Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός: Το «εγκεφαλικό» του Κάτας με τον Λι και το respect των αποδυτηρίων της Εφές στον Πλάις!

• Ο Σέιμπεν Λι είναι «δολοφόνος» του isolation!
• Αν ο Αταμάν έχει αγαπημένο παίκτη, αυτός είναι ο Πλάις!

Δεν ξέρω πως το βλέπετε εσείς, αλλά μπαίνοντας σιγά-σιγά στην τελική ευθεία για την ολοκλήρωση της κανονικής περιόδου κι έχοντας αφήσει πίσω μας το 76,4% της διαδρομής, νομίζω ότι οι ελληνικές ομάδες έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους για να εδραιώσουν τις πιθανότητες επιστροφής του στο Final 4! Για 2η συνεχή χρονιά οι πρωταθλητές Ευρώπης και για 4η στην σειρά οι «ερυθρόλευκοι» αντίστοιχα.

Με τα per;ipoy 9.500 εισιτήρια που βγήκαν διαδικτυακά στην κυκλοφορία για το κορυφαίο ετήσιο ραντεβού του ευρωπαϊκού μπάσκετ να «φεύγουν» μέσα σε λιγότερο από 7 ώρες, η διορία για τις τελευταίες μετεγγραφικές κινήσεις στην εφετινή Euroleague εξέπνευσε με τον Ολυμπιακό να προσθέτει έναν ακόμη εκρηκτικό guard στο δυναμικό του και τον Παναθηναϊκό να ψηλώνει την frontline του με έναν έμπειρο σέντερ που έχει μεγάλη έφεση στο μακρινό σουτ.

Η εμπειρία των τελευταίων έξι ετών με το ισχύον format των 18 ομάδων και των μίνιμουμ 34 αγωνιστικών, έχει διδάξει ότι όσο μεγαλύτερα είναι τα ρόστερ που έχουν στην διάθεσή τους οι προπονητές, τόσο μεγαλύτερη είναι η ποιοτική διάρκεια που έχει ο εκάστοτε σύλλογος που πρωταγωνιστεί συμμετέχοντας σε μία λίγκα που «τρέχει, παράλληλα με τις εγχώριες διοργανώσεις, για επτά μήνες, με διακοπή μόλις δύο εβδομάδων και με μίνιμουμ δύο παιχνίδια την εβδομάδα.

Με την φυσιολογική επιβάρυνση που υπάρχει, οι τραυματισμοί είναι μόνιμα μέσα στο πρόγραμμα και αυτό το έχουν νιώσει για τα καλά στο πετσί τους οι δύο «αιώνιοι αντίπαλοι».

Σε αυτή τη λογική, λοιπόν, οι Πειραιώτες έφτασαν μετά από αρκετά χρόνια συνολικά τις επτά προσθήκες από την περυσινή σεζόν, ενώ οι «πράσινοι» σταμάτησαν στις πέντε, έχοντας κρατήσει 11 παίκτες από την περυσινή τους σύνθεση.

Ας δούμε, όμως, ξεχωριστά πως ψώνισαν και τι πήραν αρχίζοντας από την ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα, που η αλήθεια είναι ότι δεν πολυκαιγόταν για παίκτη και απέρριψε μερικούς που επικοινωνιακά τουλάχιστον, θα έκαναν ντόρο.

Ο Σέιμπεν Λι είναι «δολοφόνος» του isolation!

Να αρχίσουμε θεωρώντας ως δεδομένο ότι ο πρωτοπόρος της Euroleague δεν θα στρεφόταν στην μετεγγραφική αγορά αν τα πράγματα γύρω από τον ύπουλο τραυματισμό του Γουόκαπ (μέση) ήταν πιο ξεκάθαρα και η ημερομηνία επιστροφής του «ελληνοποιημένου» διεθνούς point-guard ήταν γνωστή ή προσεγγίσιμη ή αν ο Μήτρου-Λονγκ αποδείκνυε ότι μπορεί να δώσει μερικά λεπτά ποιότητα στο υψηλότερο επίπεδο του ανταγωνισμού.

Δυστυχώς για τον Μπαρτζώκα και τίποτε από τα δύο συμβαίνει! Κι επειδή η απώλεια του Κυπέλλου (μετά εκείνη της πρωτιάς στην regular season της Stoiximan GBL), έσφιξε ακόμη περισσότερο τον κλοιό της πίεσης για επιτυχία στους εναπομείναντες στόχους (Ευρωλίγκα και πρωτάθλημα), η έλευση του Λι αυξάνει την ασφάλεια στο “2”, μετακομίζει αποκλειστικά τον Βιλντόζα στον «άσο», αλλά το κυριότερο προσθέτει έναν ακόμη παίκτη (μετά τον ΜακΚίσικ) που είναι master του «κάθετου παιχνιδιού», αλλά δεν έχει το μέγεθος του “Shaq Attack”.

