«Πήγαινε να τον φέρεις πίσω»: Η τραγωδία του αλεξιπτωτιστή Κώστα Μελιγκώνη στα Μέγαρα και το άλμα του αδελφού του 4 ημέρες μετά
Ήταν βράδυ 3ης προς ξημερώματα 4ης Σεπτεμβρίου 2020. Στα Μέγαρα, οι Ειδικές Δυνάμεις πραγματοποιούσαν μία από εκείνες τις ασκήσεις που για τους περισσότερους ανθρώπους μοιάζουν αδιανόητες, αλλά για τους αλεξιπτωτιστές αποτελούν μέρος της καθημερινής τους εκπαίδευσης. Νυχτερινό επιχειρησιακό άλμα ελευθέρας πτώσεως, με τους άνδρες να εγκαταλείπουν το αεροσκάφος μέσα στο σκοτάδι και να πρέπει να κατευθυνθούν με ακρίβεια προς το προκαθορισμένο σημείο της ζώνης ρίψης.
Ανάμεσά τους ήταν ο 34χρονος ΕΠΟΠ Λοχίας Κώστας Μελιγκώνης. Ένας έμπειρος άνθρωπος των Ειδικών Δυνάμεων, που είχε κάνει τα αλεξίπτωτα κομμάτι της ζωής του. Εκείνη τη νύχτα, όμως, μια σειρά από αντίξοες συνθήκες θα μετέτρεπαν μια συνηθισμένη επιχειρησιακή άσκηση σε τραγωδία.
Ο άνεμος άλλαξε την πορεία του
Ο Κώστας βγήκε από τη ράμπα ενός CH-47D Chinook για να εκτελέσει το προκαθορισμένο επιχειρησιακό άλμα. Με τις νυχτερινές διόπτρες και μέσα στο σκοτάδι, το τοπίο κάτω από τον αλεξιπτωτιστή αποκτά διαφορετική μορφή. Η περιοχή των Μεγάρων, η εθνική οδός Αθηνών-Κορίνθου, το αεροδρόμιο, το εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου και ο κόλπος των Μεγάρων αποτελούν σημεία αναφοράς για τον αλεξιπτωτιστή.
Κατά τη διάρκεια της καθόδου του, ο Κώστας απομακρύνθηκε από την προβλεπόμενη ζώνη ρίψης των Μεγάρων. Οι πληροφορίες και τα δημοσιεύματα της εποχής ανέφεραν ότι οι ισχυροί άνεμοι που επικρατούσαν στην περιοχή επηρέασαν την πορεία του.
Ο αλεξιπτωτιστής κατέληξε σε δύσβατη, βαλτώδη περιοχή κοντά στην Πάχη, εκεί όπου η στεριά συναντά τη θάλασσα. Όταν έγινε αντιληπτό ότι δεν είχε φτάσει στο προβλεπόμενο σημείο, ξεκίνησε επιχείρηση αναζήτησης.
Το σκοτάδι και η μορφολογία της περιοχής δυσκόλευαν σημαντικά τις προσπάθειες των διασωστών. Τελικά, ο 34χρονος εντοπίστηκε από δυνάμεις του Στρατού και μεταφέρθηκε στο 401 Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο Αθηνών. Τα τραύματά του, όμως, ήταν πολύ σοβαρά και υπέκυψε.
Το επίσημο ανακοινωθέν του ΓΕΕΘΑ ήταν ιδιαίτερα προσεκτικό. Ανέφερε ότι ο ΕΠΟΠ Λοχίας τραυματίστηκε θανάσιμα κατά την εκτέλεση νυχτερινού χερσαίου επιχειρησιακού άλματος ελευθέρας πτώσεως και ότι οι συνθήκες και τα αίτια του περιστατικού διερευνώνταν. Οι αναφορές για τους ισχυρούς ανέμους προέρχονταν από τις πληροφορίες και τα δημοσιεύματα εκείνων των ημερών.
Τα αλεξίπτωτα ως τρόπος ζωής
Ο Κώστας Μελιγκώνης μεγάλωσε στη Νέα Χαλκηδόνα μαζί με τον αδελφό του Νίκο. Οι δυο τους είχαν έναν ιδιαίτερο δεσμό, που έγινε ακόμη πιο δυνατός μέσα από την κοινή τους πορεία στις Ειδικές Δυνάμεις.
