Εθνική Ανδρών: Ένας τεράστιος θρίαμβος που μπορεί να μας αλλάξει επίπεδο

Αν με ρωτάτε ακόμα και λίγες ώρες από την τελευταία επίθεση του Αλέξανδρου Ράπτη, που όσο και αν μοιάζει για ιεροσυλία θύμισε αυτή του τεράστιου Μιχάλη Τριανταφυλλίδη με την οποία είχαμε κατακτήσει το χάλκινο μετάλλιο στην Γάνδη, αν το πιστεύω πως κερδίσαμε την Σλοβενία, η απάντηση θα είναι όχι.

Όχι γιατί δεν πιστεύω σε αυτή την ομάδα. Κάθε άλλο θα έλεγα, καθώς δεν είναι μία η φορά που έχω γράψει πως αυτή η φουρνιά μπορεί να κάνει την υπέρβαση και να μας φέρει κάτι πολύ παραπάνω από μια συμμετοχή σε ένα Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, αλλά γιατί ο αντίπαλος φάνταζε αν όχι ανίκητος, σίγουρα εξαιρετικά δυνατός. Για να καταλάβετε και εσείς που δεν ασχολείστε με το βόλεϊ, τα παιδιά του Κώστα Χριστοφιδέλη νίκησαν μια ομάδα που στα τελευταία πέντε Eurovolley, έχει κατακτήσει 3 ασημένια μετάλλια και 1 χάλκινο.

Μια ομάδα που λίγες εβδομάδες, όχι δηλαδή με άλλη φουρνιά παικτών, αλλά με τους ίδιους, έφτασε μέχρι το τρίτο σκαλί του βάθρου στο VNL, μια διοργάνωση που διεξάγεται κάθε χρόνο και αγωνίζονται οι καλύτερες Εθνικές ομάδες στον κόσμο. Μόνο δηλαδή από το μέγεθος του αντιπάλου καταλαβαίνει ο καθένας για πόσο μεγάλη νίκη μιλάμε.

Και μάλιστα μια νίκη που ήρθε εμφατικά, που ήρθε κυριαρχικά, που ήρθε από μία ομάδα που κατέθεσε ψυχή και ταλέντο για να την πάρει. Η αλήθεια είναι πως στα δύο τελευταία σετ με Τσεχία (που ήταν 4η στο περσινό Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, όχι κάποια αμελητέα ποσότητα}, αλλά κυρίως τα δύο πρώτα με την Ιταλία, μας είχαν προϊδεάσει για το ταβάνι της Εθνικής. Μπορεί και στα δύο παιχνίδια να είχαμε χάσει, αλλά από την άλλη η εικόνα, ειδικά απέναντι στο μεγαθήριο «Σκουάντρα Ατζούρα» ήταν τόσο καλή που ναι μεν στεναχωριόμασταν για τις ήττες, αλλά είχαμε αισιοδοξία την συνέχεια.

Προσωπικά πίστευα πως με τέτοια εικόνα δεν γινόταν να μην κερδίσουμε Σουηδία και Σλοβακία που ακολουθούν και με δύο νίκες επί των συγκεκριμένων ομάδων, η πρόκριση ήταν δεδομένη. Που να περίμενα πως θα γινόταν αυτό το μαγικό 3-1 επί της Σλοβενίας και πως αυτή η ομάδα θα είχε ακόμα πιο ψηλό ταβάνι και από αυτό με την Ιταλία. Και όμως για το μεγαλύτερο μέρος του αγώνα η Εθνική έπιασε το τέλειο, κρίνοντας φυσικά και από το πόσο μεγάλος ήταν ο αντίπαλος.

Με εξαιρετική τακτική στο μπλοκ έβγαλε από την εξίσωση το κέντρο των Σλοβένων, αλλά και τον Μουγιάνοβιτς που μόνο στο σετ που πήρε η Σλοβενία ήταν ασταμάτητος. Για ακόμα μία φορά το σύστημα με τον Χανδρινό στην υποδοχή και τον Τζιάβρα στην άμυνα δούλεψε στον απόλυτο βαθμό, ο Πρωτοψάλτης έβγαζε την μία μαγική άμυνα μετά την άλλη, παίρνοντας και σπουδαίους πόντους και ο Ράπτης στο Ευρωπαϊκό της καριέρας του δεν έχασε κρίσιμη επίθεση.

Αν σε αυτό βάλουμε μέσα στο εξαιρετικό μοίρασμα του Γαλιώτου που και αυτός κάνει τουρνουά καριέρας,, την θετικότατη παρουσία του Μούχλια, αλλά και την σπουδαία απόδοση των Βουλκίδη και Πιτακούδη καταλαβαίνουμε πως ήρθε αυτό το απίστευτο 3-1 επί της Σλοβενίας. Μια νίκη που δεν βάζει απλά την Εθνική σε ρόλο οδηγού για την πρόκριση, καθώς αν παίξει έτσι δεν γίνεται να χάσει από Σουηδία και Σλοβακία. Αν βέβαια παίξει έτσι, αλλά της αλλάζει και όλη την λογική για την συνέχεια.

Η διασταύρωση γίνεται με τον τρίτο όμιλο, όπου εκεί οι κατά σειρά από 1η μέχρι 6η είναι οι Φινλανδία, Βέλγιο, Δανία, Σερβία, Ολλανδία, Εσθονία και κακά τα ψέματα αν δεν κατεβάσεις ταχύτητα και συνεχίζεις στον ίδιο ρυθμό, με όποια και να παίξεις μπορείς να την κερδίσεις και να πας στα προημιτελικά. Οι ίδιοι οι παίκτες βλέπουν πως μπορούν, οι ίδιοι οι παίκτες ανεβάζουν τον πήχη και εμείς απολαμβάνουμε το ελληνικό βόλεϊ να πηγαίνει από την μία επιτυχία στην άλλη.

Τώρα σοβαρότητα στα δύο ματς που απομένουν, κάτι δεδομένο με Χριστοφιδέλη στον πάγκο και αρχηγό τον Πρωτοψάλτη και γιατί όχι το ταξί των Ανδρών να είναι το ίδιο ή και ακόμα πιο μακρινό από αυτό των Γυναικών και το καλοκαίρι αυτό να είναι το πιο μαγικό για το άθλημα αυτό!

ΥΓ: Έγραψα για τους άλλους παίκτες και άφησα τελευταίο τον Άγγελο Μάρκου. Έναν παίκτη που έχει δουλέψει απίστευτα και η δουλειά του φαίνεται. Όταν όλες οι ομάδες της Volley League παίρνουν ξένο διαγώνιο, ο Άκης Χατζηαντωνίου ρίσκαρε και στηρίχθηκε στον πρώην διαγώνιο του Παναθηναϊκού. Για την ακρίβεια όχι μόνο στηρίχθηκε, αλλά και τον στήριξε δουλεύοντας μαζί του και πλέον ο 23χρονος δεν είναι ο παίκτης που έμπαινε μόνο για τα σερβίς στους «πράσινους», αλλά αυτός που μπορεί να μπει σε ένα παιχνίδι Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος κόντρα στην Σλοβενία και με την ενέργεια και το ταλέντο του αν του αλλάξει την ροή...