Παναθηναϊκός, Ολυμπιακός: Από το Παρίσι με αγάπη!

“Η ορθότητα στη μετάφραση των δεξιοτήτων ενός αθλητή, σε συνάρτηση με τη διαφορετικότητα του περιβάλλοντος (πνευματικά και αγωνιστικά) στο οποίο πρόκειται να μεταφερθεί, αποτελεί το καλύτερο μέτρο αξιολόγησης αποφάσεων αναφορικά με τη στελέχωση μιας ομάδας”.

Το κλειδί στην παραπάνω φράση είναι η λέξη “διαφορετικότητα”. Ουσιαστικά η εισήγηση και φυσικά η τελική απόφαση, αφορούν μια “πρόγνωση”. Και ο στόχος για τους ιθύνοντες των οργανισμών στην εποχή της ταχύτητας και της πληροφορίας είναι συγκεκριμένος: Να μειωθεί όσο το δυνατόν περισσότερο το ρίσκο.

Το καλοκαίρι το “Ιππικό” της Παρί, καρπώθηκε τη λαμπερή θητεία του στο αγωνιστικό μοντέλο της ομάδας, κατηφορίζοντας στον Ευρωπαϊκό Νότο και κάνοντας παράλληλα το μεγάλο βήμα προς την ελίτ της Ευρωλίγκας, με τη μετακίνηση του στους “αιώνιους” της Ελλάδας. Το δίδυμο Τι Τζέι Σορτς-Τάισον Ουόρντ αποτελούσε τη ραχοκοκαλιά του αγωνιστικού σώματος των Παριζιάνων το οποίο συστήθηκε στη Γηραιά ήπειρο ως το “μπάσκετ της ημέρας που ξημερώνει”, όντας το απόλυτο προϊόν της παγκοσμιοποίησης και σύμπτιξης των δύο κόσμων.

Δύο τελείως διαφορετικές περιπτώσεις αθλητών που επιλέχθηκαν για τελείως διαφορετικούς ρόλους. Ο Σορτς (ξεκάθαρα το Νο1 της Παρί) ακούμπησε τον τίτλο του MVP και αμείφθηκε το καλοκαίρι ως τέτοιος ενώ ο Ουόρντ ήταν ένας από τους καλύτερους defensive wings της λίγκας, ο τύπος του “ελβετικού σουγιά” στις ενδιάμεσες θέσεις που όλοι ψάχνουν στην αγορά.

Όπως και το (εντελώς διαφορετικό αγωνιστικά) μοντέλο της Ζάλγκιρις του Σάρας (2016-2020) έτσι και το αντίσοτιχο της Παρί, έφερε ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα των καλά δομημένων συστημάτων. Και τα δύο μπορούσαν να εκτοξεύουν τα δυνατά χαρακτηριστικά των παιχτών τους και να καλύπτουν τις αδυναμίες τους. Μέσα σε αυτό το προστατευμένο περιβάλλον, πολλά κομμάτια του παζλ έμοιαζαν σαφώς πιο λαμπερά από όσο θα έδειχναν εκεί έξω, σε μια άλλη αγωνιστική πλατφόρμα. Άλλωστε αυτό είναι σημαντικό μέρος της επιτυχίας των καλά δομημένων συστημάτων.

Στην περίπτωση του Τάισον Ουόρντ το ρίσκο ήταν σαφώς μικρότερο. Ένας ενδιάμεσος με την αθλητικότητα, την αμυντική προσήλωση και ικανότητα να αναχαιτίσει παίχτες διαφορετικών θέσεων αλλά και τη δυνατότητα να απειλήσει πίσω από τη γραμμή του τριπόντου, ήταν αυτό ακριβώς που ήθελαν οι Πειραιώτες. Το motor του 28χρονου SF είναι σπάνιο και “εργαλειοποιείται” άψογα στο περιβάλλον του Ολυμπιακού.

