Ολυμπιακός: Σύμπτωση επαναλαμβανόμενη...

Πώς το λέει ο λαός; Ότι η σύμπτωση, όταν επαναλαμβάνεται, παύει να είναι σύμπτωση; Θεωρούμε ότι ταιριάζει... γάντι στην περίπτωση του Ολυμπιακού, καθώς τα τελευταία παιχνίδια αρχίζουν να δημιουργούν ένα μοτίβο που δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο. Κι αν στα προηγούμενα ματς δεν το πλήρωσε με το αποτέλεσμα, ήρθε το 1-1 με τον ΠΑΟΚ για να επιβεβαιώσει ότι όντως, σύμπτωση επαναλαμβανόμενη παύει να είναι σύμπτωση. Τόσο απλά... Εξηγούμαστε λοιπόν!

Δεν πρόκειται για μία κακή στιγμή, ένα μεμονωμένο λάθος ή μια συγκυρία που απλώς δεν βγήκε. Είναι μια επαναλαμβανόμενη κατάσταση, η οποία δείχνει ότι κάτι δεν λειτουργεί σωστά στην πνευματική και αγωνιστική διαχείριση των αγώνων.

Ο Ολυμπιακός βρίσκει τον τρόπο να προηγείται, σε αρκετές περιπτώσεις μάλιστα να αποκτά και ξεκάθαρο προβάδισμα, αλλά στη συνέχεια δείχνει να χάνει τον έλεγχο για κάποιον αδιευκρίνιστο λόγο. Αντί να εκμεταλλευτεί το μομέντουμ, να τελειώσει τον αντίπαλο και να επιβάλει τον ρυθμό του, επιτρέπει στον αντίπαλο να πιστέψει ότι μπορεί να πάρει αποτέλεσμα. Και αυτό πλέον δεν είναι ένα περιστασιακό φαινόμενο.

Από την Κηφισιά μέχρι τη Σπάρτα Πράγας, το ίδιο έργο

Το είδαμε στη Λεωφόρο απέναντι στην Κηφισιά. Ο Ολυμπιακός άνοιξε το σκορ με το ξεκίνημα του δεύτερου ημιχρόνου και αντί να πατήσει πάνω στο προβάδισμά του, πέρασε ένα δεκάλεπτο κατά το οποίο έμοιαζε να υποφέρει. Η Κηφισιά πήρε μέτρα, βρήκε χώρους και απείλησε την εστία του. Ακόμη κι όταν οι «ερυθρόλευκοι» έφτασαν στο 0-2, δεν κατάφεραν να διαχειριστούν την κατάσταση. Προηγήθηκε, μάλιστα, το δοκάρι του Πόμπο, που θα μπορούσε να έχει αλλάξει νωρίτερα τα δεδομένα, πριν έρθει τελικά η ισοφάριση σε 2-2. Ένα παιχνίδι που έμοιαζε να βρίσκεται στα χέρια του Ολυμπιακού λίγο έλειψε να μετατραπεί σε απώλεια βαθμών που δύσκολα θα χωνευόταν, αλλά ευτυχώς για τους Πειραιώτες εμφανίστηκε ο Ζέλσον και σημείωσε το 2-3.

Παρόμοια εικόνα είδαμε και στην Ευρώπη, απέναντι στη Σπάρτα Πράγας. Ο Γκονζάλες σκόραρε στο 78ο λεπτό και ο Ολυμπιακός απέκτησε το προβάδισμα σε ένα σημείο όπου θα περίμενε κανείς να διαχειριστεί με μεγαλύτερη ψυχραιμία τα τελευταία λεπτά. Αντί γι' αυτό, οι Τσέχοι βρήκαν δύο τεράστιες ευκαιρίες για να ισοφαρίσουν και να προκαλέσουν πραγματικό σοκ στο Καραϊσκάκη. Ο Ολυμπιακός πήρε τη νίκη, αλλά το γεγονός ότι επέτρεψε στον αντίπαλο να επιστρέψει τόσο δυναμικά στο παιχνίδι, αμέσως μετά το γκολ του, ήταν ένα καμπανάκι.

