Ολυμπιακός: Μόνο εκείνος θα έβγαινε αλώβητος από μία τέτοια εβδομάδα!

Τρεις νίκες μέσα σε μία εβδομάδα, απέναντι σε Παναθηναϊκό, Μαρσέιγ και Παναιτωλικό, χωρίς να παραβιαστεί η εστία του. Δεν είναι μικρό πράγμα αυτό που κατάφερε ο Ολυμπιακός, ειδικά αν συνυπολογίσουμε τις απαιτήσεις των συγκεκριμένων αναμετρήσεων, την επιβάρυνση των ποδοσφαιριστών και την ανάγκη για συνεχόμενα αποτελέσματα σε Ελλάδα και Ευρώπη. Κι όλα αυτά σε μία περίοδο που ο Ολυμπιακός βρίσκεται σε μία διαδικασία να περάσει όσο το δυνατόν πιο ομαλά στη νέα εποχή του Ιμανόλ Αλγκουαθίλ. Κι όταν λέμε «ομαλά», εννοούμε να έρχονται τα επιθυμητά αποτελέσματα σε συνδυασμό και με τα νέα στοιχεία που θέλει να περάσει ο νέος προπονητής.

Παρότι το 2-0 στο Αγρίνιο δεν ήρθε με την ίδια άνεση που θα μαρτυράει το σκορ, υπάρχουν αρκετά στοιχεία που αξίζουν την προσοχή μας. Πάνω απ’ όλα, όμως, υπάρχει μια ομάδα που αρχίζει να αποκτά συγκεκριμένα χαρακτηριστικά υπό τις οδηγίες του Ιμανόλ Αλγκουαθίλ.

ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΤΟ «ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ» ΝΩΡΙΣ

Ας ξεκινήσουμε από τα προφανή. Ο Ολυμπιακός θα μπορούσε να έχει τελειώσει το παιχνίδι από το πρώτο ημίωρο. Οι συνεργασίες στην επίθεση λειτουργούσαν, ο Φορτούνης, ο Σα, ο Ρόκα και ο Μάριους επικοινωνούσαν καλά στο χορτάρι, ενώ οι Φρόιλερ και Πουέρτα υποστήριζαν σωστά την ανάπτυξη. Το 0-1 του Ρόκα ήταν πολύ λίγο σε σχέση με τις ευκαιρίες που δημιουργήθηκαν. Και εδώ βρίσκεται ένα ζήτημα που δεν γίνεται να προσπεράσουμε: όταν έχεις τη δυνατότητα να προηγηθείς με δύο ή τρία γκολ, οφείλεις να είσαι πιο αποτελεσματικός. Γιατί στο ποδόσφαιρο μια στραβοκλωτσιά, μια κόντρα ή μια κακή αντίδραση αρκούν για να μετατρέψουν ένα ελεγχόμενο παιχνίδι σε... θρίλερ.

Ο Παναιτωλικός, άλλωστε, δεν ήταν ένας αντίπαλος που απλώς περίμενε να τελειώσει το ματς. Αντιθέτως, εκμεταλλεύτηκε τα λάθη του Ολυμπιακού στη μεσαία γραμμή, βρήκε χώρους και έδειξε ότι μπορούσε να δημιουργήσει προβλήματα. Στο δεύτερο ημίχρονο, από το 46’ έως το 65’, οι Πειραιώτες έχασαν τον έλεγχο, οι γηπεδούχοι ανέβασαν την πίεσή τους και ο Εράκοβιτς έφτασε δύο φορές πολύ κοντά στην ισοφάριση. Εκεί χρειάστηκε ο Στεφάν Ορτέγκα, ο οποίος όπως και στη Μασσαλία, έτσι και στο Αγρίνιο με δύο σπουδαίες επεμβάσεις κράτησε το προβάδισμα και έδωσε στην ομάδα του τη δυνατότητα να ξαναβρεί την ηρεμία της.

Είναι απολύτως φυσιολογικό μια ομάδα να παρουσιάζει διαστήματα στα οποία δεν μπορεί να επιβάλει τον ρυθμό της. Το είδαμε στη Μασσαλία, το είδαμε και στο Αγρίνιο. Καμία ομάδα δεν μπορεί να κυριαρχεί αδιάκοπα για 90 λεπτά, ειδικά όταν αγωνίζεται σε ένα απαιτητικό πρόγραμμα. Το ζητούμενο είναι τι κάνεις όταν ο αντίπαλος παίρνει έστω και για μερικά λεπτά το πάνω χέρι. Και σε αυτό το σημείο ο Ολυμπιακός είχε δύο πολύ σημαντικά στηρίγματα: τον τερματοφύλακά του και τον προπονητή του.

