Παναθηναϊκός, Ολυμπιακός: Η αποκλειστικά «πράσινη» υπόθεση “πρόκριση στο F4” και το «ερυθρόλευκο» 5/6 επί της Ρεάλ!

• Παναθηναϊκός: Θα ήταν παράλογο να έχει προκριθεί με τον Ναν της post-season!
• Ολυμπιακός: Ποια ομάδα έχει νικήσει την Ρεάλ 5 φορές μέσα σε 6 μήνες;

Με τις δύο από τις τέσσερις σειρές των playoffs να έχουν ήδη ολοκληρωθεί και να έχουν αναδείξει τις 50% της σύνθεσης του εφετινού κορυφαίου ραντεβού του ευρωπαϊκού μπάσκετ και τις εναπομείνασες να έχουν άκρως αμφίρροπη εξέλιξη και να έχουν πάει σε πέμπτο ματς, θα μπορούσαμε κάλλιστα να πούμε ότι μέχρι στιγμής βλέπουμε μία ξεκάθαρη απόδοση δικαιοσύνης.

Οι δύο πρώτες ομάδες στην βαθμολογία της κανονικής περιόδου πήραν πρόωρη πρόκριση, με τον πρωτοπόρο Ολυμπιακό να ήταν αναμενόμενο ότι θα δυσκολευτεί περισσότερο από την 2η Φενέρμπαχτσέ, που «σκούπισε» (3-0 στις νίκες) την πρωτάρα Παρί. Κι αυτό λόγω του ειδικού βάρους που έχει η Ρεάλ και των προσωπικοτήτων που έχει στο παρκέ, παράγοντες που πάντως δεν της έφτασαν για να αλλάξει την μοίρα της πιο απογοητευτικής σεζόν που είχε στο ισχύον format της Euroleague.

Στο ευθύς εξαρχής πιο ανοιχτό (κατά την οπτική του υπογράφοντος) ζευγάρι ανάμεσα στον 4ο και τον 5ο της βαθμολογίας, η Μονακό και η Μπαρτσελόνα μοιράστηκαν τις νίκες στα πρώτα τέσσερα παιχνίδια (όλες πεντακάθαρες για τους εκάστοτε γηπεδούχους, με εξαίρεση το Game 4 που κρίθηκε στο τελευταίο 3λεπτο) και όλα πλέον θα κριθούν στο «κλουβί» του Μοντεκάρλο, ενώ η σειρά του Παναθηναϊκού με την Έφες έχει πάρει δραματική εξέλιξη, περισσότερο επειδή το «επέτρεψαν» οι «πράσινοι» και λιγότερο γιατί η τουρκική ομάδα έχει αποδείξει ότι αξίζει περισσότερο την πρόκριση.

Ας δούμε, όμως, πιο αναλυτικά τι ισχύει για τους εκπροσώπους, πιάνοντας τον καθένα ξεχωριστά, αρχίζοντας από τα πιο «φρέσκα κουλούρα»...

Παναθηναϊκός: Θα ήταν παράλογο να έχει προκριθεί με τον Ναν της post-season!

Πριν την έναρξη της σειράς, πολλοί ήταν εκείνοι (εμού συμπεριλαμβανομένου) που θεωρούσαν «πονηρό» αντίπαλο την ομάδα του Λούκα Μπάνκι. Και αυτό ήταν μπασκετικά άκρως λογικό και στηριζόταν στην εικόνα που είχε παρουσιάσει στην διοργάνωση από την επανέναρξης της 28ης Φλεβάρη και μετά την τελευταία ήττα της στην regular season, που όλως τυχαίως, είχε σημειωθεί στο ΟΑΚΑ (104-89).

Από ‘κει μετά και μέχρι το Game 1 στις 22 Απριλίου στην Αθήνα, ο σύλλογος που εδρεύει στην ευρωπαϊκή πλευρά της Τουρκίας, είχε το σύνολο που έπαιξε το πιο ποιοτικό και αποτελεσματικό μπάσκετ στην Euroleague και τελείωσε την κανονική περίοδο με 8 διαδοχικές νίκες, έχοντας ταυτόχρονα και μακράν την καλύτερη επίθεση (μ.ο. 93,4 πόντους) και το χαμηλότερο μέσο παθητικό (79,4 πόντους) των τελευταίων δύο μηνών.

