Σαββίδης στο Gazzetta: «Μου έχει λείψει η Ελλάδα και ας μην έζησα εκεί τις καλύτερες στιγμές μου»

Η δεύτερή του σεζόν στη Σλόβαν Μπρατσλάβας, τον βρήκε και αυτή πρωταθλητή. Σε μία χρονιά που ο Κυριάκος Σαββίδης έζησε το απόλυτο, μιας και συμμετείχε με τον σύλλογο της Σλοβακίας στη League Phase του Champions League. Και όλα αυτά, ενώ πριν λίγα χρόνια είχε φύγει από την Ελλάδα θέλοντας να διατηρήσει ζωντανές τις ελπίδες του για να κάνει καριέρα στον σκληρό κόσμο που λέγεται «ποδόσφαιρο».

Λίγες μέρες μετά την μαθηματική εξασφάλιση του τίτλου στη Σλοβακία, ο Έλληνας χαφ μίλησε στο Gazzetta για αυτήν την επιτυχημένη του σεζόν στην Μπρατισλάβα και για την βεβαιότητα που επικρατούσε στις τάξεις της Σλόβαν για το ότι στο φινάλε αυτοί θα πανηγυρίσουν. Μάλιστα, μεταφέρει το κλίμα από το πρόσφατο ματς με την Ζίλινα στο οποίο και «κλείδωσε» η κατάκτηση του πρωταθλήματος.

Ο Σαββίδης εκφράζει την τεράστια επιθυμία του να αγωνιστεί την προσεχή σεζόν, στο πλαίσιο των Κυπέλλων Ευρώπης, κόντρα σε μία ελληνική ομάδα, ενώ δεν διστάζει να παραδεχθεί πως του λείπει η πατρίδα του. Παρ’ όλα αυτά, ακόμα και τώρα, δεν κρύβει τις δεύτερες σκέψεις που κάνει εξαιτίας των όσων βίωσε, όταν αγωνιζόταν στο ελληνικό πρωτάθλημα.

Δεύτερη σου χρονιά στη Σλόβαν, δεύτερη χρονιά πρωταθλητής. Πέρσι ήταν πρωτόγνωρο το συναίσθημα, φέτος πως θα το περιέγραφες;

Φέτος ήταν ακόμα πιο όμορφη η σεζόν, γιατί παίξαμε στο Champions League και αυτό δεν συγκρίνεται με τίποτα. Το πρωτάθλημα πέρασε σε δεύτερη μοίρα, για όλους τους παίκτες. Όταν παίζεις σε μία τέτοια διοργάνωση, σκέφτεσαι μόνο αυτά τα ματς. Χωρίς διάθεση να υποτιμήσω τις αντιπάλους μας στο πρωτάθλημα, είναι πολύ δύσκολο να μην φύγει το μυαλό. Ήταν όνειρο για πολλούς παίκτες της ομάδας, να αγωνιστούν στο Champions League. Έμπειροι παίκτες με παρουσία σε μεγάλα πρωταθλήματα, δεν είχαν ζήσει ποτέ την μαγεία του Champions League.

Ήταν, λοιπόν, ένα έξτρα κίνητρο για εσάς το να πάρετε το πρωτάθλημα για να διεκδικήσετε ξανά τις πιθανότητές σας, μέσα από τα προκριματικά, για να παίξετε και του χρόνου στο Champions League;

Δεν θέλω να πω ψέματα. Λίγο – πολύ το θεωρούμε δεδομένο στην ομάδα ότι θα πάρουμε το πρωτάθλημα, γιατί είμαστε ένα επίπεδο πάνω από τις υπόλοιπες ομάδες. Χωρίς αυτό, φυσικά, να σημαίνει ότι δεν ήμασταν συγκεντρωμένοι στους αγώνες του πρωταθλήματος. Μάλιστα, προς το τέλος της σεζόν και αφού είχαμε αποκλειστεί από το Champions League, υπήρξαν παιχνίδια στα οποία δεν ήμασταν αυτοί που έπρεπε. Στα κρίσιμα ματς, ωστόσο, φάνηκε ότι είμαστε η καλύτερη ομάδα.

Πώς διαχειρίζεσαι τους αγώνες του πρωταθλήματος όταν είναι, σχεδόν, βέβαιο πως στο φινάλε της χρονιάς θα είσαι πρωταθλητής;

Το κίνητρο είναι πως είσαι επαγγελματίας και σε κάθε ματς πρέπει να αποδεικνύεις ότι αξίζεις να βρίσκεσαι στην καλύτερη ομάδα της χώρας. Μέσα στη διάρκεια της σεζόν έγινε ροτέισον από τον προπονητή, λόγω και της Ευρώπης και αυτό βοήθησε όλους τους ποδοσφαιριστές να είναι έτοιμοι για να δείξουν ότι μπορούν να βοηθήσουν.

