Άρης: Είναι τα Playoff κριτήριο αποφάσεων;

Αντικειμενικά, αυτή δεν υφίσταται. Η συγκεκριμένη αγωνιστική διαδικασία διεξάγεται προς όφελος «γεμίσματος» του τηλεοπτικού χρόνου καθώς επίσης και γιατί η διοργανώτρια αρχή «συνελήφθη» (ξανά) απροετοίμαστη, μη ανταποκρινόμενη στον στοιχειώδη κανόνα του διοικείν, λόγω αδυναμίας στο προβλέπειν. Υπό αυτές τις συνθήκες, η δουλειά του Μιχάλη Γρηγορίου και κάθε ομολόγου του γίνεται δυσκολότερη καθότι είναι υποχρεωμένος να κρατήσει προσγειωμένο το ταξιδιάρικο μυαλό των ποδοσφαιριστών. Ειδικά αυτών που έχουν αντιληφθεί ότι μετρούν ημέρες σ’ έναν αθλητικό οργανισμό.

Βάσει αυτών των προϋποθέσεων, η εικόνα του Άρη στην Κρήτη ήταν αρκετά καλή. Τακτικά, ήλεγξε τον ρυθμό του αγώνα για 70-75 αγωνιστικά λεπτά. Δημιουργικά, βάσει των ευκαιριών του, θα έπρεπε να είχε περισσότερα από τα δύο γκολ των Ντουντού και Γιαννιώτα. Η συνολική εικόνα του έδειξε μια ομάδα με αρχές, σοβαρότητα και ξεκάθαρους ρόλους στο γήπεδο. Από τον εγκεφαλικό και MVP Ούρος Ράτσιτς του οποίου η δουλειά φαίνεται όταν υποστηρίζεται και από τους συμπαίκτες του έως και τον Μάρτιν Φρίντεκ ο οποίος μάλλον θα πρέπει να στείλει το dvd του αγώνα στον Μανόλο Χιμένεθ ζητώντας του εξηγήσεις για τον εκκωφαντικό παραγκωνισμό του επί ημερών του Ισπανού τεχνικού.

Το ίδιο μπορεί να ισχυριστεί κανείς και για τον Βραζιλιάνο Ντουντού. Το ποσοστό του 40% - έχει σκοράρει στα τέσσερα από τα δέκα παιχνίδια στα οποία ήταν στο αρχικό σχήμα – είναι ουδόλως ευκαταφρόνητο, ανεξαρτήτων των σκαμπανεβασμάτων που έχει στην απόδοσή του. Ομοίως, τέλος, και ο Γιάννης Γιαννιώτας του οποίου η δικαίωση ήρθε με το εκπληκτικό γκολ που πέτυχε και είχε μεγάλη ανάγκη.

Μπορεί όμως αυτή η διαδικασία (των Playoff) να συμπεριληφθεί στα κριτήρια των αποφάσεων που θα ληφθούν ενόψει της ερχόμενης αγωνιστικής περιόδου; Ακόμη και στο σενάριο διατήρησης του υπάρχοντος ιδιοκτησιακού καθεστώς προέχουν άλλου είδους αποφάσεις. Φέτος ο Άρης προχώρησε στη δημιουργία ακριβής ομάδας από την οποία εισέπραξε τα λιγότερα δυνατά. Αν παραμείνει η ίδια ιδιοκτησία, θα διατηρηθεί ο προϋπολογισμός στα ίδια επίπεδα ή θα προχωρήσει σε δραστικές μειώσεις; Ποιο θα είναι το αγωνιστικό πλάνο, ο προπονητής, και ποια η μεθοδολογία στη λήψης μιας απόφασης ή μιας αγωνιστικής επιλογής;

Για παράδειγμα, η πρώτη σεζόν του Ρούμπεν Ρέγες στη θέση του τεχνικού διευθυντή σίγουρα δεν ήταν πετυχημένη – και στη σύγκριση λόγων / πράξεων – ενώ υπήρξαν αρκετές επιλογές οι οποίες έδωσαν την εντύπωση ότι απλά συναίνεσε σε κάποιες αποφάσεις. Τούτο βέβαια δεν στοιχειοθετεί δικαιολογία γιατί ήξερε το περιβάλλον εργασίας πριν αποφασίσει να γίνει μέλος αυτού. Σε αυτές δε των προπονητών, δεν είχε καμία συμμετοχή. Ακόμη όμως και οι (μετρημένες στα δάχτυλα) οι δικές του επιλογές δεν ανάγκασαν κανέναν να πετάξει τη σκούφια του στον αέρα.

Επί του παρόντος, ζητούμενο δεν είναι η αξιολόγηση της δουλειάς του Ισπανού τεχνικού διευθυντή, αλλά αν αυτή η άχαρη διαδικασία των Playoff αξίζει να μπει στα κριτήρια αξιολόγησης ενός ποδοσφαιριστή. Προφανώς θα εκτιμηθεί το επίπεδο αυτοσεβασμού, η σοβαρότητα, αλλά και το επίπεδο ευθύνης που νιώθει απέναντι στο club, αλλά από πλευράς ικανότητας, μπορεί ένας ποδοσφαιριστής να διαγράψει τη μέτρια ή κακή εικόνα μιας χρονιάς, βελτιώνοντας την απόδοσή του σε αδιάφορα παιχνίδια; Ο Μιχάλης Γρηγορίου δεν δύναται να απαντήσει γιατί πολύ απλά έχει μπει συγκεκριμένη ημερομηνία λήξης στη συνεργασία του με τον Άρη και σίγουρα δεν γνωρίζει αν θα έχει θέση στο πλάνο της επόμενης ημέρας. Εφόσον ο Ρούμπεν Ρέγες παραμείνει στη θέση του, γιατί αυτό φαίνεται στο ενδεχόμενο μη ιδιοκτησιακών αλλαγών, μάλλον είναι ο άνθρωπος που οφείλει να απαντήσει.

Προς το παρόν, μπορούμε να κρατήσουμε τη συμπεριφορά του τωρινού γκρουπ και στα τρία παιχνίδια των Playoff. Δεν έθελξε με την απόδοσή του, αλλά είχε ξεκάθαρο τακτικό πλάνο και αντίδραση εκεί που έπρεπε. Τούτο όμως δεν το κάνει και επαρκές για να πορευτεί το club…