Η αψίδα των κόκκινων θριάμβων

Η τουρνέ των «κόκκινων» θριάμβων συνεχίζεται με αμείωτη ταχύτητα: Μιλάνο, Κάουνας, Βιτόρια, Μαδρίτη και τώρα Παρίσι, σχεδόν δύο μήνες δίχως εκτός έδρας ήττα από τότε που ο Γιάννης Σφαιρόπουλος κέρδισε το «μπρα ντε φερ» με τον Γιώργο Μπαρτζώκα στο Βελιγράδι.

Τότε το ημερολόγιο έγραφε 13 Δεκεμβρίου, ο Ολυμπιακός προσπαθούσε να συνέλθει από τη νίλα που του χρέωσαν οι θρασύτατοι Παριζιάνοι στο Φάληρο ανήμερα της γιορτής μου και οι πεσσιμιστές προσπαθούσαν να διαλέξουν ποιανού το κεφάλι θα ζητήσουν επί πίνακι. Η 6η Φεβρουαρίου θα βρει τον Ολυμπιακό στρογγυλοκαθισμένο στο κορυφή με κάμποση απόσταση από τους διώκτες του και η 7η θα του επιτρέψει να εκστρατεύσει ξένοιαστος στην Καταλούνια.

Μετά το τελευταίο βιράζ προς το νήμα της κανονικής περιόδου (Βαρκελώνη, Μπολόνια), η ομάδα-κομψοτέχνημα του Μπαρτζώκα έχει πρόγραμμα για μαύρο γυαλί ηλιοθεραπείας και ένδυμα εαρινού περιπάτου: 5 αγώνες στο ΣΕΦ (όχι εύκολοι πάντως), 1 στο Βερολίνο και 1 στο Βιλερμπάν. Σήμερα, εννέα αγωνιστικές πριν το τέλος, μετράει 3 ήττες λιγότερες από τον πέμπτο και από τον έβδομο της κατάταξης, 5 από τον ένατο.

Η νεοφώτιστη Παρί έκανε την αναμενόμενη κοιλιά, έκαψε το λίπος που συσσώρευε στο πρώτο τρίμηνο της σεζόν, αλλά είχε ξαναβρεί τον καλό εαυτό της και μετρούσε τρεις σερί νίκες στο κουκλίστικο γηπεδάκι της στην Πόλη του Φωτός. Γουόκαπ δεν υπήρχε, Βιλντόσα δεν υπήρχε, Ολυμπιακός όμως υπήρχε. Η ομάδα που ξέρει να καμουφλάρει τα κενά της καλύτερα από κάθε άλλη προσπέρασε τον σκόπελο σαν να μην υπήρχε τέτοιος.

Ο Νάιτζελ Γουίλιαμς-Γκος όρθωσε ανάστημα μπροστά στον κοντοπίθαρο και τρεις ταχύτητες ταχύτερο των κοινών θνητών Τι Τζέι Σορτς και έμοιαζε δυό πήχες ψηλότερος από δαύτον: 14 πόντοι, 6 ριμπάουντ, 3 ασίστ, 1 κλέψιμο, 0 λάθη. Ο Κώστας Παπανικολάου μοίρασε 5 ασίστ στην πρώτη περίοδο σαν να ήθελε να επισημάνει ότι οι πάντες σε αυτή την ομάδα είναι πλέι-μέικερ. Ο Σάσα Βεζένκοβ έβαλε 17 πόντους με το μπον σουαρέ, τότε που ο Ολυμπιακός αντικαθρέφτισε μέσα σε δέκα λεπτά εκείνο το -20 του πρώτου αγώνα.

Ο Εβάν Φουρνιέ επέστρεψε στη γενέτειρά του έτοιμος για μπάσκετ Ολυμπιακών Αγώνων, όχι πολύ μακριά από το Μπερσί και όχι πολύ μακριά από τη συνοικία Σεν Μορίς όπου μεγάλωσε. Ο Γιαννούλης Λαρεντζάκης έβαλε 10 πόντους μαζεμένους στη δεύτερη περίοδο, ο Νίκολα Μιλουτίνοφ έγραψε το δικό του «άριστα δέκα» στην τέταρτη.

Η άμυνα δέχθηκε 4-5 καλάθια πριν καλά καλά ανοιγοκλείσει τα μάτια της, αλλά στο υπόλοιπο ματς περιόρισε την Παρί σε παράσταση ομάδας Εurocup, 73 πόντοι παθητικό από αντίπαλο που μουτρώνει όταν πέφτει κάτω από τους 85. Και στην άλλη άκρη, απόντος του βασικού ενορχηστρωτή, το κοντέρ ξεπέρασε τους 89, για 15η φορά φέτος. Ο Ολυμπιακός του Παρισιού κέρδισε όχι μόνο από την άμυνα, αλλά και από την επίθεση. Όχι μόνο από την επίθεση, αλλά και από την άμυνα.

Η τελική αντεπίθεση των Γάλλων εξανεμίστηκε μετά το 67-75, όταν μία επιτυχημένη ένσταση έδωσε στον Ολυμπιακό δύο ελεύθερες βολές (που πάντως χάθηκαν, από τον Παπανικολάου), μία έξτρα κατοχή (που αξιοποιήθηκε από τον Μιλουτίνοφ) και 5-6 λεπτά ξεκούρασης, πολύτιμη ανάσα όταν το ντεπόζιτο άδειαζε.

Ο Γουίλιαμς-Γκος έπαιξε συνολικά 36 λεπτά αφού εναλλακτική λύση δεν υπήρχε, ο Σάσα Βεζένκοβ στρογγυλά 30 με το ρολόι, οι εφεδρικοί πλην Μιλουτίνοφ και ΜακΚίσικ είδαν το δεύτερο ημίχρονο ανενεργοί. Αλλά ο Ολυμπιακός τελείωσε το ματς με 8 λάθη απέναντι σε αντίπαλο που καίει κηροζίνη, πήρε 7 ασίστ από το «τριάρι» του και 6 ριμπάουντ από τον «άσο» του, έγραψε 11/27 τρίποντα, χρησιμοποίησε σωστά τα φάουλ του (μόλις 7 βολές παθητικό) και σαμποτάρισε αποτελεσματικά τη μηχανή των Γάλλων.

Η ελληνική κερκίδα πρόσθεσε το κατιτίς της όταν χρειαζόταν χείρα βοηθείας από τον «έκτο παίκτη» και όλα έγιναν πιο εύκολα, αφού η διαφορά δεν έπεσε ποτέ κάτω από τους 6 πόντους. Ο νέος μπορεί να είναι πολύ ωραίος, αλλά όταν ανοίγει ο καιρός και πλησιάζει η άνοιξη, ο παλιός είναι αλλιώς, πολύ αλλιώς.

Δείτε και το ζουμερό Old School εδώ, μέχρι να ξεκινήσει το δεύτερο ήμισυ της «διαβολοβδομάδας». Έχει και πολύ Λούκα Ντόντσιτς, για όσους -υποθέτω λίγους- βαρέθηκαν κιόλας την Euroleague.