισογεμάτο. Τουλάχιστον αυτό μου ήρθε στο μυαλό μόλις ολοκληρώθηκε το παιχνίδι του Παναθηναϊκού στη Μαδρίτη. Από τη μία και τηρουμένων των αναλογιών και του αντιπάλου, οι «πράσινοι» παρουσιάστηκαν βελτιωμένοι σε κάποιους τομείς του παιχνιδιού με αποτέλεσμα να κοντράρουν στα ίσια τη Ρεάλ για 28 λεπτά.

Θα μπορούσε να πει κάποιος ότι αυτό ήταν κάτι που δεν το περίμεναν οι περισσότεροι. Τόσο για τα αγωνιστικά προβλήματα που παρουσιάζει ο Παναθηναϊκός τον τελευταίο μήνα, όσο για το γεγονός ότι η Ρεάλ προέρχονταν από μία «διαστημική» εμφάνιση στην Κωνσταντινούπολη απέναντι στη Φενέρμπαχτσε και συνάμα έχει αποδειχθεί περίτρανα (ειδικά στις δύο τελευταίες σειρές των playoffs) ότι πρόκειται για την ομάδα που δεν ταιριάζει καθόλου στο «τριφύλλι».

Και αυτό δεν είναι θεωρία αλλά... πράξη καθώς το μαρτυράει η γλώσσα των αριθμών. είναι χαρακτηριστικό ότι ο Παναθηναϊκός μετρούσε πριν από το τζάμπολ οκτώ σερί ήττες στη Μαδρίτη και εννέα συνεχόμενες ήττες στο σύνολο από την ισπανική ομάδα. Αν λάβουμε υπόψη μας και το φοβερό φορμάρισμα της Ρεάλ, αυτομάτως το έργο του Παναθηναϊκού ήταν εκ των πραγμάτων πολύ δύσκολο. Όμως χάρη στην δική του εμφάνιση κατάφερε να γίνει ανταγωνιστικός και να διεκδικήσει ακόμα και τη νίκη για 28 λεπτά. Αυτή είναι η μία όψη του νομίσματος για την οποία ο Ρικ Πιτινο θα μπορεί να χαμογελάει.

Από την άλλη και βλέποντας το ποτήρι μισοάδειο αυτήν την φορά, ο Παναθηναϊκός παρουσίασε για μία ακόμη φορά τις ίδιες παθογένειες. Τι έκανε; Απλά, αδίκησε και πάλι τον εαυτό του. Όπως στα περισσότερα ματς της φετινής Euroleague, έτσι και σε αυτό, οι «πράσινοι» έχασαν το μυαλό τους, έχασαν τη συγκέντρωση τους, έχασαν την ψυχραιμία τους με αποτέλεσμα να αναλωθούν σε πολλά λάθη και στις δύο πλευρές του παρκέ. Η Ρεάλ (όπως και η Μπαρτσελόνα πριν από λίγες μέρες στο ΟΑΚΑ) δεν είναι ομάδα που θα πέταγε την ευκαιρία στα σκουπίδια. Εκμεταλλεύτηκε όλες τις «πράσινες» αδυναμίες και φρόντισε να χτίσει στο τέλος μία διαφορά στο σκορ με την οποία στέρησε από τον Παναθηναϊκό το δικαίωμα για μία μεγάλη υπέρβαση.

Το στοίχημα που καλείται να κερδίσει

Και εδώ είναι το μεγάλο στοίχημα του Αμερικανού προπονητή και των παικτών του στις οκτώ εναπομείνασες αγωνιστικές της regular season. Για μένα στοίχημα δεν είναι τα playoffs. Με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο, εύκολα ή δύσκολα, ο Παναθηναϊκός θα πάρει μέρος στα προημιτελικά. Ναι μεν χρειάζεται τέσσερις νίκες όπως είπε και ο Πιτίνο ωστόσο θεωρείται πολύ πιθανόν, αν όχι το πιθανότερο, να πάρει την πρόκριση ακόμα και με τρεις νίκες. Το μεγάλο στοίχημα είναι άλλο.

Παίκτες και προπονητής ή αν προτιμάτε προπονητής και παίκτες, καλούνται να κάνουν όσα δεν έκαναν μέχρι σήμερα. Καλούνται να ξεπεράσουν τους εαυτούς τους. Καλούνται να βελτιωθούν. Καλούνται να μείνουν συγκεντρωμένοι για 40 λεπτά σε ένα παιχνίδι και οχι για 20 ή 25 ή 30. Καλούνται να μην κάνουν αβίαστα, παιδαριώδη και ενίοτε χαζά λάθη. Καλούνται οι παίκτες να βάλουν επιτέλους το κορμί τους δυνατά στις φάσεις. Καλούνται να έχουν καθαρό μυαλό όταν το παιχνίδι βαδίζει προς το τέλος του. Καλούνται να παρουσιαστουν πιο «φρέσκοι».

