Εθνική Ελλάδας: Η θέληση των διεθνών ξεπερνάει τις επιθυμίες κάθε συλλόγου

Ο Χρήστος Τζόλης έχει υποστεί θλάση, αλλά δεν θέλει να βγει στο ματς με την Ολλανδία. Ο Κωνσταντίνος Καρέτσας στα 18 του κι αφού ξεπέρασε ένα μικρό πρόβλημα με την υγεία του, έχει ξεκινήσει σε τρεις αναμετρήσεις κόντρα σε Σερβία, Γερμανία, Ολλανδία. Ο Βαγιαννίδης αποχώρησε πικραμένος για τον τραυματισμό του Ο Γιαννούλης είχε τρελαθεί που δεν ήταν παρών. Το ίδιο ισχύει για τον Ρότα. Όλη η Εθνική μία γροθιά.

Τι να ζητήσει μετά η Ντόρτμουντ, η Μπάγερν, η Άρσεναλ, η Ρεάλ και η Μπαρτσελόνα, η Σίτι και η Λίβερπουλ και προσθέστε όποιον άλλον σύλλογο θέλετε, από μία ομοσπονδία, από έναν προπονητή, από τα ίδια τα παιδιά; Ναι, οι σύλλογοι πληρώνουν και μάλιστα αδρά αυτούς τους παίκτες και κάθε ποδοσφαιριστή είτε είναι Γερμανός είτε Ισπανός, Γάλλος ή Άγγλος. Μόνο που αυτοί έχουν χορτάσει από μεγάλες διοργανώσεις. Και πάλι θέλουν να είναι παρόντες στα μεγάλα ραντεβού.

Τα ελληνόπουλα αυτής της γενιάς δεν έχουν χορτάσει. Τώρα έχουν βγει στη βιτρίνα και ό,τι και αν πετύχουν με τους συλλόγους τους, η Εθνική θα είναι το σπίτι τους. Το εξοχικό τους. Όπως αυτά που περιμένουν όλοι το καλοκαίρι να βρεθούν για να περάσουν λίγο ανέμελα, ξένοιαστα με τους φίλους που δεν τους βλέπουν συχνά. Μία φορά τον χρόνο. Γι' αυτό το δέσιμο είναι μεγάλο. Από τη μία η πίεση για επιτυχίες, από την άλλη η χαρά της συνύπαρξης. Ε, όταν αυτή η συνύπαρξη συνοδεύεται από μεγάλες νίκες, από σπουδαία παιχνίδια, τότε μεγαλώνει και η διάθεση, γιγαντώνεται η θέληση.

Αυτά τα παιδιά με την τεράστια ποιότητα, δεν έχουν πετύχει ακόμα τίποτα σ' εθνικό επίπεδο. Έκαναν μεγάλες μεταγραφές σε συλλόγους, αλλά κι εκεί ακόμα προσπαθούν να σταθεροποιηθούν στην κορυφή. Άλλο να πρωταγωνιστεί ο Τζόλης και ο Καρέτσας στο Βέλγιο, άλλο να διεκδικούν πρωτάθλημα σε Premier League και Bundesliga. Ο Τζολάκης τώρα ανεβάζει τις μετοχές του. Ο Μαυροπάνος είναι στην Τσάμπιονσιπ. Ο Τσιμίκας παλεύει με τη σειρά του.

Ο Παυλίδης είναι πρώτο βιολί στη Μπενφίκα, αλλά δεν παίζει φέτος στο Champions League. Ο Δουβίκας παίζει, όμως, όσο καλά κι αν πάει στην Κόμο από εγωισμό και μόνο θέλει να είναι παρών στους καλύτερους της Ελλάδας. Το ίδιο ο Μουζακίτης, ο Κουλιεράκης. Άλλοι βγάζουν το ψωμί τους στην Ελλάδα. Γνωρίζουν ότι για να κάνουν μεγάλη μεταγραφή και οι σύλλογοί τους με τη σειρά τους να κερδίσουν εκατομμύρια, ότι πρέπει να λάμπουν με την Εθνική. Ας αναρωτηθεί κανείς, γιατί ένας πρόεδρος να δώσει εκατομμύρια για να αγοράσει έναν μη διεθνή. «Για να μην είναι θα υπάρχουν καλύτεροι», είναι μία από τις σκέψεις που θα κάνει κι όχι άδικα.

