Δεν είναι όλα μαύρα κι άραχνα…

Δεν είναι όλα μαύρα κι άραχνα…

Σταύρος Σουντουλίδης Σταύρος Σουντουλίδης
Δεν είναι όλα μαύρα κι άραχνα…
Τα χειμερινά «ψώνια» του ΠΑΟΚ ολοκληρώθηκαν και μετά τις αφίξεις των Κρμέντσικ, Καγκάβα, Μπάμπα, Μπράντονιτς και τις επιστροφές των Ουάρντα και Λάμπρου, ο Σταύρος Σουντουλίδης κάνει «το ταμείο» και γράφει για τον αμυντικό χαφ που δεν ήρθε.

Ό,τι πήρε, πήρε… Τα φετινά χειμερινά «ψώνια» του ΠΑΟΚ ολοκληρώθηκαν με την απόκτηση του Ραχμάν Μπάμπα και του Βλάντιμιρ Μπράντονιτς, χωρίς να πρέπει να περιμένουμε κάτι στο… 90’ της τρέχουσας μεταγραφικής περιόδου.

Ο κόσμος μπορεί να γκρινιάζει, μια μικρή μερίδα του να φτάνει στο σημείο να απαξιώνει μέχρι και την σπουδαία, αν μη τι άλλο, μεταγραφή του Σίντζι Καγκάβα, ωστόσο υπάρχουν πολλές εξηγήσεις για το λόγο που ο κατάλογος των νέων εισερχομένων ποδοσφαιριστών έμεινε κενός στη θέση του αμυντικού χαφ.

Αυτό το ρημάδι το «εξάρι», που δεν υπάρχει από την εποχή του Βιτόλο, λέω εγώ, άντε και του Κάνιας, ο οποίος αποδείχθηκε πολύτιμος στην ομάδα του νταμπλ, αλλά όταν έπαιζε, αν θυμάμαι καλά, σε κάποιους δεν πολυάρεσε…

Στο πρωϊνό live chat το 60%, μη πω 70%, των ερωτημάτων αφορούσαν τον αμυντικό χαφ και τον Ντάγκλας Αουγκούστο. Την ίδια ώρα που βρίσκομασταν στον… αέρα του gazzetta.gr, ο Πάμπλο Γκαρσία και ο Όλαφ Ρέμπε είχαν διαδοχικά «τετ α τετ» με τον Βραζιλιάνο μέσο, ο οποίος προβληματίζει με την αγωνιστική και εξαγωνιστική συμπεριφορά του.

«Ντάγκλας, άλλαξε το…»

Το μήνυμα των δύο ανδρών ήταν ξεκάθαρο: «Αν δεν αλλάξεις συμπεριφορά και δεν παρουσιαστείς συγκεντρωμένος στις υποχρεώσεις του με την ομάδα, θα υπάρξουν συνέπειες», πολύ μεγαλύτερες από το πρόστιμο το οποίου του επιβλήθηκε βάσει των όσων προβλέπονται στον εσωτερικό κανονισμό.

Ο προπονητής και ο αθλητικός διευθυντής έκαναν αυτό που έπρεπε, μετά τα απανωτά κρούσματα απειθαρχίας του νεαρού Βραζιλιάνου, που δεν ξεκίνησαν στον αγώνα με τον Παναιτωλικό, είχαν προηγηθεί κι άλλα περιστατικά που έδειχναν ότι μόνο προσηλωμένος στις αγωνιστικές υποχρεώσεις δεν είναι. Ο τρόπος δε που αποφάσισε να το «δείξει» είναι αυτός που προβληματίζει…

Ο Αουγκούστο μπορεί να «πληρώσει» μένοντας εκτός των επόμενων δύο τριών αγώνων, σε καμία περίπτωση πάντως δεν πρόκειται να απαξιωθεί, δεν γίνεται ούτε πρόκειται ο ΠΑΟΚ να προχωρήσει σε άλλου είδους μέτρα ή να του «καρφώσει το δελτίο στο ταβάνι»! Εκτός αν ο Ντάγκλας δεν αλλάξει συμπεριφορά και επιμένει να (μας) φωνάζει: «αφήστε με ελεύθερο, να πάω σπίτι μου».

Κανένα από τα παραπάνω σενάρια δεν μπορούν να προχωρήσουν, ας μην ξεχνάμε ότι το καλοκαίρι του 2019 ο «Δικέφαλος» δαπάνησε 2,5 και πλέον εκατ. ευρώ για να τον αποκτήσει από την Κορίνθιανς. Γι’ αυτό καλό θα είναι να αντιληφθεί η πλευρά του ποδοσφαιριστή πως αν δε φέρουν πρόταση με σοβαρά οικονομικά ανταλλάγματα δεν πρόκειται να φύγει. Και για να έρθει η όποια πρόταση δε θα πρέπει να τον έχεις βάλει στο «ψυγείο»…

Το «εξάρι» και το FFP

Ούτε σ’ αυτή τη μεταγραφική περίοδο, λοιπόν, δεν ήρθε ο αμυντικός χαφ, που πιθανότατα θα έβαζε στην άκρη τον Αουγκούστο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ήρθε και η καταστροφή του κόσμου.

