Παράδοση με τον ΟΦΗ να ακυρώνονται γκολ της ΑΕΚ με περίεργα αφηγήματα

• Το ίδιο σενάριο, με άλλους πρωταγωνιστές
• Με δύο μέτρα και δύο σταθμά

Ας ξεκινήσω από κάτι απλό: δεν είναι δυνατόν να βλέπουμε ξανά και ξανά το ίδιο έργο και να μας ζητούν να το θεωρούμε σύμπτωση.

Πέρυσι στην Κρήτη, για το πρωτάθλημα, η Ένωση πήρε τελικά τη νίκη με τέρμα του Ορμπελίν Πινέδα στο 74'. Πριν από αυτό όμως είχε ακυρωθεί μια γκολάρα του Ζοάο Μάριο για ένα ανύπαρκτο επιθετικό φάουλ, που ο VAR ποτέ δεν επιβεβαίωσε.

Το αφήγημα τότε ήταν ότι ο διαιτητής είχε σφυρίξει πριν από την εκτέλεση του Πορτογάλου. Από κανένα ριπλέι όμως δεν ήταν εφικτό να υποκινηθεί έστω υποψία για φάουλ. Στην πράξη, ο VAR Τζήλος ακυρώθηκε, κι ας μην μπορεί κανείς να πει με σιγουριά ότι αυτή ήταν μια αληθινή δικαιολογία

Το ίδιο σενάριο, με άλλους πρωταγωνιστές

Χθες, στη Νέα Φιλαδέλφεια απέναντι στον ΟΦΗ, ο ρέφερι Κόκκινος στέρησε το γκολ από τον Κουτέσα με πανομοιότυπο τρόπο. Και πάλι υποτίθεται ότι σφύριξε πριν φτάσει ο Ελβετός στην εκτέλεση, και αυτό το υποθέτουμε όλοι σήμερα, με ένα «τάχα μου;» να μένει στον αέρα.

Ας δούμε τα κοινά. Και στις δύο περιπτώσεις το σκορ ήταν 0-0. Και στις δύο η ΑΕΚ στερήθηκε το δικαίωμα να προηγηθεί, με ό,τι αυτό θα μπορούσε να συνεπάγεται στη συνέχεια ενός παιχνιδιού. Σύμπτωση; Ας πούμε ότι είναι. Δύο φορές σε δύο χρόνια, όμως, απέναντι στον ίδιο αντίπαλο, πάντα στο 0-0, πάντα με το σφύριγμα που δεν άκουσε κανείς.

Γιατί αυτό είναι το κρίσιμο σημείο. Στον αγωνιστικό χώρο κανείς δεν πήρε χαμπάρι ότι ο ρέφερι είχε σφυρίξει νωρίτερα. Ούτε οι παίκτες του ΟΦΗ, αλλιώς κάποιος θα διαμαρτυρόταν, βρε αδερφέ. Όταν ούτε οι ίδιοι οι αντίπαλοι δεν έχουν καταλάβει ότι σταμάτησε το παιχνίδι, το σφύριγμα μοιάζει περισσότερο με εκ των υστέρων εφεύρεση. Μια εφεύρεση που εξυπηρετεί να βγει άβρεχτος ο VAR, ή να μην μπει καν στη φάση.

Με δύο μέτρα και δύο σταθμά

Το χειρότερο είναι η ασυμμετρία. Η ΑΕΚ δεν σήκωσε τους τόνους για το τέρμα με το οποίο ο ΟΦΗ προηγήθηκε 2-1 στον τελικό του Σούπερ Καπ, όταν ο Σιέλης επηρέαζε ξεκάθαρα τη φάση από θέση οφσάιντ, στην κεφαλιά του Κωστούλα. Επηρέασε τον Μπαλαμώτη και την αντίδρασή του. Εκεί δεν υπήρχε καμία ασάφεια και κανένα «ίσως σφύριξε νωρίτερα». Υπήρχε μια κατά το δοκούν ερμηνεία, κόντρα στον κανονισμό, που άφησε τον κόσμο και τον σύλλογο να καταπιούν το γκολ χωρίς να ανοίξουν ρουθούνι.

Δηλαδή, όταν η ΑΕΚ ζημιώνεται με σαφή τρόπο, σιωπά. Όταν ζημιώνεται με θολό τρόπο, μας ζητούν να δεχτούμε ότι όλα έγιναν σωστά, με μια εξήγηση που δεν μπορεί να ελεγχθεί. Και όλα αυτά, προσέξτε, η ΑΕΚ τα βιώνει απέναντι στον ΟΦΗ. Στον ΟΦΗ...

Δεν ζητάει χάρες, παρά μόνο ένα ένα πράγμα: όταν ακυρώνεται γκολ, να υπάρχει εξήγηση που στέκει, με εικόνα και ήχο, όχι υποθέσεις και αφηγήματα. Αν ο διαιτητής σφύριξε νωρίτερα, ας το τεκμηριώσουν. Αν δεν μπορούν να το κάνουν, τότε το ερώτημα δεν είναι μόνο γιατί ακυρώθηκε το γκολ, αλλά γιατί κάθε φορά που η ΑΕΚ ζητά απαντήσεις βρίσκει μπροστά της μια εξήγηση που δεν αντέχει στο ριπλέι.

Μία φορά είναι λάθος. Δύο φορές είναι σύμπτωση. Στην τρίτη, κάτι βρωμάει...