Ο Παναθηναϊκός ήθελε τη νίκη, έπαιξε για την ισοπαλία, την πήρε και συνεχίζει...

Τούτο το ποτήρι είναι ανάλογα από ποια οπτική γωνία θες να το δεις. Στην τρίτη του φετινή επίσκεψη στη Τούμπα, ο Παναθηναϊκός απειλήθηκε λιγότερο, απείλησε όσο και τις άλλες φορές, δεν έχασε και πήρε την ισοπαλία.

Οπότε έκανε ένα αγωνιστικό βήμα μπροστά. Η άλλη οπτική γωνία λέει πως σε μία αναμέτρηση που η νίκη ήταν μονόδρομος για να μπορέσει να προκύψει ρεαλιστική συζήτηση για την τρίτη θέση, το Τριφύλλι έπαιξε ξεκάθαρα για την ισοπαλία, δεν πήρε ρίσκα, δεν επιτέθηκε, έμεινε πολύ πίσω από την μπάλα, δεν απειλήθηκε αρκετά και δεν απείλησε ουσιαστικά πέρα από την μεγάλη στιγμή του Ζαρουρί και το δεύτερο σουτ του Γεντβάι. Άτολμος. Το -8 από την τρίτη θέση παρέμεινε και τώρα έρχονται δύο ματς στη Λεωφόρο, όπου το 2/2 είναι μονόδρομος.

Ο Παναθηναϊκός στο πρώτο ημίχρονο είχε ένα ξεκάθαρο σχέδιο. Να περιμένει τον ΠΑΟΚ στο μισό γήπεδο, να αφήσει τους Μιχαηλίδη και Κεντζιόρα να φτιάξουν το παιχνίδι σε χαμηλά μέτρα, κλείνοντας τους χώρους στα μεσοδιαστήματα και στις πτέρυγες και οδηγώντας τους γηπεδούχους σε μπαλιές στην πλάτη της άμυνας που δεν είχαν αποτελέσματα.

Παίζοντας αρκετά πίσω από την μπάλα και παθητικά, το Τριφύλλι δεν απειλήθηκε καθόλου στο πρώτο μέρος. Εξαίρεση η κεφαλιά του Μπάμπα στο 8' από στατική φάση. Ανασταλτικά το σύνολο του Μπενίτεθ, παρότι αντιμετώπισε το ματς με νοοτροπία ομάδας μικρότερου βεληνεκούς από τα play offs, κράτησε μακριά τον ΠΑΟΚ. Ο Κωνσταντέλιας δεν βρήκε χώρο δράσης, μόνο ο Τάισον έφτιαξε στιγμές αλλά χωρίς αποτέλεσμα.

Δημιουργικά οι ''πράσινοι'' δεν είχαν συνεργασίες, δεν κυκλοφόρησαν την μπάλα και έψαχναν την αμεσότητα μέσα από τις γνωστές μπαλιές προς τον Τεττέη, ο οποίος δεν κατάφερε να γίνει επιδραστικός, έχοντας να αντιμετωπίσει τον Κεντζιόρα που τον έπαιζε στα όρια του φάουλ. Το πρώτο μέρος ήταν μία μικρή κακοποίηση του ποδοσφαίρου. Χωρίς στιγμές, χωρίς ποιοτικές ενέργειες, χωρίς ρυθμό. Ένταση, ξύλο ποδοσφαιρικό, μονομαχίες. Αυτό ήταν το σκηνικό.

Το παιχνίδι άλλαξε στο δεύτερο μέρος, όταν ο ΠΑΟΚ έβγαλε περισσότερη ενέργεια, καλύτερες τοποθετήσεις και επιλογές στο χαμηλό μπλοκ του Παναθηναϊκού και με την ενεργοποίηση του Κωνσταντέλια πίεσε περισσότερο τους ''πράσινους'' που δεν είχαν καλές επιλογές όταν επανακτούσαν την κατοχή και έχασαν εύκολα την μπάλα. Στο 47' ο Λαφόν κράτησε όρθιο το Τριφύλλι στο τετ α τετ με τον Γερεμέγεφ και το παιχνίδι μετά το 60' άνοιξε. Οι Αθηναίοι είχαν μια καλή στιγμή με τον Γεντβάι στο 56' και η απίθανη έμπνευση του Τσιριβέγια, τόσο σε σκέψη όσο και σε εκτέλεση, έφερε την πρώτη μεγάλη στιγμή στο ματς. Ο Ζαρουρί που ήρθε από τον πάγκο, στην πρώτη του επαφή, αμαρκάριστος, με χώρο και χρόνο να κάνει πολλά πράγματα, επέλεξε ένα πρόχειρο διαγώνιο σουτ που πέρασε αρκετά μακριά από την εστία στο 64'.

Στο 75' ήρθαν απόλυτα λογικές αλλαγές από τον Ράφα Μπενίτεθ που φρέσκαρε την ομάδα του από το κέντρο και μπροστά, με την είσοδο των Αντίνο, Σφιντέρσκι και Ρενάτο. Ο Πορτογάλος στη μεσαία γραμμή έδωσε λύσεις στο κράτημα της μπάλας, υπηρετώντας τον ρόλο του σωστά. Έκανε ένα σπουδαίο παιχνίδι στο διάστημα που αγωνίστηκε.

Χωρίς να πιεστεί αλλά και χωρίς να εκμεταλλευθεί τους χώρους που άφηνε ο ΠΑΟΚ, ο Παναθηναϊκός... τσίμπησε τον βαθμό, πήρε το αρχικό του ζητούμενο και η ζωή συνεχίζεται...