Φίλτρο βουτηγμένο στον ιδρώτα

Ο στραπατσαρισμένος Παναθηναϊκός δεν έθελξε κανέναν με την απόδοσή του απόψε, έθελξε όμως όσους πιστεύουν ότι αυτή η ομάδα χρειάζεται μάλλον πλάνο και νηφαλιότητα, παρά βόμβες και στρακαστρούκες. Πάνω απ’ όλα, χρειάζεται προπονητική καθοδήγηση, κατεύθυνση και σωστή αξιοποίηση του έμψυχου υλικού.

Το κίνητρο της βραδιάς δεν ήταν δα πολύ διαφορετικό από το αντίστοιχο της Τρίτης, ωστόσο ποτίστηκε με ιδρώτα και φαιά ουσία, αντί της συνηθισμένης προχειρότητας. Ο συβαριτισμός εγκαταλείφθηκε και η προσήλωση στην άμυνα -απέναντι σε αντίπαλο που δεν είναι δα Γουόριορς- έκανε τη διαφορά.

Τα 90-100 οργιαστικά δευτερόλεπτα που κατέθεσε ο Παναθηναϊκός όταν ένιωσε την ανάσα των Ιταλών (στο 39-37) θα μπορούσαν να γίνουν με κάποιον τρόπο πόστερ και να αναρτηθούν στα αποδυτήρια, για να προβάλλονται ξανά και ξανά τις κρύες νύχτες του χειμώνα.

Ο Ρισόν Χολμς μπλόκαρε τον Νιάνγκ πάνω στη στεφάνη. Ο Χουάντσο σταμάτησε τον Έντουαρντς στον αέρα. Ο Κέντρικ Ναν πρόλαβε με μακροβούτι μία χαμένη μπάλα και τη γύρισε στους δύο συμπαίκτες που ακολουθούσαν, για να τελειώσει τη φάση ο Χολμς με κάρφωμα. Ο Όσμαν αλλοίωσε μια πάσα και ο Σορτς πρόλαβε τη μπάλα με νέο πλονζόν, για να δώσει δεύτερη σερί ασίστ. Ο Χολμς αλλοίωσε το λέι-απ του Άλστον.

To τόπι εξαφανίστηκε και εμφανίστηκε ξανά στο καλάθι των Ιταλών, πολύ μακριά από τα σαστισμένα μάτια τους και από τα μελανιασμένα χέρια τους. Στα όρια του φάουλ, θα πει ο κυνικός, αλλά και στα όρια του φράγματος του ήχου, όταν ο Σορτς με τον Ναν σανίδωναν το γκάζι.

Ο κόσμος πανηγύριζε τα καλάθια και ο Αταμάν πανηγύριζε τις άμυνες. Στο φινάλε του αγώνα, η στατιστική βρήκε τους «πρασίνους» και 10 κλεψίματα και στις 5 τάπες: 15 «stocks» σε ένα κλειστό ματς όπου πέφτει το ξύλο της αρκούδας είναι εκπληκτικό νούμερο, ιδίως όταν προέρχεται από ομάδα που θεωρείται αλλεργική στο αμυντικό φίλτρο.

Το τελικό 71 των Ιταλών μοιάζει με μουσική για τα μάτια εκείνων που επιμένουν (-με) ότι οι 95άρες είναι λάθος συνταγή για μαγείρεμα τίτλων. Ένα όπλο τρομερό όταν λειτουργεί στην εντέλεια, αλλά ένα όπλο που συχνά βραχυκυκλώνει.

Το ματσάκι του ΟΑΚΑ δεν ήταν φεστιβάλ μπάσκετ όπως το Βαλένθια-Μονακό, αλλά ο Παναθηναϊκός της 8ης Ιανουαρίου τέτοιου είδους φεστιβάλ χρειαζόταν για να ορθοποδήσει και να αισθανθεί ξανά δυνατός. Ας μη ξεχνάμε, ότι τα προηγούμενα τέσσερα εντός έδρας παιχνίδια έφεραν τρεις ήττες, στο γήπεδο που κάποτε φάνταζε άπαρτο κάστρο, το ίδιο που ετοιμάζεται να φιλοξενήσει το φάιναλ-φορ και το όνειρο των «πρασίνων» για το 8ο ευρωπαϊκό τρόπαιο.

