Gazzetta Awards 2025 by Novibet: Ο ΠΑΟΚ τιμήθηκε για τα 100 χρόνια ιστορίας

Αλήθεια, ποιος είναι ο Πανθεσσαλονίκειος Αθλητικός Ομιλος Κωνσταντινουπολιτών; Ποια είναι η ομάδα που το έτος που διανύουμε γιορτάζει τα 100 χρόνια ζωής και τα Gazzetta Awards 2025 by Novibet τιμούν την προσφορά του...

Τη βράβευση έκανε ο General Manager της Novibet, Νίκος Παπαδόγλου, με τους Μπάνε Πρέλεβιτς και Αντελίνο Βιεΐρίνια να παραλαμβάνουν το βραβείο.

Τον λόγο πήρε πρωτίστως ο Πρέλεβιτς, ο οποίος αφιέρωσε το βραβείο στους αδικοχαμένους οπαδούς του ΠΑΟΚ που έχασαν τη ζωής τους στο τροχαίο της Ρουμανίας: «Θέλω να αφιερώσω το βραβείο στους αδικοχαμένους οπαδούς μας, τις οικογένειες τους και στους φιλάθλους όλων των ομάδων που άφησαν την τελευταία τους πνοή ακολουθώντας την αγαπημένη τους ομάδα.

Πρέπει να έχω κάνει περισσότερες επικίνδυνες αποστολές από τον Τομ Κρουζ στον ΠΑΟΚ. Πάνω από 25 χρόνια έχω περάσει στην ομάδα, από παίκτης μέχρι πρόεδρος. Γνωρίζω το σωματείο πολύ καλά, ακόμα και σήμερα που δεν έχω ενεργό ρόλο στην ομάδα είναι μέλος της καθημερινότητάς μου. Ήταν, είναι και θα είναι μεγάλη αγάπη», τόνισε ενώ στη συνέχεια πήρε το μικρόφωνο ο Βιεϊρίνια:

«Ήθελα κι εγώ να μιλήσω για τα 100 χρόνια του ΠΑΟΚ που ήταν μια ομάδα από πρόσφυγες. Στη Θεσσαλονίκη έκαναν το σπίτι τους, έγινε ο ΠΑΟΚ της Βόρειας Ελλάδος και πλέον όλης της Ελλάδα. Να ευχαριστήσω την οικογένεια και τον Ιβάν Σαββίδη που από τη στιγμή που έχει αναλάβει την ομάδα, κάναμε το βήμα παραπέρα. ΣΤα επόμενα χρόνια θα γίνει και πιο σκληρός.

Ήθελα να τιμήσω και τα εφτά παιδιά που έχασαν τη ζωή τους ακολουθώντας την ομάδα. Θέλουμε κι εμείς από την πλευρά μας αυτή τη χρονιά να έχουμε ένα κίνητρο παραπάνω να κερδίσουμε όλους τους στόχους μας για να μπορούμε να το αφιερώσουμε σε αυτούς».

Ο Π.Α.Ο.Κ. της Πόλης, της Μικράς Ασίας, του Πόντου, των χαμένων πατρίδων.

Ένας σύλλογος της προσφυγιάς. Μια δοκιμασία από το 1926. Και όσο πληγώνεται, τόσο ατσαλώνεται. Το μαύρο του πένθους. Το άσπρο της ελπίδας.

Την άνοιξη του 1926, στη Θεσσαλονίκη, οι Κωνσταντινουπολίτες της πόλης αποφασίζει τη δημιουργία ενός συλλόγου που για τα επόμενα 100 χρόνια θα εκφράσει με τον πιο έντονο τρόπο τον ξεριζωμό και την ελπίδα για νέα αρχή.

Πριν από έναν Αιώνα μπήκε η σπίθα για τη δημιουργία κάτι πολύ μεγάλου, κάτι πολύ ωραίου στα μάτια και στη ψυχή των απανταχού φίλων της ομάδας.

