Οι ωκεανοί «διψούν» για οξυγόνο: Το αόρατο φαινόμενο που απειλεί τη θαλάσσια ζωή

Επιμέλεια:  Κωνσταντίνα Βεργώνη
Οι ωκεανοί «διψούν» για οξυγόνο: Το αόρατο φαινόμενο που απειλεί τη θαλάσσια ζωή
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης.
Προσθήκη του gazzetta.gr στην Google
Η απώλεια οξυγόνου σε ωκεανούς, ποτάμια και λίμνες αυξάνεται ανησυχητικά, απειλώντας χιλιάδες είδη και δημιουργώντας επικίνδυνες «νεκρές ζώνες».

Τα υδάτινα οικοσυστήματα σε ολόκληρο τον κόσμο χάνουν οξυγόνο με ανησυχητικό ρυθμό. Το φαινόμενο, γνωστό ως «αποξυγόνωση των υδάτων», έχει ήδη προκαλέσει μαζικούς θανάτους υδρόβιων οργανισμών και σοβαρές αλλαγές στην ανάπτυξη πολλών ειδών.

Καθώς το νερό χάνει σταδιακά την ικανότητά του να υποστηρίζει ζωή, μειώνεται η βιοποικιλότητα και δημιουργούνται οι λεγόμενες «νεκρές ζώνες», μεγάλες περιοχές όπου η επιβίωση των περισσότερων οργανισμών γίνεται σχεδόν αδύνατη.

Η απώλεια οξυγόνου απειλεί την ισορροπία του πλανήτη

Μελέτη με επικεφαλής ερευνητές του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Σαν Ντιέγκο προειδοποιεί για τη σοβαρότητα της κατάστασης. Η έρευνα, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Limnology and Oceanography, προτείνει η απώλεια οξυγόνου να ενταχθεί στα πλανητικά όρια που καθορίζουν τη σταθερότητα της Γης.

Η επικεφαλής της μελέτης, Erica Ferrer, επισημαίνει ότι η ισορροπία του πλανήτη εξαρτάται άμεσα από την υγεία των υδάτινων οικοσυστημάτων. Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι τα σημερινά επίπεδα αποξυγόνωσης έχουν ξεπεράσει τα ασφαλή όρια και προειδοποιούν πως οι επιπτώσεις μπορεί να είναι δύσκολο να αντιστραφούν.

 

Η ανθρώπινη δραστηριότητα πίσω από την κρίση

Κύριος παράγοντας της κρίσης θεωρείται η κλιματική αλλαγή. Τα θερμότερα νερά μπορούν να συγκρατήσουν μικρότερες ποσότητες οξυγόνου, ενώ οι ωκεανοί έχουν απορροφήσει το μεγαλύτερο μέρος της επιπλέον θερμότητας που προκάλεσαν τα αέρια του θερμοκηπίου από τη Βιομηχανική Επανάσταση και μετά. Παράλληλα, η ρύπανση από λιπάσματα και λύματα επιβαρύνει ακόμη περισσότερο τα οικοσυστήματα. Τα κατάλοιπα αυτά καταλήγουν σε ποτάμια και θάλασσες, προκαλώντας ανεξέλεγκτη ανάπτυξη φυκιών. Όταν τα φύκια αποσυντίθενται, καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες οξυγόνου, αφήνοντας το νερό χωρίς αρκετό για τους ζωντανούς οργανισμούς.

Η ανθρώπινη δραστηριότητα πίσω από την κρίση

Τα στοιχεία δείχνουν ότι η μέση συγκέντρωση οξυγόνου στους ωκεανούς έχει μειωθεί κατά περίπου 2% τα τελευταία 50 χρόνια. Οι μεγαλύτερες απώλειες καταγράφονται κοντά στους πόλους, αλλά και σε περιοχές του Ειρηνικού, του Ινδικού και του Ατλαντικού Ωκεανού. Το πρόβλημα όμως δεν περιορίζεται στις ανοιχτές θάλασσες, ποτάμια και λίμνες σε ολόκληρο τον κόσμο παρουσιάζουν επίσης σταθερή μείωση των επιπέδων οξυγόνου. Σήμερα έχουν καταγραφεί περισσότερα από 200 σημεία παγκοσμίως όπου παρατηρείται επίμονη και σοβαρή έλλειψη οξυγόνου, δημιουργώντας νέες απειλές για τη θαλάσσια και υδάτινη ζωή.

ΤΙ ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ

Φόρτωση BOLM...