Η Βίρτους, βέβαια, είναι ο ιδανικός επισκέπτης για αμφιτρύωνες που χρειάζονται μία νίκη έστω με μισό - μηδέν. Η ομάδα του Ντούσκο Ιβάνοβιτς μπορεί να είναι ισχυρότατη στην πόλη της (όπου έχει ρεκόρ 8-2), αλλά εκτός Ιταλίας μετράει μόνο 2 νίκες σε 11 αγώνες. Τα θύματά της είναι από το κάτω κάτω ράφι: η Βιλερμπάν και το φάντασμα της Παρτίζαν.

Ο Παναθηναϊκός ποσώς ενδιαφέρεται για τα προβλήματα του Ιβάνοβιτς και για την ψαλίδα στην κοτσίδα του. Περισσότερο καλείται να ξεμπερδέψει το δικό του κουβάρι, ώστε να φέρει σταθερά στην πρώτη γραμμή τους παίκτες που μπορούν να κρατήσουν ψηλά τον πήχη της έντασης.

Ο Ρισόν Χολμς είναι ένα πλήρες πακέτο για τη θέση «5» (όπου ο Φαρίντ κράτησε το φρούριο ώσπου να αποθεραπευτεί ο συμπατριώτης του), ο Χουάντσο θα πρέπει όχι να στοχοποιηθεί αλλά να κλωνοποιηθεί. Ο Ναν χρειάζεται κίνητρο για να παίξει και άμυνα εκτός από την επίθεση (όπως έπαιξε απόψε), ο Όσμαν δίνει στην ομάδα γρηγοράδα και μπρίο. Ακόμα και ο μικρούλης Σορτς ήταν θετικός σήμερα στα μετόπισθεν.

Ο Παναθηναϊκός που κράτησε επί 40 λεπτά το προβάδισμα απέναντι στη Βίρτους (αν και το πρώτο ημίχρονο θύμιζε πολύ τον αγώνα της Τρίτης με την Αρμάνι) ήταν μία ομάδα οπλισμένη με κίνητρο, με εγωισμό και με πείσμα. Θα έπρεπε όμως τα ίδια στυοιχεία να τον διακρίνουν και προχθές και -ιδίως- την περασμένη Παρασκευή.

Το ευνοϊκό πρόγραμμα των επόμενων δυο εβδομάδων (Μόναχο, μέσα Βασκόνια) μπορεί να τον ξαναφέρει στις παρυφές της κορυφογραμμής, πριν από το ταξίδι στο Τελ Αβίβ ή σε οποιαδήποτε άλλη γωνιά του ταλαίπωρου πλανήτη διεξαχθεί το ματς της 22ας Ιανουαρίου με τη Μακάμπι. Η Βαλένθια και η Φενέρ σκουντούφλησαν απόψε, οπότε ο Παναθηναϊκός δεν είναι ο μοναδικός θνητός του σαλονιού.

Koπιάστε τώρα για τα περαιτέρω στο Gazz Floor, όπου η αγαπημένη σας εκπομπή έχει ήδη ξεκινήσει, με τον Ιωάννη Παπαπέτρου και τον Hoopfellas πάντοτε στην πρώτη γραμμή. Θα σας αρέσει νομίζω και το φρέσκο επεισόδιο του Old School, αφιερωμένο κυρίως στον Παναθηναϊκό, αλλά...όχι μόνο. O τίτλος: «Παίκτες έχει, χωρίς πλάνο δεν πάει πουθενά». Θα το βρείτε εύκολα ακολουθώντας αυτόν εδώ τον σύνδεσμο.

VISA: Νιώθουμε το πάθος σου. Και είμαστε εκεί για να το ζήσουμε μαζί σου.