Ο Πάμπλο Γκαρσία θα πρέπει να συμβιβαστεί μ’ αυτή την ιδέα, να ζήσει με τα όποια «εξάρια» (Αουγκούστο, Τσιγγάρας) του έχουν απομείνει όταν δεν παίζει με δύο οκτάρια (Ελ Καντουρί, Σβαμπ), κι ο κόσμος να σταματήσει την πλήρη απαξίωση της ομάδας και των ποδοσφαιριστών της.

Το συγκεκριμένο ρόστερ δεν είναι για πρωταθλητισμό, το δείχνει ξεκάθαρα ο βαθμολογικός πίνακας, αλλά δεν είναι και για… πέταμα. Κανείς δεν πρέπει να ξεχνά το πως χτίστηκε η ομάδα μέσα σ’ ένα περίεργο καλοκαίρι των πολλών αλλαγών και του οικονομικού εξορθολογισμού. Μια ομάδα με εντελώς διαφορετική νέα φιλοσοφία, με νέα δομή στο κομμάτι των αποφάσεων, με άλλα «θέλω» του τότε προπονητή (Φερέιρα) και άλλα του τωρινού προπονητή (Γκαρσία), ο οποίος στους τρεις μήνες που βρίσκεται στο τιμόνι της ομάδας, μας έχει παρουσιάσει έναν διαφορετικό ΠΑΟΚ, σαφώς βελτιωμένο στο δημιουργικό κομμάτι του και δουλεύει πάνω στο κομμάτι της ισορροπίας και στις δύο πλευρές του γηπέδου.

Το «εξάρι» που ενδεχομένως να ήθελε ο Πάμπλο δεν βρέθηκε στην αγορά του Ιανουαρίου, ουδείς στη Μικράς Ασίας μπήκε ποτέ στη λογική «να πάρουμε έναν παίκτη, για να πούμε ότι πήραμε και σταμάτησε η γκρίνια…», έτσι η κουβέντα για τον αμυντικό χαφ και όποιες άλλες αδυναμίες έχουν εντοπιστεί πάνε για το καλοκαίρι. Οι «ασπρόμαυροι», μετά από μια μεταβατική σεζόν, απαλλαγμένοι από το βάρος του FFP, λογικά θα είναι σε θέση να κοιτάξουν με «καλύτερο μάτι» την εγχώρια και ξένη αγορά για να βρουν τους παίκτες που θα θέλει να προσθέσει ο Ουρουγουανός τεχνικός.

O Μπάμπα και ο Καγκάβα

Κουβέντα έγινε και για το πως χειρίστηκαν ο Όλαφ Ρέμπε και η διοίκηση το θέμα του αντι-Γιαννούλη. Η αλήθεια είναι πως υπήρξε σημαντική καθυστέρηση από την ώρα που ο Έλληνας διεθνής αμυντικός παραχωρήθηκε στην Νόριτς. Ο «ασπρόμαυρος» οργανισμός δεν είναι και ο πλέον ευέλικτος, αυτό το ξέρουν και οι πέτρες, η πρώτη επιλογή ήταν ο Φράνκο Φεράρι, αλλά από την στιγμή που για άλλους λόγους το θέμα του «πάγωσε», ο ΠΑΟΚ έφερε με πολύ λίγα χρήματα (λιγότερα από 180.000 ευρώ) για έξι μήνες έναν ποδοσφαιριστή με τις παραστάσεις του Ραχμάν Μπάμπα.

Ο Γκανέζος είναι ένα στοίχημα. Ο Ρέμπε μπορεί να πιστεύει πως αν βγει, θα καταφέρει να πείσει την Τσέλσι και να τον διατηρήσει για ακόμα ένα χρόνο στο ρόστερ. Αυτό δε μειώνει το ρίσκο που πήρε με την συγκεκριμένη κίνηση. Ο 26χρονος αμυντικός μπορεί να δηλώνει έτοιμος και σωματικά και ψυχικά για να μπει στο γήπεδο, όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι πρόκειται για έναν ποδοσφαιριστή που έχει να παίξει σχεδόν τρία χρόνια σε κανονικούς ρυθμούς.

Εκτός ρυθμού είναι και ο Σίντζι Καγκάβα, όμως μιλάμε για μια εντελώς διαφορετική περίπτωση. Ο Ιάπωνας σούπερ σταρ, με τη νοοτροπία του επαγγελματία και της προσήλωσης στη δουλειά να ξεχειλίζει, είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο πως σε ένα δεκαήμερο θα είναι έτοιμος να μπει για τα καλά στη μάχη.

Ο Γκαρσία είδε στο πρόσωπο του Καγκάβα τον εαυτό του, θυμήθηκε το πως πήρε εκείνος την απόφαση στα 31 του να έρθει στην Ελλάδα και τον ΠΑΟΚ, αυτή τη δίψα για το ποδόσφαιρο θα ψάξει να δώσει στον Ιάπωνα, πιστεύοντας ότι σύντομα θα αρχίσει να παίρνει πράγματα από τον πρώην άσο της Ντόρτμουντ και της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.