Έχει μεγάλο ενδιαφέρον το ότι οι ερυθρόλευκοι του δίνουν καταστάσεις (όπως το Side PnR που περιγράψαμε στο χθεσινό Gazz Floor) με τη μπάλα στα χέρια, επενδύοντας στο γεγονός ότι μπορεί να πάρει ορθές αποφάσεις σε γρήγορο χρονικό διάστημα, απόρροια της τριβής του με το σύστημα της Παρί όπου όλοι όσοι βρίσκονταν στο παρκέ έπρεπε να ενεργούν αυτοματοποιημένα. Στον Ουόρντ ο Ολυμπιακός μπορεί να βρει τον επόμενο SF του για αρκετά χρόνια, αξιοποιώντας τη συμβατότητα του πακέτου του με τα αγωνιστικά “θέλω” της ομάδας αλλά και το γεγονός ότι ανταποκρίνεται θετικά στην προσπάθεια του επιτελείου να τον αναπτύξει.

Για τον Σορτς τα δεδομένα ήταν εξ αρχής διαφορετικά. Ήρθε για να ηγηθεί σε ένα Guard-based/Heavy PnR (βασιζόμενο στους περιφερειακούς με έντονη ροπή στις Pick & Roll-δράσεις) σύστημα το οποίο εξαρτάται πλήρως από το κέντρο αποφάσεων του, δηλαδή τον παίχτη που έχει τη μπάλα στα χέρια. Ο ρόλος ήταν σαφώς πιο “ζωτικής σημασίας” σε σχέση με αυτόν του πρώην συμπαίχτη του στον Πειραιά, οι απαιτήσεις μεγαλύτερες όπως φυσικά και το βάρος που καλείται να κουβαλήσει.

O 28χρονος PG είναι ένας αρκετά ταλαντούχος αθλητής, γύρω από τον οποίον (ως κεντρικό κομμάτι) χρειάζονται συγκεκριμένα χαρακτηριστικά σε επίπεδο στελέχωσης. Wings με μήκος, αμυντικό φίλτρο, αθλητικότητα και (στατική) περιφερειακή εκτέλεση, έναν καλό σκρίνερ, fast-pace χαρακτήρα και αμυντική συνοχή που θα καλύψει τις αδυναμίες του στα μετόπισθεν. Ο Παναθηναϊκός λανσάρει ένα τελείως διαφορετικό αγωνιστικό μοντέλο το οποίο ακουμπά πιο πολύ στο μισό γήπεδο και στην ικανότητα του χειριστή να βάλει πίεση σε όλα τα επίπεδα αλλά και να δημιουργήσει για τον ψηλό-συνεργάτη του στο Pick & Roll.

O T.J. δεν έχει ακόμα πλησιάσει τα αγωνιστικά standards που θέλει η ομάδα από αυτόν και για αυτό προφανώς ευθύνεται τόσο ο κόουτς όσο και ο ίδιος. Δεν χωρά αμφιβολία πως στην παρούσα φάση χρειάζεται την εμπιστοσύνη των συμπαιχτών του ώστε να νιώσει άνετα και πρωτίστως σημαντικός, εντός μιας εντελώς καινούργιας κατάστασης για αυτόν. Το mindset που κουβαλάει αυτό το παιδί, το οποίο κέρδισει τα πάντα ανατρέποντας προγνωστικά χωρίς να του δοθεί τίποτα εύκολα, είναι το καλύτερο εφόδιο του σε αυτήν την προσπάθεια. Για μια ακόμα φορά, θα χρειαστεί να “σπρώξει βράχους”, όμως είναι σαφές ότι δεν μπορεί να το κάνει μόνος του.

Τόσο ο Ουόρντ όσο και ο Σορτς, ήρθαν στην Ελλάδα για να αποτελέσουν κομμάτια του σκληρού πυρήνα των αιωνίων για τα επόμενα χρόνια. Μέρος του εγκλιματισμού τους αποτελεί και η διαχείριση της πίεσης που κουβαλούν οι οργανισμοί μας. Το να μπορείς να κλείσεις τα αυτιά σου και να δουλεύεις με την ίδια ένταση, διαγράφοντας γρήγορα το συναισθηματικό αποτύπωμα κάθε (καλής ή κακής) βράδιας, είναι μεγάλο προσόν. Το μονοπάτι είναι δύσκολο και είναι απαραίτητη και για τους δύο (στην παρούσα φάση περισσότερο για τον Σορτς) η βοήθεια των προπονητών τους. Στα τέλη του Ιουνίου θα γίνει η πρώτη, πραγματική αξιολόγηση.

VISA
Νιώθουμε το πάθος σου. Και είμαστε εκεί για να το ζήσουμε μαζί σου.