Το αποτέλεσμα αδικεί τον Άρη, η εικόνα όμως επιβεβαιώνει τον δρόμο του

Το 2-1 στο ΟΑΚΑ είναι ένα αποτέλεσμα που αδικεί τον Άρη και κυρίως την προσπάθεια που έκανε απέναντι στον Παναθηναϊκό. Οι «κιτρινόμαυροι» ήταν ανταγωνιστικοί, μπήκαν στο παιχνίδι για να το διεκδικήσουν και έδειξαν, ιδιαίτερα στο δεύτερο ημίχρονο, ότι δικαιούνταν κάτι περισσότερο, έστω κι αν οι λεπτομέρειες, κάποιες αποφάσεις και ορισμένες αδυναμίες κόστισαν.

Αυτό ίσως είναι και το πρώτο συμπέρασμα που αξίζει να κρατήσει κανείς από μία ήττα η οποία δεν πρέπει να βαφτιστεί «καλή». Καλές ήττες δεν υπάρχουν, πόσω μάλλον για μία ομάδα που αντιμετωπίζει το Κύπελλο ως έναν θεσμό που αποτελεί παραδοσιακά στόχος για το club. Υπάρχουν όμως παιχνίδια που, ακόμη και μέσα από ένα αρνητικό αποτέλεσμα, σου δείχνουν πράγματα για την κατεύθυνση μιας ομάδας.

Ο Άρης έδειξε στο ΟΑΚΑ ότι η βελτίωση των τελευταίων εβδομάδων δεν στηριζόταν αποκλειστικά στις τρεις συνεχόμενες νίκες του Πρωταθλήματος. Ο Μιχάλης Γρηγορίου έκανε έξι αλλαγές, άλλαξε τη διάταξη σε 4-2-3-1 (σ.σ. μέχρι το 55’-60’) και προσπάθησε να κρατήσει συγκεκριμένες σταθερές κυρίως στην άμυνα. Λογικό ήταν να χαθεί ένα μέρος της ομοιογένειας που είχε χτιστεί στα προηγούμενα παιχνίδια. Φάνηκε αυτό σε διαστήματα του παιχνιδιού, έστω κι αν ο Παναθηναϊκός εξίσου παρατάχθηκε με πολλές (δέκα στον αριθμό!) αλλαγές σε σχέση με τα ματς Πρωταθλήματος.

Στο πρώτο ημίχρονο ο Άρης είχε διαστήματα ελέγχου, αλλά δεν είχε πάντα τον τρόπο να μεταφέρει αυτή την κατοχή σε συνεργασίες κοντά στην περιοχή. Έφτανε μέχρι ένα σημείο και μετά του έλειπε η σωστή απόφαση και ο τρόπος να δημιουργήσει. Ο Γρηγορίου μίλησε μετά το παιχνίδι για τρεις περιπτώσεις «τρεις εναντίον δύο» που θα μπορούσαν να είχαν τελειώσει πολύ καλύτερα. Η πιο χαρακτηριστική φάση από αυτές είναι με τον Μιρ, ο οποίος θα μπορούσε να «σπάσει» στον Γένσεν που ακολουθούσε στα δεξιά του. Εκεί βρίσκεται και μία από τις διαφορές που κρίνουν τέτοια παιχνίδια.

