Άνθρωποι-«αστέρια» έπαιξαν για μας!
Η Αθήνα είναι ωραία πόλη αλλά δεν μπορείς να δεις τα αστέρια. Αν είσαι, όμως, τυχερός θα τα ακούσεις! Οι γωνιές αυτής της πρωτεύουσας σχηματίζουν ένα ολοστρόγγυλο «φεγγαροήλιο» και στον προσφέρουν ενώ τα τσιμέντα καίνε και οι άνθρωποι μέσα τους γελάνε και κλαίνε. Μοναστηράκι, Πλάκα, η Πανεπιστημίου, ο λόφος του Στρέφη, Ζάππειο, Κολωνάκι, Εξάρχεια, Θησείο. Η μεγαλούπολη σε κάνει να παραδέχεσαι, όπως ο Taki Tsan, ότι στην Αθήνα δεν έχω φίλους, έχω μόνο γνωστούς. Έλα, όμως, που κάτω από τον νυχτερινό ουρανό, δίπλα στους άχρονους βράχους και στην σκιά της Ακρόπολης οι γνωστοί γίνονται φίλοι που σου μιλάνε και για σένα τραγουδάνε…
Στην Αθήνα, αν ανέβεις ψηλά, Λυκαβηττό, Τουρκοβούνια και Θησείο, θα δεις ότι οι διαστάσεις αλλάζουν. Τα κτίρια μικραίνουν και η ασχήμια απομακρύνεται, ο ουρανός σε πλησιάζεις και το θρόισμα των φύλλων σε δροσίζει, καλωσορίζει. Παίρνεις το λεωφορείο, το «230», και φτάνεις στην Ακρόπολη. Περπατάς την «Αποστόλου Παύλου» και, αφού περάσεις το «Cine Θησείο», μετά από λίγο βρίσκεσαι στο Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών – Κέντρο Επισκεπτών Θησείου. Κι αν θες διεύθυνση, ταχυδρομικό κώδικα κι άλλα γραφειοκρατικά, ας είναι: Λόφος Νυμφών, Αθήνα, 11810. Κι αν θες λίγη μαγεία σας άλλη Μπλανς Ντυμπουά, διάβασε, και μετά ψάξε και άκουσε, ότι σε αυτό το σημείο δόθηκε μια πολύ όμορφη συναυλία και τα αστέρια ήταν οι Marva Von Theo, οι Dance With Invisible Partners και οι Moonmoth.
Ήρεμη δύναμη και ευαισθησία
Τα τρία συγκροτήματα ήταν σαν τις χιονονιφάδες που κινούνται άηχα και το γλυκό τους σπάσιμο το ακούς όταν πατάς το έδαφος. Καθένα με το δικό του στίγμα και με τη δική του μουσική ταυτότητα. Θα μπορούσαν να είναι ένα, αλλά η αρμονία αυτού του live κερδήθηκε από τη γνήσια, καθαρή, καλλιτεχνική ματιά των δημιουργών. Υπήρχε, όμως, και τέταρτος παίκτης: ο χώρος που δόθηκε η συναυλία. Στον κήπο του Αστεροσκοπείου, στο γκαζόν και στα δέντρα, εκεί που πουλιά κουρνιάζουν και σκυλιά βαδίζουν, εκεί κάθισαν οι επισκέπτες, φίλοι, ακροατές, των τριών γκρουπ.
Κι αν ήταν νύχτα για πίτσες, μπάλα και βεράντα, ήταν και νύχτα για συναίσθημα, έρωτα και συντροφιά. Η όλη φάση είχε μια γλυκιά αμηχανία λόγω diy κατάστασης και ηχοτοπία που σε έβαζαν στον αθέατο κόσμο των αστεριών, δικών σου κινηματογραφικών στιγμών και βελούδινων σκοταδιών. Κάθε μπάντα έδωσε τον δικό της ήχο, τη δική της εικόνα που σεβάστηκε το κοινό, τον χρόνο και τον χώρο. Ήρεμη δύναμη και ευαισθησία, αυτά μας πρόσφεραν οι Marva Von Theo, Dance With Invisible Partners και Moonmoth.
Όμορφη βραδιά που άξιζε να ζήσεις
Το live κράτησε ακριβώς τρεις ώρες (20:00-23:00) και σε αυτό διάστημα όλα κύλησαν γλυκά, απαλά και τόσο, μα τόσο ατμοσφαιρικά. Πρώτα έπαιξαν οι Moonmoth. Τέσσερις μουσικοί που σε έβαζαν σε ambient-τελετουργικά μονοπάτια με την κλασική κιθάρα να κάνει τη διαφορά. Η σκοτεινή, μα φιλόξενη πορεία που έφτιαχναν οι γυναικείες φωνές, ενωνόταν με την καθαρότητα των κρουστών και τη λεπτότητα του εγχόρδου. Σοβαρή εναλλακτική, ταπεινή και ουσιαστική μουσική. Τη σκυτάλη πήραν οι Dance With Invisible Partners. Εδώ τα πράγματα πήγαν στην περιοχή της indie pop/rock με ηλεκτρονικά στοιχεία. Η ζεστή φωνή της Αγνής Ζαχαρή και η στιβαρή του Κώστα Γαρδίκη μας έδωσαν ένα οικείο και όμορφα ταξιδιάρικο αποτέλεσμα. Και το live έκλεισε με τους πολυαγαπημένους, πια, Marva Von Theo. Η Μάρβα Βούλγαρη και ο Τεό Φοινίδης είναι απλά μοναδικοί! Ναι, κινούνται στον χώρο της electronic pop και το κάνουν με χάρη, δυναμισμό και ομορφιά. Το πολυεπίπεδο ηχοτοπίο (ηλεκτρονικά, ακουστικά, ορχηστρικά στοιχεία), η κοφτερή στιχουργία και η θεσπέσια φωνή της Μάρβας διαλύουν κάθε αντίσταση. Με τους Marva Von Theo αφήνεσαι στη στιγμή και στα αστέρια. Η βραδιά ήταν όμορφη, γεμάτη αλήθεια και παρά τα όποια, μικρά, τεχνικά λάθη άξιζε να τη ζήσει κανείς.
