Ο Άρης πήγε κόντρα στην ποδοσφαιρική λογική

Όταν αποφασίζεις να αντιμετωπίσεις τη Νάπολι (ομάδα χρηματιστηριακής αξίας 440+ εκατομμυρίων ευρώ) με υπηρεσιακή αμυντική γραμμή, είναι σα να βουτάς στα βαθιά νερά της Μεσογείου δίχως σωσίβιο. Τέτοιου είδους επιλογές είναι από τολμηρές έως εξαιρετικά επικίνδυνες. Γι’ αυτόν τον λόγο, τίποτε απ’ όσα έλαβαν χώρα χθες στην Ιταλία δεν ξέφυγε από τη σφαίρα του αναμενόμενου. Η βαριά ήττα και η σκληρή αποτύπωση της πραγματικότητας.

Είναι αλήθεια ότι ο Άρης παρουσίασε δύο αγωνιστικά πρόσωπα. Όπως εξάλλου δεν αμφισβητείται ότι άντεξε όσο βαστούσαν τα πόδια του ενός κανονικού κεντρικού αμυντικού και πως έχασε τα αυγά και τα πασχάλια όταν η Νάπολι φρέσκαρε την 11αδα της και άσκησε ασφυκτική πίεση. Το πρόβλημα για τον Άρη δεν είναι μόνο τα έξι γκολ αλλά οι συνθήκες υπό τις οποίες πορεύτηκε σε όλο το διάστημα της προετοιμασίας.

Γιατί, όταν η μεταγραφική πολιτική δεν συμβαδίζει με την ποδοσφαιρική λογική, βραδιές σαν τη χθεσινή στην Ιταλία είναι τουλάχιστον προβλεπόμενες. Γιατί η απόφαση περί ολοκληρωτικών αλλαγών στην αμυντική γραμμή είχε κλειδώσει από τα μέσα της περασμένης αγωνιστικής περιόδου αλλά χθες, 12 του Αυγούστου, στο τελευταίο τεστ πριν την έναρξη της χρονιάς και απέναντι σε ομάδα παγκόσμιας κλάσης, ουδείς καινούργιος ήταν στο χορτάρι του κέντρου προετοιμασίας της Νάπολι.

Θεωρητικά, ο Φαμπιάνο συνεχίζει να τελεί υπό καθεστώς διαχείρισης αλλά χθες έβγαλε 90λεπτο και από τα μισά του αγώνα ξέμεινε από ανάσες και δυνάμεις. Ο δεύτερος «κανονικός» μπακ, ο Φαντιγκά, πέρασε εφιαλτική νύχτα μη έχοντας και τις βοήθειες που περίμενε. Πελάγωσε. Να ζητήσει κανείς ευθύνες από τον Φρέντρικ Γένσεν ο οποίος βαφτίστηκε στόπερ ή τον Κέρκεζ που δεν είναι αριστερός μπακ; Ασφαλώς όχι. Ο Άρης παρατάχθηκε με υπηρεσιακή αμυντική τετράδα απέναντι σε μια φύσει επιθετική ομάδα με απροσδιόριστο ατομικό ταλέντο και ικανότητα στην ανάπτυξη συνεργασιών. Στον δε άξονα, ο Ούρος Ράτσιτς ήταν απελπιστικά μόνος. Θα είχε υποστήριξη αν ο Γένσεν έπαιζε στην κανονική θέση του αλλά ο Φινλανδός έπρεπε να διαδραματίσει ρόλο κεντρικού αμυντικού!

Ο Άρης του πρώτου ημιχρόνου ήταν προσεκτικός, ικανός στη διαχείριση του αγώνα και ελαχίστως δημιουργικός. Στο δεύτερο ημίχρονο, όταν η Νάπολι ανέβασε τις γραμμές και άσκησε πίεση, χάθηκε κάθε συγκέντρωση, ισορροπία και δεύτερη μπάλα. Η πνευματική και σωματική κόπωση οδήγησαν σε παιδαριώδη λάθη αλλά επαναλαμβάνω, αλλού είναι το ζητούμενο.

Στις 12 Αυγούστου, ο Άρης διαθέτει μόλις έναν κανονικό κεντρικό αμυντικό – για τον οποίον μάλιστα υπήρξαν επιφυλάξεις για το αν θα πρέπει να ξεκινά βασικός την ερχόμενη σεζόν – κι έναν ακόμη αυθεντικό δεξιό οπισθοφύλακα (σ. σ. Φαντιγκά). Δεν δικαιολογείται αυτή η κωλυσιεργία. Αντιληπτή και σεβαστή η απόπειρα προσέγγισης παικτών εγνωσμένης αξίας για τη θωράκιση της αμυντικής γραμμής αλλά εδώ και τουλάχιστον έναν μήνα, ο Άρης παίρνει φόρα και χτυπάει το κεφάλι του στον τοίχο. Αυτή η καθυστέρηση δεν συμβαδίζει με τη στοιχειώδη ποδοσφαιρική λογική η οποία υπαγορεύει τον σχηματισμό κανονικής αμυντικής γραμμής και όχι αλχημείες στα μέσα του Αυγούστου.

Έτσι όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα, δεν θα μου κάνει εντύπωση αν εντός των επόμενων δύο-τριών ημερών, ο Άρης προχωρήσει στην απόκτηση τριών παικτών στην άμυνα αλλά α) πότε θα έρθουν οι ποδοσφαιριστές οι οποίοι θα έπρεπε να είχαν ενσωματωθεί στην ομάδα εδώ και τουλάχιστον έναν μήνα, β) ποιο θα είναι το επίπεδο ετοιμότητάς τους (;) και γ) πόσο καιρό θα χρειαστούν για την πλήρη ενσωμάτωσή τους στην ομάδα;

Σήμερα (13/8) αναμένεται στη Θεσσαλονίκη ο Ζερεμί Πετρίς με την ελπίδα ότι τα εργομετρικά του Γάλλου θα δείξουν ικανοποιητικό επίπεδο ετοιμότητας από πλευράς φυσικής κατάστασης. Ο Μιχάλης Γρηγορίου υποστήριξε ότι ο Γάλλος προστίθεται με σκοπό την ενίσχυση της δεξιάς πλευράς κι αυτό δεν σημαίνει ότι ο Νοά Φαντιγκά θα αλλάξει πλευρά. Πράγματι αυτό δεν θα χρειαστεί να γίνει αν εντός των επόμενων ωρών προσέλθει και αριστερός full back. Σε διαφορετική περίπτωση, ο Φαντιγκά θα κάνει ό,τι έπραξε και πέρυσι.