Είσαι ένα τρένο που δεν σταματάει, Παναθηναϊκέ!

''Είσαι ένα τρένο που δεν σταματάει, και σε κάθε του στροφή μια ψυχή πατάει. Είσαι ένα τρένο με ταχύτητες τρελές, μα δεν κατεβαίνω ό,τι και να λες'' τραγουδούσε ο ένας, ο μοναδικός, ο αείμνηστος, ο αξεπέραστος από κάθε άποψη Γιώργος Μαζωνάκης πίσω στα τέλη των 90's σε μουσική του Αλέκου Χρυσοβέργη και στίχους του Σπύρου Γιατρά. Με ένα τέτοιο τρένο μοιάζει και ο Παναθηναϊκός, ο οποίος έπιασε... ταχύτητες τρελές στο ΟΑΚΑ κόντρα στον Παναιτωλικό, ''πάτησε'' την ομάδα του Γιάννη Αναστασίου, έπαιξε μπαλάρα, έβαλε γκολάρες, έκανε το 4/4 και δεν σταματά πουθενά, όντας μόνος πρώτος στη κορυφή του βαθμολογικού πίνακα.

Το Τριφύλλι από την στιγμή που κατάφερε να επιζήσει από το Survivor των καλοκαιρινών προκριματικών στο Conference League, απελευθερώθηκε, αποσυμπιέστηκε, κέρδισε πολύτιμο χρόνο και αδιανόητα σημαντική ηρεμία, πρόσθεσε κι άλλα κομμάτια στο παζλ, έφερε σε καλύτερη κατάσταση αυτά που ήδη είχε και πηγαίνει με κεκτημένη ταχύτητα!

Το σύνολο του Τζέικομπ Νίστρουπ, του κυρίου που δεν... ξέρει τι κάνει, είχε διαστήματα όπου έκρυψε την μπάλα, κατέθεσε ξανά συγκεκριμένη αγωνιστική ταυτότητα, έπνιξε τον αντίπαλο, είχε συνεργασίες, συγκεκριμένα μοτίβα, πέτυχε γκολ δουλεμένα στη προπόνηση και συνεχίζει να σκορπά αισιοδοξία, ελπίδα, μα πάνω από όλα να ψήνει τον κόσμο του συλλόγου πως εδώ χτίζεται κάτι πάρα πολύ καλό, το οποίο φυσικά και προφανώς θα χρειαστεί διάρκεια και περισσότερη βελτίωση σε κάθε κομμάτι του παιχνιδιού για να φτάσει το κλαμπ στη γη της επαγγελίας.

Η νίκη ήταν υπόθεση ενός ημιχρόνου για τον Παναθηναϊκό. Από την στιγμή που έλυσε τον γόρδιο δεσμό της άμυνας του Παναιτωλικού όλα έγιναν πιο απλά κι εύκολα. Το γρήγορο γκολ πάντα σε αυτά τα ματς είναι πολυτέλεια. Με στόχευση να φορτώσει την αριστερή πλευρά κι έχοντας τον Αντίνο ξανά σε τρομερή κατάσταση, το 1-0 ήρθε στο 14'. Από ποιον άλλον; Από τον άνθρωπο-ουσία, από τον τύπο που πάντα εκεί να κάνει την διαφορά και να δώσει την λύση. Βιθέντε Ταμπόρδα.

Ο Αργεντινός που με τον τρόπο που παίζει είναι πολύ δύσκολο να αντιμετωπιστεί έχοντας απόλυτη ελευθερία, πάτησε περιοχή από την πίσω ζώνη και με κεφαλιά έστειλε την μπάλα στο πλεκτό μέσα σε αποθέωση. Ένα γκολ δουλεμένο στη προπόνηση με βάση το high press έφερε το 2-0. Ο Λούζα έκοψε, ο Καλάμπρια μοίρασε και ο Ουναϊ το... έσκασε! Απίθανο τελείωμα από τον Μαροκινό καλλιτέχνη του ποδοσφαίρου. Από το 39' κι έπειτα, οι Αθηναίοι είχαν μεγάλες στιγμές με Λούζα και Ντέσερς για να πετύχουν και τρίτο γκολ, πηγαίνοντας στα αποδυτήρια με σκορ ασφαλείας και κυριαρχική, εντυπωσιακή εικόνα στο μεγαλύτερο διάστημα του ημιχρόνου.

