Άρης: Ο Κάραϊτσιτς ήταν ένα ρίσκο με βαρύ τίμημα αλλά η επόμενη επιλογή πρέπει να είναι πετυχημένη

• Δεν υπάρχει περιθώριο λάθους

Ευθύς εξαρχής, η επιλογή του Μπόγκνταν Κάραϊτσιτς στοιχειοθετούσε υψηλό ρίσκο. Επιλέχθηκε υπό την εκτίμηση ότι πρόκειται για το next best thing της σερβικής προπονητικής σχολής και με κύριο παράσημο τη θητεία του στο τεχνικό επιτελείο του Ζέλικο Ομπράντοβιτς στην Παρτίζαν παράλληλα των γνώσεων που αποκόμισε δίπλα στον κορυφαίο προπονητή της Euroleague στην τελευταία 30ετία. Δεν λήφθηκαν υπόψη πιο σοβαρά ζητήματα όπως η περιορισμένη επαγγελματική εμπειρία και φυσικά το γεγονός ότι ουδέποτε στο παρελθόν είχε αναλάβει την ευθύνη χτισίματος μιας ομάδας του βεληνεκούς του Άρη. Τούτο, λίγο πολύ, προεξοφλούσε δυσκολία στη διαχείριση του εγχειρήματος, κυρίως όμως των συναισθημάτων και της αναπόφευκτης πίεσης.

Τα πρώτα (ανησυχητικά) μηνύματα των φιλικών αγώνων υποβαθμίστηκαν σε μεγάλο βαθμό. Κυριάρχησαν δύο απόψεις. Καταρχάς ο χρόνος που χρειάζεται μια καινούργια ομάδα για να αποκτήσει ομοιογένεια. Δεύτερον, οι απουσίες παικτών λόγω τραυματισμών. Κυρίως όμως η άποψη του 42χρονου τεχνικού για τα τεστ προετοιμασίας (ως κριτήριο αξιολόγησης) στα οποία δεν δοκιμάστηκαν πράγματα τα οποία θα οδηγούσαν και στη μελλοντική αξιοποίηση των στοιχείων των παικτών που αποκτήθηκαν. Κι αυτό δεν έγινε ούτε στη διάρκεια με συνέπεια να παραμένουν δίχως ουσιαστικό ρόλο στην ομάδα πρωτοκλασάτοι παίκτες όπως ο Μπριν Φορμπς για τον οποίον μάλιστα επενδύθηκαν κάποιες εκατοντάδες χιλιάδων δολαρίων. Αυτό συμβαίνει με ευθύνη και του Αμερικανού γκαρντ.

Εκ του αποτελέσματος αποδείχθηκε ότι η εκτός έδρας νίκη επί της Βενέτσια ήταν περισσότερο… στάχτη στα μάτια. Απέκρυψε την αγωνιστική αλήθεια και οι συνέπειες αυτής της κατάστασης φάνηκαν στην πορεία των αγώνων. Μέσα από τις διαδοχικές ήττες στην GBL Basketleague, κυρίως όμως της (παρατεταμένα) προβληματικής αγωνιστικής εικόνας. Μετά την εκτός έδρας ήττα από την Τσεντεβίτα Ολίμπια και την κατάρρευση της ομάδας ουσιαστικά λήφθηκε και η απόφαση αντικατάστασης του Μπόγκνταν Κάραϊτσιτς. Ο Σέρβος τεχνικός αντιλήφθηκε ότι το κλίμα ήταν εξαιρετικά βαρύ και για τον ίδιο, γι’ αυτό εξάλλου ήταν νευρικός, σπασμωδικός, άγαρμπος επικοινωνιακά και τρομερά αντιδραστικός ακόμη και σε στοιχειώδεις δημοσιογραφικές ερωτήσεις βλέποντας παντού «εχθρούς». Αντιθέτως, έδειξε συμβιβασμό με την όλη κατάσταση μετά την εντός έδρας ήττα από τη Μανρέσα.

Δεν υπάρχει περιθώριο λάθους

Πληροφορίες του Gazzetta αναφέρουν ότι από τα τέλη της περασμένης εβδομάδας οι επιτελείς του Άρη – προεξέχοντος του Νίκου Ζήση – έχουν μπει σε διαδικασία αναζήτησης νέου προπονητή. Με το σκεπτικό ότι η κατάσταση δεν «αντέχει» άλλα πειράματα. Και οι αλλαγές, για την οποία έγραψε το Gazzetta μετά την ήττα από τη Μανρέσα, δεν αφορούν μόνο το τεχνικό επιτελείο. Η αγωνιστική έκθεση περιλαμβάνει και αλλαγή παίκτη παράλληλα μιας προσθήκης. Αυτό σημαίνει ότι η ιδιοκτησία θα πρέπει να προχωρήσει σε αύξηση του αγωνιστικού προϋπολογισμού. Σχετικό αίτημα έχει αποσταλεί.

Στην πραγματικότητα, είναι υποχρεωμένη να το κάνει γιατί έτσι όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα σε αγωνιστικό επίπεδο, κινδυνεύει να χάσει ό,τι έχτισε σε αντίστοιχο οικονομικό με την καταβολή του 91% του χρέους. Κανείς δεν απαίτησε μεγαλεία στην πρώτη χρονιά, αλλά μια στοιχειωδώς σοβαρή αγωνιστική εικόνα. Και ο Άρης δεν την έχει. Κι αυτό είναι πρόβλημα και για την ιδιοκτησία.

Πλέον το ερώτημα είναι, ποιος θα είναι ο επόμενος; Βάσει των κριτηρίων που τέθηκαν, πρέπει να πρόκειται για προπονητή αναγνωρισμένης αξίας. Ωστόσο, οι πρώτες επαφές δεν οδήγησαν σε επιθυμητά αποτελέσματα. Πληροφορίες αναφέρουν ότι ήδη έχουν εισπραχθεί τέσσερις αρνητικές απαντήσεις από δύο Έλληνες και δύο ξένους. Το ζήτημα δεν είναι μόνο η πρόσληψη ενός προπονητή αλλά και τα εχέγγυα. Πιο λαϊκά, τι λεφτά θα έχει στη διάθεσή του για να φτιάξει την ομάδα η οποία είναι soft πνευματικά και αγωνιστικά. Ο Άρης χρειάζεται δημιουργικό γκαρντ, είναι εξίσου αναγκαία η ενίσχυση και στον τομέα της αθλητικότητας. Η αρχική επιλογή, αυτή του Άλεξ Μερκβιλάντζε έδειξε απροθυμία επιπλέον επένδυσης. Μετά όμως τις διαδοχικές ήττες από Τσεντεβίτα, Μαρούσι και Μανρέσα, το κλίμα άλλαξε και η αύξηση του προϋπολογισμού είναι αναγκαία προς την κατεύθυνση ενεργειών με στόχο τη διόρθωση των πολλών κακώς κειμένων.