Σε γενικές γραμμές, θα χαρακτήριζα τον απόφοιτο του κολεγίου Βάντερμπιλτ ως αυθεντικό σκόρερ παλιάς κοπής, με εξωπραγματικές αλτικές ικανότητες και πολύ μακριά χέρια για το ύψος του (1,88), σε συνδυασμό με την έκρηξη και την ταχύτητα που διαθέτει. Χωρίς να είναι μέτριος σουτέρ, η αποτελεσματικότητά του εξαρτάται συνήθως από τον αγωνιστικό του ρυθμό, ενώ τα αθλητικά του προσόντα τον βοηθούν να βγάζει και μερικές εντυπωσιακές φάσεις στην άμυνα, χωρίς να είναι μεγάλος fan της ανασταλτικής δουλειάς.

Το κάρφωμα που έκανε στο ντεμπούτο στην Euroleague (πάνω από τον «δυστυχή» Οσμάνι που έχει ύψος 2,10), νομίζω λύνει κάθε απορία για το πόσο ψηλά πηδάει και πόσο μεγάλο άνοιγμα χεριών έχει.

Να φανταστείτε ότι ο Όντεντ Κάτας έμεινε έκθαμβος από τα στοιχεία του παιχνιδιού του και την προσαρμοστικότητα που παρουσίασε στο πρώτο ματς απέναντι στην Εφές Αναντολού και μόλις πληροφορήθηκε τους όρους του συμβολαίου του (όταν ζήτησε να τον έχει και στα παιχνίδια της ισραηλινής λίγκας), λίγο έλλειψε να πάθει «εγκεφαλικό»!

Τι είχε συμβεί; Η διαπραγμάτευση για την απόκτησή του από την τουρκική Μανίσα (στην οποία επέστρεψε μετά από έναν μήνα και από την οποία τον πήρε ο Ολυμπιακός) έγινε από τον εκτελούντα χρέη general manager στην Μακάμπι, Ντέιβιντ Μπλατ, ο οποίος κράτησε κρυφό και αποδέχτηκε τον όρο του Αμερικανού να διαμένει μόνιμα στο Βελιγράδι και να μην ταξιδεύει στο Ισραήλ για τους αγώνες των εγχώριων διοργανώσεων.

Παρά το αρχικό σοκ του 50χρονου προπονητή της ομάδας, οι άνθρωποι του συλλόγου προσπάθησαν να του αλλάξουν γνώμη με το μαλακό – γιατί ήταν ένας παίκτης, που τουλάχιστον στα πέντε πρώτα παιχνίδια είχε μεγάλη επιρροή (μ.ο. 15,4 πόντους, 3,4 ασίστ και 1,3 κλεψίματα σε μόλις 22,8') με αποκορύφωμα το νικητήριο καλάθι κόντρα στην Ρεάλ – ωστόσο, προϊόντος του χρόνου και όσο ο ίδιος παρέμενε αμετακίνητος, το status του προκάλεσε φθορά στην ομάδα, κυρίως λόγω της γκρίνιας των υπόλοιπων συμπατριωτών του.

Αυτός ήταν και ο λόγος που ο 25χρονος guard δεν μακροημέρευσε στον πρώτο του σταθμό στην Euroleague και το γεγονός ότι αποδεσμεύτηκε πριν την λήξη του 1ου γύρου, «έλυσε τα χέρια» των «ερυθρολεύκων» στην προσπάθειά τους να τον φέρουν στον Πειραιά.

Το μόνο ζήτημα, σχετικά με τον 11ο ξένο (9+ τους ανενεργούς ακόμη Έβανς και Ράιτ), είναι το πόσο μεγαλύτερο προβληματισμό θα προσθέσει στην τεχνική ηγεσία η αξιοποίησή του στο πρωτάθλημα και κατά βάση στους τελικούς.

Αν ο Αταμάν έχει αγαπημένο παίκτη, αυτός είναι ο Πλάις!

Σε όσους παρακολουθούν στενά και με συνέπεια τα δρώμενα στην Euroleague, θα γνωρίζουν καλά πόσο μεγάλη χρησιμότητα έχει για τον τρόπο που παίζει ο προπονητής του Παναθηναϊκού, ο σέντερ με το αξιόπιστο μακρινό σουτ.