Το καλοκαίρι του 2024 στη Γερμανία, πήγαν αρκετές ομάδες σε μία ποδοσφαιρική γιορτή. Εμείς λείπαμε. Στην άλλη άκρη του Ατλαντικού πριν λίγους μήνες βρέθηκαν 48 ομάδες. Κι άντε το Κουρασάο δεν ήταν στη δική μας γωνιά του πλανήτη. Γιατί να βλέπουμε τη Βοσνία, τη Σκωτία, την Πολωνία, την Τσεχία κι όχι τα δικά μας παιδιά; Αναφερόμαστε σε ομάδες που είναι στα μέτρα μας. Ομάδες βέβαια που το κέρδισαν και δεν τους χαρίστηκε τίποτα. Δεν μας έκλεψαν κάτι. Η Σκωτία, για παράδειγμα, τα δικά μας λάθη εκμεταλλεύτηκε.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Ethniki Omada (@ethnikiomada)

Το σίγουρο είναι ότι αυτά τα παιδιά θέλουν να βρίσκονται σε αυτή την ομάδα όσο τίποτα άλλο. Θέλουν να πετύχουν με αυτή την ομάδα όσο τίποτα άλλο. Περισσότερο από τον καθένα μας. Κι αυτό είναι κι επιτυχία του Ιβάν Γιοβάνοβιτς. Αυτά τα παιδιά με την παρουσία τους στο Euro 2028, σε ένα Μουντιάλ, θα κερδίσουν δόξα και χρήμα. Θα εκτοξεύσουν την αξία τους. Υπάρχει κάποιος που να το θέλει περισσότερο απ' αυτά τα παιδιά;

Τώρα στο Nations League κόντρα σε σπουδαίους αντιπάλους, η Ελλάδα δείχνει τα δόντια της. Στα μεγάλα ραντεβού, αν προκριθούν με το καλό αυτά τα παιδιά, θα φύγει ένα μεγάλος βάρος από πάνω τους. Θα... ξεμπουκώσουν. Και τότε μπορεί να δούμε περισσότερα ωραία πράγματα. Κόντρα και σε άλλους μεγάλους. Στο φινάλε ας βλέπουμε την Ελλάδα κόντρα στη Γαλλία και την Ισπανία κι ας είμαστε μέτριοι ή κακοί, από το να βλέπουμε άλλες χώρες. Πού είναι το κακό; Δηλαδή οι Τσέχοι και οι Πολωνοί θέλουν να βλέπουν την Ελλάδα;

Αν ζητήσει ό,τι κι αν ζητήσει, λοιπόν, η κάθε Ντόρτμουντ για τον κάθε Καρέτσα, που έχει δίκιο σε ό,τι είπε ο Γιοβάνοβιτς πως δεν υπάρχει κανένα αίτημα από τη γερμανική ομάδα, μικρή σημασία έχει. Δεν χρειάζεται ν' απαντήσει ο ομοσπονδιακός τεχνικός ή η ΕΠΟ. Απαντούν με τη θέλησή τους αυτά τα παιδιά...

ΥΓ.: Το ματς με τη Γερμανία δεν θα είναι εύκολο. Κι ας έχει μείνει εκτός κι ο Κίμιχ και ο Γκνάμπρι. Όποιος πάει στο γήπεδο ή το δει με διάθεση «έλα μωρέ τους έχουμε» θα κάνει ένα μεγάλο λάθος. Τώρα οι Γερμανοί έρχονται πιο αποφασισμένοι.

ΥΓ.1: Η Κροατία που είναι στο τοπ επίπεδο για τρεις δεκαετίες, που το 2018 έπαιξε σε τελικό Μουντιάλ και το 2022 σε ημιτελικό, δέχθηκε επτά γκολ εντός έδρας από την Αγγλία. Τα ελληνόπουλα που παλεύουν να βρουν τη θέση τους ανάμεσα στους κορυφαίους, είναι πρώτα σε όμιλο με Γερμανία, Ολλανδία και Σερβία. Αξίζουν τη στήριξή μας και δεν θα αργήσουν να κάνουν τον Έλληνα φίλαθλο περήφανο. Ό,τι κι αν γίνει με τη Γερμανία το βράδυ της Κυριακής στην Τούμπα.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Gazzetta.gr (@gazzetta.gr)