Το αφεντικό τρελάθηκε!

Ο Παναθηναϊκός δεν κατάφερε να μείνει όρθιος στο Βελιγράδι και ο Βασίλης Σκουντής ξαναβάζει στη μουβιόλα τις (άκαρπες) αλχημείες του Ρικ Πιτίνο…

Το αφεντικό τρελάθηκε!

Σαν χθες το 1919 γεννήθηκε ο Ανδρέας Παπανδρέου και έτυχε αυτή την ημέρα να αναβιώσει το… βαθύ ΠΑΣΟΚ!

Υπερβάλλω, ως είθισται, σίγουρα πάντως το ελληνικό μπάσκετ ανταποκρίθηκε τουλάχιστον σε τρία από τα τσιτάτα τα οποία άφησε ως παρακαταθήκη…

Το εννοώ αυτό και ιδού η απόδειξη…

Πρώτα απ’ όλα ρίχνοντας μια ματιά στα πεπραγμένα των γηγενών παικτών του Παναθηναϊκού, της ΑΕΚ και του Προμηθέα είναι φως φανάρι ότι «η Ελλάδα ανήκει στους Ελληνες», όπως φώναζε ο Ανδρέας από τα μπαλκόνια πριν από τις εκλογές της 18ης Οκτωβρίου του 1981, που τον έφεραν κιόλας στην εξουσία!

Ειδικότερα δε στην περίπτωση του Παναθηναϊκού πέραν αυτού επιβεβαιώθηκε και η ατάκα που είπε ο τότε πρωθυπουργός μετά την τριπλή ήττα του ΠΑΣΟΚ στις δημοτικές εκλογές του 1986, με την εκλογή του Μιλτιάδη Εβερτ στην Αθήνα, του Ανδρέα Ανδριανόπουλου στον Πειραιά και του Σωτήρη Κούβελα στη Θεσσαλονίκη…

Λάβαμε το μήνυμα!

Πάλι καλά δηλαδή που ο Ρικ Πιτίνο τήρησε το ενδυματολογικό πρωτόκολλο φορώντας πουκάμισο με γραβάτα και όχι ζιβάγκο!

Ατυχώς για τον Παναθηναϊκό ίσχυσε βεβαίως και η κουβέντα που είπε ο Aνδρέας το 1988 από του βήματος της Βουλής…

Mea culpa!

Υπήρξε όντως δικό του λάθος (συλλήβδην του Παναθηναϊκού, εννοώ) που το λες και χαρακίρι η δεύτερη απανωτή ήττα, μετά τις τρεις σερί νίκες, που του αφαίρεσαν το προσδόκιμο λίπος το οποίο θα του ήταν χρειαζούμενο για την επερχόμενη περίοδο της πιθανής νηστείας…

Οι Πράσινοι ήλπιζαν -και σε κάθε περίπτωση αυτό έμοιαζε εφικτό- να πετύχουν ένα 6-0, προτού πέσουν στα… σκληρά του διαβολομήνα (Μπαρτσελόνα εντός, Ρεάλ εκτός, Ολυμπιακός εκτός, ΤΣΣΚΑ εντός, Φενέρ εκτός), αλλά τζίφος: στην καλύτερη περίπτωση και με την προϋπόθεση ότι θα νικήσουν αύριο τη Ζενίτ θα συμβιβαστούν με το 4-2.

Δεν τον έπιανες πουθενά χθες τον Παναθηναϊκό, αυτό να λέγεται!

Αλλά, διάβολε και ο ίδιος δεν έπιανε τον εαυτό του. Δεν έπιανε επίσης ούτε με λάσο τον Κέβιν Πάντερ. Και το χειρότερο: έχοντας ξεφύγει δυο φορές με διψήφιες διαφορές (και δη το 55-65) αποδείχθηκε, προϊούσης της νυκτός πως δεν έπιανε ούτε… βαλσαμωμένο πουλί!

Και αυτό θα του ξέφευγε λες και είχε μανταλάκια στα χέρια του!

Με το που είδα τη βασική πεντάδα του Ρικ Πιτίνο, αλλά και κάμποσες φορές στη διάρκεια του αγώνα, ήρθε στο μυαλό μου το σύνθημα που χρησιμοποιείται από τους μαγαζάτορες στις μεγάλες προσφορές προς τους πελάτες..

Το αφεντικό τρελάθηκε!