Κοινώς, ο Παναθηναϊκός με τις γνωστές σημαντικές απουσίες του Λεσόρ και του Γκριγκόνις, αλλά και επιπλέον χωρίς τον Παπαπέτρου (δεν έχει παίξει ούτε λεπτό στην σειρά), κλήθηκε να αντιμετωπίσει μία ομάδα που βρισκόταν στο peak της και μέχρι πριν από λίγο καιρό κινδύνευε να μείνει εκτός 10άδας (στις 10 Γενάρη είχε ρεκόρ 10-10 και τελείωσε με 20-14)!

Παρ’ όλα αυτά, όμως, ο έχων το πλεονέκτημα έδρας πρωταθλητής Ευρώπης, τον πιο κυριαρχικό παίκτη στην διοργάνωση (ο Ναν αναδείχτηκε πρώτος σκόρερ και MVP της κανονικής περιόδου), αλλά και τον πιο επιτυχημένο προπονητή της τελευταίας πενταετίας (από το 2019 και μετά ο Αταμάν έχει κατακτήσει τρία ευρωπαϊκά τρόπαια κι έχει παίξει σε 4 τελικούς με δύο διαφορετικές ομάδες), είχε «κερδίσει με το σπαθί του» τον τίτλο του φαβορί.

Αυτά, όμως, ίσχυαν στην θεωρία και πριν από το πρώτο τζάμπολ. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το αφήγημα και οι συσχετισμοί έχουν διαφοροποιηθεί, επειδή οι «πράσινοι» δεν τελείωσαν την δουλειά αποφεύγοντας την ψυχοφθόρα διαδικασία του Game 5.

Kαι αυτό γιατί, όση πίεση κι αν εκπέμπει το ματς της ερχόμενης Τρίτης (06/04, 21.45), το ότι θα διεξαχθεί στην πιο «κολασμένη» και αποτελεσματική έδρα της «Γηραιάς Ηπείρου» (ο «επτάστερος» είχε φέτος το καλύτερο ρεκόρ της EL μέσα στο σπίτι του με 14 νίκες και 3 ήττες στην regular season) και με γηπεδούχο την ομάδα που αποδεδειγμένα ξέρει να την διαχειρίζεται με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο, αυτομάτως τοποθετεί το «τριφύλλι» στην λεγόμενη comfort zone!

Με τόσο μεγάλη δύναμη και ώθηση που παίρνει από τους οπαδούς του, γιατί θα πρέπει να αισθάνεται έξτρα πίεση, δίνοντας το πιο απαιτητικό παιχνίδι της ευρωπαϊκής σεζόν (μέχρι το επόμενο) μέσα στο σπίτι του;

Σίγουρα, όμως, η δυναμική του εφετινού Παναθηναϊκού ήταν και παραμένει αυτή μίας ομάδας, που οφείλει να επιστρέψει στο Final 4 για να υπερασπίσει το στέμμα που κατέκτησε πέρυσι στο Βερολίνο και παρά τις διόλου ευκαταφρόνητες ατυχίες που του προέκυψαν, φρονώ ότι θα έπρεπε να το είχε ήδη πετύχει. Χωρίς να φτάσει σε Game 5.

Οι λόγοι που έφτασε μέχρι εδώ είναι προφανείς και ο πιο σημαντικός έχει να κάνει με την απόδοση του Κέντρικ Ναν. Το ότι ο Παναθηναϊκός είναι στο 2-2 (θα μπορούσε να ήταν ήδη στο 3-1, αν διαχειριζόταν καλύτερα το Game 2 και το Game 4), έχοντας μόνο σε ένα από τα τέσσερα παιχνίδια της σειράς τον κορυφαίο παίκτη του στα γνωστά του standards (στο Game 3 που είχε 25 πόντους, 4 ριμπάουντ και 3 ασίστ με 7/7 βολές και 9/13 δίποντα), ενώ στα τρία υπόλοιπα ήταν κατώτερος των περιστάσεων (μ.ο. 13,6 πόντους και 4,3 ασίστ με 13/44 σουτ ήτοι 29,5%), δείχνει ότι οι «πράσινοι» δεν έχουν καταφέρει να παρουσιάσουν την εικόνα που μπορούν στην επίθεση.