Το ίδιο ισχύει και στην άμυνα. Ο Παναθηναϊκός προηγήθηκε νωρίς – στην πρώτη του τελική - σε μία φάση όπου ο Άρης εμφάνισε ξανά πρόβλημα στην αμυντική μετάβαση και στη συνεργασία των τελευταίων γραμμών. Και στο δεύτερο γκολ, στο 89ο λεπτό, υπήρξε ξανά μία αδράνεια που ένας αντίπαλος με ποιότητα δεν συγχώρεσε. Προσωπικά θεωρώ ότι ο Σούταλο θα μπορούσε να πάρει καλύτερη τοποθέτηση και αμυντική απόφαση, προ του Ραστόντερ. Παρότι το τελείωμα του τελευταίου ήταν εξαιρετικό.
Ανάμεσα στα δύο γκολ του Παναθηναϊκού, όμως, υπήρξε… πολύς Άρης και πολύ καλή προσπάθεια. Κυρίως ένας Άρης που δεν συμβιβάστηκε με την ήττα. Θεωρώ επίσης κομβική στιγμή του ματς τη μεγάλη επέμβαση του Βέλιο στο τετ α τετ του Αντίνο, διότι είναι ίσως η καθοριστικότερη στιγμή για τους «κιτρινόμαυρους». Αν γίνει εκεί το 2-0, πιθανότατα το παιχνίδι ακολουθεί διαφορετική διαδρομή. Ο Πορτογάλος τον κράτησε μέσα στη διεκδίκηση και λίγα λεπτά αργότερα η ομάδα του το αξιοποίησε. Εκεί εμφανίστηκε και κάτι ακόμη πολύ σημαντικό.

Με την είσοδο των Γκαρέ, Καντεβέρε και Κουαμέ, σε ένα timing που ο Γρηγορίου είδε την ομάδα του να παίρνει μέτρα και αποφάσισε να κάνει τις αλλαγές, ο Άρης επέστρεψε σε μεγάλο βαθμό στις λειτουργίες που τον έφεραν στο 3/3 στο Πρωτάθλημα.

Πήρε περισσότερα μέτρα, πίεσε καλύτερα, πήρε δεύτερες μπάλες, είχε συνέπεια στο σχέδιο, είχε περισσότερη κίνηση και βρήκε την ισοφάριση. Αυτό είναι θετικό, αλλά ταυτόχρονα δημιουργεί και την επόμενη απαίτηση από τον Γρηγορίου. Έχει βρει έναν κορμό που λειτουργεί. Τώρα πρέπει να βρει και περισσότερους παίκτες γύρω από αυτόν.

Μία σεζόν δεν μπορεί να βγει με έντεκα ή δώδεκα ποδοσφαιριστές. Το rotation στο ΟΑΚΑ έδειξε ότι υπάρχουν παίκτες που χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να μπουν στην ίδια αγωνιστική λογική, αλλά έδωσε και δύο πολύ ενδιαφέροντα μηνύματα.

Ο Χαρούπας και ο Παπασαραφιανός ξεκίνησαν με μία φυσιολογική διστακτικότητα, αλλά όσο περνούσαν τα λεπτά μπήκαν περισσότερο στο πνεύμα του αγώνα. Ζήτησαν μπάλα, είχαν θράσος, συμμετείχαν στις επιθετικές ενέργειες και δημιούργησαν δικές τους στιγμές στο παιχνίδι. Ο Παπασαραφιανός μάλιστα έδωσε την ασίστ στον Καντεβέρε για το 1-1. Δεν χρειάζεται να φορτωθούν από τώρα με υπερβολικές προσδοκίες. Χρειάζεται όμως να αρχίσουν να παίρνουν σταδιακά περισσότερες ευκαιρίες. Αυτό κέρδισαν στο ΟΑΚΑ.

Το σημαντικότερο, πάντως, είναι ότι η ήττα δεν ακυρώνει το μομέντουμ του Άρη. Το μομέντουμ δεν είναι μόνο μία σειρά από νικηφόρα αποτελέσματα. Είναι και η αίσθηση ότι η ομάδα αρχίζει να καταλαβαίνει τι θέλει να παίξει και μπορεί να το υπηρετήσει ακόμη κι όταν αλλάζουν αρκετά πρόσωπα. Ο Άρης έχασε στις λεπτομέρειες και στις αποφάσεις ένα παιχνίδι στο οποίο θα μπορούσε να έχει πάρει αποτέλεσμα. Αυτό πονά περισσότερο ακριβώς επειδή ήταν ανταγωνιστικός απέναντι στον Παναθηναϊκό. Αλλά πλέον ξέρει και ποιο είναι το επόμενο βήμα. Η βελτίωση είναι φαίνεται και είναι πραγματική.Τώρα χρειάζεται διάρκεια και παίκτες που θα δώσουν περισσότερο βάθος.