Ο 71χρονος πάστορας που έφτιαξε ένα κουτί στον τοίχο: Έσωσε πάνω από 2.000 εγκαταλελειμμένα μωρά

Επιμέλεια:  Newsroom
Ο 71χρονος πάστορας που έφτιαξε ένα κουτί στον τοίχο: Έσωσε πάνω από 2.000 εγκαταλελειμμένα μωρά
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης.
Προσθήκη του gazzetta.gr στην Google
Ο Lee Jong-rak έφτιαξε στη Σεούλ ένα θερμαινόμενο baby box, όπου γονείς σε απόγνωση αφήνουν μωρά με ασφάλεια και χωρίς ερωτήσεις.

Στη Σεούλ υπάρχει ένα μικρό κουτί ενσωματωμένο σε έναν τοίχο, που παραμένει ζεστό σαν φωλιά όλο το 24ωρο, με φως, αισθητήρα και συναγερμό. Δεν σου γεμίζει το μάτι από μακριά. Κι όμως, για περισσότερα από 2.000 μωρά, υπήρξε το πρώτο ασφαλές καταφύγιο της ζωής τους.

Πίσω από αυτό βρίσκεται ο Lee Jong-rak, ένας 71χρονος Νοτιοκορεάτης πάστορας που από το 2009 δέχεται παιδιά που εγκαταλείπονται από γονείς σε απόγνωση. Δεν ζητά ονόματα, δεν κάνει ερωτήσεις για να ντροπιάσει κανέναν, δεν στήνει παγίδες. Το μόνο που θέλει είναι να μη μείνει κανένα νεογέννητο παρατημένο στο κρύο, σε έναν δρόμο, σε μια σακούλα, σε μια γωνιά όπου κανείς δεν θα το ακούσει.

Το κουτί που ανοίγει μέσα στη νύχτα

Η ιδέα γεννήθηκε όταν ο Lee Jong-rak άρχισε να βλέπει παιδιά, συχνά με αναπηρίες ή σοβαρά προβλήματα υγείας, να αφήνονται έξω από την εκκλησία του. Κάποια είχαν βρεθεί σε άθλιες συνθήκες. Κάποια είχαν εγκαταλειφθεί από μητέρες που δεν είχαν πού να πάνε. Έτσι αποφάσισε να φτιάξει μια μικρή υποδοχή στον τοίχο του κτιρίου, με θέρμανση και συναγερμό.

Ο μηχανισμός είναι απλός. Ο γονιός ανοίγει το πορτάκι, αφήνει το μωρό μέσα και μόλις το κλείσει, ειδοποιείται αμέσως η ομάδα που βρίσκεται εκεί. Οι άνθρωποι του χώρου τρέχουν μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. Όχι μόνο για να πάρουν το παιδί, αλλά και για να προλάβουν, αν γίνεται, τη μητέρα ή τον πατέρα που φεύγει. Όχι για να τους τιμωρήσουν. Για να τους μιλήσουν. Για να δουν αν υπάρχει ακόμη τρόπος να αλλάξει κάτι.

 

Οι ιστορίες πίσω από το κουτί είναι πολλές και αν μη τι άλλο με τεράστιο βάθος: Μαθήτριες που έμειναν έγκυες και φοβήθηκαν την οικογένειά τους. Γυναίκες μετανάστριες χωρίς στήριξη. Μητέρες που δεν μπορούσαν να δηλώσουν το παιδί χωρίς να διαλυθεί η ζωή τους. Θύματα βίας που κουβαλούσαν ένα μωρό και μαζί του ένα μυστικό που η κοινωνία δεν ήταν έτοιμη να ακούσει.

Ο ίδιος ο πάστορας έχει περιγράψει περιπτώσεις που δεν ξεχνιούνται. Μία από αυτές αφορά μια μαθήτρια που γέννησε και ανέβηκε σε βουνό πίσω από το σχολείο της, σκοπεύοντας να θάψει το νεογέννητο. Όμως το μωρό έκλαιγε. Όσο εκείνη προσπαθούσε, τόσο εκείνο ακουγόταν περισσότερο. Τελικά κατέβηκε κρατώντας το στην αγκαλιά και το άφησε στο κουτί. Το παιδί σώθηκε.

Πέρα από το κουτί

Ο Lee Jong-rak δεν έμεινε μόνο στο κουτί. Υιοθέτησε παιδιά με αναπηρίες, μεγάλωσε μωρά που δεν ήθελε κανείς να αναλάβει και έδωσε το όνομα του γιου του, Eun-man, στο ίδρυμα που συνέχισε το έργο του. Ο γιος του είχε γεννηθεί με ολική παράλυση και έζησε καθηλωμένος στο κρεβάτι μέχρι τον θάνατό του, το 2019, σε ηλικία 32 ετών. Ο πάστορας έχει πει ότι εκείνο το παιδί τον άλλαξε. Πριν από αυτό, σκεφτόταν κυρίως την προσωπική επιτυχία. Μετά, άρχισε να βλέπει αλλιώς τη ζωή.

Το baby box δεν είναι μια ιστορία χωρίς δεύτερη ανάγνωση. Στη Νότια Κορέα υπήρξε έντονη συζήτηση για το αν τέτοιες δομές σώζουν ζωές ή αν τελικά κρύβουν κάτω από το χαλί ένα βαθύτερο κοινωνικό πρόβλημα. Γιατί το πραγματικό ερώτημα δεν είναι μόνο πώς σώζεται ένα εγκαταλελειμμένο μωρό. Είναι γιατί μια γυναίκα φτάνει στο σημείο να πιστεύει ότι δεν έχει άλλη επιλογή.

Η χώρα έχει αλλάξει πολύ οικονομικά, αλλά σε αρκετές περιπτώσεις οι ανύπαντρες μητέρες, οι φτωχές γυναίκες, οι μετανάστριες και όσες κυοφορούν παιδιά εκτός των κοινωνικά αποδεκτών πλαισίων συνεχίζουν να πληρώνουν βαρύ τίμημα. Το κουτί του Lee Jong-rak δεν λύνει αυτό το πρόβλημα. Στέκεται όμως στο πιο ακραίο σημείο του. Εκεί όπου η ντροπή, η φτώχεια και ο φόβος μπορούν να γίνουν απόφαση ζωής ή θανάτου.

Σήμερα, το κουτί εξακολουθεί να λειτουργεί. Η εγκατάσταση στηρίζεται σε δωρεές και εθελοντές, ενώ ο πάστορας συνεχίζει να φροντίζει παιδιά και τη σύζυγό του, που αντιμετωπίζει Αλτσχάιμερ. Όταν τον ρωτούν αν έχει κουραστεί, δεν δίνει απάντηση ανθρώπου που θέλει να φανεί ήρωας. Απαντά χωρίς μεγάλα λόγια, σαν να περιγράφει κάτι που δεν χρειάζεται να ειπωθεί μεγαλόφωνα: έτσι έχει μάθει, απλώς, να ζει.

TI ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