Αυτό είναι το στοίχημα που πρέπει να κερδίσουν όλοι. Και όχι τόσο για να εξασφαλίσουν την πρόκριση στα play off χωρίς να κινδυνεύσουν, αλλά για να μπορούν να έχουν ελπίδες και τύχη στην 8άδα της Εuroleague. Προσωπικά διαφωνώ με τις δηλώσεις του Ρικ Πιτίνο. Ίσως να μην έπρεπε να «αδειάσει» έτσι την ομάδα λέγοντας ότι η περσινή ήταν καλύτερη σε θέματα άμυνας και ριμπάουντ. Το έκανε για να τους αφυπνίσει; Το έκανε για να τους ταρακουνήσει; Το άμεσο μέλλον θα δείξει... Και πέρυσι δεν έλεγε ότι η ομάδα «δεν έχει σουτέρ» και παρόλα αυτά βρήκε τον τρόπο να πάρει τα πράγματα που ήθελε και ο Παναθηναϊκός να πραγματοποιήσει την μεγάλη αντεπίθεση από τον Μάρτιο και μετά;

Αν θέλετε την άποψή μου, ο Παναθηναϊκός χρειάζεται παίκτες. Δύο παίκτες. Και γκαρντ αντί του Ράουτινς ο οποίος προς το παρόν δεν δείχνει παίκτης για να μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του Παναθηναϊκού και της Euroleague, όπως επίσης και έναν αθλητικό «ψηλό» για να μπορεί να «κουμπώνει» με τον Παπαγιάννη. Είδαμε ότι με ομάδες από την πρώτη ταχύτητα της EuroLeague, οι «πράσινοι» τα βρίσκουν πολύ σκούρα. Τώρα θα πει κάποιος «μα καλά, δεν είδατε τι έπαθε η Φενέρ στην έδρα της;» Ναι, θα συμφωνήσω. Όμως καλό θα ήταν ο Παναθηναϊκός να κοιτάζει τι κάνει εκείνος ή τι μπορεί να κάνει ώστε να διεκδικήσει όλα όσα του αναλογούν. Σίγουρα όμως με τις ίδιες παθογένειες, αποκλείεται να τα καταφέρει. Τουλάχιστον για το βήμα παραπάνω σε σχέση με την περσινή σεζόν...

Το ΣΕΦ κρίνει την... ψυχολογία

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, ο Παναθηναϊκος στερείται αυτή τη στιγμή και ψυχολογίας. Και το ματς που ακολουθεί είναι κομβικότατο όσον αφορά την «επόμενη μέρα» για την ψυχολογική κατάσταση της ομάδας. Φανταστείτε τους «πράσινους» να γνωρίσουν μια 3η σερί ήττα στην EuroLeague η οποία ενδεχομένως να είναι και πολύ οδυνηρή! Τόσο βαθμολογικά επειδή θα χάσουν σημαντικό έδαφος όσο -και περισσότερο- ψυχολογικά αφού στην άλλη άκρη του παρκέ θα βρίσκεται ο «αιώνιος» αντίπαλος, Ολυμπιακός. Φανταστείτε όμως να συμβεί το αντίθετο και ο Παναθηναϊκός να «αποδράσει» με το «διπλό» από το ΣΕΦ. Αυτομάτως ενδέχεται να αλλάξει όλο το status της ομάδας. Από ψυχολογικής άποψης, μέχρι αγωνιστικής και βαθμολογικής. Και αν ο Ολυμπιακός είχε «κυκλώσει» αυτό το ματς για ρεβάνς και για να αποδείξει πράγματα, αυτή τη στιγμή ο Παναθηναϊκός το έχει... διπλοκυκλώσει!

Όσο για το ματς στη Μαδρίτη; Είναι αυτό που διαβάσατε. Όσο υπάρχει «καθαρό» μυαλό, σωστές αποφάσεις και σκληράδα στην άμυνα, οι «πράσινοι» καταφέρνουν να ξεπεράσουν τους ίδιους τους εαυτούς. Όταν η κάνει η κούραση την εμφάνισή της και υπάρξει έλλειψη συγκέντρωσης, τότε τα πράγματα γίνονται πολύ δύσκολα. Και ότι ο Παναθηναϊκός δεν μπόρεσε να φανεί ακόμα περισσότερο ανταγωνιστικός ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό και το δεύτερο κακό ματς του Ταϊρίς Ράις ο οποίος δεν μπόρεσε να καλύψει την κούραση του -θετικού και... προσγειωμένου- Καλάθη. Και φανταστείτε. Η Ρεάλ έπαιζε χωρίς τέσσερις κομβικούς παίκτες όπως είναι οι Γιουλ, Ράντολφ, Τέιλορ και Κοζέρ...

Άραγε να έχουμε το restart του Παναθηναϊκού από τον Μάρτιο και μετά; Όπως και πέρυσι;