Εκείνο το «ασπρόμαυρο» κίνημα το οποίο «γεννήθηκε» πριν από εκατό χρόνια, με την πάροδο των ετών άρχισε να γιγαντώνεται σ’ ολόκληρη τη Βόρεια Ελλάδα, να μεγαλώνει, να ανδρώνεται και να μετατρέπεται σε απόλυτο κυρίαρχο μέσα από εκατοντάδες κερδισμένες και χαμένες «μάχες».

Στο ποδόσφαιρο έγραψε τη δική του ιστορία με την ομαδάρα της χρυσής δεκαετίας του ’70: Κούδας, Σαράφης, Ιωσηφίδης, Αποστολίδης, Παρίδης, Τερζανίδης και τ’ άλλα παιδιά έφεραν τους πρώτους τίτλους στον σύλλογο. Ακολούθησαν μεγάλες στιγμές, σε Ελλάδα και Ευρώπη, το «Επος του Χάιμπουρι», η «Άλωση της Πόλης», πρωταθλήματα, κύπελλα, μέχρι να έρθει ο Ιβάν Σαββίδης να απογειώσει τον ΠΑΟΚ και να τον καταστήσει μια από τις υπερδυνάμεις του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Στο μπάσκετ κυρίαρχος τη δεκαετία του ’90 πανηγύρισε τίτλους εντός και εκτός συνόρων με παίκτες-θρύλους, όπως ο Μπάνε Πρέλεβιτς, ο Τζον Κόρφας, ο Νίκος Σταυρόπουλος και άλλοι, να μαγεύουν με την πορτοκαλί μπάλα στα ξύλινα παρκέ.

Ο ΠΑΟΚ δεν είναι μόνο ποδόσφαιρο και μπάσκετ. Ο Σύλλογος μπορεί να υπερηφανεύεται για τις σπουδαίες επιτυχίες και στα υπόλοιπα ομαδικά αθλήματα. Πρωταθλητής και Κυπελλούχος στο βόλεϊ, στο χάντμπολ, σε άνδρες και γυναίκες.

Όμως, ο ΠΑΟΚ δεν είναι απλά αριθμοί. Δεν είναι ένα ακόμα σήμα, μια ακόμα φανέλα, ένα ακόμα γήπεδο.

Ο ΠΑΟΚ είναι προσφυγιά. Είναι μνήμη. Είναι ένα βλέμμα απ’ τις χαμένες πατρίδες που ταξίδεψε στον χρόνο και φύτεψε ρίζες στην καρδιά της Θεσσαλονίκης.

Είναι φωνές, σημαίες, ιδρώτας και δάκρυ.

Είναι η Τούμπα με τις σειρήνες της.

Ο Κούδας με το βλέμμα της φωτιάς. Ο Σαββίδης με το όραμα. Ο λαός με τα χέρια ψηλά και τη φωνή να σπάει το φράγμα του χρόνου.

Σε λίγες αράδες και λέξεις, μαζεύεται μια ολόκληρη ζωή.

Η δική σου. Η δική μας. Η ζωή του ΠΑΟΚ.

Στιγμές που πάγωσαν στο φιλμ του χρόνου.

Χαρές, λύπες, πρόσωπα, πανό, αγκαλιές, γκολ, ήττες και νίκες — όλα τους εδώ.

Γιατί ΠΑΟΚ δεν είσαι για λίγο. Είσαι για πάντα.

Αν ρωτήσεις τι είναι τελικά ο ΠΑΟΚ στα 100 του χρόνια, δεν θα σου μιλήσω για τρόπαια.

Θα σου μιλήσω για τα επτά «αετόπουλα» που άφησαν την τελευταία τους πνοή στη Ρουμανία. Και τ’ άλλα έξι των Τεμπών. Για τον Κώστα από τη Λάρισα. Για τα παιδιά που το 1991 κάηκαν στην Εθνική οδό.

Γιατί εκεί, μέσα στα μάτια τους, υπάρχει το παρελθόν, το παρόν και –κυρίως– το μέλλον.

Κι αυτό, όσο κι αν δεν χωράει σε τίτλους, είναι η μεγαλύτερη νίκη.