Στο δεύτερο σαρανταπεντάλεπτο, ο Παναθηναϊκός μπήκε με σωστή νοοτροπία για να τελειώσει το παιχνίδι και άφησε το πόδι από το γκάζι στο 65', έχοντας πέντε ευκαιρίες για το 3-0, με μεγαλύτερη εκείνη του Τεττέη στο 69' έπειτα από ένα από τα γνωστά του σλάλομ με την μπάλα.

Το πόδι στο γκάζι επέστρεψε από το 75' και μετά, οι αλλαγές μπήκαν με όρεξη και διάθεση και το Τριφύλλι έχανε την μία ευκαιρία πίσω από την άλλη. Πελίστρι, Κάνγουα, Λιβάι και Τεττέη δεν κατάφεραν να νικήσουν τον Κουτσερένκο για να προσφέρουν περισσότερα γκολ στον κόσμο που δεν σταμάτησε να δίνει το δικό του πάρτι στη κερκίδα.

Ένα κομμάτι δικαιοσύνης αποδόθηκε στο φινάλε χάρη στο πέναλτι που κέρδισε και εκτέλεσε εύστοχα ο Καλάμπρια!

Το 3-0 αντί για 5 ή 6-0 δεν είναι λόγος για... γκρίνια αλλά μία υπενθύμιση για όσα μπορεί να κάνει καλύτερα αυτή η ομάδα στη συνέχεια, ώστε να μοιράζει πεντάρες και πάνω από όλα να τελειώνει τα παιχνίδια πιο νωρίς, καθώς μία φάση, ένα λάθος όπως με την Κηφισιά, μπορεί να σε φέρει σε δύσκολη θέση από το πουθενά.

Σε ατομικό επίπεδο:

Εξαιρετική η αμυντική πεντάδα. Σταθερότατος Πένια, σούπερ οι Ολλανδοί, πολύ καλό ματς από τον Καλάμπρια(κερδισμένο πέναλτι και γκολ) και τον Κυριακόπουλο. Ο Λούζα στο πρώτο του ματς βασικός ήταν καλός, είχε αγαστή συνεργασία με τον Καμαρά που πλέον δεν αποτελεί είδηση η άρτια εικόνα του στον άξονα.

Ο Ταμπόρδα άνοιξε ξανά τον δρόμο προς την νίκη, ο Ουναϊ προσέφερε στιγμές καλλιτεχνικού προγράμματος και άνοιξε λογαριασμό στη δεύτερή του παρουσία στα πράσινα. Ο Ντέσερς ήταν ''μέσα'' στις φάσεις αλλά δεν κατάφερε να σκοράρει, εξαιρετική νοοτροπία από όλες τις αλλαγές του δευτέρου μέρους. Τεττέη, Τσάπρας, Πελίστρι και Κάνγκουα κράτησαν τις ταχύτητες σε υψηλά επίπεδο.

Mvp ήταν ο Σαντίνο Αντίνο με ματσάρα, υπέροχη ενέργεια στο πάρε-βάλε για τον φίλο και συμπαίκτη του Ταμπόρδα. Ήταν δεδομένο πως θα είναι άλλος παίκτης φέτος σε μία κανονική ομάδα...

Υ.Γ1: Σκάνδαλο. Ντροπή. Αίσχος. Πάλι πήρε πέναλτι ο Παναθηναϊκός; Τι σημασία έχει αν το ματς είχε κριθεί, τι σημασία είχε αν ήταν πεντακάθαρη κι αυτή η φάση. Σημασία έχει να μειωθεί αυτό που χτίζει το Τριφύλλι, μόνο που η αλήθεια και το ποδόσφαιρο φωτίζουν τα σκοτάδια που κάποιοι θέλουν να δημιουργήσουν...