Οι 81 πόντοι που σκοράρουν ανά παιχνίδι στα playoffs, απέχουν αρκετά από τους σχεδόν 89 που σημείωναν στην κανονική περίοδο, έχοντας την υψηλότερη παραγωγικότητα. Την ίδια ώρα, λοιπόν, που οι παίκτες του Αταμάν έχουν βελτιώσει την άμυνά τους, οφείλουν να αξιοποιήσουν καλύτερα τα ρίσκα που παίρνει η Έφες στέλνοντας δεύτερο και τρίτο παίκτη στον Ναν και πέραν του Όσμαν που είναι ο δεύτερος (αλλά πιο σταθερός) επιθετικός πόλος, να βρεθούν τουλάχιστον άλλος ένα ή δύο παίκτες που θα κάνουν το απαραίτητο step up! Όπως ο Μήτογλου στο Game 3 και ο Ερνανγκόμεθ στο Game 1.

Συμπερασματικά, θεωρώ ότι με τον Αταμάν (μετά από όλα όσα έγιναν στο Game 4, έχει το πλέον αυξημένο κίνητρο) να γνωρίζει καλύτερα από την τσέπη του τους δύο παίκτες που αποφασίζουν εν πολλοίς για το παιχνίδι της Έφες (Λάρκιν και Μπράιαντ), με τον Ναν να ψάχνει την προσωπική εξιλέωση στα playoffs (μετά από μία τόσο εξαιρετική regular season), με την εμπειρία και την τεχνογνωσία των υπολοίπων παικτών και φυσικά με την δύναμη της έδρας, δεν μπορώ να δω πως ο Παναθηναϊκός θα χάσει την πρόκριση. Είναι αποκλειστικά στο χέρι του και οποιδήποτε άλλο αποτέλεσμα θα συνιστά τεράστια αποτυχία...

Ολυμπιακός: Ποια ομάδα έχει νικήσει την Ρεάλ 5 φορές μέσα σε 6 μήνες;

Τα πεπραγμένα του «ερυθρόλευκου» οργανισμού στην εποχή των αδελφών Αγγελόπουλων, μπορούν να αποτυπωθούν μέσα από πολλά αφηγήματα. Οι δέκα συμμετοχές σε Final 4 από το 2009 κι εντεύθεν, οι 6 τελικοί και τα δύο ευρωπαϊκά τρόπαια, σίγουρα «μιλούν» από μόνα τους κι έχουν αναγάγει τους Πειραιώτες σε ένα από τα μεγαλύτερα μπασκετικά brand της Ευρώπης, το οποίο εκπέμπει τεράστιο σεβασμό στο ΝΒΑ.

Ακόμη κι αν απομονώσουμε την εφετινή σεζόν, θα βρούμε πολλά επιτεύγματα που δεν τα συναντάμε συχνά στο ευρωπαϊκό στερέωμα του αθλήματος. Τι να πρωτοσημειώσουμε; Την πρωτιά στην κατάταξη της κανονικής περιόδου με ισοφάριση του 2ου καλύτερου ρεκόρ όλων των εποχών στο ισχύον format με τις 34 αγωνιστικές (24-10) και με την κορυφαία επίδοση εκτός έδρας (ρεκόρ 11-6 στην regular season και 12-7 μαζί με τα playoffs);

Ή την επαγγελματική διαχείριση της διασταύρωσης με την Ρεάλ, στο ζευγάρωμα 1-8, από την άποψη ότι δεν ήταν και η πλέον ευνοϊκή για τον πρωτοπόρο, ο οποίος υποτίθεται «επιβραβεύεται», αντιμετωπίζοντας έναν ξεκάθαρα υποδεέστερο αντίπαλο.

Αλήθεια, υπάρχουν πολλές ομάδες που έχουν καταγράψει 5 νίκες σε 6 αγώνες στο ενεργητικό τους, μέσα σε διάστημα έξι μηνών και με αντίπαλο έναν παγκόσμιο κολοσσό, όπως η «βασίλισσα της Ευρώπης» των 11 ευρωπαϊκών τροπαίων και των 14 Final 4; Ή υπάρχει κάποια άλλη ελληνική που έχει πάρει τέσσερις διαδοχικές προκρίσεις στο ετήσιο κορυφαίο ραντεβού του ευρωπαϊκού μπάσκετ;

Προσωπικά στα 30 χρόνια που κάνω αυτή την δουλειά και στα 40 που παρακολουθώ εκ τους σύνεγγυς τα μπασκετικά τεκταινόμενα της «Γηραιάς Ηπείρου», δεν μπορώ να σκεφτώ κάποια...

