Ο Ολυμπιακός ήταν Ολυμπιακός και Παρί μαζί

Λίγο πριν από το τζάμπολ του αποψινό αγώνα, ο Γιώργος Μποζίκας, ο …άλλος Γιώργος του «ερυθρόλευκου» πάγκου, στήθηκε μπροστά στο μικρόφωνο της Nova για να αναλύσει την χωρίς τον Ναντίρ Ιφί Παρί. «Δεν έχει σημασία ποιοι παίζουν, αλλά πώς παίζουν», απάντησε.

Τα λόγια του κουδούνιζαν μέσα στο φτωχό μυαλό μου στο πρώτο μισάωρο του αγώνα, όσο αυτός ο Ρόμπινσον έπαιζε σαν Σορτς, οι αντικαταστάτες του Ιφί σαν Ιφί λάιτ και η Παρί σαν την Παρί που όλοι γνωρίσαμε και ελάχιστοι αγαπήσατε.

Ευθύνη του Ολυμπιακού, όλη αυτή η στρέβλωση: η νερόβραστη άμυνα (με αλλαγές) του πρώτου δεκαλέπτου και το έλλειμμα αθλητικότητας του αρχικού σχήματος (με Βεζένκοφ, Μιλουτίνοφ, Γουόκαπ δίπλα στον Ντόρσεϊ και στο φάντασμα του Φουρνιέ) ήεγινε βούτυρο στο παριζιάνικο παντεσπάνι αυτού του Ταμπελίνι.

Ο μικροκαμωμένος Ρόμπινσον βάλθηκε να εκτοξεύει ρουκέτες πάνω από το κεφάλι του Βεζένκοφ, ο ρυθμός πέρασε σιγά σιγά στα χέρια των Γάλλων και οι καλοστημένες κομπίνες στην άλλη άκρη του γηπέδου τελείωναν συχνά με νεγκλιζέ τάπες ή με άτσαλα τελειώματα στον μισόκλειστο ορίζοντα. Το σκορ έγινε 21-29. Τα σύννεφα άρχισαν να μαζεύονται.

Και τότε, όχι ακριβώς ξαφνικά αλλά στοχευμένα, ο Ολυμπιακός άρχισε να παίζει σαν Ολυμπιακός. Ο Γιώργος Μπαρτζώκας άφησε στην άκρη το ρολόι που σύμφωνα με τους επικριτές του αποτελεί κριτήριο για τις αλλαγές και έδωσε ψήφο εμπιστοσύνης στους παίκτες που ανέβαζαν ψηλά, ψηλότερα τέλος πάντων, τον πήχη της αθλητικότητας.

Πίτερς αντί Βεζένκοφ. Χολ αντί του Μιλουτίνοφ. Νιλικίνα στο κουμάντο αντί του Γουόκαπ. Γουόρντ στο πόστο του Ντόρσεϊ, για να δείξει τα προσόντα που τον έκαναν περιζήτητο το περυσινό καλοκαίρι. Παπανικολάου στο «3», όταν ήρθε η στιγμή να αντικατασταθεί ο Φουρνιέ στο 12ο λεπτό.

Ήταν τόσο καλός ο Γάλλος απέναντι στα πατριωτάκια του; Όχι, αλλά ο Μπαρτζώκας τον περίμενε υπομονετικά και του πρόσφερε δεκανίκι, λεπτά συμμετοχής που άλλες βραδιές θα έδινε π.χ. στον Ντόρσεϊ. Ο Ολυμπιακός ανέτρεψε το 21-29 εν ριπή οφθαλμού με κλεψίματα στη σέντρα και πήρε προβάδισμα με τον Πίτερς και με τον Γουόρντ, που ένιωθε σαν να έπαιζε και στις δύο ομάδες ταυτόχρονα.

Όταν οι Γάλλοι αντεπιτέθηκαν, τουμπάρισαν το -12 και έφτασαν σε απόσταση επαφής (75-73 από 71-59), τα καλάθια με τα οποία ο Ολυμπιακός ορθοπόδησε θεμελιώθηκαν πάνω σε πόδια με ελατήρια: τρία απανωτά φόλοου του Ντόντε Χολ, ένα ακροβατικό γκολ-φάουλ του Ντόρσεϊ.

Ο Μπαρτζώκας είδε τον Γουόρντ να παρασύρεται σε παριζιάνικες πιρουέτες και τρελάθηκε, αλλά δεν υπήρχε περίπτωση να τον βγάλει, αφού έπαιρνε από αυτόν κλεψίματα, τρεξίματα, ένα ελεγχόμενο χάος απέναντι στο ανεξέλεγκτο της Παρί. Οι υπόλοιποι βασικοί επέστρεψαν με γεμάτα πνευμόνια και η δουλειά ολοκληρώθηκε, με τριποντα του Γουόκαπ και του Φουρνιέ. Ο Γάλλος αντάμειψε τελικά τον προπονητή του για την ψήφο εμπιστοσύνης.

Οι πόντοι που η Παρί πέτυχε στον αιφνιδιασμό μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού, τα οποία είναι περισσότερα από πέντε όταν μιλάμε στον συγκεκριμένο αντίπαλο. Πέρα από το τρέξιμο, η Παρί είναι η κορυφαία ομάδα της Euroleague σε δύο τομείς: επιθετικά ριμπάουντ και κλεψίματα. Το αποψινό κοντέρ έγραψε 14 και 7 αντίστοιχα: δύο νίκες για τον Ολυμπιακό.

Δικαίως παίνεψε ο Μπαρτζώκας τους παίκτες του για το “hustle”, τον τίμιο ιδρώτα του εργάτη. Ούτε τα 12 λάθη των «ερυθρολεύκων» είναι πολλά. Στην άλλη άκρη του φάσματος, μοιράστηκαν ασίστ σαν αυτή της φωτογραφίας. Λίγο λίγο, ο Ντόντε Χολ γίνεται παίκτης Ολυμπιακού.

Ο Ολυμπιακός απάντησε στο αλλόκοτο αντιμπάσκετ της Παρί με μπάσκετ, όπως έκανε πριν από λίγες μέρες ο Παναθηναϊκός. Και νίκησε τελικά εύκολα, πειστικά, «επαγγελματικά», παστρικά. Η Παρί δεν είχε τον Ιφί, αλλά και ο Ολυμπιακός δεν είχε τον Βεζένκοφ. Ο Σάσα νιώθει ακόμη τα χέρια του βαριά και εκβιάζει καταστάσεις, αλλά οι συμπαίκτες του φροντίζουν να τον κουβαλήσουν, ιδίως τις βραδιές που η άμυνα περνάει σε πρώτο πλάνο. Έτσι συμβαίνει στις καλές ομάδες.

Aφήστε τώρα την ανάγνωση και μεταφερθείτε στο Gazz Floor με ένα μόνο κλικ, όπου τα λέμε όλα για τους "αιώνιους" δίχως μαλλιά στη γλώσσα, με Ιωάννη Παπαπέτρου, Hoopfellas και όλα τα μωρά στην πίστα. Μπορείτε επίσης να παρακολουθήσετε εδώ το τακτικό Old School , όπου ψηλαφίσαμε με τον Δημ. Κωνσταντινίδη τα προβλήματα, τις αστοχίες, αλλά και τα πλεονεκτήματα του φετινού Ολυμπιακού.