Άρης: Ο Στίβεν Ίνοχ είναι επιλογή χαμηλού ρίσκο και (προσδοκώμενα) υψηλής παραγωγικότητας

Για… ξεκαθάρισμα, είναι πολλοί οι παράγοντες που καθορίζουν την πορεία ενός αθλητή σε μια ομάδα. Ειδικά όταν αυτός εξαρτάται από τους υπόλοιπους όπως συμβαίνει με τη συντριπτική πλειοψηφία των ψηλών. Στην ιστορία του Άρεως είναι μετρημένοι στα δάχτυλα οι «ψηλοί» που δεν είχαν την ανάγκη δημιουργίας από τους κοντούς με πιο χαρακτηριστική περίπτωση αυτή του συγχωρεμένου Ρόι Τάρπλεϊ ο οποίος διέθετε… full package.

Συνεπώς, ο βαθμός αποτελεσματικότητας του Στίβεν Ίνοκ θα εξαρτηθεί από τη δουλειά των υπολοίπων και από το επίπεδο ικανότητάς τους στην αξιοποίηση ενός σέντερ ο οποίος έχει ικανοποιητικό σουτ από μέση απόσταση και γενικώς τελειώνει το 58.2% των φάσεων που παίρνει κοντά στη ρακέτα. Ενός ψηλού επίσης ο οποίος δεν φοβάται τη γραμμή των ελευθέρων βολών καθώς πέρυσι σούταρε με 75.4% και πρόπερσι με 85.6%. Άρα, είναι αξιόπιστος. Σε μια προσπάθεια εμπλουτισμού των τρόπων εκτέλεσης, είναι αλήθεια ότι συνεχίζει να προσπαθεί, επιδίωξε την ένταξη και του μακρινού σουτ στην αγωνιστική ταυτότητά του, αλλά δεν είναι μια επιλογή που θα κυνηγήσει. Δεν θα τη φοβηθεί, δεν αποτελεί όμως και αυτοσκοπό.

Επιστρέφοντας στην πρώτη παράγραφο, εντός των παραγόντων που καθορίζουν την πορεία ενός αθλητή είναι η τακτική του προπονητή παράλληλα της αποδοχής του λεγάμενου από τους συμπαίκτες του όπως ασφαλώς και το κλίμα στο εσωτερικό της ομάδας. Για παράδειγμα, στην περσινή απογοητευτική χρονιά του Άρη, τα αποδυτήρια έγιναν… γης μαδιάμ από τον Σεπτέμβρη και η κατάσταση δεν έστρωσε ποτέ πλην μερικών στιγμών χαράς.

Ο Ινόκ αποτελεί επιλογή χαμηλού ρίσκο γιατί ο Άρης ξέρει τι μπορεί να περιμένει από αυτόν. Στα 27α του χρόνια, προφανώς, είναι σε καλή ηλικία κι έχει περάσει από ομάδες με απαιτήσεις και υψηλούς στόχους. Εξαίρεση αποτέλεσε η Ομπραντόιρο που ήταν ο πρώτος ευρωπαϊκός σταθμός του. Μέσω αυτής πήρε το διαβατήριο για παραμονή στην ισπανική λίγκα και για το ταξίδι στη χώρα των Βάσκων. Στη διετία του στην Μπασκόνια λειτούργησε διαφορετικά σε σχέση με την τελευταία διετία σε Τουρκ Τέλεκομ και Λιέτουβος Ρίτας. Στην πρώτη χρονιά του (2021-22) πάτησε πάνω στην αθλητικότητά του και ήταν παίκτης-αποκάλυψη με συνεισφορά σε σκορ (10π.), ριμπάουντ (5.6) αλλά με αδυναμία στη λήψη αποφάσεων και στην πάσα. Λόγω τραυματισμού, η δεύτερη χρονιά (2022-23) άρχισε με καθυστέρηση δέκα αγωνιστικών γι’ αυτόν. Στην Τουρκ κινούταν – σχεδόν αποκλειστικά – μέσα στη ρακέτα ενώ στο Λιέτουβος είχε περισσότερες ελευθερίες. Ωστόσο, ο χρόνος του συρρικνώθηκε στους τελικούς του λιθουανικού Πρωταθλήματος. Σε 15 παιχνίδια σε Μάιο και Ιούνιο, τα λεπτά συμμετοχής του δεν ξεπέρασαν τα 13’ ανά αγώνα.