Παρ' όλα αυτά, όμως και για λόγους που έχουν να κάνουν με το σημαντικότερο διακύβευμα της σεζόν (η κατάκτηση της Euroleague), η πρόκριση στο 14ο Final 4 της «ερυθρόλευκης» ιστορίας, δεν πανηγυρίστηκε όπως της άξιζε! Και αυτό οφείλεται, κατά κύριο λόγο, στο ότι έτσι όπως «χτίστηκε» το εφετινό ρόστερ και διαμορφώθηκαν οι αντίστοιχες προσδοκίες στο «λιμάνι», το “check in” για το Άμπου Ντάμπι, ευθύς εξαρχής δεν θεωρούνταν επιτυχία.

Από μόνο του, αυτό το στοιχείο φτάνει και περισσεύει για να καταδείξει το μέγεθος στο οποίο έχει φτάσει ο οργανισμός του μπασκετικού Ολυμπιακού! Δεν είναι λίγο πράγμα να μπαίνει από νωρίς τόσο ψηλά ο πήχης και το τρίπτυχο διοίκηση, αγωνιστικό τμήμα και κόσμος να διαχειρίζονται τόσο αποτελεσματικά μία πίεση, που όλοι ξέρουμε ότι στην Ελλάδα μπορεί ανά πάσα στιγμή να γυρίσει μπούμερανγκ...

Κάπως έτσι, λοιπόν, το πρώτο μεγάλο «βαρίδι» (αυτό των playoffs) ανήκει ήδη στο παρελθόν με την ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα να αποφεύγει και την ψυχοφθόρα διαδικασία του Game 5, την οποία – πιστέψτε με – κανεις στο «ερυθρόλευκο» στρατόπεδο δεν ήθελε να βιώσει, ειδικότερα με αντίπαλο τους Μαδριλένους.

Και πάνω σε αυτό, ιδιαίτερης αναφοράς χρήζει το ότι ο Ολυμπιακός πήρε αυτό που ήθελε χωρίς να κάνει ούτε ένα πλήρες παιχνίδι στην σειρά. Κι αυτό φαίνεται από την σημαντική πτώση που έχει σε όλες τις στατιστικές κατηγορίες που σχετίζονται με την επίθεση, με σημαντικότερη στην παραγωγικότητα (από μ.ο. 86,9 πόντους πήγε στους 79,8), στην δημιουργία (από μ.ο. 21,4 ασίστ έπεσε στις 17,5), στα τρίποντα (από 37,6% κατρακύλησε στο 29,2%) και overall στην αξιολόγηση (από 102 βαθμούς έπεσε στους 88)!

Από την άλλη, βέβαια, σε παιχνίδια τόσο μεγάλης σκοπιμότητας όσα αυτά της post season, όπου η κατάθεση ποιότητας συνήθως περιορίζεται, υπερισχύει η σκληράδα και σχεδόν σε όλους τους τομείς που την καθορίζουν, οι Πειραιώτες αναβαθμίστηκαν. Από μέσο παθητικό 81,4 πόντων, πήγαν στους 76,7, από σχεδόν 11 επιθετικά ριμπάουντ άγγιξαν τα 12, από 6,4 κλεψίματα ανέβηκαν στα 6,8, ενώ ταυτόχρονα έκαναν και μισό λάθος λιγότερο ανά αγώνα.

Με αυτά και με εκείνα και αν εξαιρέσουμε τον Κίναν Έβανς (έχει αποθεραπευτεί πλήρως, αλλά θα ήταν παρακινδυνευμένο να πάρει χρόνο στο “crunch time” της σεζόν) και τους Φουρνιέ και Ντόρσεϊ σε ένα ματς, ο Γιώργος Μπαρτζώκας είχε όλους τους παίκτες του στην διάθεσή και την ευχέρεια-πολυτέλεια να παρουσιάσει αγωνιστικά δείγματα της ομάδας που σχεδίασε το καλοκαίρι.

Το σκάρτο 20ήμερο που ακολουθεί μέχρι την αναχώρηση για το Άμπου Ντάμπι, θα του δώσει την ευκαιρία να συνδυάσει την μερική αποφόρτιση από τα playoffs με την δουλειά στην προπόνηση, παράλληλα με την διατήρηση του αγωνιστικού ρυθμού μέσω των αγώνων στα ημιτελικά της Stoiximan GBL. Για την ώρα τουλάχιστον, δεν έχει προγραμματιστεί η έναρξη των τελικών πριν το Final 4 της Euroleague (23-25 Μαϊου). Χωρίς πάντως αυτό να αποκλείεται...