Ο Κώστας είχε υπηρετήσει στα Αλεξίπτωτα και όσοι τον γνώριζαν τον περιέγραφαν ως έναν άνθρωπο δραστήριο, αθλητικό και γεμάτο ενέργεια. Εκτός υπηρεσίας αγαπούσε το ποδόσφαιρο, ενώ σύμφωνα με δημοσίευμα της Καθημερινής, δύο από τις μεγάλες του αγάπες ήταν η πατρίδα και ο Παναθηναϊκός.
Η στρατιωτική ζωή, ωστόσο, δεν ήταν μόνο δική του επιλογή. Και ο Νίκος είχε ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο, υπηρετώντας στις Δυνάμεις Ειδικών Επιχειρήσεων.
Γι' αυτό και η απώλεια του Κώστα χτύπησε την οικογένεια με έναν τρόπο ακόμη πιο σκληρό. Ο άνθρωπος που έπρεπε να διαχειριστεί τον θάνατο του αδελφού του γνώριζε από πρώτο χέρι τι ακριβώς σήμαινε η ζωή που είχε επιλέξει ο Κώστας.
«Πήγαινε να τον φέρεις πίσω»
Τις πρώτες ημέρες μετά την τραγωδία, το σπίτι της οικογένειας βυθίστηκε στο πένθος. Σύμφωνα με δημοσίευμα της εποχής, ο πατέρας του Κώστα αδυνατούσε να αποδεχθεί αυτό που είχε συμβεί. «Πήγαινε να τον φέρεις πίσω», φέρεται να έλεγε στον Νίκο.
Ήταν μία φράση που αποτύπωνε την αδυναμία της οικογένειας να συνειδητοποιήσει ότι ο Κώστας δεν θα επέστρεφε. Για τον Νίκο, όμως, ο χρόνος για το πένθος θα ήταν ελάχιστος: Μόλις τέσσερις ημέρες μετά τον θάνατο του αδελφού του, στις 7 Σεπτεμβρίου, ο Νίκος θα επέστρεφε στη ζώνη ρίψης.
Πριν από τα άλματα έλαβε χώρα τρισάγιο στη μνήμη του Κώστα και στη συνέχεια πραγματοποιήθηκαν άλματα ελευθέρας πτώσεως και στατικού ιμάντα στη ζώνη ρίψεως Μεγάρων και στη θαλάσσια περιοχή της Νέας Περάμου. Στην επιχείρηση συμμετείχε το προσωπικό της μονάδας του Κώστα, στελέχη της Διακλαδικής Διοίκησης Ειδικών Επιχειρήσεων και, ανάμεσά τους, ο αδελφός του Νίκος.
Ο Νίκος πήδηξε από αεροσκάφος, επιστρέφοντας ουσιαστικά στο ίδιο περιβάλλον όπου λίγες ημέρες πριν είχε χάσει τον αδελφό του. Το άλμα δεν ήταν απλώς μία ακόμη εκπαιδευτική δραστηριότητα. Ήταν ένας τρόπος να τιμηθεί ο Κώστας και να σταλεί ένα μήνυμα ότι ο θάνατος ενός μέλους δεν σταματά την ομάδα. Είναι κι αυτό, ένα μέρος του διαχρονικοιύ τελετουργικού των αλεξιπτωτιστών, οι οποίοι επιχειρούν αμέσως μετά από ένα τραγικό συμβάν προκειμένου να ξορκίσουν τον -όποιο- φόβο.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΑΚΟΜΗ:
- Επιστήμονες ανακάλυψαν το μεγαλύτερο οστό δεινοσαύρου και μετά... διαλύθηκε: Δεινόσαυρος μεγαλύτερος από γαλάζια φάλαινα
- Πλατινί: Οι μεγάλες στιγμές μιας πολυτάραχης καριέρας
- Ένας μεγιστάνας έχτισε δύο φράγματα για να ηλεκτροδοτήσει αμερικανική πόλη και «απέκλεισε» τους σολομούς για έναν αιώνα: Η κατεδάφισή τους έφερε την επιστροφή τους