Το ίδιο πρόβλημα εμφανίστηκε και απέναντι στον ΠΑΟΚ

Το καμπανάκι αυτό δεν ακούστηκε όσο δυνατά έπρεπε και στο παιχνίδι με τον ΠΑΟΚ. Ο Ολυμπιακός είχε το μομέντουμ μετά το γκολ του Γκονζάλες, είχε βάλει τον κόσμο στην εξίσωση και έδειχνε να έχει τις προϋποθέσεις για να προστατεύσει το προβάδισμά του. Κι όμως, ο ΠΑΟΚ βρήκε δύο σημαντικές ευκαιρίες από στατικές φάσεις, με τις εξαιρετικές εκτελέσεις του Ζίβκοβιτς και τις κεφαλιές του Κόστα και του Χατζηδιάκου.

Στη συνέχεια ήρθε η φάση της ισοφάρισης, ένα γκολ που προέκυψε από μια πραγματικά κωμική αμυντική συνεννόηση. Κατά την προσωπική μας εκτίμηση, τη μεγαλύτερη ευθύνη στη συγκεκριμένη φάση την έχει ο Ορτέγκα και όχι ο Τικνιζιάν. Αυτό, βέβαια, δεν απαλλάσσει τον δεύτερο από τις ευθύνες του, καθώς η δική του αντίδραση και η έλλειψη συγκέντρωσης ήταν επίσης προβληματικές. Σε τέτοιες φάσεις δεν μπορείς να κοιτάζεις αλλού.

Το ζήτημα, ωστόσο, δεν περιορίζεται σε μία φάση ή σε δύο ποδοσφαιριστές. Είναι συνολικότερο. Ο Ολυμπιακός δεν κατάφερε να διατηρήσει την αμυντική του συνοχή όταν ο ΠΑΟΚ ανέβασε την πίεσή του και τελικά πλήρωσε ένα λάθος που θα μπορούσε να είχε αποφύγει.

Ακόμη και η Μαρκό και ο Παναιτωλικός είχαν τις ευκαιρίες τους

Και δεν είναι μόνο αυτά. Ακόμη και στο παιχνίδι Κυπέλλου με τη Μαρκό, μια ομάδα χαμηλότερης κατηγορίας, ο Ολυμπιακός μετά το γκολ που πέτυχε επέτρεψε στον αντίπαλο να δημιουργήσει δύο πολύ καλές ευκαιρίες για την ισοφάριση.

Στο Αγρίνιο, απέναντι στον Παναιτωλικό, ο Ρόκα έκανε το 0-1 στο 17ο λεπτό, αλλά οι γηπεδούχοι είχαν τέσσερις σημαντικές στιγμές για να φέρουν το παιχνίδι στα ίσα. Τελικά, αντί να γίνει το 1-1 ελέω του Στέφαν Ορτέγκα και της αστοχίας των «καναρινιών», ήρθε το 0-2 από τον Τσικίνιο και οι χαμένες ευκαιρίες του Παναιτωλικού ξεχάστηκαν. Δεν έπρεπε όμως να ξεχαστούν, γιατί δεν γίνεται να στεκόμαστε μόνο στα αποτελέσματα και ειδικά όταν κάποια πράγματα φαίνεται ότι επαναλαμβάνονται συνεχώς.

Αυτά τα παραδείγματα έχουν τη σημασία τους, γιατί αποδεικνύουν ότι δεν μιλάμε για ένα πρόβλημα που εμφανίστηκε ξαφνικά στο ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ. Υπήρχαν προειδοποιητικά μηνύματα και σε προηγούμενες αναμετρήσεις. Ο Ολυμπιακός είχε και την τύχη με το μέρος του σε ορισμένες περιπτώσεις, καθώς οι αντίπαλοί του δεν αξιοποίησαν τις ευκαιρίες που δημιούργησαν. Δεν μπορεί, όμως, κάθε φορά να περιμένει ότι θα τον σώσουν η αποτελεσματικότητα, η ποιότητα των ποδοσφαιριστών του, η αστοχία του αντιπάλου, ο Στέφαν Ορτέγκα ή να εμφανιστεί ένας Ζέλσον με μία σουτάρα για να χαρίσει το τρίποντο στις καθυστερήσεις.

Το -4 από τον Παναθηναϊκό και τα ντέρμπι που απομένουν

Κάπου εδώ μπαίνει και η βαθμολογική διάσταση. Ο Ολυμπιακός έμεινε στο -4 από τον πρωτοπόρο Παναθηναϊκό, σε μια χρονική στιγμή που η απώλεια βαθμών απέναντι στον ΠΑΟΚ αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία.

