Χρήστο Κόντη, τι κάνεις;

Ο Χρήστος Κόντης δεν είναι «νέος» προπονητής. Ούτε «φέρελπις». Είναι χρόνια στο κουρμπέτι. Και από ευρωπαϊκά ματς έχει πείρα, τόσο ως παίκτης, όσο και ως κόουτς. Η θητεία του επί πολλά χρόνια δίπλα στον Ιβάν τον βοήθησε, αλλά περισσότερο βοήθησε ο ίδιος τον εαυτό του. Ο Χρήστος Κόντης δεν πήρε τη σούπερ βοήθεια στην πρόσφατη μεταγραφική περίοδο. Ο ΟΦΗ δεν έχει το βάθος στο ρόστερ του για να ανταποκριθεί σε τρεις διοργανώσεις. Ειδικά στη μεσαία γραμμή του χρειαζόταν πολύ μεγαλύτερη ενίσχυση. Και πάλι καλά που δεν έδωσε στον Ολυμπιακό Νους και Αποστολάκη διότι θα είχε ακόμα μεγαλύτερο πρόβλημα επιλογών και λύσεων για να μην πούμε περισσότερα προβλήματα... γενικώς.

Ο Χρήστος Κόντης με το θαυμάσιο τιμ συνεργατών του σε όλα τα πεδία ενός ποδοσφαιρικού οργανισμού ήξερε πώς να το «πάει» το σημερινό ματς με τη Χοφενχάιμ. Υπομονή, συγκέντρωση, πίστη, βοήθεια από την κερκίδα, τήρηση του πλάνου, αναζήτηση των «στιγμών». Για να πετύχει το πλάνο, χρειάζεται να κάνουν οι παίκτες τη δουλειά. Οπως είπε χθες και ο Νίστρουπ «εγώ δεν μπορώ να διδάξω στον Ουναϊ να στέλνει την μπάλα στο 'γάμμα'». Μια έξοχη αντεπίθεση, 1-0 από τη θαυμάσια ιδέα του Χριστογεώργου, την εκπληκτική ενέργεια και τελική ασίστ του παικταρά Κόντρο, εύκολο γκολ του Αϊτόρ που δεν ξέχασε το ποδόσφαιρο. Δεύτερη καταπληκτική αντεπίθεση χάρη στην ανεξίτηλη ποδοσφαιρική ευφυϊα του Ανδρέα Μπουχαλάκη, έξοχη σέντρα του Αθανασίου, το χάνει το 2-0 με το πλασέ του ο Ταξιάρχης Φούντας. Στατική φάση στο 84', 2-0 ο Κανελλόπουλος από κόρνερ του Μπόρχαν Γκονθάλεθ: αμφότεροι είχαν μπει ως αλλαγές. Και μετά το 85' ευκαιρίες σε κόντρα επιθέσεις και για τρίτο γκολ!

Και οι Γερμανοί; Τρεις σημαντικές ευκαιρίες σε όλο το ματς. Φλύαρη υπεροχή, έφταναν εύκολα στη μεγάλη περιοχή, πίεζαν σωστά «ψηλά». Κακές τελικές αποφάσεις, ανωριμότητα από πολλούς παίκτες, προβλήματα στο αμυντικό transition και στις στατικές φάσεις, δυσκολία στη διαχείριση της πίεσης του 1-0 από το 30' μέχρι και τη λήξη του α' ημιχρόνου. Σαν να μην το περίμεναν, σαν να μην ήταν καθόλου προετοιμασμένοι, σαν να ένιωθαν πολύ ανώτεροι. Ηταν στα χαρτιά και στα... λεφτά. Αλλά η Χοφενχάιμ δεν ήταν το πρώτο θύμα των... πλουσίων από τον ΟΦΗ. Η ΑΕΚ στον προημιτελικό του Κυπέλλου, ο ΠΑΟΚ στον τελικό, η ΑΕΚ ξανά στο Super Cup, ο Ολυμπιακός πριν από δέκα μέρες, οι Γερμανοί σήμερα. Πίστη, υπομονή, εξυπνάδα, ναι ασφαλώς και τύχη σε ορισμένες φάσεις. Αλλά... πόση τύχη πια; Σε πόσα ματς; Την τύχη την φτιάχνεις μόνος σου και ο ΟΦΗ μ' αυτό το «κλειστό» γκρουπ παικτών, δεν είναι μόνο η πιο «ελληνική» από τις... ελληνικές ομάδες, αλλά αναδεικνύεται και σ' εκείνη η οποία χαρίζει εφέτος ανέλπιστους βαθμούς στη μάχη της Ελλάδας για τη 10η θέση στο UEFA Ranking.

Ο ΟΦΗ μπορεί να προκριθεί αν πάρει επιπλέον επτά βαθμούς σε επτά ματς. Μπορεί και να αποκλειστεί, ποιος ξέρει; Το σίγουρο είναι ότι ο Μιχάλης Μπούσης πρέπει από τώρα να ανανεώσει για 2-3 χρόνια το συμβόλαιο του Κόντη και των συνεργατών του και τον Ιανουάριο να βοηθήσει την ομάδα να μεγαλώσει ακόμα περισσότερο, διότι... στη βράση κολλάει το σίδερο και ο ΟΦΗ είναι από τις ομάδες με τα πιο χαμηλά μπάτζετ στο Europa League. Αυτός ο ΟΦΗ τα τελευταία τρία χρόνια δημιουργεί νέες γενιές οπαδών, το Παγκρήτιο είναι ελκυστικό για όλo το νησό, η ευκαιρία είναι τεράστια και η ομάδα χρειάζεται την κατάλληλη υποστήριξη από τον άνθρωπο που έβγαλε την κρητική ομάδα από την αφάνεια και τη μιζέρια. Σε κάθε περίπτωση υπάρχουν πλέον όλες οι προϋποθέσεις αυτός ο ΟΦΗ να μείνει στην ιστορία για πολλά χρόνια. Ως η ομάδα η οποία στην περίοδο του μεγαλύτερου μεταγραφικού τζίρου στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου κάνει τη διαφορά με Ελληνες παίκτες, Ελληνα προπονητή και ορισμένους καλούς ξένους. Οπως παλιά...