Χθες ο Πιτίνο περισσότερο από προπονητή, έμοιαζε με έναν… εφευρέτη ή εν πάση περιπτώσει με έναν πειραματιστή, έως και αλχημιστή…

Ο Αμερικανός υπήρξε αντισυμβατικός στις (προβλέψιμες) επιλογές του και ψάχτηκε όσο δεν έπαιρνε για να ανακατέψει την τράπουλα, να εμφυσήσει ένα διαφορετικό πνεύμα στην ομάδα και να επιφυλάξει κάποιες εκπλήξεις στον κατά τρεις μήνες πρεσβύτερο του, Ντράγκαν Σάκοτα…

Είδα τον Νίκο Παππά να εμφανίζεται σαν φάντης μπαστούνι στην αρχική πεντάδα, ενώ βρισκόταν σε καραντίνα από τις 13 Δεκεμβρίου (στη Βαρκελώνη) και πήρα πρέφα πώς κάποιο όνειρο θα είχε δει ο Ρικ. Του βγήκε σε έναν μεγάλο βαθμό εν προκειμένω, αλλά ενώ αυτή η εγχείριση πέτυχε, ο ασθενής τα κακάρωσε...

Είδα επίσης στο αρχικό σχήμα τον Μπεν Μπέντιλ ο οποίος έπαιξε κιόλας αρκετά καλύτερα από το μηδέν εις το πηλίκον (0/5 σουτ) που εμφανίζεται στη στατιστική του…

Είδα την πιο καρπερή επίθεση της Ευρωλίγκας να μεταμφιέζεται (εμφορούμενη όχι από το κοντινό αποκριάτικο πνεύμα, αλλά από τη διαπιστωμένη και δεδηλωμένη ανάγκη της) σε μια σιδερένια άμυνα, που ωστόσο δεν βάσταξε ως το τέλος.

Κατάφερε πάντως να αφανίσει τον Λορέντσο Μπράουν που αναγκάστηκε να βαράει στον γάμο του Καραγκιόζη (0/9 σουτ), και να μένει στο ζερό στα 13’.39’’ της παρουσίας του, ενώ είναι ο πρώτος σκόρερ του Ερυθρού Αστέρα με μέσο όρο 13.7 πόντους πριν από τον χθεσινό αγώνα και συν τοις άλλοις στις 20 Δεκεμβρίου είχε γαζώσει τον Ολυμπιακό με 34 πόντους (13/22 σουτ, 6/9 βολές0 σε λιγότερο από τριάντα λεπτά!

Είδα περίεργα και πάντως ασυνήθιστα, ου μην και πρωτοφανή σχήματα πεντάδων…

Είδα μεταξύ άλλων μια ακραιφνώς ελληνική πεντάδα με τον Καλάθη, τον Παππά, τον Παπαπέτρου, τον Μήτογλου και τον Παπαγιάννη…

Είδα επίσης μια πεντάδα small ball, όταν μετά την αποβολή του Τζόνσον και με τον Παπαπέτρου καθηλωμένο στον πάγκο, ο Παναθηναϊκός δεν είχε άλλο τριάρι και έπαιξε με τον Καλάθη, τον Φρεντέτ και τον Παππά…

Το πάλεψε, αν μη τι άλλο, ο Πιτίνο. Εκτιμώ ότι υπήρξε πιο παρεμβατικός και ανατρεπτικός από κάθε άλλη φορά σε επίπεδο εμπνεύσεων, πειραματισμών και … ανακατωσούρας των παγιωμένων καταστάσεων της ομάδας, αλλά δεν του ‘κατσαν!

Στο τέλος της βραδιάς δεν του ‘κατσε τίποτε από δαύτα και πήγε στράφι κιόλας ο τίτλος που είχα κάβα, εάν ο Παναθηναϊκός πέρναγε από το Βελιγράδι…

Ούτε του Παππά να μην το πεις!

Τα λάθη… Ναι, τα δέκα παραπάνω σε σχέση με τον Ερυθρό Αστέρα έριξαν τους Πράσινους στη μαύρη τρύπα, αλλά δεν είμαι μόνο αυτά η αιτία της ήττας…

Τα 15 περισσότερα ριμπάουντ πήγαν στο βρόντο από αυτά τα λάθη, από τα 4/22 τρίποντα και από τις κακές, βιαστικές και εντέλει ατζαμίδικες επιλογές στα τελευταία κρίσιμα λεπτά…

Η ειρωνία της τύχης είναι ότι ο Παναθηναϊκός μάζεψε 47 ριμπάουντ, αλλά θα του αρκούσε να πάρει ένα: αυτό που έχασε προτού βαρέσει ο Πάντερ το τρίποντο με το οποίο έβαλε μπροστά τους Σέρβους με 74-73.