Το να αγωνίζεται στο Champions League συνεπάγεται και λίγο «ποδοσφαιρικό ξύλο» για ένα μεγάλο μέρος της σεζόν. Πώς το διαχειριστήκατε αυτό;

Αν γινόταν το Champions League να κρατήσει και ως τον Μάρτιο, θα ήταν ακόμα καλύτερα. Η Ευρώπη έχει άλλη αίγλη. Χρειάζεται, όμως, βαθύ ρόστερ. Είναι απαραίτητο να δίνει ο προπονητής την ευκαιρία σε 25 παίκτες. Η διαχείριση είναι πάρα πολύ σημαντική και αυτό που έκανε ο προπονητής στη διάρκεια της φετινής σεζόν, μας βοήθησε πολύ.

Πόσο δύσκολο είναι να μπεις την Τετάρτη να παίξεις εκτός έδρας με την Μπάγερν Μονάχου και το Σαββατοκύριακο κόντρα σε μία ομάδα που παλεύει για την παραμονή της στο πρωτάθλημα της Σλοβακίας;

Συνέβη αυτό και είναι πάρα πολύ δύσκολο να το διαχειριστείς. Από την μία να παίζεις σε ένα γήπεδο με 70,000 κόσμο και μετά από λίγες μέρες σε ένα άδειο γήπεδο, με αντίπαλο πολύ χαμηλότερης δυναμικότητας. Προσπαθείς να βάλεις μπροστά τον επαγγελματισμό σου και να δώσεις στο παιχνίδι την προσοχή που του αρμόζει. Δεν είναι δύσκολο μόνο για εμάς, είναι για κάθε ομάδα.

Έχεις στο μυαλό σου ότι θα υπάρχει στο επόμενο Champions League, τουλάχιστον, μία ελληνική ομάδα στη League Phase και άρα θα υπάρχουν πιθανότητες να βρεις μπροστά σου σύλλογο από τη χώρα σου;

Να παίξω με ελληνική ομάδα; To καλύτερό μου! Παρακαλάω να τύχουμε με μία ελληνική ομάδα! Το έλεγα και στα παιδιά στην ομάδα. Σε όποια διοργάνωση και αν καταφέρουμε να μπούμε, είτε στο Champions League, είτε στο Europa League, θα ήθελα πάρα πολύ να κληρωθούμε με ελληνική ομάδα. Μου έχει λείψει πολύ το ελληνικό ποδόσφαιρο και θα ήθελα, τουλάχιστον, να αντιμετωπίσω έναν σύλλογο από τη χώρα μου.

Σου έχει λείψει το ελληνικό ποδόσφαιρο;

Μου έχει λείψει η Ελλάδα και ας μην έζησα εκεί τις καλύτερες στιγμές μου. Δεν ήταν τα καλύτερα χρόνια για μένα, είχα πολύ περισσότερες αποτυχίες, παρά επιτυχίες. Αλλά μου έχει λείψει πολύ η χώρα μου, την αγαπάω πολύ. Εκφράζω αυτό το συναίσθημα και στους συμπαίκτες μου, με κάθε ευκαιρία.

Στη Σλοβακία βρήκες τον εαυτό σου. Έφτιαξες το όνομά σου και την ψυχολογία σου. Το ότι σου λείπει, όπως λες, το ελληνικό ποδόσφαιρο, είναι ένας λόγος που θα σε έκανε να σκεφθείς την επιστροφή σου στην Ελλάδα;

Όσο και αν θέλω να γυρίσω, δεν ξέρω αν θα ήταν η σωστή επιλογή. Στο ελληνικό πρωτάθλημα δεν επικρατεί το ελληνικό στοιχείο. Έτσι, δεν ξέρω αν θα ήθελα να γυρίσω και να ζήσω, όσα έζησα στο παρελθόν. Ναι μεν μου λείπει η Ελλάδα, δεν ξέρω, όμως, αν θα γυρνούσα. Τουλάχιστον σε αυτή τη φάση.

Έχει περάσει από το μυαλό σου η σκέψη ενός καλύτερου πρωταθλήματος;

Επειδή στο παρελθόν έκανα το λάθος να κοιτάζω το επόμενο βήμα, πλέον, προσπαθώ να σκέφτομαι το «σήμερα». Θέλω να σκέφτομαι ότι τώρα είμαι στη Σλοβάν και αν προκύψει κάτι, θα είναι για καλό. Είμαι, πάντως, πολύ ευχαριστημένος με όσα έχω ζήσει στη Σλόβαν. Στο μέλλον, θα ήθελα να ζήσω και κάτι διαφορετικό.

Ανέφερες προηγουμένως ότι μιλάς στους συμπαίκτες σου για τη χώρα σου. Τι, ακριβώς, τους λες;

Πάνω στη συζήτηση, αν μου πουν ότι το ελληνικό πρωτάθλημα δεν είναι καλό, τους απαντάω ότι ο Ολυμπιακός κατέκτησε το Conference League και τους ρωτάω ποια ομάδα της δικής τους χώρας έχει πετύχει κάτι ανάλογο. Ή θα τους μιλήσω για το μπάσκετ στην Ελλάδα, για τον Παναθηναϊκό και για τον Ολυμπιακό. Ή αν πάει η συζήτηση στην Εθνική ομάδα, θα τους θυμίσω ότι έχουμε κατακτήσει το Euro.