Οι «πράσινοι» έχουν ήδη ολοκληρώσει τον πρώτο γύρο των ντέρμπι τους, ενώ έχουν ξεμπερδέψει και με το Καραϊσκάκη. Αντίθετα, οι Πειραιώτες έχουν ακόμη μπροστά τους την αναμέτρηση με την ΑΕΚ στο Φάληρο, ενώ όλα τα ντέρμπι του πρώτου γύρου τα έχουν δώσει στην έδρα τους.

Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει μεν η δυνατότητα να καλύψουν το χαμένο έδαφος, αλλά δεν υπάρχει κανένα περιθώριο για νέες απώλειες σε παιχνίδια που θεωρητικά μπορούν και πρέπει να κερδίσουν. Ο Παναθηναϊκός έχει ήδη βγάλει ένα πολύ δύσκολο εκτός έδρας παιχνίδι, αυτό στο Φάληρο, ενώ ο Ολυμπιακός έχει μπροστά του ακόμη σημαντικές δοκιμασίες. Η διαφορά των τεσσάρων βαθμών δεν είναι απαγορευτική, αλλά ασφαλώς μεγαλώνει την πίεση στους «ερυθρόλευκους».

Ο Αλγκουαθίλ πρέπει να βρει τη λύση

Το -4 δεν είναι μια διαφορά που δεν καλύπτεται. Υπάρχει πολύς δρόμος μέχρι το τέλος, όπως σωστά είπε και ο Αλγκουαθίλ. Όμως, ο Ολυμπιακός δεν έχει την πολυτέλεια να κοιτάζει μόνο τη βαθμολογία και να περιμένει ότι η κατάσταση θα διορθωθεί από μόνη της.

Πρέπει πρώτα να διορθώσει τον τρόπο με τον οποίο αντιδρά όταν προηγείται. Να αποκτήσει μεγαλύτερη αμυντική ασφάλεια, να περιορίσει τα αβίαστα λάθη, να διαχειρίζεται καλύτερα τις στατικές φάσεις και, κυρίως, να μην παραχωρεί στον αντίπαλο το δικαίωμα να πιστέψει ότι μπορεί να επιστρέψει. Χρειάζεται μεγαλύτερη συγκέντρωση, καλύτερη διαχείριση των λεπτών μετά το γκολ και αποφασιστικότητα ώστε να μην αφήνει ανοιχτούς λογαριασμούς.

Γιατί το πρόβλημα δεν είναι ότι ο Ολυμπιακός δεν μπορεί να σκοράρει ή να δημιουργήσει ευκαιρίες. Το πρόβλημα είναι ότι, σε αρκετές περιπτώσεις, δεν ξέρει να προστατεύσει αυτό που έχει ήδη κερδίσει μέσα στο γήπεδο.

Και όταν το ίδιο έργο επαναλαμβάνεται απέναντι σε διαφορετικούς αντιπάλους, σε διαφορετικές διοργανώσεις και με διαφορετικές συνθήκες, τότε δεν μιλάμε πλέον για σύμπτωση. Μιλάμε για μια ξεκάθαρη αγωνιστική ή και πνευματική αδυναμία που ο Αλγκουαθίλ και οι ποδοσφαιριστές του οφείλουν να αντιμετωπίσουν άμεσα. Διαφορετικά, το τίμημα μπορεί να είναι πολύ μεγαλύτερο από δύο χαμένους βαθμούς στο Καραϊσκάκη.

ΥΓ: Αναρωτιόμαστε ειλικρινά τι θα συνέβαινε αν όλα όσα έκανε ο Σαντίνο Αντίνο στο Καυτανζόγλειο, τα έκανε παίκτης του Ολυμπιακού. Θα είχαν εμφανίσει ορισμένοι πάλι τις... μαϊμούδες και θα είχαν ανάψει οι συζητήσεις για εύνοια του Ολυμπιακού, παράγκες και τα ωραία αφηγήματα. Εννοείται ότι οι Πειραιώτες πρέπει πρωτίστως να λύσουν τα δικά τους ζητήματα, αλλά δεν γίνεται να κάνουμε και τους τυφλούς με το ότι ο Ευαγγέλου και ο Τζήλος δεν απέβαλαν τον Αργεντινό. Τους πρόλαβε πάντως ο Νίστρουπ και τον αντικατέστησε. Προφανώς, κάτι παραπάνω έβλεπε ο Δανός τεχνικός.