Όταν βρίσκεις ελεύθερο στην αγορά παίκτη με τα χαρακτηριστικά, το βιογραφικό τις παραστάσεις του Καγκάβα και πείθεις να τον φέρεις για 1,5 χρόνο με λιγότερα χρήματα από ότι θα πάρει στον τελευταίο χρόνο του συμβολαίου του ο Ελ Καντουρί, δεν τον αφήνεις, τον παίρνεις ακόμα και αν δεν αποτελεί την πρώτη προτεραιότητα στη μεταγραφική περίοδο. Όμως, για τους στόχους που έχουν απομείνει, της κατάκτησης του κυπέλλου και του καλύτερου πλασαρίσματος στο πρωτάθλημα, ο Ιάπωνας είναι εξαιρετική επιλογή που θα δώσει ταχύτητα και καλύτερη σκέψη στο δεύτερο μισό του γηπέδου.

Το έγραψα και σε μια από τις απαντήσεις στο live chat: Στο σύγχρονο ποδόσφαιρο πλέον η ταχυδύναμη και η τακτική παίζουν καθοριστικό ρόλο και μετά έρχεται η ποιότητα. Ένα, λοιπόν, από τα προβλήματα της φετινής ομάδας εντοπίζεται στη σύνδεση των γραμμών του και τη μεταφορά της μπάλας από την άμυνα προς την επίθεση. Δεν είναι μόνον ο τερματοφύλακας. Δεν είναι μόνο ο αμυντικός χαφ Παίζει ρόλο πχ. το πως τα στόπερ σου έχουν την ικανότητα να βγάλουν την μπάλα από την άμυνα, το πόσο γρήγορα γίνεται η μετάβαση. Ο ΠΑΟΚ χρειάζεται παίκτες γρήγορους στη σκέψη και στα πόδια. Δείτε και θυμηθείτε το πόσο γρήγορα παίζουν με την μπάλα οι Σφιντέρσκι – Ζίβκοβιτς στο χτεσινό ματς απέναντι σε μια άμυνα με 7-8 μαζεμένους σε λίγα τετραγωνικά.

Τώρα, κλείστε τα μάτια και φανταστείτε, Σβαμπ με Ελ Καντουρί στον άξονα, Ζίβκοβιτς με Τζόλη στα άκρα, Καγκάβα σε ρόλο πίσω από τον φορ και Κρμέντσικ στην κορυφή. Ε, όπως και να το κάνουμε, κάτι καλό μπορούν να κάνουν όλοι αυτοί μαζί.

Γι’ αυτό και λέω ότι δεν είναι όλα μαύρα κι άραχνα, όπως τα βλέπουν αρκετοί, επειδή δεν αποκτήθηκε τώρα ένα «εξάρι».

Σταύρος Σουντουλίδης
Σταύρος Σουντουλίδης

Στα 17 του έκανε τα πρώτα του βήματα, ανεβαίνοντας με «κοντό παντελονάκι» τα σκαλοπάτια του κτιρίου της «Μακεδονίας», επί της Μοναστηρίου, χαζεύοντας από απόσταση «ιερά τέρατα» της θεσσαλονικιώτικης δημοσιογραφίας. Ένας κλασικός «εφημεριδάς» ολκής, ο αείμνηστος Σταύρος Μπαλτίδης φρόντισε και του έδωσε τα κατάλληλα εφόδια στα πρώτα του βήματα, άλλωστε η εφημερίδα παραμένει η πρώτη και μοναδική αγάπη του.

Έχοντας περάσει από το σύνολο των εντύπων της Θεσσαλονίκης («Μακεδονία», «Αγγελιοφόρος», «Σπορ του Βορρά»), αποτέλεσε βασικό στέλεχος του περιοδικού «Φωνή των Σπορ», μιας πρωτοποριακής προσπάθειας για τα δεδομένα της Βόρειας Ελλάδας στα τέλη της δεκαετίας του ’90. Το 1995 η τηλεόραση μπήκε στη ζωή του με το Star Channel, ακολούθησε η ΕΡΤ-3, βίωσε τη «μαγεία» του ραδιοφώνου (FM-100, Helexpo 105 FM, Flash 96.0) και αρκετά νωρίς, κάπου γύρω στο 2005, «κολύμπησε» στον ωκεανό του διαδικτύου, με τις πρώτες αμιγώς αθλητικές ιστοσελίδες, το «Sportnews.gr», πολύ πριν δηλαδή αποτελέσει μέλος της μεγάλης παρέας του Gazzetta.

Η ενασχόληση του με το ρεπορτάζ του ΠΑΟΚ τον οδήγησε να περάσει το κατώφλι της Τούμπας και να ζήσει «από μέσα», ως μέλος του Γραφείου Τύπου, την περίοδο της… επανάστασης του Ζαγοράκη.