Θα ήθελα να περιγράψεις μία ιστορία που να είναι χαρακτηριστική της φετινής σας πορείας προς την κατάκτηση του πρωταθλήματος.

Θα περιγράψω το πρόσφατο ματς κόντρα στη Ζίλινα, στο οποίο με νίκη ή ισοπαλία ήμασταν και μαθηματικά πρωταθλητές, τρεις αγωνιστικές πριν το φινάλε. Το παιχνίδι αυτό είναι χαρακτηριστικό του τι ομάδα είμαστε. Μπαίνουμε στο ματς και δεν σκεφτόμαστε καν την ισοπαλία, έχουμε στο μυαλό μας μόνο τη νίκη. Στο ξεκίνημα του αγώνα, μας ακυρώνει ο διαιτητής ένα γκολ για… μισό νύχι οφσάιντ. Στη συνέχεια, όμως, βρισκόμαστε να χάνουμε με 2-0. Κοιτιόμαστε και ξέρουμε ότι δεν υπάρχει περίπτωση να πάει κάτι στραβά. Η ποιότητα που έχουμε είναι διαφορετική από τις άλλες ομάδες και μπορούμε να ανατρέψουμε οποιοδήποτε, εις βάρος μας, σκορ. Στα αποδυτήρια λέγαμε μεταξύ μας ότι «δεν έχει γίνει κάτι, θα γυρίσουμε το ματς». Και όντως, έτσι έγινε. Μπορεί να χάσουμε τη συγκέντρωσή μας, αλλά με την ποιότητα που έχουμε, κυρίως, μεσοεπιθετικά, μπορούμε να τα καταφέρουμε με οποιαδήποτε ομάδα στη χώρα.

Θα ήθελες να υπάρχει μία ομάδα που θα σας στριμώξει περισσότερο και θα διεκδικήσει να σας πάρει το πρωτάθλημα μέχρι την τελευταία αγωνιστική;

Ναι, θα το ήθελα. Συγκρίνω το πρωτάθλημά μας με το ελληνικό ή το κροατικό, γιατί έχω Κροάτη συμπαίκτη. Κάποιοι παίκτες λένε ότι δεν θα τους άρεσε, γιατί θα είχαν πίεση σε κάθε ματς. Εγώ θα το ήθελα, γιατί θα είχα μεγαλύτερο κίνητρο. Το πρωτάθλημα για εμάς, τελειώνει στο μυαλό μας, πολύ νωρίτερα. Έτσι, χάνεις λίγο από το κίνητρο που έχεις. Είναι καλό να έχεις πίεση σε όλα τα ματς, εγώ λειτουργώ καλύτερα.

Είσαι ένας Έλληνας σε μία ομάδα της Σλοβακίας. Είναι αλήθεια ότι τον σύλλογο που σε κάνει πρωταθλητή, αρχίζεις και τον υποστηρίζεις;

Εγώ δεν το αισθάνομαι μόνο για τα δύο πρωταθλήματα. Έζησα στιγμές, που δεν είχα ξαναζήσει. Το Champions League φέτος ή το Conference League στην πρώτη μου σεζόν, ήταν φανταστικές εμπειρίες. Στο Conference League, μάλιστα, καταφέραμε να προκριθούμε από τον όμιλο και να παίξουμε στα νοκ άουτ. Δένεσαι ασυναίσθητα με την ομάδα. Έχουμε και πολύ καλά αποδυτήρια, είμαστε όλοι μια παρέα. Οι οικογένειές μας έχουν γνωριστεί και βγαίνουμε έξω στον ελεύθερο μας χρόνο. Τα έχω ζήσει όλα σε μία ομάδα και σε μία πόλη, που έχει αγαπήσει και η οικογένειά μου. Δεν έχει πάει τίποτα στραβά από την πρώτη μέρα που ήρθα στη Σλόβαν Μπρατισλάβας. Και όλα αυτά παρά το γεγονός ότι όταν ήρθα, δεν είχα τόσο μεγάλες προσδοκίες, γιατί υπήρχαν πολύ μεγάλα ονόματα για τη θέση μου στο ρόστερ της ομάδας.

Τι σε βοήθησε και σε έκανε να αισθανθείς τόσο γρήγορα, τόσο καλά;

Με βοήθησε πολύ το ότι ήξερα το πρωτάθλημα. Και φυσικά το ότι ο προπονητής μου έδειξε εμπιστοσύνη. Με την πρώτη ευκαιρία με έβαλε να παίξω και από τότε δεν με έβγαλε ξανά. Χρωστάω πολλά στον προπονητή. Και φυσικά με βοήθησαν και οι συμπαίκτες μου με τον τρόπο που με υποδέχθηκαν στην ομάδα.