Το Μαρόκο ξεπερνά τις παγκόσμιες δυνάμεις με τεχνολογία που μετατρέπει την ομίχλη σε πόσιμο νερό

Επιμέλεια:  Νίκος Δενδρινός
Το Μαρόκο ξεπερνά τις παγκόσμιες δυνάμεις με τεχνολογία που μετατρέπει την ομίχλη σε πόσιμο νερό
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης.
Προσθήκη του gazzetta.gr στην Google
Για χρόνια, γυναίκες και παιδιά στο νότιο Μαρόκο περπατούσαν ώρες για το πιο σημαντικό αγαθό, το νερό, ώσπου τεράστια δίχτυα ομίχλης μετέτρεψαν την υγρασία του αέρα σε πόσιμο νερό.

Τέσσερις ώρες περπάτημα κάτω από τον ήλιο και περισσότερα από 20 κιλά βάρος στο κεφάλι. Αυτό ήταν το καθημερινό τίμημα που έπρεπε να πληρώσουν οι γυναίκες και τα κορίτσια στην περιοχή Αΐτ Μπααμράν του Μαρόκου, στην άκρη της ερήμου, μόνο και μόνο για να εξασφαλίσουν λίγο νερό.

Αυτή η υποχρέωση κατανάλωνε τα πρωινά τους και κρατούσε τα πιο μικρά παιδιά μακριά από τις σχολικές αίθουσες. Σήμερα, ο εφιάλτης των δοχείων έχει τελειώσει. Χάρη σε μερικά τεράστια δίχτυα που τοποθετήθηκαν στο όρος Μπουτμεζγκουίντα και παγιδεύουν την υγρασία του αέρα, το νερό ρέει πλέον απευθείας από τις βρύσες των σπιτιών.

Πώς «στύβεται» η ομίχλη

Σε υψόμετρο άνω των 1.200 μέτρων στην οροσειρά του Αντι-Άτλαντα, πολυμερή πλέγματα στερεωμένα σε ατσάλινους στύλους ανακόπτουν την πυκνή ομίχλη που καταφθάνει από τον Ατλαντικό Ωκεανό. Καθώς προσκρούει πάνω στα δίχτυα, ο υγρός αέρας αφήνει σταγόνες που πέφτουν σε δεξαμενές και κατεβαίνουν με το δικό τους βάρος μέσα από ένα δίκτυο σωληνώσεων μήκους άνω των 10 χιλιομέτρων. Δεν χρειάζονται πηγάδια, κινητήρες ή μεγάλες μηχανές για να λειτουργήσει.

To μαροκινό σύστημα για πόσιμο νερό

 

Αν και εφαρμόζεται σε όλο και περισσότερες περιοχές, η βάση του συστήματος εμφανιζόταν ήδη σε έγγραφα του 16ου αιώνα. Ωστόσο, η σύγχρονη μηχανική κατάφερε να μετατρέψει αυτή την ιδέα σε ένα πολύ πιο αποτελεσματικό σύστημα.

Στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης (MIT) εξέλιξαν την εφεύρεση αλλάζοντας το μέγεθος των οπών και το είδος του νήματος στα πλέγματα, επιτυγχάνοντας τη συγκέντρωση 500% περισσότερου νερού σε σχέση με πριν.

Αυτή τη στιγμή, η εγκατάσταση στο όρος Μπουτμεζγκουίντα διαθέτει 600 τετραγωνικά μέτρα διχτυού και μπορεί να συγκεντρώσει περίπου 64 λίτρα νερού ανά τετραγωνικό μέτρο σε μία μόνο ημέρα. Επιπλέον, το σύστημα χρησιμοποιεί μικρά ηλιακά πάνελ για να μειώσει την κατανάλωση ενέργειας και είναι σχεδιασμένο με απλά υλικά, ώστε οι κάτοικοι να μπορούν να το επισκευάζουν εύκολα αν χαλάσει.

Η καχυποψία απέναντι στο νερό που έπεφτε από τον ουρανό

Η μαροκινή ΜΚΟ «Dar Si Hmad» πάλευε από το 2006 ώστε να αποκτήσουν επιτέλους νερό στα σπίτια τους οι κάτοικοι της περιοχής Αΐτ Μπααμράν. Όταν όμως το κατάφεραν, ήρθαν αντιμέτωποι με τα έθιμα της περιοχής. Οι κάτοικοι δυσκολεύονταν να εμπιστευτούν ένα νερό που ερχόταν κατευθείαν από τα σύννεφα και δεν άγγιζε τη γη.

Πίστευαν ότι δεν θα ήταν κατάλληλο για κατανάλωση ούτε για τις προσευχές τους. Η Φάντμα, μια 52χρονη κάτοικος, ήταν μία από εκείνες που διαμαρτυρήθηκαν περισσότερο στην αρχή. Ωστόσο, όλη αυτή η άρνηση εξαφανίστηκε όταν είδε ότι, χάρη στην εφεύρεση, οι εγγονές της μπορούσαν να πάνε στο σχολείο αντί να περνούν την ημέρα τους κουβαλώντας ντεπόζιτα.

TI ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