ΠΑΟΚ: Η στιγμή που λύγισε η Τούμπα! Τί ψυχή πρέπει να έχει αυτή η μάνα;

Υπάρχουν στιγμές που το ποδόσφαιρο μοιάζει πάρα πολύ μικρό μπροστά σ’ αυτό που εκτυλίχθηκε χθες το βράδυ στην Τούμπα μπροστά στα μάτια χιλιάδων ανθρώπων.

Πριν από τη σέντρα του δεύτερου ημιτελικού του ΠΑΟΚ με τον Παναθηναϊκό, ένα ολόκληρο γήπεδο «ντύθηκε» με απέραντη σιωπή και απόλυτη μνήμη. Οι «ασπρόμαυροι» δεν ξέχασαν τα επτά αετόπουλα που άφησαν την τελευταία τους πνοή στο τραγικό δυστύχημα της Τιμισοάρα. Δεν θα μπορούσαν να ξεχάσουν.

Κι έπειτα ήρθε η στιγμή που δεν χωράει εύκολα σε λέξεις. Η μητέρα του Χρήστου Ζέζιου περπάτησε προς το κέντρο του γηπέδου. Μόνη. Στάθηκε μπροστά στο τύμπανο και το χτύπησε. Όχι σαν συμβολική κίνηση. Σαν καρδιά που συνεχίζει να χτυπά μέσα από τον πόνο.

Δείτε Επίσης

ΠΑΟΚ: Ο 8ος τελικός επί εποχής Ιβάν Σαββίδη

Η Τούμπα σείστηκε. Όχι από συνθήματα. Από συγκίνηση. Από μια μόνο λέξη που φτερούγισε ψηλά για να την ακούσει ο Χρηστάκος της: «Π.Α.Ο.Κ.»! Αυτά τα τέσσερα ιερά γράμματα.

«Τι ψυχή πρέπει να έχει αυτή η μάνα;» αναρωτήθηκαν χιλιάδες άνθρωποι ταυτόχρονα. Τι δύναμη χρειάζεται για να σταθείς όρθια εκεί που άλλοι θα λύγιζαν; Εκείνη στάθηκε. Για τον Χρήστο. της Για τα άλλα παιδιά. Για όλους.

Και για λίγα δευτερόλεπτα, πριν κυλήσει η μπάλα, όλοι ένιωσαν πως οι επτά ήταν εκεί. Πιο ψηλά από τις εξέδρες, πιο πάνω από τα φώτα, να καμαρώνουν. Κάποια πράγματα δεν εξηγούνται. Δεν αναλύονται. Τα κουβαλάς μέσα σου. Και τα καταλαβαίνεις μόνο αν είσαι ένας από εμάς.

«Τί ψυχή πρέπει να έχει αυτή η μάνα;»

Κι όπως έγραψε ο Χρήστος Παπανικολάου από τη Γερμανία:

«Είμαι σίγουρος πως ο Χρήστος, έχει ακόμη ένα λόγο να καμαρώνει λίγο περισσότερο, ανάμεσα στα φιλαράκια του εκεί ψηλά...

Αδύνατο να το καταλάβεις, αν δεν είσαι ένας από εμάς...»!