Παναθηναϊκός: Ο άνεμος της αλλαγής

Η μπάλα θα πρέπει να παραμείνει κάτω. Με τον ίδιο τρόπο ακριβώς που ο Αντριάνο Γιάγκουσιτς την κράτησε στο έδαφος, βρήκε την σωστή απόφαση στον Τσάπρα μέσα στην πίεση του Άγιαξ κι εκείνος έστειλε τον Τεττέη απέναντι σε ένα μοναδικό τετ α τετ που έφερε το 1-0, εκμεταλλευόμενος πως η τελευταία γραμμή άμυνας του Άγιαξ ήταν στη σέντρα. Η μπάλα θα πρέπει να παραμείνει κάτω. Με τον ίδιο τρόπο ακριβώς που η αγαπημένη αλλαγή πλευρών του Νίστρουπ κι ένα γρήγορο passing game έφερε το τρίτο γκολ χάρη στην σέντρα της αποκάλυψης της προετοιμασίας, του Τάκη Μπινιάρη και την κεφαλιά του εκτελεστή, Ταμπόρδα. Η μπάλα θα πρέπει να παραμείνει κάτω. Όπως ακριβώς στη συνεργασία του Ίνγκασον με τον Γιάγκουσιτς μέσα στη πολυκοσμία, δείγμα της πίστης στο σχέδιο και της αυτοπεποίθησης με την μπάλα στα πόδια. Είχαμε πει από τις πρώτες κιόλας ημέρες της προετοιμασίας, πως ο Παναθηναϊκός του κόουτς Τζέικομπ Νίστρουπ την μπάλα θα την ''αγαπά'', θα την θέλει, θα θεωρεί τα υψηλά ποσοστά κατοχής αναπόσπαστο κομμάτι της επιθυμητής κυριαρχίας στον αγωνιστικό χώρο.

Η εποχή, λοιπόν, αν θέλουμε να είμαστε ποδοσφαιρικά σοβαροί προστάζει πως η μπάλα πρέπει να είναι κάτω. Η αποθέωση δεν ταιριάζει στα καλοκαιρινά φιλικά, είναι επικίνδυνη, μπορεί να οδηγήσει σε λάθος συμπεράσματα και να μεγαλώσει το κενό ανάμεσα στη πραγματικότητα και την επιθυμία. Aυτό είναι το ένα άκρο και το άλλο άκρο είναι το να μην πεις, να μην γράψεις, να μην βρεις το νόημα να καταγράψεις δύο καλά λόγια, με μέτρο για αυτό που έδειξε ο Παναθηναϊκός στο φιλικό κόντρα στον Αίαντα. Στο Έρμελο τούτο που έγινε ήταν το φύσημα ενός ανέμου. Του ανέμου της αλλαγής. Αλλαγή στο game model, στις βασικές αρχές, στην ξεκάθαρη αγωνιστική ταυτότητα που έχει η φετινή έκδοση του Τριφυλλιού. Η πρώτη γεύση ήρθε κόντρα στη Χέλμοντ, η επιβεβαίωση απέναντι σε έναν πολύ πιο ποιοτικό αντίπαλο.

Ο Παναθηναϊκός στο μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα, για τα δεδομένα της εποχής, είχε πολύ καλή εικόνα. Στον τρόπο που έσπαγε το high press, στον τρόπο που με υπομονή, εναλλαγές θέσεων και συνδυασμούς έψαχνε απειλή στο επιθετικό τρίτο, στις πιέσεις που άσκησε και έκλεβε μπάλες, κυριαρχώντας στον αγωνιστικό χώρο με εξαίρεση το 35'-45' και το 80'-90'. Πέτυχε τρία γκολ, έφτιαξε ευκαιρίες, απειλήθηκε ελάχιστα, γέννησε πρωταγωνιστές σε κάθε γραμμή. Για μία ομάδα που ο προπονητής δεν την έχει στα χέρια του παραπάνω από τέσσερις εβδομάδες, το δείγμα ήταν σούπερ ενθαρρυντικό. Πόσω μάλλον όταν μιλάμε για ένα σύνολο που πέρσι είχε μία αποκρουστική εικόνα. Ένα φύσημα του ανέμου, λοιπόν, ήταν αυτό χθες στο Έρμελο και τα υπόλοιπα θα τα δούμε στον μοναδικό καθρέφτη. Πάνω στο χορτάρι.

Εξάλλου, αυτό που έχει την μεγαλύτερη αξία, την αληθινή σημασία, είναι η διάρκεια. Αν ο Παναθηναϊκός συνεχίζει να δείχνει αυτή την εικόνα, να αυξάνει τα καλά του διαστήματα και να κυριαρχεί στον αγωνιστικό χώρο, θα μπει στη χρονιά πολύ δυνατά και απολύτως έτοιμος.

Αυτά που έχει δείξει, πάντως, είναι σε καλό δρόμο. Πάνω από όλα έχει μια ΞΕΚΑΘΑΡΗ αγωνιστική ταυτότητα από νωρίς. Τα υπόλοιπα θα τα δείξει ο χρόνος.

Σε ατομικό επίπεδο ακόμη μία πολύ καλή παρουσία του Τσέριν, θετικότατος ο Τσιριβέγια, άπιαστος και σκόρερ ο Τεττέη(Ανδρέα μου σόρρι αλλά στο τετ α τετ εκεί μάλλον θα έπρεπε να πατήσεις το ''Χ'') που οι οπαδοί του Άγιαξ ρωτούσαν αν μπορεί να τον αποκτήσει η ομάδα τους. Ο Γιάγκουσιτς έδειξε κομμάτι της μεγάλης του ατομικής ποιότητας, σούπερ η ασίστ και ο συνδυασμός στο δεύτερο γκολ και ο Μπινιάρης συνεχίζει να εντυπωσιάζει παίζοντας εκτός θέσης.

Θετικό το ντεμπούτο του Ραστόντερ, για τον Ταμπόρδα δεν χρειάζεται να πούμε πολλά. Η εκτελεστική του δεινότητα θα τον έχει και φέτος σε ρόλο πρωταγωνιστή, σε όποια θέση κι αν τον επιλέγει ο προπονητής...