Μιας και το ‘φερε η κουβέντα για τον Πάντερ ασφαλώς η επιστήμη (του Ολυμπιακού) σηκώνει τα χέρια ψηλά, αλλά βεβαίως δεν κάνουν όλοι οι παίκτες για όλες τις ομάδες…

Το σίγουρο είναι ότι σε όποιο ράφι κι αν ανήκει, ο άλλοτε παίκτης και του Λαυρίου και της ΑΕΚ είναι killer ολκής κι αυτό καλύτερα από τον καθένα το ξέρει ο Σάκοτα, που τον είχε πρόπερσι στη δούλεψη του.

Θα του αρκούσε επίσης του Παναθηναϊκού να μην πουλήσει φτηνά το επιθετικό ριμπάουντ που πήρε στα 26 δευτερόλεπτα ο Φρεντέτ, μετά το άστοχο σουτ του Καλάθη, αλλά τότε εμφανίστηκε σαν Αρσέν Λουπέν ο Τζένκινς, έπαιξε την τέλεια άμυνα και μάλιστα σε δυο φάσεις, έκλεψε όχι μόνο την μπάλα, αλλά και το πορτοφόλι του συμπατριώτη του και… τετέλεσται!

Περισσότερο από καλός ή κακός, από πειστικός και κυριαρχικός στις καλές φάσεις του και ανερμάτιστος και αυτοκτονικός στις άσχημες, χθες ο Παναθηναϊκός ήταν αλλόκοτος!

Τι εννοώ; Όσο έπαιζε τα ρέστα του στην άμυνα, που από την αρχή της σεζόν είναι μια πονεμένη ιστορία, του έλειπαν οι πόντοι μπροστά και όταν είχε ευχέρεια στο σκοράρισμα, τότε έχανε λάδια στην πίσω γραμμή…

Πουθενά δεν τον έβρισκες!

Ναι, αποδείχθηκε δια μίαν εισέτι φοράν η… βαρομετρική διάσταση του Καλάθη, που τελείωσε το ματς με 0/7 τρίποντα, αλλά ο Παναθηναϊκός θα πρέπει να μάθει να επιζεί και στις κακές βραδιές του αρχηγού του…

Αυτός ο αλλόκοτος Παναθηναϊκός -όσο κλισέ κι αν ακούγεται-άρμεγε 35 λεπτά και στο τελευταίο πεντάλεπτο έδωσε μια κλοτσιά και έχυσε το γάλα από την καρδάρα: ένα πεντάλεπτο που ο Πιτίνο πρέπει να το γράψει σε ένα dvd και να το δείχνει σε επαναλήψεις προς γνώσιν και συμμόρφωσιν…

Ασφαλώς και ο ίδιος δεν είναι άμοιρος ευθυνών, διότι στον αντίποδα των καινών δαιμονίων που παρουσίασε, υπάρχουν –και βάρυναν περισσότερο-τα νεκρά διαστήματα (με αποτέλεσμα ο Παναθηναϊκός να φάει δυο μεγάλα σερί, 21-5 στο πρώτο ημίχρονο και 23-8 στο δεύτερο) και οι χτυπητές και εντέλει μοιραίες και καταδικαστικές ανορθογραφίες στον επίλογο.

Το ανακάτεμα της τράπουλας με πεντάδες παικτών που δεν έχουν «προϊστορία» διατάραξε τη χημεία της επίθεσης και στο τέλος, σε πείσμα του σχήματος των τριών γκαρντ, έλειψαν η καλή κυκλοφορία της μπάλας, οι σωστές αποστάσεις και οι ορθολογιστικές επιλογές με αποτέλεσμα τα τελειώματα των φάσεων να είναι το ένα χειρότερο από το άλλο, λες και έπαιζαν αρχάριοι και όχι περπατημένοι…

  • ΥΓ: Για το ελληναριό που διέπρεψε χθες το βράδυ στο Βελιγράδι, στο Μαρούσι και στην Πάτρα και έφτιαξε το σενάριο μιας ακραιφνούς «Greek night» και κυρίως για τον «καλώς τονε κι ας άργησε» Νίκο Ρογκαβόπουλο θα επανέλθω λίαν συντόμως…