Ο Αμερικανός είναι διαφορετικός στην τελευταία διετία γιατί απέκτησε περισσότερο όγκο, έγινε πιο δυναμικός στο «ζωγραφιστό», πράγμα το οποίο έφερε απώλεια στην ταχύτητα και στα διαδοχικά άλματα που συνήθιζε να κάνει. Παραμένει καλός finisher στις pick n’ roll φάσεις, κυρίως όμως παίρνει καλές τοποθετήσεις κοντά στη ρακέτα. Αμυντικά, δεν έχει τα πιο γρήγορα πόδια στην αντιμετώπιση του pick n’ roll αλλά θεωρείται αποτελεσματικός rim protector. Συνολικά, η παρουσία του στη ρακέτα βάζει σε σκέψεις τον αντίπαλο για το κατά πόσο θα πρέπει να μπει σ’ αυτή.

Ο Άρης πήρε έναν συνεσταλμένο αθλητή υπό την έννοια ότι η περίπτωση του Ίνοκ είχε απασχολήσει έντονα τον αμερικανικό Τύπο όταν αποφάσισε να αποδεχθεί την πρόταση της ομοσπονδίας της Αρμενίας για την έκδοση διαβατηρίου. Συνήθως, οι ευρωπαϊκές ομοσπονδίες επιλέγουν «φτασμένους» παίκτες χαμηλώνοντας το επίπεδο ρίσκο. Ο Ίνοκ απέκτησε διπλή υπηκοότητα το 2016, σε ηλικία 18 ετών! Ο Σαντάκ Κεχουγιάν είχε ζητήσει τη βοήθεια του πρώην προπονητή του Τζέρι Κουίν και ο τελευταίος αφού πρότεινε τον νυν παίκτη του Άρη, τον προέτρεψε να αποδεχθεί την πρόσκληση προς την κατεύθυνση δημιουργίας καλύτερων συνθηκών για μια ευρωπαϊκή καριέρα. Κι όταν ρωτήθηκε μάλιστα επί τούτου είχε πει… «οι προτάσεις που έγιναν στον Στίβεν δεν του έσπασαν δα και την πόρτα».

Ο Ίνοκ ξεκίνησε την πανεπιστημιακή καριέρα του στο Κονέκτικατ αλλά επειδή ο χρόνος συμμετοχής του ήταν από απειροελάχιστος έως μηδενικός, μετακόμισε στο Λούιβιλ. Καθώς στη χρονιά που χρειάστηκε να μείνει εκτός (βάσει κανονισμών) απολύθηκε ο Ρικ Πιτίνο από την τεχνική ηγεσία, «προσγειώθηκε» στα χέρια του Κρις Μακ. Η πορεία του εκτοξεύτηκε, δεν οδήγησε όμως στην επιλογή του στο ντραφτ. Στην Ευρώπη, ήδη τον ήξεραν μέσα από την παρουσία του με την U20 της Αρμενίας καθώς στην πρώτη συμμετοχή του (Ευρωμπάσκετ β’ κατηγορίας, 2016) είχε 17.3 πόντους και 15.2 ριμπάουντ κατά μέσο όρο.

Εν τέλει, ο Άρης δεν πήρε ρίσκο γιατί η ερχόμενο σεζόν θα είναι η έκτη του 27χρονου στην Ευρώπη. Έχοντας παίξει για μια διετία στην Euroleague, μια σεζόν στο Eurocup κι ακόμη μία στο BCL, είναι προφανές ότι δεν θα χρειαστεί ταχύρρυθμα μαθήματα, ίσα-ίσα που αρκετούς από τους προσωπικούς αντιπάλους του, τους έχει αντιμετωπίσει και στο παρελθόν.