Θυμηθείτε πως καταξιώθηκε στο υψηλότερο επίπεδο του ευρωπαϊκού ανταγωνισμού ο Σερτάτς Σανλί, τον οποίο ο Αταμάν είχε σε μικρή ηλικία στην Γαλατασαράι, στη συνέχεια τον πήρε στην Εφές (από την Μπεσίκτας) το 2017 και με αυτόν σε ρόλο βασικού σέντερ κατέκτησε την Euroleague του 2021 στην Κολωνία, εκτοξεύοντάς του την καριέρα και την αγοραστική του αξία.

Έκτοτε ο 33χρονος Τούρκος διεθνής ψηλός έχει κάνει δύο μεγάλα συμβόλαια, το ένα διετές στην Μπαρτσελόνα (2021-2023) και το τρέχον στην Φενερμπαχτσέ.

Στην περίπτωση του Τίμπορ Πλάις, αν και ο Τούρκος 3 φορές πρωταθλητής Ευρώπης δεν συνηθίζει να «χτίζει» σχέσεις με τους παίκτες του, το πρώτο συναπάντημά τους πίσω στο μακρινό 2016 στην Γαλατασαράϊ, εξελίχθηκε σε μία συνεργασία που κράτησε συνολικά επτά χρόνια. Τα έξι τελευταία δε, συνεχόμενα!

Ο Γερμανός «πύργος», μάλιστα, ήταν από τους πρώτους στην μετεγγραφική λίστα που συνέταξε ο Εργκίν μετά το τέλος της μισής πρώτης σεζόν (ανέλαβε τον Δεκέμβριο του 2017) στην 3η του θητεία στην Εφές Αναντολού.

Είχε επικοινωνήσει μαζί του νωρίτερα, όταν εκείνος αγωνιζόταν στην Βαλένθια (σεζόν 2017-2018) και τους εκφράσει την επιθυμία του να ξανασυνεργαστούν στην Τουρκία και από το καλοκαίρι του 2018 μέχρι και την αποχώρησή του Αταμάν από τον σύλλογο, το ρόστερ άρχιζε και τελείωνε με τον Πλάις.

Από την άποψη ότι ο ρόλος του ψηλού, που ανοίγει τους χώρους και τις άμυνες με το φαρμακερό του τρίποντο (39,1% καριέρας στην EL και 38,5% στην Εφές), ήταν άκρως νευραλγικός σε σχέση με την τακτική προσέγγιση που έχει διαχρονικά ο 59χρονος Τούρκος coach.

O Πλάις, όμως, είναι και ένα παιδί που διαφέρει πολύ από τα τυπικά standards του μέσου επαγγελματία μπασκετμπολίστα. Είναι λάτρης της ανάγνωσης βιβλίων και πολύ συγκροτημένος χαρακτήρας, ενώ το υψηλό πνευματικό του επίπεδο και το πάντα θετικό του mindset, τον είχαν καταστήσει ως τον πλέον σεβάσμιο παίκτη των αποδυτηρίων της τουρκικής ομάδας. Μάλιστα, δεν ήταν λίγοι που απευθύνονταν σε εκείνον για συμβουλές όταν δυσκολεύονταν να βρουν ρυθμό και αντιμετώπιζαν προβλήματα αγωνιστικής προσαρμογής.

Αγωνιστικά, τα δύο τελευταία χρόνια η καριέρα του είχε αρχίσει να παίρνει την κατιούσα γι' αυτό και ο χρόνος συμμετοχής μειώθηκε από τα 19 λεπτά την σεζόν 2021-22, στα 15 πρόπερσι και στα 9,5 πέρυσι. Η μετακίνησή του σε ομάδα εκτός Euroleague μετά από 13 χρόνια (τα οκτώ συνεχόμενα, μετά από έναν χρόνο στο ΝΒΑ για λογαριασμό των Γιούτα Τζαζ) έμοιαζε νομοτελειακή, ενώ ο σχετικά συμπληρωματικός ρόλος που είχε φέτος στην Τράπανι Σαρκ (μ.ο. 6,0π. & 3,4ρ. με 23,8% στα τριπ. σε 14,1'), εξηγεί του λόγου το αληθές.

Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει αυτομάτως ότι ο Παναθηναϊκός πόνταρε σε «γηρασμένο άλογο», πολύ απλά γιατί, πρώτον. ο Αταμάν ξέρει καλύτερο από οποιονδήποτε πως να τον χρησιμοποιήσει, δεύτερον. οι «πράσινοι» δεν τον πήραν για να κάνει την διαφορά αλλά για να προσφέρει μερικά ποιοτικά λεπτά και τρίτον. γιατί η επιστροφή του στην Euroleague είναι σφόδρα πιθανό να αναζωογονήσει τα μπασκετικά του κύτταρα και να δούμε άλλον Πλάις σε σχέση με εκείνον στο ιταλικό πρωτάθλημα.

Η συνέχεια επί της οθόνης...