Ο ΟΡΤΕΓΚΑ ΚΑΙ Η ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΙΜΑΝΟΛ

Ο Ορτέγκα βρίσκεται σε εξαιρετική κατάσταση και αποδεικνύει πόσο σημαντικό είναι να έχεις έναν τερματοφύλακα που εμπνέει εμπιστοσύνη. Οι αποκρούσεις του δεν ήταν απλώς εντυπωσιακές. Ήταν καθοριστικές για την εξέλιξη του αγώνα. Αν, λοιπόν, κάποιος πει ότι το μηδέν παθητικό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στον ίδιο, η απάντηση είναι απλή: γι’ αυτό υπάρχουν οι τερματοφύλακες. Για να επεμβαίνουν όταν η άμυνα δεν μπορεί να αποτρέψει την τελική προσπάθεια, να δίνουν σιγουριά στους συμπαίκτες τους και να προσφέρουν λύσεις στις δύσκολες στιγμές. Ο Ολυμπιακός επέλεξε να δώσει τη σκυτάλη από τον Τζολάκη σε έναν έμπειρο γκολκίπερ και ο Ορτέγκα ανταποκρίνεται, χτίζοντας τη δική του σχέση εμπιστοσύνης με την ομάδα.

Εξίσου σημαντικό, όμως, είναι αυτό που βλέπουμε από τον Αλγκουαθίλ. Ο Ισπανός προπονητής δεν μένει αδρανής όταν το παιχνίδι στραβώνει. Παρεμβαίνει, αλλάζει πρόσωπα και προσπαθεί να προλάβει την εξέλιξη που δεν εξυπηρετεί την ομάδα του. Το είδαμε απέναντι στον Λεβαδειακό, στη Μαρσέιγ και τώρα στον Παναιτωλικό. Με τον Παναθηναϊκό δεν το είδαμε σε τόσο μεγάλο βαθμό, γιατί πολύ απλά το «τριφύλλι» δεν... εμφανίστηκε στο Φάληρο. Οι αλλαγές του δεν έρχονται όταν πλέον έχει χαθεί απόλυτα ο έλεγχος, αλλά με στόχο να επηρεάσουν την εικόνα του αγώνα. Στο Αγρίνιο, μάλιστα, η ανάγκη να ανακοπεί η επιθετική ορμή των γηπεδούχων ήταν ξεκάθαρη και ο προπονητής έψαξε τις λύσεις από τον πάγκο με την είσοδο των Ζότα και Τσικίνιο. Αυτή η παρεμβατικότητα είναι ένα στοιχείο που αξίζει να πιστωθεί στον ίδιο.

Και φυσικά, υπάρχει ο Τσικίνιο. Το γκολ του στο 73’ ήταν μια υπενθύμιση του ποδοσφαιριστή που θέλει να ξαναβλέπει ο κόσμος του Ολυμπιακού. Ένας παίκτης που μπορεί να πάρει την ευθύνη, να εκτελέσει με ποιότητα και να αλλάξει τις ισορροπίες με μία ενέργεια. Η τρομερή του προσπάθεια από το ημικύκλιο, με την μπάλα να καταλήγει στο δεξί «παραθυράκι» του Ξενόπουλου, έδωσε τέλος στην αγωνία και έδειξε ότι ο Πορτογάλος αρχίζει να βρίσκει ξανά τον εαυτό του. Αν συνδυάσουμε αυτή την εικόνα με τη συνολική ποιότητα που διαθέτει, τότε ο Αλγκουαθίλ έχει έναν ακόμη λόγο να αισιοδοξεί για τη συνέχεια.

ΕΧΕΙ ΑΚΟΜΗ ΔΡΟΜΟ

Ο Ολυμπιακός, ασφαλώς, έχει δρόμο μπροστά του. Χρειάζεται μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα, καλύτερη διαχείριση των διαστημάτων στα οποία πιέζεται και να μην χρειάζεται σε κάθε ματς ο Ορτέγκα να είναι μεταξύ των διακριθέντων. Δεν γίνεται κάθε φορά να απαιτείται μια σπουδαία επέμβαση για να διατηρηθεί το προβάδισμα. Ωστόσο, είναι εξίσου άδικο να μη δοθούν τα εύσημα για όσα έχει πετύχει αυτή η ομάδα μέσα σε επτά ημέρες στο στάδιο που βρίσκεται: Σε ένα μεταβατικό στάδιο για την ακρίβεια.

Τρεις νίκες μέσα σε μία εβδομάδα, μηδέν παθητικό, ένας τερματοφύλακας που εμπνέει σιγουριά, ένας Τσικίνιο που ανεβάζει στροφές και ένας προπονητής που δεν φοβάται να παρέμβει. Αυτά είναι τα στοιχεία πάνω στα οποία μπορεί να χτίσει ο Ολυμπιακός. Και αν καταφέρει να συνδυάσει την αποτελεσματικότητα με μεγαλύτερη διάρκεια στο καλό του παιχνίδι, τότε θα έχει κάθε λόγο να κοιτάζει τη συνέχεια με ακόμη μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση.

Κι αν θέλετε να το πάμε ένα βήμα παραπέρα, μόνο ο Ολυμπιακός θα μπορούσε να κάνει το «τρία στα τρία» σε μία τόσο απαιτητική εβδομάδα με ντέρμπι, αγώνα στη Μασσαλία και ματς στο πάντοτε δύσκολο Αγρίνιο, ευρισκόμενοι οι παίκτες του σε μία διαδικασία να μάθουν τα... ήθη κι έθιμα του νέου τους προπονητή. Καμία άλλη ομάδα στην Ελλάδα δεν θα τα κατάφερνε! Είμαστε κατηγορηματικοί σε αυτό.